Wyniki 11-17 spośród 17 dla zapytania: authorDesc:"RYSZARD BŁAŻEJEWSKI"

Problemy eksploatacyjne systemów kanalizacji podciśnieniowej


  Ze względu na coraz trudniejsze warunki miejscowe kanalizowanych terenów, trudno jest oprzeć transport ścieków wyłączenie na sile grawitacji. W terenie o rozproszonej zabudowie, płytko występujących wodach gruntowych, bez sprzyjającego ukształtowania terenu systemy grawitacyjne często okazują się zbyt kosztowne. Alternatywnym rozwiązaniem kanalizacji zbiorczej mogą być w takich przypadkach systemy grawitacyjno-tłoczne, ciśnieniowe lub podciśnieniowe. Transport ścieków w kanalizacji podciśnieniowej następuje pod wpływem cyku następujących po sobie zmian gradientów ciśnienia w przewodach podciśnieniowych. Wywołany otwarciem zaworu opróżniającego dopływ porcji ścieków i powietrza powoduje lokalne podwyższenie ciśnienia i przepływ powietrza oraz ścieków w kierunku obszarów ciśnienia niższego, podtrzymywanych przez stację próżniowo-pompową. Po zamknięciu zaworu opróżniającego następuje wyrównanie ciśnienia w obrębie odcinka zamkniętego podniesieniami (ang. lifts). W artykule przeanalizowano najczęściej występujące problemy związane z eksploatacją systemów kanalizacji podciśnieniowej, obsługujących nieduże miejscowości w Polsce i w Stanach Zjednoczonych AP. 2. Niezawodność kanalizacji podciśnieniowej Tak jak w każdym systemie technicznym, kanalizacja podciśnieniowa jest narażona na awarie. Dotyczą one zarówno stacji próżniowo- pompowej (SPP), studzienek zaworowych, zaworów opróżniających i przewodów. Na podstawie danych uzyskanych od czterech polskich operatorów kanalizacji podciśnieniowej (nie określonych, niestety, z na290 GAZ, WODA I TECHNIKA SANITARNA ■ LIPIEC-SIERPIEŃ 2011 zwy) Miszta-Kruk [1] przeanalizowała niezawodność następujących elementów tych systemów: - studzienek zbiorczych z zaworem opróżniającym, - sieci przewodów podciśnieniowych, obejmujących przewody główne i przyłącza doprowadzające ścieki ze studzienek zbiorczych, - stacji próżniowo-pompowych, - rurociągów przesyłowych. W trzyletnim okresie zanotowa[...]

Jednowymiarowe modele matematyczne osadników wtórnych


  Dokonano przeglądu jednowymiarowych modeli osadników wtórnych, stosowanych w mechaniczno-biologicznych oczyszczalniach ścieków. Przedstawiono kinematyczno-bilansowy model Kyncha oraz jego rozszerzenie o człon dyspersyjny. Przedyskutowano metody rozwiązań modelowych równań różniczkowych i zilustrowano je przykładowymi obliczeniami. Zwrócono uwagę na duże niepewności w wyznaczaniu prędkości opadania strefowego osadu czynnego oraz współczynnika dyspersji, rzutujące na niepewność wyników modelowania pracy osadnika.Wprowadzenie Osadniki wtórne można spotkać praktycznie w każdej miejskiej oczyszczalni ścieków, a także są one stosowane w małych biologicznych oczyszczalniach (przydomowych). Osadnik wtórny jest ważnym urządzeniem w oczyszczalni ścieków, gdyż umożliwia rozdzielenie fazy stałej (kłaczków osadu czynnego lub strzępków oderwanej błony biologicznej) od fazy płynnej (wody). Napływające cząstki stałe osiadają, a część osadów gromadzących się na dnie, z powrotem dostarczana jest do komory osadu czynnego, by wspomóc proces biologicznego oczyszczania. Dzięki sedymentacji zawiesiny, prawie czysta woda wypływa przez przelew górny osadnika i kierowana jest do odbiornika. W małych oczyszczalniach ścieków można spotkać tradycyjne osadniki wtórne (o mniejszych wymiarach niż w zbiorczych oczyszczalniach ścieków), a także tzw. kieszeniowe osadniki wtórne (komory usytuowane przy ścianach zbiorników) o przepływie ciągłym lub okresowym (kilka godzin w czasie doby w reaktorach sekwencyjnych - SBR). Dla poprawy sprawności i porównania różnych wariantów pracy oczyszczalni ścieków zaleca się wykonanie symulacji z wykorzystaniem modeli matematycznych. W artykule tym przedstawiono zagadnienia dotyczące modelowania matematycznego osadników wtórnych o przepływie pionowym. Modele prędkości opadania Kluczową kwestią przy wymiarowaniu wszelkiego rodzaju osadników jest określenie prędkości opadania cząstek fazy stałej. Dla istniejących obiektów pow[...]

