Wyniki 11-20 spośród 20 dla zapytania: authorDesc:"BRONISŁAW NARANIECKI"

Nowa metoda oznaczania liczby hydroksylowej poligliceroli


  Przedstawiono nową metodę oznaczania liczby hydroksylowej poligliceroli stosując technikę odbiciową ATR-IR. Zastosowano do oznaczenia liczby hydroksylowej model kalibracji PLS (partial least squares), częściowej metody najmniejszych kwadratów. Porównano wartości liczb hydroksylowych otrzymane metodami IR i miareczkową uzyskując zbliżone wyniki pomiarów. Opracowana metoda stanowi alternatywną, prostą i ekologiczną metodę oceny stopnia polikondensacji gliceroli. Skrócenie czasu oznaczania liczby hydroksylowej umożliwia bieżącą kontrolę prowadzenia procesu polikondensacji gliceryny. Glycerol samples were analyzed by IR spectropscopy to det. their OH nos. from a calibration curve. The results agreed with those obtained by std. titrn. The new method was successfully used for following the progress of alk. polycondensation of com. glycerols. W ostatnim okresie zaobserwowano znaczny wzrost produkcji biodiesla w wielu krajach Europy, w tym również w Polsce. Głównym produktem ubocznym powstającym podczas produkcji biodiesla jest surowa gliceryna (glicerol), otrzymywana w ilości ok. 10%. Z uwagi na atrakcyjną, względnie niską cenę, jest to ciekawy surowiec do dalszego przerobu. Firmy produkujące biodiesel na dużą skalę mogą prowadzić rafinację surowej gliceryny otrzymując glicerynę o właściwościach farmaceutycznych. Tak otrzymany produkt może znaleźć zastosowanie w kosmetyce, farmacji lub przemyśle spożywczym. Procesy oczyszczania surowego glicerolu polegające głównie na Instytut Ciężkiej Syntezy Organicznej "Blachownia", Kędzierzyn-Koźle Izabela Semeniuk*, Jacek Kosno, Bronisław Naraniecki, Beata Koreń-Szwarc Nowa metoda oznaczania liczby hydroksylowej poligliceroli A new method for determination of hydroxyl number of polyglycerols Mgr Jacek KOSNO w roku 1996 ukończył studia na Wydziale Matematyczno-Przyrodniczym Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Częstochowie. Pracuje jako zastępca kierownika Zakładu Środków Powierzchniowo Czynny[...]

Cutting fluids based on cardanol etoxylates. Zastosowanie oksyetylatów kardanolu do wytwarzania cieczy obróbkowych


  Cardanol was etoxyled with ethylene oxide at 160oC and 0,75-0,35 MPa in presence of NaOH, mixed with di-(2- ethylhexyl) adipate, diluted with water and used as cutting fluids. Antiwear and seizure properties, resistance to microorganisms and biodegradability of the fluids were studied. The cardanol etoxylates-based cutting fluids showed as good properties as the com. ones. Przedstawiono wyniki badań właściwości funkcjonalnych cieczy obróbkowych wytworzonych na bazie mieszaniny oksyetylatu kardanolu z syntetycznym estrem. Zbadano właściwości fizykochemiczne, mikrobiologiczne i smarne cieczy. W celu porównania oceniono takie same właściwości komercyjnych cieczy obróbkowych. Przeprowadzono również badania odporności opracowanych cieczy na działanie mikroorganizmów. Wykazano, że ciecze obróbkowe na bazie mieszaniny oksyetylatu kardanolu z syntetycznym estrem charakteryzowały się zbliżonymi właściwościami funkcjonalnymi do właściwości produktów komercyjnych. Obecnie stosowane ciecze obróbkowe wytwarzane są najczęściej na bazie olejów mineralnych i syntetycznych1, 2). Produkty te mają szkodliwy wpływ na środowisko3, 4). Ma to szczególne znaczenie wobec specyfiki eksploatacji, podczas której ciecze obróbkowe mają bezpośredni kontakt z otoczeniem i organizmem człowieka. Wielkość ubytków przedostających się do środowiska może sięgać 30% rocznego zużycia cieczy5). Dlatego też wzrasta zainteresowanie produktami nietoksycznymi i biodegradowalnymi o mniejszej szkodliwości ekologicznej. Jako komponeny cieczy obróbkowych mogą być wykorzystywane oleje roślinne. W porównaniu z olejami naftowymi i estrami syntetycznymi, oleje roślinne najszybciej ulegają biochemicznemu rozkładowi w środowisku naturalnym. Charakteryzują się one biodegradowalnością w granicach 80-100% (niezależnie od pochodzenia), i współczynnikiem szkodliwości dla wody WGK 0. W przypadku estrów syntetycznych biodegradowalność osiąga wartość 5-80%, a WGK 0-16-8). [...]

