Wyniki 11-18 spośród 18 dla zapytania: authorDesc:"MARIAN SPADŁO"

Proces chlorowodorowania glicerolu w kaskadzie reaktorów barbotażowych

Czytaj za darmo! »

Przedstawiono wyniki badań reakcji chlorowodorowania glicerolu gazowym chlorowodorem w kaskadzie złożonej z 4 reaktorów zbiornikowych z mieszaniem w obecności kwasu adypinowego jako katalizatora. Stwierdzono, że w syntezie powstają z wysoką wydajnością dichloropropanole z dominującym udziałem izomeru 1,3, a wytworzone w środowisku reakcji pochodne estrowe kwasu adypinowego nadal zachowują właściwości katalityczne. Otrzymane dichloropropanole mogą być zastosowane do produkcji epichlorohydryny. Glycerol was hydrochlorinated to dichloropropanols (I) with gaseous HCl in a cascade of 4 mixed tank reactors in presence of adipic acid (10.68%) or org. adipates as catalysts at 120°C for 8 h (yield 85%). The reactor effluent comprised an acidic aq. fraction and a concd. fraction of I (mainly (CH2Cl)2CHOH). The recycling of the catalyst-derived esters (after recovery of concd. I) did not result in any substantial decrease of the reaction yield or selectivity. Powszechnie stosowana metoda produkcji epichlorohydryny oparta na propylenie i chlorze charakteryzuje się powstaniem dużych ilości odpadów chloroorganicznych i ścieków w postaci rozcieńczonego roztworu chlorku wapnia. Odpadowe związki chloroorganiczne tworzą się głównie w etapie wysokotemperaturowego chlorowania propylenu oraz chlorohydroksylowania chlorku allilu do dichloropropanoli, zaś ścieki w etapie odchlorowodorowania dichloropropanoli do epichlorohydryny za pomocą mleka wapiennego. Frakcje chloroorganiczne najczęściej utylizowane są poprzez spalanie z wytwarzaniem kwasu solnego. Ścieki po neutralizacji kierowane są do oczyszczalni. Ponadto wysokie jest jednostkowe zużycie pary wodnej i energii elektrycznej1—3). Rozwój produkcji biodiesla spowodował możliwości wykorzystania ubocznie powstającego glicerolu oraz nadwyżek chlorowodoru z procesów chlorowania węglowodorów do syntezy dichloropropanoli wg znanej reakcji glicerolu z chlorowodorem1). Umożliwia to w dotychcza[...]

Study on the pressure hydrochlorination of glycerol to dichloropropanols in the presence of acetic acid and its derivatives Badanie reakcji ciśnieniowego chlorowodorowania glicerolu do dichloropropanoli w obecności kwasu octowego i jego pochodnych DOI:10.12916/przemchem.2014.1698


  Glycerol was hydrochlorinated to dichloropropanols (I) with gaseous HCl under pressure up to 1.0 MPa in the presence of AcOH (4.8%) or org. acetates as catalysts. The formation of I (mainly (CH2Cl)2CHOH) proceeded with a high efficiency at 150oC, 0.8 MPa for 60 min. The post-reaction mixt. contained more than 60% I. Recycling and re-using the acetates-contg. residues after recovery of I, with addn. at least 20% of AcOH did not influence significantly the process. Przedstawiono wyniki badań reakcji chlorowodorowania glicerolu gazowym chlorowodorem pod ciśnieniem w półprzepływowym reaktorze barbotażowym, w obecności kwasu octowego i jego estrowych pochodnych jako katalizatora. Stwierdzono, że w warunkach syntezy w obecności kwasu octowego lub jego czystych estrów dichloropropanole powstają z wysoką wydajnością z dominującym udziałem izomeru 1,3, a zawarte pochodne estrowe kwasu octowego w mieszaninie po destylacyjnym wydzieleniu produktów reakcji zachowują częściowo właściwości katalityczne i wymagany jest dodatek czystego kwasu octowego. W ostatnich latach w produkcji epichlorohydryny na znaczeniu zyskała metoda oparta na glicerolu, którą w 2007 r. wdrożyły firmy Solvay1) i Spolchemie2). Warianty tego procesu są również przedmiotem patentów firm DOW3) i Samsung Fine Chemicals4). Zastosowanie odnawialnego surowca, jakim jest bioglicerol, oraz powstającego ubocznie chlorowodoru w procesach chlorowania węglowodorów, w miejsce tradycyjnych surowców chloru i propylenu pochodzenia petrochemicznego, obniża koszty produkcji epichlorohydryny. Proces technologiczny jest mniej skomplikowany w stosunku do procesu opartego na propylenie i charakteryzuje się wydatnym zmniejszeniem zużycia czynników energetycznych, radykalnym zmniejszeniem ilości ścieków oraz produktów odpadowych w postaci związków chloroorganicznych. Produkty odpadowe stanowią głównie pochodne glicerolu, są więc mniej toksyczne i łatwiej je utylizować. Ponadto stosowane[...]