Wykorzystanie ścieków szarych w indywidualnych systemach kanalizacyjnych


  Artykuł powstał w wyniku współpracy Uniwersytetu Przyrodniczego w Poznaniu (Wydział Ochrony Środowiska, Melioracji i Inżynierii Środowiska) z Uniwersytetem w Wageningen (Wydział Technologii Środowiska) i przedstawia techniczno-ekonomiczną analizę systemów ponownego wykorzystania ścieków szarych, przeznaczonych głównie dla budownictwa jednorodzinnego na terenach wiejskich, zwłaszcza w sytuacjach okresowej suszy (coraz częściej powtarzająca się sytuacja w Polsce zachodniej i centralnej).Coraz częściej dyskutuje się na temat logiki obecnych systemów sanitacji, w których wszelkie rodzaje ścieków (bytowo- gospodarcze, deszczowe, przemysłowe) są ze sobą mieszane i oczyszczane w centralnej oczyszczalni ścieków. Prowadzi to do rozcieńczania ścieków bardzo skoncentrowanych i do zanieczyszczania ścieków rozrzedzonych, a także do utraty rożnych zasobów. W gospodarstwach domowych mamy np. do czynienia z sytuacją, w której skoncentrowane ścieki z toalet (ścieki czarne, mocz), gdzie obecna jest większość substancji biogennych (azot 90%, fosfor 50-60%, potas 70%), resztki środków farmakologicznych, hormonów i zarazków chorobotwórczych, mieszane są ze stosunkowo "czystymi" ściekami z łazienek, pralni i kuchni. Bardzo zróżnicowana charakterystyka tych dwóch strumieni sugeruje, że powinny być one osobno zbierane i osobno (odpowiednio) oczyszczane w celu odzyskania obecnych w nich zasobów takich, jak: związki biogenne (jako nawóz w rolnictwie, zwłaszcza fosfor, którego zasoby naturalne skończą się za jakieś 100-150 lat), energia (np. zastosowanie beztlenowego oczyszczania - fermentacji - w celu przetworzenia ich w nośnik energii - metan), czy woda (powstała z odpowiedniego oczyszczania ścieków, zwłaszcza szarych). W Holandii ta nowa forma sanitacji (tzw. nowa sanitacja) cieszy się zwiększonym zainteresowaniem. W ośrodkach uniwersyteckich prowadzi się badania nad odpowiednimi (optymalnymi) technologiami oczyszczania osobno zbi[...]