Właściwości smarne oksyetylatów frakcji glicerynowej z instalacji biodiesla

Czytaj za darmo! »

Przedstawiono wyniki badań procesu oksyetylowamia frakcji glicerynowej z przemysłowych instalacji biodiesla, przy zastosowaniu dwóch katalizatorów. Zrezygnowano z etapu oczyszczania surowca (np. przez destylację) poprawiając efektywność procesu. Przebadano szybkość reakcji dla różnych stopni addycji, rozrzut homologów w produktach oraz właściwości smarne istotne z punktu widzenia przewidywanej aplikacji technicznej (dodatki i bazy smarne). Two com. glycerol fractions (by-products from biodiesel prodn.) were ethoxylated with ethylene oxide on NaOH and Ca catalysts at 160°C and 120-360 kPa. The ethoxylation degree was higher but ethoxylation rate was lower when NaOH was used as the catalyst. The ethoxylates showed good lubricating properties. Surowce odnawialne w postaci olejów roślinnych i tłuszczów zwierzęcych stanowią perspektywiczną bazę surowcową dla przemysłu oleochemikaliów. W Polsce głównymi surowcami tłuszczowymi są olej rzepakowy, łój i zwierzęce tłuszcze odpadowe. Ostatnio pojawiło się nowe źródło surowcowe w postaci frakcji glicerynowej z uruchamianych w kraju instalacji biodiesla. Źródło to można uzupełnić olejami posmażalniczymi. Początkowo dostępne były dwa zróżnicowane chemicznie strumienie frakcji: surowa nie destylowana frakcja, zawierająca mniej glicerolu a więcej mydeł, estrów, kwasów i glicerydów, pochodząca z instalacji biodiesla o mniejszej wydajności, nie wyposażonych w węzeł destylacji, i frakcja gliceryny technicznej z dużych instalacji, zawierająca powyżej 80% glicerolu, praktycznie pozbawiona innych składników tłuszczowych. Ostatnio pierwszy z tych strumieni stał się praktycznie niedostępny. W celu nadania pożądanych cech fizykochemicznych i użytkowych (np. aktywności powierzchniowej) oraz poprawy jakości (stabilności termiczno-oksydacyjnej i lepkości) surowce te poddaje się przeróbce chemicznej, w zależności od przeznaczenia, w kierunku otrzymania ich pochodnych, wykorzystywanych w wielu dziedzina[...]

Anti-ageing additives to bitumen Dodatki przeciwstarzeniowe do asfaltu DOI:10.12916/przemchem.2014.652


  Six imidazoline-derivatives of natural origin (rapeseed oil, oleic acid, lard) were added (1%) as the anti-ageing agents to 3 com. bitumens tested under std. lab. condition of accelerated ageing. The addn. resulted in a substantial increase in ageing resistance of the bitumens. Zbadano przydatność imidazolin, wyprodukowanych z surowców naturalnych metodą opracowaną w ICSO, jako środków przeciwstarzeniowych do asfaltów. Wykazano, że dodatek tych związków do asfaltu poprawia jego odporność na starzenie. Stopień poprawy odporności asfaltu na starzenie jest zależny od rodzaju i typu chemicznego imidazoliny oraz od chemicznej natury asfaltu. Nasilające się z roku na rok natężenie ruchu na drogach wymusza budowanie nawierzchni o dużej trwałości. Trwałością nazywa się odporność asfaltu na działanie czynników powodujących starzenie. Starzenie spowodowane jest zmianami, jakie zachodzą w składzie oraz strukturze chemicznej asfaltu i prowadzą do pogorszenia jego właściwości użytkowych, a w konsekwencji do skrócenia czasu eksploatacji nawierzchni wykonanych z udziałem tego asfaltu jako lepiszcza. Głównym czynnikiem odpowiedzialnym za starzenie jest reakcja składników asfaltu z tlenem powietrza1, 2). Starzenie zachodzi już podczas przygotowywania, transportu i układania mieszanki mineralno- asfaltowej, gdy asfalt poddany jest działaniu wysokiej temperatury (starzenie technologiczne). Czas trwania wymienionych czynności jest relatywnie krótki, dlatego starzenie technologiczne nazywane jest także krótkotrwałym, jednakże wysoka temperatura zwiększa szybkość reakcji utleniania. Podczas eksploatacji nawierzchni proces starzenia przebiega powoli, bowiem temperatura nawierzchni nie przekracza 70°C, ale asfalt jest narażony na długotrwałe działanie tlenu (starzenie eksploatacyjne). Promieniowanie słoneczne katalizuje reakcje utleniania3). Rodzaj kruszywa i typ mieszanki mineralno-asfaltowej mają także wpływ na starzenie asfaltu w nawierzchni. R[...]

