Wyniki 11-20 spośród 36 dla zapytania: authorDesc:"Jacek STEFAŃSKI"

BADANIE EFEKTYWNOŚCI KODEKÓW ŹRÓDŁOWYCH W RADIOFONII CYFROWEJ DAB+ DOI:10.15199/59.2015.4.60


  W Polsce radiofonia cyfrowa jest dostępna dla słuchaczy już od 2013 roku. Jednakże brakuje ogólnodostępnych publikacji naukowych lub też raportów badawczych uzasadniających przyjęte przepływności dla strumieni audio. W artykule przedstawiono badania sprawności kodowania oraz subiektywnej oceny jakości kodeka MPEG-4 HE-AAC v2, wykorzystywanego w standardzie DAB+. Testy przeprowadzono wg. techniki porównawczej MUSHRA na dwóch grupach, złożonych z ludzi posiadających oraz nieposiadających wykształcenia muzycznego. 1. WSTĘP Wraz z postępem technologicznym wzrasta zapotrzebowanie na kodeki audio do kodowania zarówno sygnałów mowy jak i muzyki przy stosunkowo niskich przepływnościach. W wielu przypadkach, obejmujących transmisję rozsiewczą, czy też audio-booki, materiał dźwiękowy nie ogranicza się jedynie do samej mowy lub muzyki. Nie można przecenić wpływu radiofonii cyfrowej na rozwój metod kompresji materiałów dźwiękowych. Nowe kierunki badań i prac standaryzacyjnych w tej dziedzinie wynikają głównie z potrzeb wykreowanych przez rozwój systemów bezprzewodowych. Obszar ten wymaga specyficznych rozwiązań, uwzględniających ograniczone zasoby widmowe, przepustowość kanałów oraz konieczność ochrony przed błędami transmisji. Szczególne znaczenie nabiera tutaj radiofonia cyfrowa, która, w porównaniu do radiofonii analogowej, oprócz większego współczynnika pokrycia kraju, ma oferować także szereg usług dodatkowych oraz wyższą jakość przesyłanego materiału dźwiękowego. 2. RADIOFONIA CYFROWA Międzynarodowy standard DAB+ (Digital Audio Broadcasting) jest efektem prac mających na celu poszerzenie i wzbogacenie oferty programowej. Zadaniem emisji cyfrowej jest eliminacja tzw. białych plam, miejsc znajdujących się poza zasięgiem analogowego sygnału radiowego, z uwagi na ograniczone zasoby widmowe. Platforma cyfrowa umożliwia wprowadzenie dodatkowych funkcji, m.in. listę programów wraz z opisami audycji, wybór ulubionych stacji, czy t[...]

ANALIZA PORÓWNAWCZA METODY TDOA I ATDOA W SYSTEMIE WAM DOI:10.15199/59.2016.6.30


  TDOA VS. ATDOA FOR WAM SYSTEM Streszczenie: W artykule przedstawiono nową metodę estymacji położenia obiektów w radiowych sieciach sensorowych, w których węzły pracują asynchronicznie względem siebie. Opisano zasadę działania metody, zaprezentowano przykładowe zastosowanie tej metody w przestrzeni 3D wraz z przyjętym modelem symulacyjnym i wynikami badań. Istotną część artykułu stanowi analiza porównawcza efektywności pracy zaproponowanej metody z metodą synchroniczną dla potrzeb multilateracyjnego systemu dozorowania obszarowego WAM (Wide Area Multilateration). Abstract: This paper outlines a new asynchronous time difference of arrival (ATDOA) method for a location service in the asynchronous wireless networks where the nodes operate asynchronously in relation to one another. The paper focuses on the description of the proposed ATDOA method, example application of the new method for 3- dimensional space, presentation of the simulation models and simulation results. An important part of the paper is comparison of the efficiency of the asynchronous method and synchronous one for wide area multilateration system. Słowa kluczowe: Systemy asynchroniczne, radionawigacja, radiowe sieci sensorowe, TDOA, ATDOA, WAM. Keywords: Asynchronous systems, radio navigation, wireless sensor networks, TDOA, ATDOA, WAM 1. WSTĘP Niezwykle istotnym problemem w sieciach sensorowych, które znalazły zastosowanie w procesie estymacji położenia obiektów, jest zagadnienie synchronizacji pomiędzy jej węzłami. Błędy w synchronizacji prowadzą do znaczących błędów określania położenia lokalizowanych obiektów. W artykule skupiono się na porównaniu dwóch metod lokalizacyjnych: synchronicznej TDOA (Time Difference of Arrival) oraz asynchronicznej ATDOA (Asynchronous Time Difference of Arrival), w której poszczególne węzły w sieci sensorowej pracują asynchronicznie względem siebie [7]. Metoda ATDOA jest oparta na pomiarze różnicy czasów propagacji sygnału[...]