Gospodarka wodno-ściekowa w Izraelu DOI:10.15199/17.2016.7.5


  Artykuł przedstawia krótką charakterystykę klimatu i zasobów wodnych Izraela, rozwój gospodarki wodno-ściekowej i najważniejsze osiągnięcia w tej dziedzinie. Postulowane jest zwrócenie większej uwagi na innowacyjność w polskim sektorze wodnym i różne formy jej wspierania, podobnie jak jest to zorganizowane w Izraelu.Wstęp Z uwagi na znikome zasoby, woda jest dla Izraela surowcem strategicznym. Często w takich właśnie przypadkach sprawdza się powiedzenie: potrzeba jest matką wynalazków. Żydzi nie tylko wykazali się tutaj dużą inwencją i determinacją, ale potrafi li tak rozwinąć wdrożenia, że stały się one siłą napędową ich gospodarki i eksportu. Jedną z czołowych postaci tworzącego się państwa izraelskiego w dziedzinie gospodarki wodnej był Symcha (Simcha) Blass (1897-1982). Urodzony w Warszawie w ortodoksyjnej rodzinie żydowskiej, studiował na początku lat dwudziestych XX w., z przerwą w czasie wojny polsko-bolszewickiej. Służąc w armii polskiej, wynalazł nową konstrukcję wiatromierza dla lotnictwa. W połowie lat dwudziestych zaangażował się w ruch syjonistyczny, po czym wyemigrował do Palestyny. W latach 1930-1948 był wiodącym inżynierem budownictwa wodnego na terenach osadnictwa żydowskiego w Palestynie. Zaprojektował tam pierwszy nowoczesny akwedukt w dolinie Jordanu, a w 1946 r. - pierwszy rurociąg doprowadzający wodę do osiedli na północy pustyni Negev. Wraz 262 GAZ, WODA I TECHNIKA SANITARNA ■ LIPIEC 2016 z Levim Eshkolem (późniejszym premierem) był jednym z założycieli państwowego przedsiębiorstwa wodociągowo-kanalizacyjnego Mekorot w 1937 r.. Jest także uważany za twórcę systemu nawodnień kroplowych. Obok przedsiębiorstwa Mekorot powołano dwie inne państwowe fi rmy: TAHAL (1952 r.) zajmującą się infrastrukturą wodną i doradztwem technicznym w Izraelu i w krajach rozwijających się oraz fi rmę IDE Technologies (1965 r.), specjalizującą się w technologiach odsalania wody. W 1996 r. fi rmę TAHAL sprywatyzowano,[...]

Ocena stanu technicznego i potrzeb renowacji kanałów ogólnospławnych i ściekowych m. Poznania

Czytaj za darmo! »

Pierwsze odcinki sieci kanalizacyjnej w Poznaniu powstały w 1888 r., najprawdopodobniej wg projektu Hobrechta. Przewidywał on budowę kanalizacji ogólnospławnej na terenie miasta liczącego 260 ha dla ok. 196 tys. mieszkańców i oczyszczanie ścieków na polach irygowanych w pobliskiej wsi Szeląg. Ścieki odprowadzano głównie kanałami betonowymi o przekroju jajowym do wód powierzchniowych, początkowo bez żadnego oczyszczania. Istniały wówczas dwa tymczasowe wyloty: kolektor z górnej części miasta (dzisiejsza ulica Św. Marcin i Plac Wolności) wpadał do cieku Bogdanka - lewobrzeżnego dopływu Warty, a z dolnego miasta (Stary Rynek i okolice) - wprost do rzeki Warty w rejonie portu rzecznego. W 1908 r. wybudowano pompownię ścieków przy ul. Garbary, z której rurociągiem stalowym o średni[...]

Hydraulika transportu ścieków i zasady projektowania kanalizacji podciśnieniowej DOI:10.15199/17.2017.2.4

Czytaj za darmo! »