Atpol - adiuwant wspomagający działanie biochemiczne środków ochrony roślin DOI:

Czytaj za darmo! »

Przedstawiono wyniki badań, przeprowadzonych w skali laboratoryjnej i technicznej, nad opracowaniem i wdrożeniem do praktyki rolniczej preparatu wspomagającego działanie herbicydów, tzw. adiuwantu o nazwie Atpol, opartego na krajowym oleju. Intensyfikacja procesów uprawowych w rolnictwie, prowadząca do wzbogacenia rynku żywnościowego, wymaga zwiększenia ilości i polepszenia jakości środków chemicznych, a wśród nich nawozów sztucznych oraz środków ochrony roślin. Stosowane dawki substancji aktywnych środków ochrony roślin (o dużej toksyczności) można zmniejszyć przez wprowadzanie coraz skuteczniejszych preparatów oraz przez wspomaganie ich działania nietoksycznymi dodatkami chemicznymi umożliwiającymi rozwinięcie powierzchni kontaktu międzyfazowego, ułatwiającymi migrację i powodującymi wzrost retencji w danym obiekcie (np. blaszkach liścia, ziarnie, strąku, korzeniu). Oba sposoby obniżania dawek związków toksycznych umożliwiają zachowanie pożądanego poziomu oddziaływania ochronnego, tak więc mogą być szerzej stosowane bez niebezpieczeństwa wzrostu zagrożenia ekologicznego. Dodatki wspomagające działanie środków ochrony roślin, tzw. adiuwanty, stanowią kompozycję substancji powierzchniowo czynnych, zdolnych do fizykochemicznego współdziałania ze składnikami aktywnymi, a przez to polepszających ich bioaktywność. Wpółdziałanie środków powierzchniowo czynnego i aktywnego zachodzi na powierzchni celu działania (liścia, tkanki nabłonkowej), w warstwie kontaktowej oraz pod jego powierzchnią1 ’. Działanie na powierzchni (np. blaszki liściowej) prowadzi m.in. do: - zmniejszenia napięcia powierzchniowego, w wyniku czego uzyskuje się równomierny rozkład środka aktywnego oraz lepszy kontakt z powierzchnią; zmniejszenia napięcia międzyfazowego pomiędzy obszarami o różnej polarności, co zapewnia lepszy wtórny rozkład pestycydów; - modyfikacji rozpuszczalności pestycydów w ciekłym nośniku wpływającej na opóźnienie ich wytrącania lub [...]

Zagospodarowanie frakcji glicerynowych z instalacji biodiesla

Czytaj za darmo! »

Przedstawiono oryginalną koncepcję zagospodarowania frakcji glicerynowej, produktu ubocznego z instalacji biodiesla, poprzez jej skojarzoną chemiczną obróbkę, na drodze zmydlania, transestryfikacji, oksyetylacji, aminolizy i transacetalizacji. Produkty przerobu mogą znaleźć zastosowanie w wielu gałęziach gospodarki, m.in. jako emulgatory, inhibitory korozji, detergenty, dodatki funkcyjne d[...]

Badania procesów upolarniania wosku pszczelego i lanoliny wraz z oceną aplikacyjną otrzymanych produktów


