Wyniki 11-19 spośród 19 dla zapytania: authorDesc:"Sebastian Opaliński"

Dezodoryzacja nawozu organicznego metodą biologiczną

Czytaj za darmo! »

Przeprowadzono badania dezodoryzacji pomiotu z produkcji drobiarskiej z wykorzystaniem aktywnych mikroorganizmów, w warunkach laboratoryjnych. Użyte do badań konsorcjum mikroorganizmów zawierało szczepy bakterii i grzybów: Bacillus subtilis, B. licheniformis, B. megaterium, B. brevis, Pseudomonas fluorescens, Micrococcus sp. oraz Leuconostoc mesenteroides; zostało zastosowane w formie zawiesiny wodnej, w dawce 2,35 × 109 jtk/kg dezodoryzowanego materiału. Stwierdzono dużą skuteczność działania przygotowanego preparatu, który po 4 dobach dezodoryzacji powodował ponad 90-proc. zmniejszenie stężenia odorantów w powietrzu znad pomiotu. Działanie konsorcjum mikroorganizmów na pomiot kurzy z chowu bezściołowego polegało głównie na usuwaniu związków siarki (tiole, siarkowodór) oraz związków azotu (di- i trimetyloamina). W przypadku dezodoryzacji pomiotu kurcząt oraz gęsi z chowu ściołowego odnotowano duże zmniejszenie emisji formaldehydu i kwasu izomasłowego, a także węglowodorów i trimetyloaminy. Poultry manure from 3 poultry farms was deodorized by active microorganisms under lab. conditions. The consortium of active organisms contained strains of Bacillus subtilis, B. licheniformis, B. megaterium, B. brevis, Pseudomonas fluorescens, Micrococcus sp. and Leuconostoc mesenteroides. The consortium was applied as aq. suspension including 2,35 × 109 cfu/kg of deodorized manure. More than 90% of odorous compds. were removed after 4 days of the deodorization. Removal of H2S, thiols and methylamines, as well as of CH2O, Me2CHCOOH and hydrocarbons was obsd. Ubocznym efektem produkcji zwierz􀄊cej jest emisja do 􀄞rodowiska zwi􀄅zków zapachowych (odorów). Szczególnie uci􀄅􀄪liwe dla otoczenia s􀄅 du􀄪e hodowle trzody chlewnej, byd􀃡a lub drobiu, które wytwarzaj􀄅 znaczne ilo􀄞ci nawozów naturalnych (obornik, gnojowica, pomiot). Ju􀄪 samo wytwarza[...]

Optymalizacja warunków wbudowania jodu do drożdży Saccharomyces cerevisiae


  Określono optymalne warunki wbudowania jodu do drożdży piekarskich (Saccharomyces cerevisiae). Zbadano wpływ czasu i temperatury inkubacji oraz stężenia jodku potasu na wybrane parametry procesu wbudowywania jodu do drożdży: masę otrzymanego biopleksu, zawartość jodu w biopleksie, wydajność procesu wbudowania jodu do biopleksu i zawartość białka całkowitego w nadsączu. Aby wydajność procesu wbudowania jodu do drożdży była jak największa, temperatura inkubacji nie powinna przekraczać 29,4°C. Więcej biopleksu otrzymano, inkubując drożdże z jodkiem potasu w temp. do 26,3°C przez 11,2-18 h. Największą zawartość jodu w drożdżach uzyskano w temp. do 32,4°C przy stężeniu KI 4,5 mM. Nasilenie procesów autolizy zaczyna się w temp. wyższej niż 25,7°C. W temp. ok. 50°C następuje zwiększenie ilości białka całkowitego w biomasie drożdży. Drożdże z wbudowanym jodem mogą być stosowane do produkcji suplementów diety oraz jako dodatki paszowe. The optimum conditions of I incubation (temp., time, KI concn.) into bakery yeast (Saccharomyces cerevisiae) were detd. The optimum incubation temp. and time for bioplex were 26,3°C and 11,2-18 h, resp. The highest I concn. in yeast was obtained at 32,4°C and KI concn. 4,5 mM. The I-enriched yeast can be used for prodn. of food supplements and as feed additives. Drożdże, szczególnie z gatunku Saccharomyces cerevisiae są szeroko wykorzystywane w przemyśle spożywczym, a zwłaszcza fermentacyjnym (drożdże piwowarskie, winiarskie, gorzelnicze i piekarnicze). Służą też do produkcji drożdży paszowych oraz preparatów drożdżopochodnych1). Zawierają one duże ilości białka, w tym aminkowasy egzogenne, natomiast niewiele tłuszczów i włókna. Bogate są w witaminy z grupy B oraz sole mineralne. Oprócz makroelementów, takich jak Ca, P, K, S, Na, Cl, Mg zawierają wiele mikroelementów, m.in. Sr, Mn, Fe, Zn, Cu, Co2-4). Nie zawierają ważnego pierwiastka, jakim jest jod. Jod odgrywa istotną rolę w prawidłowym funkc[...]