Zastosowanie ekstrakcji do odzyskiwania użytecznych związków w procesie wytwarzania epichlorohydryny DOI:

Czytaj za darmo! »

Opracowano sposób wydzielania użytecznych związków z "ciężkiej frakcji" otrzymywanej podczas rektyfikacji surowej epichlorohydryny. Sposób ten polega na przeprowadzeniu ekstrakcji wodą. Określono optymalne warunki takiej ekstrakcji. W procesie wytwarzania epichlorohydryny metodą chlorohydroksylowania chlorku allilu do dichloropropanoli, a następnie ich odchlorowodorowania mlekiem wapiennym, powstaje wiele produktów ubocznych. Należą do nich 1,2,3-trichloropropan, etery tetrachlorodiizopropylowe, gliceryna, dichloropropeny. Wydzielanie epichlorohydryny z mieszaniny poreakcyjnej, zawierającej także niewielkie ilości chlorku allilu i 1,2-dichloropropanonu, prowadzi się metodą rektyfikacyjną w szeregowym zestawie kolumn1’. W wyniku tego procesu otrzymuje się tzw. frakcję ciężką zawierającą trichloropropan, etery tetrachlorodiizopropylowe, nie przereagowane dichloropropanole i pewną ilość epichlorohydryny. W celu odzyskania związków użytecznych w innych procesach, tj. epichlorohydryny i dichloropropanoli, frakcję tę poddaje się okresowej destylacji pod zmniejszonym ciśnieniem. W pierwszej fazie procesu powstaje frakcja epichlorohydryny kierowana do węzła rektyfikacji surowej epichlorohydryny, w drugiej fazie - frakcja trichloropropanu, którą się spala, a w trzeciej fazie (z bezprzeponowym doprowadzeniem pary wodnej) frakcja dichloropropanoli przesyłana do procesu odchlorowodorowania. Razem z odzyskanymi związkami użytecznymi kieruje się do głównego ciągu technologicznego i do ponownej destylacji znaczną[...]

Wyrównywanie bilansu masowego produkcyjnej instalacji epichlorohydryny DOI:

Czytaj za darmo! »