  Przedstawiono porównawcze wyniki syntez i oceny analitycznej oksyetylatów wosku pszczelego żółtego, białego i hipoalergicznej lanoliny, otrzymanych przy użyciu katalizatora wapniowego K-4/XII-O. Wykazano istotne różnice w składzie chemicznym substratów: wosku pszczelego żółtego i białego. Stwierdzono, że oksyetylaty wosku białego i lanoliny charakteryzuję się wąską dystrybucją homologów i znacznie mniejszą w stosunku do referencyjnych Tweenów zawartością polietylenoglikoli (PEG). Oznaczony poziom równowagi hydrofilowo-lipofilowej produktów w notyfikacjach aplikacyjnych, uzupełniony parametrem rozpuszczalności i lepkością strukturalną wskazuje na uprofilowane właściwości aplikacyjne, szczególnie w technologii form leków podawanych na skórę. Yellow beeswax, white beeswax and hypoallergenic lanolin were oxyethylate with oxirane on Ca catalyst. Significant differences in the substrate compn. of the waxes were obsd. The oxyethylates of white wax and lanolin showed narrower distribution of homologues and a considerably lower content of polyethylene glycols when compared with Tweens. The detd. level of hydrophilic-lipophilic balance, soly. parameter and structural viscosity showed applicability of the oxyethylated waxes in the prodn. of drugs for skin treatment. Michał J. Nachajskia, Michał K. Kołodziejczyka, Marek Lukosekb, Jacek Kosnob, *, Bronisław Naranieckib, Marian M. Zgodaa aUniwersytet Medyczny, Łódź; bInstytut Ciężkiej Syntezy Organicznej "Blachownia", Kędzierzyn Koźle Badania procesów upolarniania wosku pszczelego i lanoliny wraz z oceną aplikacyjną otrzymanych produktów Studies on polar modification of beeswax and lanolin with the products applicability assessment Dr n. farm. Michał K. Kołodziejczyk w roku 1995 ukończył studia na Wydziale Farmaceutycznym Akademii Medycznej w Łodzi na kierunku farmacji klinicznej. Jest adiunktem w Zakładzie Technologii Postaci Leku, Katedry Farmacji Stosowanej Uniwersytetu Medycz[...]

Badania nad elektrochemiczną regeneracją ługów chromowych pochodzących z rafinacji wosków Montana w doświadczalnej instalacji przemysłowej DOI:

Czytaj za darmo! »

Badano elektrochemiczną regenerację ługów chromowych w doświadczalnej instalacji - kaskadzie trzech elektrolizerów połączonych z linią produkcyjną wosków twardych. Otrzymane wyniki zinterpretowano zgodnie z zasadami statystycznej oceny przeprowadzonych doświadczeń. W badanych warunkach uzyskano dobrą wydajność regeneracji (utleniania Cr (Ш) do Cr (VI)). cych kształt prostopadłościanu, z których każdy był złożony z dwóch komór katodowych (zewnętrznych) i jednej anodowej (środkowej), oddzielonych od siebie membraną jonowymienną typu Najlon 427 produkcji firmy Du Pont. Wanny elektrolityczne - wykonane ze stali węglowej i wyłożone ołowiem - wyposażono w ołowiane anody i katody ze stali kwasoodpornej. Jedną z głównych operacji w procesie produkcji wosków twardych jest chromianowa rafinacja surowego wosku Montana w roztworze kwasu siarkowego. Koszt używanego do tego celu dwuchromianu sodu, produkowanego z importowanego surowca, stanowi ponad 30% kosztów wytwarzania wysokogatunkowych wosków twardych. Ługi porafinacyjne powstające w procesie rafinacji, zawierające siarczan chromu, są obecnie stosowane do produkcji Chromopolu wykorzystywanego w garbarstwie. Elektrochemiczna regeneracja ługów chromowych, polegająca na utlenianiu chromu (III) do chromu (VI) z udziałem stałej ilości kwasu siarkowego w układzie, umożliwia zmniejszenie zużycia deficytowego surowca. Stosowane technologie elektrochemicznego utleniania Cr (III) do Cr (VI) mało się różnią między sobąI + 6). Proces prowadzi się zazwyczaj w elektrolizerach diafragmowych, a ostatnio coraz częściej używa się membran jonowymiennych. Ze względu na silnie agresywne i utleniające środowisko mieszaniny dwuchromianu sodu i kwasu siarkowego, wykorzystuje się membrany perchlorowane lub perfluorowane2), z tym że jedynie te ostatnie, na podłożu z włókna teflonowego, charakteryzują się zadowalającą chemoodpomością. Jako materiał anodowy stosuje się ołów lub jego stopy z dodatkiem antymo[...]