we Wrocławiu Effect of mineral-organic feed additives on the content of elements in raw egg material. Wpływ mineralno-organicznych preparatów paszowych na zawartość pierwiastków w surowcu jajczarskim


  Four mineral-org. feed additives were produced of humic materials, herbs, alfalfa and glycerol by using exothermic reactions of CaO hydration and administred to laying hens. The homogenized egg mass was studied for content of elements by flame at. absorption spectroscopy. The contents of Ca, P, Mn, Cu, Fe and Zn increased mainly in the eggs when feed additives were administred, while Mg and Se contents did not change. The concns. of Cd and Pb changed irregularily. The lowest Pb concns. were found for the humic-herb additives. Zbadano wpływ czterech preparatów paszowych wytworzonych na bazie surowców huminowych, ziół, lucerny i glicerolu przy wykorzystaniu egzotermicznej reakcji hydratyzacji CaO na kumulację wybranych makro- i mikroelementów oraz metali ciężkich w treści jaj kurzych (surowcu jajczarskim) z uwzględnieniem dwóch faz produkcji (intensywnej nieśności - I partia jaj, oraz końcowej fazy nieśności - II partia jaj). Stwierdzono zwiększoną kumulację, najczęściej w I partii jaj, takich pierwiastków, jak Ca, P, Mn, Cu, Fe, Zn, ale nie we wszystkich grupach doświadczalnych. Względnie stabilny był poziom Mg w obu partiach i Se w I partii.Zmienne natomiast było stężenie Cd i Pb. Preparat huminowy oraz huminowo-glicerolowy powodowały największy wzrost badanych makro- i mikroelementów w surowcu jajczarskim. Najniższy średni poziom Pb wystąpił w grupie huminowo-ziołowej. Surowiec jajczarski, w postaci zarówno płynnej (świeżej lub pasteryzowanej), jak i suszonej masy jajecznej jest cennym półproduktem dla przemysłu spożywczego. Może też służyć do produkcji suplementów diety oraz bioaktywnych substancji o znaczeniu medycznym1). Surowiec jajczarski, czyli mieszanina białka i żółtka jaj kurzych, zawiera oprócz białka, tłuszczów i witamin, również wiele substancji mineralnych, w tym makroelementów i mikroelementów (pierwiastki śladowe), a także substancje niepożądane, takie jak np. metale ciężkie1-3). [...]

Use of halloysite and vermiculite for deodorization of poultry fertilizer. Zastosowanie haloizytu i wermikulitu do dezodoryzacji nawozu drobiowego


  Raw halloysite and expanded vermiculite were added to litter (1 and 0.15 kg/m3, resp.) for breeding turkeys to decrease the emission of NH3 and volatile org. compds. from the poultry fertilizer. Eighteen org. compds. were identified by gas chromatog. in air on the poultry during 3 weeks of monitoring. PhCl was the major pollutant. The addn. of sorbents resulted in a decrease of emission of org. compds. by 73–83% and of NH3 by 15%. Zbadano możliwość zastosowania surowego haloizytu (HS) oraz ekspandowanego wermikulitu (EV) do dezodoryzacji nawozu drobiowego, powstającego podczas chowu indyków. Stwierdzono, że oba sorbenty mogą być stosowane do usuwania lotnych związków odorotwórczych (VOC) powstających w oborniku indyczym. Skuteczność obu sorbentów była podobna i wyniosła odpowiednio 73,4 i 83,1%. Stwierdzono również dość niską skuteczność badanych sorbentów względem adsorpcji amoniaku emitowanego podczas procesu tuczu brojlerów indyczych (ok. 15%). Przemysł rolno-spożywczy zaliczany jest do głównych emiterów substancji złowonnych do atmosfery1, 2). W tej dziedzinie gospodarki coraz częściej zwraca się uwagę na wielkotowarowe fermy chowu zwierząt gospodarskich jako źródło zanieczyszczeń powietrza i uciąż-liwo.ci zapachowej. Wskutek ukszta.towanych w kraju przez lata struktur zak.adow rolniczych i s.siaduj.cych z nimi zabudowa. mieszkalnych, cz.sto minimalne odleg.o.ci ochronne nie s. zachowane, a ludno.. mieszkaj.ca w okolicy ferm coraz cz..ciej sk.ada skargi na ich uci..liwo.. zapachow.. Ju. w 2002 r. 17% wszystkich skarg ludno.ci na uci..liwo.. zapachow. dotyczy.a hodowli zwierz.t. Z danych tych wynika, .e 32% emisji odorow w Polsce pochodzi z produkcji zwierz.cej3). [...]

