Wyniki 11-20 spośród 27 dla zapytania: authorDesc:"Małgorzata Mizielińska"

Próba uzyskania saszetki do wytwarzania biologicznie modyfikowanej atmosfery w opakowaniu aktywnym


  Wstęp Jednym z kluczowych zagrożeń pakowanych produktów spożywczych jest szkodliwe działanie mikroorganizmów. Uzyskanie materiału opakowaniowego o właściwościach przeciwdrobnoustrojowych jest istotną zaletą znacznie zwiększającą zakres jego wykorzystania (19). Obecnie przeciwbakteryjny system pakowania jest ograniczony głównie dostępem do środków o działaniu antyseptycznym (11), które powinny być efektywne w unieszkodliwianiu mikroorganizmów, bezpieczne dla ludzi i przyjazne środowisku (4,16). Pakowanie w systemie MAP i CAP polega na odpowiednim doborze gazów, stanowiących atmosferę zapakowanego produktu. Do tego celu wykorzystuje się mieszaninę trójskładnikową: O2, N2, CO2 oraz dwuskładnikową: N2, CO2. Odpowiednio dobrane skład i proporcja gazów powodują hamowanie przez nie czynników odpowiadających za psucie się żywności. Przykład stanowić może zastąpienie tlenu azotem, które pozwala uniknąć niepożądanych procesów oksydacyjnych (1,2,5,6,7,10,14,18), czy wprowadzenie CO2, które ze względu na jego właściwości bakteriobójcze jest doskonałym sposobem przedłużenia okresu trwałości żywności (14). Inhibicyjny wpływ rozpuszczonego CO2 został wielokrotnie potwierdzony (15). Dowiedziono, że CO2 działa hamująco na bakterie tlenowe, drożdże oraz pleśnie. Nie wykazuje jednak podobnych właściwości w stosunku do bakterii beztlenowych takich jak rodzaj Clostridium oraz bakterii fermentacji mlekowej. Jest on skuteczny na powierzchniowej warstwie produktu spożywczego i w niskiej temperaturze, bliskiej 0°C (18,21). Aktywne materiały i wyroby wykorzystywane w opakowalnictwie mają na celu zachowanie lub poprawę stanu pakowanych produktów spożywczych. Z uwagi na ich naturę przewidziano w nich obecność składników, które mogą uwalniać substancje do żywności lub jej otoczenia albo też je absorbować (1,2,20). Oprócz najbardziej znanych rodzajów opakowań aktywnych zawierających: pochłaniacze tlenu (ang. oxygen scavenger), absorbery etylenu (dla o[...]

Zmiany trwałości chleba przechowywanego w warunkach biologicznie modyfikowanej atmosfery część II DOI:10.15199/42.2015.1.2


  Wstęp Wewspółczesnympiekarnictwie konfekcjonowanie pieczywa jestważnymetapemprocesu produkcyjnego.Wrozwiniętych krajach prawie wszystkie wyprodukowane wyroby pakuje się [2]. Zadaniem opakowania jest utrzymanie dobrej jakości produktu przez jak najdłuższy czas [9], zapobieganie skażeniu mikrobiologicznemu oraz utrzymanie pożądanych cech organoleptycznych [3]. Do pakowania pieczywa stosuje się papiery woskowane, celofan, folie polietylenową i polipropylenową, w tym także termokurczliwą oraz laminowaną. Wykorzystuje się też różne kombinowane połączenia tych materiałów, które różnią się właściwościami fizycznymi i mają różną przepuszczalność gazów i pary wodnej [2, 3]. Pieczywo o żądanej kilkudniowej trwałości najczęściej pakuje się w opakowania polietylenowe (PE). Do produkcji pieczywa o przedłużonej trwałości poleca się folie polipropylenowe (PP) orientowane, termokurczliwe i rozciągliwe. Charakteryzują się one dobrą barierowością w stosunku do pary wodnej i gazów oraz wysoką odpornością na temperaturę, dzięki czemumożliwe jest zastosowanie ich do pakowania gorącego pieczywa, a także pieczywa utrwalonego termicznie. Pieczywo o długim okresie przydatności do spożycia, pakowane w atmosferze modyfikowanej lub z użyciem pochłaniaczy tlenu, powinno być wprowadzane do opakowania z materiałów wielowarstwowych, wysokobarierowych. W Polsce najpopularniejszy jest PA/PE (poliamid/polietylen) [6]. Celempracy była analiza zmian trwałości chleba przechowywanego w specjalnie zaprojektowanymopakowaniu aktywnym, a zarazem sprawdzenie, czy specjalnie zaprojektowana saszetka zawierająca trójskładnikową kompozycję aktywną będzie mogła być wykorzystywana do pakowania w warunkach biologicznie modyfikowanej atmosfery. Materiał i metody Do przeprowadzenia doświadczeń wykorzystano: 1. Chleb powszedni mieszany (pszenno-żytni) (Asprod Sp. z o.o.) o następującym składzie: mąka pszenna, mąka żytnia, woda, OPAKOWANIE 1/2015 58 BADANIA I ROZWÓJ Sław[...]