Przedstawiono matematyczną metodę przetwarzania wyników pomiarów, umożliwiającą otrzymanie wiarygodnego bilansu masowego instalacji epichlorohydryny. Omówiono wykorzystanie bilansu masowego do wnioskowania o przebiegu procesu technologicznego oraz podano przykładowe wyniki obliczeń. Jedynym sposobem przemysłowego otrzymywania epichlorohydryny (l-chloro-2,3-epoksypropanu) jest jej synteza z chlorku allilu, z pośrednim etapem wytwarzania dichloropropanoli. Krajową technologię produkcji epichlorohydryny opisano w pracyЧ We wszystkich metodach, niezależnie od istotnych nieraz różnic w szczegółowych rozwiązaniach technologicznych, najpierw wytwarza się rozcieńczony (najwyżej 5-proc.) wodny roztwór dichloropropanoli, z którego po odchlorowodorowaniu wodorotlenkiem wapniowym i destylacji z parą wodną otrzymuje się surową epichlorohydrynę, oczyszczaną następnie metodą rektyfikacji. W pracach nad udoskonaleniem technologii bardzo ważną rzeczą jest dysponowanie rzetelnym bilansem masowym, umożliwiającym wnioskowanie o efektach wprowadzonych zmian. W wieloetapowym skomplikowanym procesie wytwarzania epichlorohydryny, w którym mierzy się i rejestruje wiele parametrów (natężenia przepływu, stężenia), powstaje problem wiarygodnego oszacowania ich rzeczywistych wartości. Oszacowane wartości powinny być jak najbliższe wartości zmierzonych i jednocześnie spełniać równania bilansu masowego. W tym wypadku tradycyjne metody bilansowania nie dają na ogół zadowalających wyników, głównie z powodu zróżnicowanej dokładności pomiarów poszczególnych parametrów. W związku z tym opracowano model bilansu masowego instalacji epichlorohydryny zawierający dane pomiarowe możliwe do uzyskania w instalacji przemysłowej i sposób postępowania pozwalający otrzymać najbardziej prawdopodobny wynik. Zastosowano metodykę analogiczną do opisanej w pracy2), zwaną uzgadnianiem lub wyrównywaniem bilansu masowego. Charakterystyka procesu Schemat technologiczny inst[...]

Makrokinetyka reakcji chlorowodorowania epichlorohydryny gazowym chlorowodorem

Czytaj za darmo! »

Przedstawiono wyniki prac nad określeniem sumy stałych szybkości reakcji chlorowodoru z epichlorohydryną, niezbędnej do estymacji parametrów kinetycznych podstawowych reakcji przebiegających w układzie. Ze względu na to, że badana reakcja zachodzi bardzo szybko, dążono do określenia zakresu stężeń reagentów umożliwiającego pomiar czasowej zmiany stężenia chlorowodoru rozpuszczonego w 1,3-di[...]

Wyznaczanie wartości stosunków stałych szybkości Wyznaczanie wartości stosunków stałych szybkości gazowym chlorowodorem

Czytaj za darmo! »

Przeprowadzono badania reakcji epichlorohydryny z gazowym chlorowodorem w skali laboratoryjnej. Głównym produktem jest 1,3-dichloropropanol. Produktami ubocznymi są 2,3-dichloropropanol oraz dwa etery: eter 1,3-dichloroizopropylowo- 3-chloro-2-hydroksypropylowy i eter l,2-dichloropropylowo-3-chloro-2-hydroksypropylowy. Na podstawie badań wyznaczono wartości stosunków stałych szybkości reakc[...]

Badanie reakcji syntezy dichloropropanoli w reakcji ciśnieniowego chlorowodorowania glicerolu w obecności kwasu adypinowego