Mercury content in the area of the "Żelazny Most" tailings pond. Zawartość rtęci w środowisku, w rejonie oddziaływania obiektu unieszkodliwiania odpadów wydobywczych "Żelazny Most"


  Solid and liq. samples of tailings, as well as pasture and backyard soil, hay, wheat corn, milk and egg samples collected in 13 villages in the neighbourhood of copper mine tailing pond were analyzed for Hg content. The contamination with Hg did not exceed the acceptable limits. Metodą spektrometryczną oceniono zawartość rtęci całkowitej w rejonie oddziaływania obiektu unieszkodliwiania odpadów wydobywczych (OUOW) "Żelazny Most" w Legnicko-Głogowskim Okręgu Miedziowym (LGOM). Analizom poddano odpady (frakcja płynna i stała) oraz gleby z 13 wsi zlokalizowanych wokół obiektu (orna, pastwiska, podwórza wiejskie). Ponadto, określono zawartość Hg w trawach (siano), ziarnie zbóż (pszenica), a także w surowcach pochodzenia zwierzęcego, jak mleko krowie i jaja kurze. Nie stwierdzono przekroczeń dopuszczalnych stężeń Hg w próbach środowiskowych i biologicznych.Rtęć przejawia silną aktywność chemiczną i biologiczną oraz zmienność postaci (ciekła i gazowa). Nie jest wykorzystywana w procesach życiowych roślin, zwierząt i człowieka, należy do silnych trucizn środowiskowych, szczególnie jej formy organiczne (głównie metylortęć)1, 2). W Unii Europejskiej jest przedmiotem szczególnego zainteresowania, m.in. działającego przy EFSA (European Food Safety Authority) specjalnego panelu (Contam) zajmującego się zanieczyszczeniami żywności3). Dlatego też, rtęć jest monitorowana w całej UE, zarówno w środowisku, jak też w żywności i organizmie człowieka4-7). Źródłem emisji rtęci do środowiska jest spalanie produktów ropy naftowej i węgla, hutnictwo metali żelaznych i nieżelaznych, procesy przemysłowe stosujące rtęć i jej związki, produkcja cementu oraz spalanie odpadów. Różne gatunki węgla zawierają rtęć w ilości 0,01-1,8 mg/kg, ścieki komunalne 8,8-9,5 mg/kg, a popiół z odpadów komunalnych nawet 31,4 mg/kg8, 9). Szacuje się, że łączna roczna emisja rtęci, zarówno ze źródeł naturalnych, [...]

Copper and zinc contents in the area of the "Żelazny Most" tailing pond Zawartość miedzi i cynku w środowisku, w rejonie oddziaływania obiektu unieszkodliwiania odpadów wydobywczych "Żelazny Most" DOI:10.12916/przemchem.2014.1451