Nowoczesne technologie pakowania dla przemysłu mięsnego DOI:


  Nowoczesne opakowania dla branży mięsnej zyskują na znaczeniu, bowiem rozwój sieci handlowych, potrzeby klientów, a także czynniki ekonomiczno- -logistyczne wymagają maksymalnego zabezpieczenia produktów mięsnych podczas transportu i przechowywania Rynek opakowaniowy oferuje branży mięsnej różne rodzaje opakowań, m.in. opakowania wygodne, aktywne i inteligentne. Niniejszy artykuł stanowi przegląd nowoczesnych technologii opakowaniowych stosowanych obecnie na rynku produktów mięsnych Na wstępie należy zadać pytanie, dlaczego opakowania do produktów mięsnych powinny być innowacyjne i nowoczesne? Dotychczas stosowane metody pakowania są przecież efektywne, więc dlaczego wciąż trwają prace badawcze i poszukuje się nowych rozwiązań? Po pierwsze - postępująca globalizacja powoduje, że produkty spożywcze są przesyłane na coraz większe odległości. Po drugie - konsumenci szukają coraz wygodniejszych rozwiązań. Po trzecie - aby produkt spożywczy jak najdłużej zachował jakość, konieczne jest albo użycie substancji konserwujących, albo dobór (co przez konsumentów jest postrzegane jako korzystniejsze) świetnie zabezpieczającego opakowania [1]. Jakość zdefiniowana jako ogół pozytywnych cech produktu akceptowanych przez konsumenta jest istotna na każdym etapie łańcucha produkcyjno-przetwórczego, a także konsumenckiego. Barwa i wygląd mięsa oraz przetworów mięsnych ma wpływ na zakup towaru przez klienta [2]. Najczęściej parametry te są również dobrymi wskaźnikami świeżości mięsa [3]. Po otwarciu opakowania istotny jest również zapach i pozostałe parametry organoleptyczne, wskazujące na ewentualne zepsucie produktu spożywczego. Należy podkreślić, że niedozwolone jest zastosowanie jakichkolwiek rozwiązań maskujących niekorzystne cechy produktu. TYPY OPAKOWAŃ Spośród opakowań do produktów mięsnych wyróżnić można opakowania transportowe i zbiorcze, służące do transportu mięsa świeżego i przetworów mięsnych od producenta do punktów dystry[...]

The antimicrobial properties of polylactide films covered with ZnO nanoparticles-containing layers Właściwości antybakteryjne folii polilaktydowych pokrytych powłokami z nanocząstkami ZnO DOI:10.15199/62.2015.7.26


  Polilactide film was coated with ZnO nanoparticles on methylhydroxypropylcellulose (MHPC) and gluten carriers and studied for antimicrobial activity against Staphylococcus aureus and Escherichia coli strains. Pure MHPCcontg. coating was not active against E. coli and S. aureus strains while hydrophobic gluten-contg. coating showed very good activity against S. aureus. The ZnO nanoparticles both on MHPC and on gluten showed complete retardation of the S. aureus and E. coli strains growth. Prowadzono próbę pokrywania folii polilaktydowej zawierającymi nanocząstki ZnO hydrofilowymi powłokami na bazie metylohydroksypropylocelulozy (MHPC) oraz hydrofobowymi powłokami na bazie glutenu. Stwierdzono, że hydrofobowa powłoka glutenowa ograniczyła wzrost tylko bakterii Gram-dodatnich. Powłoka z MHPC nie wykazywała aktywności względem Staphylococcus aureus oraz Escherichia coli. W przypadku powłok zawierających ZnO zaobserwowano całkowite zahamowanie wzrostu obu gatunków mikroorganizmów, zarówno dla nośnika MHPC, jak i glutenowego. Przeprowadzone doświadczenia pozwoliły uzyskać uniwersalną i skuteczną powłokę o właściwościach antybakteryjnych. Wykorzystanie związków o właściwościach przeciwdrobnoustrojowych, włączanych do materiałów opakowaniowych cieszy się coraz więk-szym zainteresowaniem. Zapewnia to bezpieczeństwo żywności, a także wydłuża termin ważności produktów spożywczych. Nanostrukturalny tlenek cynku jest uważany przez FDA (USFDA, 21CFR182.8991) za bezpieczny (GRAS)1). Nanocząstki ZnO są aktywne zarówno względem bakterii Gram-dodatnich, jak i Gram-ujemnych. Ograniczają one wzrost komórek Staphylococcus aureus, Bacillus subtilis, Escherichia coli, Salmonella Typhimurium, Salmonella Typhi, Klebsiella pneumoniae, Shigella dysenteriae, Pseudomonas aeruginosa i Enterobacter sp. (halofilny rodzaj Marinobacter)1-5), przy czym większą aktywność wykazują względem bakterii Gram-dodatnich niż względem Gram-ujemnych1, 6-9). Większa w[...]