  Przedstawiono wyniki badań reakcji chlorowodorowania glicerolu gazowym chlorowodorem pod ciśnieniem w półprzepływowym reaktorze barbotażowym, w obecności kwasu adypinowego jako katalizatora. Stwierdzono, że w warunkach ciśnieniowych bez odbierania w czasie syntezy kwaśnej fazy wodnej reakcja przebiega znacznie szybciej niż w procesie bezciśnieniowym, dichloropropanole powstają z podobnie wysoką wydajnością z dominującym udziałem izomeru 1,3, a wytworzone w mieszaninie reakcyjnej pochodne estrowe kwasu adypinowego również nadal zachowują właściwości katalityczne. Glycerol was hydrochlorinated to dichloropropanols (I) with gaseous HCl under pressure of 0.5-1.0 MPa in the presence of adipic acid (5.66%) or organic adipates as catalysts. At 150°C, 0.8 MPa and during 90 min, the formation of I (mainly (CH2Cl)2CHOH) proceeded a few times faster than under atmospheric pressure (yield 85%). The recycle and re-use of up to 90% of the adipate catalyst after recovery of I, did not result in any substantial decrease of the reaction yield. Produkcja epichlorohydryny oparta na przemianie bioglicerolu poprzez stadium dichloropropanoli jest znacznie bardziej efektywna ekonomicznie i przyjazna dla środowiska przyrodniczego niż tradycyj-na metoda wykorzystująca propylen i chlor1-3) . Dostępne w literaturze dane dotyczące nowego procesu są jednak niepełne, o dużym stopniu ogólności i najczęściej zawarte są w opisach licznych patentów. Z patentów firm Solvay4) i Spolchemie5), które w 2007 r. wdrożyły nową metodę w skali pilotowej wynika, że chlorowodorowanie glicerolu do dichloropropanoli prowadzone jest w obecności kwasu octowego, pod ciśnieniem zbliżonym do atmosferycznego. Wariant ciśnieniowy procesu jest przedmiotem patentu firmy DOW6). W opisie tego patentu podawane są przykłady przebiegu reakcji chlorowodorowania glicerolu pod zwiększonym ciśnieniem chlorowodoru, w zakresie temp. 50-140°C, w czasie 2-5 h. Jako katalizatory wymieniane [...]

Makrokinetyka reakcji estryfikacji glikolu etylenowego kwasem octowym


  Przedstawiono wyniki badań reakcji estryfikacji glikolu etylenowego kwasem octowym, które przeprowadzono w laboratoryjnym reaktorze periodycznym w obecności kwasu alkilobenzenosulfonowego jako katalizatora. Wyniki eksperymentalne zinterpretowano modelem następczej reakcji odwracalnej drugiego rzędu, wyznaczając stałe równowag, a także stałe szybkości reakcji mono- i diestryfikacji oraz podano ich zależność od temperatury. Ethylene glycol was esterified with AcOH to resp. mono and diesters in the presence of alkylbenzene sulfonic acid as a catalyst in a batch reactor at 25-90°C. The exptl. findings were used for calcn. of. reaction rate consts. at varying temp. Octany glikolu etylenowego są obecnie szeroko stosowane jako rozpuszczalniki farb, lakierów, klejów, celulozy, tworzyw sztucznych i tłuszczy. Monooctan glikolu etylenowego może być mieszany z olejem napędowym w celu wzbogacenia go w tlen1). Estryfikacja glikolu etylenowego kwasem octowym, podobnie jak większość reakcji estryfikacji, jest reakcją odwracalną drugiego rzędu, w wyniku której powstają monooctan glikolu etylenowego, dioctan glikolu etylenowego i woda. Reakcję estryfikacji opisują równania: HOCH2CH2OH + CH3COOH A B MOGE, C D glikol etylenowy kwas octowy monooctan glikolu etylenowego woda HOCH2CH2COOCH3+H2O HOCH2CH2COOCH3+ CH3COOH C B DOGE, E D monooctan glikolu etylenowego kwas octowy dioctan glikolu etylenowego woda CH3COOCH2CH2COOCH3+H2O k3 k4 W pracy1) przedstawiono wyniki badań estryfikacji prowadzone w obecności jonitu Amberlyst 36 jako katalizatora, z udziałem 1,2-dichloroetanu stanowiącego czynnik azeotropujący wodę w destylacji reaktywnej. Określono wpływ stężeń reagentów, ilości katalizatora i czasu reakcji na selektywność przemiany glikolu etylenowego do dioctanu glikolu etylenowego. W wyniku zastosowania czynnika azeotropującego wodę, możliwe okazało się osiągnięcie prawie 100-proc. selektywności reakcji przy stechiometrycznej proporcji re[...]

« Poprzednia strona  Strona 2