  Samples of pasture and backyard soils, hay, wheat grain, milk and hen egg collected from 13 villages in the neighborhood of Cu mine tailings pond were studied for Cu and Zn contents. The contents were lower than the allowed values. Oceniono zawartość miedzi i cynku w rejonie oddziaływania obiektu unieszkodliwiania odpadów wydobywczych (OUOW) "Żelazny Most". Analizom poddano próbki gleby (orna i pastwiskowa), trawy (siano), ziarna zbóż (pszenica), a także surowców pochodzenia zwierzęcego (mleko krowie i jaja kurze). Materiał do badań pochodził z 13 wsi zlokalizowanych wokół OUOW. Nie stwierdzono podwyższonych stężeń analizowanych metali w próbkach środowiskowych i materiale biologicznym. Miedź występuje w przyrodzie w postaci metalicznej (miedź rodzima) oraz w licznych rudach miedzi (chalkozyn, chalkopiryt, kupryt, malachit, azuryt). Rudy Cu eksploatowane w kopalniach KGHM Polska Miedź S.A., wykazują istotne zróżnicowanie pod względem ilościowego udziału poszczególnych odmian litologicznych, charakteru mineralizacji kruszcowej oraz zawartości Cu i pierwiastków współwystępujących. W złożu rud miedzi i w skałach otaczających złoże, stwierdzono dotychczas ponad 110 minerałów kruszcowych, z których najważniejsze to chalkozyn, bornit i chalkopiryt. Ponadto, wśród licznych pierwiastków towarzyszących, są srebro, nikiel, złoto, a także ołów i arsen1). Miedź stanowi najlepszy po srebrze przewodnik ciepła i elektryczności. Jest masowo wykorzystywana jako surowiec do produkcji przewodów elektrycznych i w elektronice, a także w budownictwie (pokrycia dachów, elementy instalacji) oraz m.in. jako barwnik szkła lub katalizator. Ponadto, Cu jest składnikiem wielu stopów i stali. Dodawana do srebra i złota znacznie poprawia ich właściwości mechaniczne2). Miedź jest niezbędnym mikroelementem w żywieniu zwierząt i człowieka, a jednocześnie w nadmiarze może być toksyczna, gdyż łatwo wiąże się z białkami, zwłaszcza małocząsteczkowymi zawierający[...]

Toxicity of the Spirulina sp. extract-containing plant biostimulant Ocena toksyczności preparatu biostymulującego dla roślin zawierającego ekstrakt ze Spirulina sp. DOI:10.15199/62.2015.10.28


  Ext. of microalgae, emulsifier and mixts. thereof prepd. in ratio of 1:1, 1:10, 1:100 and 1:100 were added to soil samples used for cultivation of rapeseed and mustard. The effects were assessed after 3 and 6 days by detn. the amts. of germinated plants and the length of their roots. The best stimulation of plant growth was achieved at 1:1 and 1:100 in both cases. Addnl., biostimulant toxicity for Eisenia fetida earthworms was assessed. The biostimulant was added to the soil sample with a predetd. no. of earthworms. After 14 day test, no difference in body mass changes of the earthworms and their mortality were obsd. Przedstawiono wyniki badań dotyczących potencjalnej toksyczności preparatu biostymulującego dla roślin, zawierającego ekstrakt z mikroalgi Spirulina platensis. Do oceny fitotoksyczności zastosowano test Phytotoxkit (z użyciem rzepaku i gorczycy), a zootoksyczność wyznaczono, wykorzystując test na dżdżownicach (Eisenia fetida). Uzyskane wyniki nie wskazują na toksyczność badanego preparatu wobec roślin. Ponadto, nie stwierdzono negatywnego wpływu ocenianego biostymulatora na przyrosty masy ciała dżdżownic oraz na wzrost ich śmiertelności. Obecnie w rolnictwie coraz częściej poszukuje się produktów bezpiecznych dla środowiska, które mogłyby stanowić alternatywę dla chemicznych środków ochrony roślin, wpisując się tym samym w koncepcję upraw ekologicznych. Do takich preparatów można zaliczyć biostymulatory wzrostu, wśród których należy wyróżnić ekstrakty glonowe1-3). Preparaty te mogą być stosowane doglebowo, dolistnie i w uszlachetnianiu nasion4). Dzięki zawartości substancji bioaktywnych korzystnie oddziałują na wzrost i rozwój, zwiększając w ten sposób wydajność produkcji roślinnej5-9). W dostępnej literaturze można odnaleźć liczne doniesienia potwierdzające pozytywny wpływ stosowania ekstraktów z glonów na kiełkowanie nasion i odporność roślin, szczególnie przy niekorzystnych warunkach środowiskowych. W efe[...]