W artykule przedstawiono podstawy teoretyczne projektowania kanalizacji podciśnieniowej, oparte głównie na analizie przepływów dwufazowych (ciecz-powietrze) oraz wynikające z nich zasady projektowania. Złożoność trójfazowego, nieustalonego w czasie przepływu ścieków i powietrza powoduje, że stosowane w praktyce projektowej modele matematyczne są zbyt uproszczone i projektanci nadal bazują na wytycznych o charakterze empirycznym, często stanowiących know-how tzw. dostawców technologii. Autorzy zwracają uwagę na konieczność dokładnego odtworzenia projektowych profi li w trakcie budowy i ich utrzymania w czasie eksploatacji sieci. Niezbędne jest dalsze rozwijanie modeli matematycznych przepływów trójfazowych w warunkach podciśnienia oraz ich kalibracja i weryfi - kacja w warunkach terenowych.Wstęp W ubiegłym roku minęło 150 lat od uruchomienia pierwszego systemu kanalizacji podciśnieniowej w mieście Haarlem (Holandia) i zgłoszenia stosownego patentu przez holenderskiego inżyniera Ch. Liernura. Początkowo system ten rozwijał się dość dynamicznie w dużych miastach Europy, takich jak Amsterdam, Lejda, Dordrecht, Praga czy Sankt-Petersburg, ale też w mniejszych miejscowościach. Wybudowana pod koniec XIX w. kanalizacja podciśnieniowa systemu Liernura we francuskim miasteczku Trouville sur Mer działała przez 95 lat do 1987 r. Pierwsze tego rodzaju instalacje w Polsce powstały w połowie lat siedemdziesiątych XX w., początkowo jako tzw. kanalizacja próżniowo-lewarowa systemu dr. inż. W. Olszewskiego. Kanalizację podciśnieniową w Polsce można obecnie spotkać w kilkudziesięciu miejscowościach, a projektuje się i buduje nowe tego rodzaju systemy kanalizacyjne, głównie jako systemy próżniowe z pneumatycznymi zaworami opróżniającymi. Tzw. dostawcy technologii zalecają jej stosowanie w terenach płaskich, o równomiernej, lecz niezbyt gęsto zasiedlonej zabudowie, przy wysokich poziomach wód gruntowych, skalistym podłożu, czy też na terenach ch[...]

Hydraulic characteristics of innovative tubular reactor with helical rotors Charakterystyka hydrauliczna innowacyjnego reaktora rurowego z helikalnymi rotorami DOI:10.15199/62.2015.11.23


  Lab. reactor consisting of 2 connected helical rotors with a diam. of 340 mm and a length 2 × 1400 mm was placed in a flowing stream of mech. cleaned domestic sewage (flow rate of 0.65 dm3/min). The rotors were made of tubes with a diam. of 32 mm wound with a helix stroke 2800 mm clockwise as well as anticlockwise around a shaft of diam. 40 mm. Rotors floated with approx. 50% of immersion in the wastewater and were mech. rotated to the right or left with speeds 1.0, 1.95 or 2.95 rpm. Periodically, 1 L of saline was injected into a reactor contg. 200 L of sewage, the salt concn. was measured at the outlet as a function of time and then the Morrill dispersion, short circuiting, av. retention time and median rate of half-time residence were detd. The indexes were typical for reactors with complete mixing for rotor speeds above 1 rpm. Przedstawiono wyniki badań charakterystyk hydraulicznych innowacyjnego reaktora rurowego z rotorami do biochemicznego oczyszczania wstępnie oczyszczonych ścieków bytowych. Dwa helikalne rotory o średnicy 34 cm i długości 2 × 140 cm wykonane były z karbowanych rurek o średnicy zewnętrznej 32 mm nawiniętych prawo- i lewoskrętnie ze skokiem 280 cm na wał o średnicy 40 mm. Rotory, ob-racane z prędkościami 1,0, 1,95 i 2,9 rpm, pływały w ściekach o maksymalnej głębokości 23 cm z zanurzeniem 47-50% w korycie o średnicy wewnętrznej 600 mm. Badania znacznikowe z użyciem solanki wykazały, że w większości przypadków reaktor miał charakterystykę hydrauliczną zbliżoną do idealnego reaktora z pełnym wymieszaniem. W technologii oczyszczania ścieków złoża biologiczne stosowane są od ponad 100 lat, a obrotowe złoża tarczowe od prawie pięćdziesięciu lat. Te drugie charakteryzują się względnie małą energochłonnością1, 2) i dużą niezawodnością działania, dzięki czemu stały się podstawową technologią w małych oczyszczalniach ścieków w Wielkiej Brytanii. Ostatnio pojawiły się kolejne modyfikacje złóż obrotowych, bę[...]

« Poprzednia strona  Strona 2