ADAPTACYJNA METODA DOBORU PRZEPŁYWNOŚCI PRZYDZIELANYCH PROGRAMOM RADIOWYM NADAWANYM W STANDARDZIE DAB+ DOI:10.15199/59.2016.6.32


  ADAPTIVE BITRATE ASSIGNMENT METHOD FOR DAB+ BROADCASTED RADIO PROGRAMS Streszczenie: W artykule opisano pomiary jakości transmisji rzeczywistych programów radiowych nadawanych w standardzie DAB+. Omówiono badania ankietowe dotyczące przełączenia emisji programów radiowych z techniki analogowej FM na cyfrową DAB+. Dokonano analizy typów audycji prowadzonych w godzinie największej słuchalności pod kątem efektywnego zarządzania ograniczonymi zasobami częstotliwościowymi. Zaproponowano metodę adaptacyjnego doboru przepływności przydzielanych poszczególnym programom radiowym. Abstract: In this paper we examine the quality of real-time DAB+ broadcasted radio programs. We discuss a survey concerning the migration from analog FM to digital DAB+ radio domain. We analyze the type of content transmitted over different radio programs during primetime. We propose an adaptive bitrate assignment method for DAB+ broadcasted radio programs. Słowa kluczowe: DAB+, radiofonia cyfrowa, radiokomunikacja, transmisja rozsiewcza. Keywords: broadcasting, DAB+, digital audio broadcasting, radio communication. 1. WSTĘP Zainteresowanie radiofonią cyfrową wynika zarówno z konieczności jak i potrzeby poszerzenia oraz wzbogacenia oferty programowej. Głównym zadaniem techniki cyfrowej jest polepszenie jakości transmisji programów radiowych w stosunku do możliwości oferowanych przez radiofonię analogową, a także uatrakcyjnienie formy przekazu. Wraz z mową lub muzyką przesyłane są zdjęcia i inne elementy interaktywne, np. listę programów, a także możliwość wyboru ulubionych audycji lub ustawienie przypomnień. 2. RADIOFONIA CYFROWA Międzynarodowy standard DAB+ (Digital Audio Broadcasting Plus) [1], będący jednym z najpopularniejszych standardów radiofonii cyfrowej, został opracowany z myślą o eliminacji tzw. białych plam, obszarów znajdujących się poza zasięgiem analogowego sygnału radiowego. Jest aktywnie wspierany przez Europejską Unię Nadawców EBU [...]

ASYNCHRONICZNY SYSTEM FAZOLOKACYJNY DOI:10.15199/59.2017.6.80


  Bezdyskusyjnie dominującą rolę w zakresie systemów radiolokalizacyjnych i radionawigacyjnych wiodą globalne systemy satelitarne (GNSS), jak GPS, GLONASS czy będący w trakcie budowy europejski system Galileo. Znacznie węższe zastosowanie mają wszelkiego rodzaju systemy naziemne, zwykle o zasięgu lokalnym lub regionalnym, których przeznaczeniem jest albo rezerwa na wypadek awarii/celowego zakłócania systemów satelitarnych (taką funkcję pełnią np. instalacje Loran w Korei Południowej i Chinach) albo świadczenie usługi lokalizacyjnej dla wojska i służb specjalnych. Przykładem systemu pełniącego tę drugą rolę może być polski system Jemiołuszka, będący na wyposażeniu Marynarki Wojennej RP. System ten jest "klasycznym" systemem fazolokacyjnym typu synchronicznego, w którym w zestawie stacji bazowych znajduje się wyróżniona stacja główna, względem której synchronizowane są emisje sygnałów z pozostałych stacji łańcucha. W latach 2009-2011 w laboratoriach Politechniki Gdańskiej został zbudowany demonstrator technologiczny naziemnego systemu radiolokalizacyjnego z widmem rozproszonym (CDMA) o innej strukturze: asynchronicznej, w której nie ma wyróżnionej stacji głównej i stacji podległych [1][2]. Ponieważ w trakcie rozmów z potencjalnym użytkownikiem tego typu systemu okazało się, że parametry techniczne zaproponowanego przez Politechnikę Gdańską rozwiązania nie spełniają wszystkich oczekiwań (przede wszystkim w odniesieniu do maksymalnego zasięgu działania), zbudowany został prototyp systemu asynchronicznego typu fazowego, pracujący w paśmie średniofalowym [3]. Założenia systemowe tego rozwiązania zostały przedstawione w rozdziale drugim niniejszego opracowania, zaś konstrukcja urządzeń i uproszczona zasada działania systemu są treścią rozdziału trzeciego. Rozdział czwarty zawiera wyniki badań laboratoryjnych prototypu, pokazujące możliwą do uzyskania rozdzielczość pomiaru położenia odbiornika lokalizacyjnego. 2. ZAŁOŻENIA SYSTE[...]