Content of copper and zinc in the tuber potato raw materials and products of various origin Zawartość miedzi i cynku w surowcu i produktach ziemniaczanych różnego pochodzenia DOI:10.15199/62.2016.4.27


  Samples of potatoes from 6 various regions from Poland and 6 Mediterranean regions were studied for Cu and Zn content as received and after peeling and cooking. Some com. domestic products of their processing (pommes frites, chips with onion or paprika, potato flour) were also studied. The domestic raw potatoes showed higher Cu and Zn contents than the foreign ones. The peeling and cooking potatoes resulted in substantial decrease of the contents. The Zn/Cu ratio was 2.30-2.54 in the raw potatoes but only 1.31 in the potato flour. Wykonano analizy zawartości miedzi i cynku w surowcu ziemniaczanym: nieobieranych, obieranych i gotowanych ziemniakach pochodzenia krajowego (z terenów przemysłowych, podmiejskich i rolniczych) oraz pochodzących z rejonu Morza Śródziemnego. Zawartość Cu i Zn była większa w surowcu krajowym niż zagranicznym. Proces obierania wpływał na obniżenie zawartości tych pierwiastków o 11-13%, a proces gotowania o 18-20%. Zróżnicowane było stężenie Cu i Zn w przetworach (skrobia ziemniaczana, frytki, chipsy, prażynki). Miedź i cynk należą do najważniejszych pierwiastków z grupy mikroelementów, niezbędnych do rozwoju organizmów żywych, chociaż ich nadmiar może być szkodliwy, a nawet toksyczny1-3). Znaczenie biologiczne tych pierwiastków, podobnie jak pozostałych mikroelementów4- 6), jest inne w przypadku roślin, zwierząt i człowieka, a zależy to od wielu czynników, np. formy chemicznej, bioprzyswajalności i oddziaływań synergistycznych1, 7). Skład chemiczny bulw ziemniaczanych jest dość dobrze poznany, gdyż roślina ta ma wszechstronne zastosowanie, może być wykorzystana w żywieniu zwierząt, zwłaszcza w chowie ekstensywnym i ekologicznym, jest konsumowana po obróbce termicznej i stanowi ważny składnik codziennej diety Polaków. Bulwy ziemniaków są doskonałym surowcem przemysłowym. Przetwarza się go na skrobię ziemniaczaną, która ma zastosowanie jako komponent ok. 100 grup produktów, głównie spożywczych, ale też [...]

Oddziaływanie przemysłu miedziowego na zawartość srebra i niklu w glebie i roślinach miododajnych DOI:10.15199/62.2017.9.35


  Do degradacji środowiska naturalnego przyczyniają się m.in. dynamicznie rozwijający się przemysł chemiczny, będący głównym emiterem pierwiastków toksycznych do środowiska, w tym metali ciężkich, oraz rolnictwo oparte w coraz większym stopniu na chemizacji1- 3). Z powodu emisji do środowiska pierwiastków toksycznych wzrasta ich stężenie w glebie, wodzie4) oraz w organizmach żywych5-8). Metale te są kumulowane w wierzchniej warstwie gleby, skąd poprzez rośliny przenoszone są do kolejnych ogniw łańcucha troficznego. Podwyższona ich zawartość może w bezpośredni lub pośredni sposób zagrażać roślinom, zwierzętom i ludziom9-12) oraz powodować powstawanie nieodwracalnych zmian w środowisku naturalnym. W Polsce znajduje się jeden z największych w świecie ośrodków przemysłu miedziowego KGHM, którego działalność obejmuje przede wszystkim produkcję górniczą metali (w tym miedzi, srebra i niklu) oraz poszukiwanie i eksploatację złóż miedzi i innych metali. Złoża rud miedzi, oprócz samej miedzi, zawierają też m.in. srebro i nikiel. Według danych KGHM Samples of soils, green parts and flowers of melliferous plants collected from an industrialized region (A) and an ecological region (B) were shredded to below 2 mm to det. Ag and Ni contents by using at. absorption spectroscopy with flame excitation. Samples from B region contained less of tested elements than those from A region except for Ag in plants (green parts and flowers). Ni contents were much higher than Ag contents for all types of samples in both analyzed regions. Zbadano wpływ przemysłu miedziowego na kumulację srebra i niklu w glebie i roślinach miododajnych na przykładzie Legnicy. Próby do badań pobrano w 2 obszarach województwa dolnośląskiego o różnym stopniu antropopresji. Obszar uprzemysłowiony to okolice Legnicy (LGOM), a obszar uznany za ekologiczny to Park Krajobrazowy "Dolina Baryczy". Analizę ilościową próbek pod kątem zawartości wybranych pierwiastków wykonano metodą[...]

« Poprzednia strona  Strona 2