Wpływ przeciwutleniaczy i atmosfery pakowania na przeżywalność immobilizowanych probiotyków DOI:10.15199/65.2016.8.8


  Wybrane probiotyki kapsułkowano w maśle kakaowym, pakowano w MAP oraz w atmosferze powietrza. Do części kapsułek dodano witaminę C oraz tokoferol. Kapsułki przechowywano przez cztery miesiące w temp. 25ºC. Badania wykazały, że immobilizacja i pakowanie drobnoustrojów w MAP spowodowało, że bakterie przechowywane przez miesiąc w temp. pokojowej były stabilne, a ich liczba mieściła się w tym samym rzędzie logarytmicznym. Czteromiesięczny okres przechowywania immobilizowanych probiotyków pakowanych w MAP spowodował spadek ich liczebności o dwa rzędy logarytmiczne. Przechowywanie kapsułek pakowanych bez modyfikowanej atmosfery w temp. 25ºC doprowadziło do spadku liczby komórek o 4 rzędy logarytmiczne. Dodatek tokoferolu lub witaminy C nie wpłynął na zwiększenie przeżywalności probiotyków.Według FAO/WHO bakterie probiotyczne wprowadzone do organizmu wywierają korzystny wpływ na jego zdrowie. Są to wyselekcjonowane kultury bakterii lub drożdży, głównie bakterii z rodzajów Lactobacillus i Bifidobacterium [1-11]. Żywność zawierająca probiotyki powinna być przechowywana w odpowiednich warunkach tak, aby liczebność żywych komórek utrzymywała się na stałym poziomie po całym okresie przechowywania produktu spożywczego. Tlen, temperatura, pH są ważnymi czynnikami wpływającymi na liczebność bakterii. Produkty spożywcze zawierające probiotyki przechowywane są zazwyczaj w temp. 4‒5°C [11], ponieważ temp. 20°C obniża ich przeżywalność. Wykazano, że bakterie należące do rodzajów Lactobacillus i Bifidobacterium przeżywają w zakresie pH od 5,5‒6,0 do 6,0‒7,0, przy czym tolerancja na niskie pH zależy od gatunku bakterii, a niekiedy od szczepu [7, 10, 11]. Istotne znaczenie ma także rodzaj i grubość materiału opakowaniowego, a także technika pakowania [8, 11]. Aby umożliwić przechowywanie mikroorganizmów w temp. pokojowej, można poddać je kapsułkowaniu. Bioimmobilizacja może poprawić żywotność bakterii w warun[...]

Wpływ masła kakaowego na przeżywalność bakterii probiotycznych po inkubacji w warunkach niskiego pH DOI:10.15199/65.2016.9.7