Synteza tlenków amidoamin na bazie triglicerydów smalcu wieprzowego i wosku pszczelego białego


  Przedstawiono alternatywne metody syntezy tlenków amidoamin z surowców naturalnych (smalec wieprzowy, wosk pszczeli). Porównano właściwości otrzymanych tlenków amidoamin analizując składy produktów (zawartość amidoamin i ich tlenków), zestawiając liczby charakterystyczne (zasadowość ogólna, zawartość kationowych środków powierzchniowo czynnych) oraz obliczając HLB i rozpuszczalność tlenków. Stwierdzono, że lepsze wydajności procesu osiąga się przy prowadzeniu syntezy w obecności glikolu propylenowego. Wskazano na możliwość wykorzystania tlenków amidoamin jako micelarnych solubilizatorów i baz do sporządzania hydro i emulżeli aplikowanych na skórę. White bees wax and lard trigliceride fractions were converted with Me2N(CH2)3NH2 to amidoamines and then oxidized with H2O2 to resp. N-oxides. The products were studied for chem. compn. by gel chromatog. and for chem. properties by detn. of activity and mol. mass distribution as well as contents of surface active agents and N-oxides. The hydrophilic-lipophilic equil. and soly. parameters were detd. by 1H-NMR spectroscopy. W cząsteczce epidermalnych ceramidów, które wchodzą w skład upłynnionej struktury stratum corneum znajdują się polarne ugrupowania amidowe lub aminowe, dzięki którym na powierzchni skóry utrzymuje się stabilny fizjologicznie poziom równowagi kwasowozasadowej (pH, aH +)1-5). Sprawia to, że poprzez wprowadzenie do dermatologicznej postaci leku promotorów przejścia przezskórnego, Michał J. Nachajskia, Jacek Kosnob,*, Michał K. Kołodziejczyka, Marek Lukosekb, Michał J. Kijańskia, Bronisław Naranieckib, Marian M. Zgodab aUniwersytet Medyczny, Łódź; bInstytut Ciężkiej Syntezy Organicznej "Blachownia", Kędzierzyn-Koźle Synteza tlenków amidoamin na bazie triglicerydów smalcu wieprzowego i wosku pszczelego białego Synthesis of amidoamine oxides by conversion of lard or bees wax triglycerides Dr n. farm. Michał J. NACHAJSKI - notkę biograficzną i fotografię Autora [...]

Products of catalytic oxyethylation of lard triglyceride fractions. Produkty katalitycznego oksyetylenowania frakcji triglicerydów wydzielonych z farmakopealnego smalcu wieprzowego


  Six com. lard fractions were catalytically oxyethylated with oxirane at 185°C under pressure for 30 min (add. no. 30- 50) and analyzed for chem. compn. (content of polyoxyethylene glycols), mol. mass and I no. The product showed better applicability in cosmetic and pharmaceutical industries than the com. available ref. polysorbates. Badano produkty katalitycznego oksyetylenowania triglicerydów smalcu wieprzowego (Adeps suillus FP VII-VIII) metodami chromatografii HCLP i GCP w porównaniu z polisorbatami typu Tween jako produktami referencyjnymi. Oznaczono dyspersję mas cząsteczkowych i zawartości polietylenoglikoli (PEG) oraz liczbę jodową produktu. Produkty oksyetylenowania triglicerydu zawierają znacznie mniejszą (a w niektórych przypadkach prawie śladową) ilość PEG w porównaniu z Tweenami, a także zachowują w strukturze wysoką zawartość nienasyconych kwasów tłuszczowych, o czym świadczy wartość liczby jodowej. Liczba cząsteczek wody, tworzących wraz z hydrofilowymi segmentami [CH2CH2O] surfaktanta palisadową warstwę miceli (ns/H2O) potwierdza istotne zróżnicowanie tych warstw, powstających na bazie oksyetylenowanych triglicerydów o liczbie ugrupowań oksyetylenowych 30-50, co zwiększa możliwości solubilizacyjne ich wodnych roztworów. Przeprowadzone dotychczas prace nad produktami katalitycznego oksyetylenowania frakcji triglicerydów wydzielonych z farmakopealnego smalcu wieprzowego (Adeps suillus FP VII-VIII) o średniej deklarowanej zawartości segmentów oksyetylenowych (OCH2CH2) 30-50 umożliwiły, poprzez przeprowadzenie badań porównawczych, oszacowanie potencjalnej przydatności tych pochodnych jako substancji pomocniczych w technologii modelowych produktów kosmetycznych i farmaceutycznych1-3). Niezwykle istotny i obiecujący dla projektowanego kierunku aplikacji okazał się potwierdzony analizą chromatograficzną (HPLC/GPC) fakt, że [...]

« Poprzednia strona  Strona 2