  Lactobacillus rhamnosus kapsułkowano za pomocą suszenia rozpyłowego. Wykorzystano emulsję skrobiową z 10-procentową zawartością masła kakaowego, którego dotychczas nie wykorzystywano w procesie suszenia rozpyłowego probiotyków. Analizowano przeżywalność bakterii po procesie suszenia oraz po 3 h inkubacji w pH 2. Zastosowano dwa warianty suszenia: temp. wlotowa 180°C, temp. wylotowa 65°C, przepływ 290 mL/h oraz temp. suszenia 130°C, temp. wylotowa 55°C, przepływ 290 mL/h. Masło kakaowe ochroniło mikroorganizmy przed wysoką temperaturą procesu oraz przed niskim pH. Optymalna temperatura suszenia wynosiła 130°C, wysoka przeżywalność bakterii po procesie (1 log) oraz najmniejsza wrażliwość na działanie niskiego pH.Proces immobilizacji bakterii może poprawić ich przeżywalność w organizmie ludzkim w obecności kwasu żołądkowego, zwiększyć tolerancję na ciepło oraz ochronić przed niekorzystnymi reakcjami zachodzącymi w czasie przechowywania bakterii [1-4, 6, 7, 10, 11]. Do najczęściej stosowanych metod bioimmobilizacji probiotyków należą: suszenie rozpyłowe, liofilizacja oraz kapsułkowanie komórek w żelowych kapsułkach za pomocą ekstruzji lub koekstruzji [1-4]. Badanie polegało na pułapkowaniu probiotyków i analizie ich liczebności po inkubacji w kwasie żołądkowym [1, 2, 5-7]. Badano także wpływ skrobi, alginianów, np. natywnego alginianu, palmitoilowanego alginianiu oraz białka serwatkowego na wydajność enkapsulacji. Dowieidziono, że zarówno białko, jak i polisacharydy chroniły mikroorganizmy, natomiast tłuszcze czy woski mogą stanowić ochronę dla bakterii [12]. Suszenie rozpyłowe jest jedną z najczęściej stosowanych metod kapsułkowania w przemyśle spożywczym i - co ważne - jest to metoda korzystna pod względem ekonomicznym. Umożliwia uzyskanie kapsułek o średnicy mniejszej niż 40 mm [8, 10, 12]. Istotnym czynnikiem suszenia rozpyłowego jako sposobu kapsułkowania jest odpowiedni dobór parametrów procesu, ale nie mniej ważn[...]

Powlekany papier opakowaniowy. Cz. I. Właściwości mechaniczne i antybakteryjne DOI:10.15199/62.2018.4.29


  Tektura i papier są bardzo często wykorzystywane w opakowalnictwie. Do ich zalet należy podatność na biodegradację oraz biozgodność, a do wad słabe właściwości barierowe względem pary wodnej, które wymagają obróbki powierzchni prowadzącej do nadania tym materiałom nowych właściwości1, 2). Modyfikację można prowadzić na wiele sposobów. Powszechnie stosowane jest pokrywanie ich powłokami. Powłoki nadają pokrywanemu materiałowi takie cechy, które są niezbędne do przechowywania konkretnych produktów wprowadzanych do opakowania. Powłoki te powinny jak najdłużej utrzymać świeżość i wysoką jakość żywności. Dlatego bardzo istotne jest, by dokonać wyboru odpowiedniego nośnika powłokotwórczego1, 3, 4). Powlekanie papieru może mieć na celu poprawę właściwości barierowych względem pary wodnej lub gazów. Zastosowanie nośników hydrofobowych, takich jak Eurocryl 2080, Exceval HR 3010 lub Ecroprint RA 112 może poprawić barierowość materiałów względem pary wodnej1). Oprócz poprawy właściwości barierowych powłoki mogą chronić produkty spożywcze przed wzrostem mikroorganizmów powodujących ich psucie się. Aktywna powłoka o właściwościach antymikrobiologicznych stanowi warstwę zewnętrzną, a tworzący ją 97/4(2018) 649 Dr inż. Katarzyna SOBECKA w roku 2007 ukończyła studia na Wydziale Nauko o Żywności i Rybactwa Akademii Rolniczej w Szczecinie (obecnie Zachodniopomorski Uniwersytet Technologiczny w Szczecinie). W 2012 r. uzyskała stopień doktora nauk rolniczych w dyscyplinie technologia żywności i żywienia na Wydziale Nauko o Żywności i Rybactwa ZUT w Szczecinie. Jest pracownikiem naukowo-technicznym w Centrum Bioimmobilizacji i Innowacyjnych Materiałów Opakowaniowych ZUT tej uczelni. Specjalność - enkapsulacja bakterii, bioprocesy pozyskiwania odbakteryjnych substancji aktywnych, badanie właściwości antymikrobiologicznej substancji aktywnych. Mgr Michał JAROSZ w roku 2008 ukończył studia na Wydziale Biotechnologii i Hodowli Zwierząt na Akade[...]

Powlekany papier opakowaniowy. Cz. II. Wpływ starzenia się powłok na ich właściwości przeciwbakteryjne DOI:10.15199/62.2018.4.30


  Przeprowadzone poprzednio badania1) wykazały, że hydrofobowe powłoki Exceval, Ecroprint i Eurocryl pozwoliły uzyskać papier opakowaniowy o zwiększonej barierowości względem pary wodnej, a dodatkowe pokrycie powłokami MerthocelTM z polilizyną (2%) lub z PSP (2%) umożliwiło uzyskanie materiału hamującego wzrost szczepów S. aureus i E. coli. Powlekanie papieru zwiększyło też siłę przebicia i maksymalną siłę przy zerwaniu. Uwzględniając właściwości barierowe oraz antymikrobiologiczne uzyskanych materiałów, stwierdzono, że powłoka Eurocryl pokryta warstwą zawierającą polilizynę okazała się najlepszym rozwiązaniem i zalecono jej wykorzystanie w opakowalnictwie jako powłoki aktywnej. Nośnikami powłokotwórczymi są też emulsje parafinowe i kopolimery na bazie poliuretanu lub styrenu2). Przykładem takich nośników są komercyjne emulsje woskowe Aquacer 2650 (Byk, Niemcy) i Ultralub (Keim Additec Surface, GmbH, Niemcy). Nanoszone na materiały opakowaniowe powłoki ulegają starzeniu podczas przechowywania. Istotne jest, by zachowały one wszystkie nadane im właściwości po procesie starzenia. Podjęto wiele prób zbadania wpływu przyspieszonego starzenia na antymikrobiologiczne właściwości powłok. Badano, czy przyspieszone promieniowanie UV-A oraz Q-Sun ograniczy aktywność powłok, czy doprowadzi[...]

Badanie podatności na biodegradację folii skrobiowych oraz folii celulozowych w warunkach kompostu organicznego

Czytaj za darmo! »

Małgorzata Mizielińska, Katarzyna Sobecka, Maria Chojnacka, Wioletta Krawczyńska, Sławomir Lisiecki, Artur Bartkowiak: Badanie podatności na biodegradację folii skrobiowych oraz folii celulozowych w warunkach kompostu organicznego. Folie celulozowe i skrobiowe są kompostowalnymi materiałami wytwarzanymi odpowiednio na bazie pulpy celulozowej i skrobi. Oba badane w ramach projektu materiały są certyfikowane zgodnie z normami EN13432 oraz ASTM D6400 jako materiały do otrzymywania biodegradowalnych opakowań. Folie te mogą zatem być poddane kompostowaniu w warunkach określonych w powyższych normach. Ulegają one rozkładowi pod wpływem mikroorganizmów znajdujących się w odpadach komunalnych oraz w glebie. W wymienionych warunkach już po kilku tygodniach folie te powinny według produ[...]

Powlekanie folii polietylenowej w celu nadania jej właściwości przeciwbakteryjnych DOI:10.15199/62.2017.6.19


  Bardzo istotnym zagrożeniem dla pakowanych produktów spożywczych jest obecność mikroorganizmów odpowiedzialnych za ich psucie się. Dlatego wprowadzenie na rynek opakowań, które charakteryzowałby się właściwościami przeciwdrobnoustrojowymi staje się coraz częściej przedmiotem badań1). Innowacyjnym rozwiązaniem jest stosowanie opakowań aktywnych lub odpowiednich systemów pakowania żywności. Jednym z rozwiązań decydujących o tym, czy opakowanie zostanie zakwalifikowane do opakowań aktywnych jest pokrywanie materiałów opakowaniowych powłokami zawierającymi substancje aktywne, które działają bakteriobójczo lub bakteriostatycznie na bakterie powodujące zatrucia pokarmowe2). Obecnie najczęściej wykorzystywanymi w opakowalnictwie związkami aktywnymi są Małgorzata Mizielińskaa,*, Urszula Kowalskaa, Jerzy Pankowskia, Grzegorz Bienkiewicza, Michał Malkab, Sławomir Lisieckia 1318 96/6(2017) Dr inż. Grzegorz BIENKIEWICZ - notkę biograficzną i fotografię Autora drukujemy w bieżącym numerze na str. 1325. Mgr inż. Jerzy PANKOWSKI w roku 2013 ukończył studia na Wydziale Nauk o Żywności i Rybactwa Zachodniopomorskiego Uniwersytetu Technologicznego w Szczecinie. Jest pracownikiem naukowo-technicznym/starszym referentem technicznym w Centrum Bioimmobilizacji i Innowacyjnych Materiałów Opakowaniowych tej uczelni. Specjalność - modyfikacja materiałów opakowaniowych stosowanych w przemyśle poligraficznym. bakteriocyny, ekstrakty z przypraw, olejki eteryczne, enzymy oraz kwasy organiczne. Substancje te powinny być efektywne w unieszkodliwianiu mikroorganizmów, ale bezpieczne dla ludzi i przyjazne środowisku3-5). Ekstrakty roślinne wykazują zróżnicowany poziom właściwości przeciwdrobnoustrojowych6-9). Rodzaj zastosowanego czynnika antymikrobiologicznego zależy przede wszystkim od pakowanych produktów, ponieważ różnią się one między sobą rodzajem występującej w nich mikroflory. Równie istotne są warunki (temperatura, wilgotność, dostęp światła) wp[...]

« Poprzednia strona  Strona 2  Następna strona »