ADAPTACYJNA METODA ZARZĄDZANIA ZASOBAMI MULTIPLEKSU W RADIOFONII CYFROWEJ DAB+ DOI:10.15199/59.2017.6.95


  Wraz z rozwojem techniki bezprzewodowej pojawiają się rosnące wymagania użytkowników na coraz to nowe usługi oraz produkty. Dla inżynierów wiąże się to z koniecznością ciągłego doskonalenia technik transmisji i kodowania informacji, szczególnie w systemach radiodyfuzji cyfrowej. Obecnie najpopularniejszym medium jest radiofonia, która łączy ponad 2 miliardy ludzi na całym świecie. Współczesna transmisja radiowa konkuruje z innymi systemami transmisji rozsiewczej, obejmującymi szeroką gamę usług multimedialnych, w szczególności telewizją oraz transmisją strumieniową. Z uwagi na ograniczone zasoby widmowe oraz rosnące oczekiwania użytkowników, konieczne jest opracowanie nowych metryk oraz metod pozwalających na efektywne zarządzanie dostępnymi zasobami. W artykule tym szczególną uwagę przywiązano do kwestii zarządzania zasobami multipleksu w systemie radiofonii cyfrowej DAB+. 2. RADIOFONIA NAZIEMNA Początki radiofonii analogowej sięgają lat 50-tych i 60-tych XX wieku. Z uwagi na nasycenie przyznanego pasma oraz trudności z wprowadzaniem nowych programów radiowych, zarówno na poziomie krajowym jak i lokalnym, w latach 80-tych pojawiła się koncepcja cyfryzacji radiofonii. Powstały liczne standardy, które miały zastąpić klasyczną radiofonię AM (Amplitude Modulation) oraz FM (Frequency Modulation), albo zostać wprowadzone równolegle w innym paśmie. Oprócz większej odporności na zakłócenia oraz zjawiska związane z propagacją wielodrogową, radiofonia cyfrowa oferuje szeroką gamę usług multimedialnych, polegających na przesyłaniu dodatkowych danych wraz z sygnałem audio. Jednym z najpopularniejszych standardów jest DAB+ (Digital Audio Broadcasting plus) [1-3]. 2.1. Formowanie sygnału Formowanie sygnału w przypadku radiofonii analogowej oraz cyfrowej przebiega w sposób odmienny. Największą różnicę stanowi sposób przetwarzania i zarządzania materiałem pochodzącym od różnych dostawców usług (nadawców). Na rys. 1 przedstawiono sp[...]

Implementacja programowa odbiornika RAKE dla potrzeb nawigacyjnych

Czytaj za darmo! »

Wsystemie radiokomunikacji ruchomej mamy na ogół do czynienia z propagacją wielodrogową sygnałów wskutek odbić, ugięć i rozpraszania sygnałów od przeszkód naturalnych i zabudowy. Wrezultacie sygnały docierają do odbiornika różnymi drogami. Przenoszą tę samą informację nadchodzącą z różnymi tłumieniami, opóźnieniami i przesunięciami fazowymi, wskutek czego są "rozmyte" w czasie, a ponad to są zniekształcone wskutek szumu, interferencji i zaników. Technika rozpraszania widma DS-CDMA stwarza nowe możliwości odbioru takich sygnałów. Jeżeli bowiem maksymalne różnice opóźnień między różnymi drogami są większe niż czas trwania jednego chipu, wówczas czasowy odbiór zbiorczy pozwala niemal niezależnie odbierać poszczególne składowe sygnału. Taka właściwość odbiornika pozwoli w niesprzy[...]

Komercyjne systemy radiolokalizacyjne DOI:


  Zadaniem usług lokalizacyjnych jest gromadzenie, przetwarzanie i prezentacja informacji o bieżącym położeniu geograficznym ludzi oraz obiektów. Usługi radiolokalizacyjne, tzw. wartości dodanej, są dostępne dla klientów indywidualnych i instytucjonalnych na całym świecie. Ze względu na stale rosnącą liczbę użytkowników terminali ruchomych, usługi lokalizacyjne stały się istotnym źródłem dochodów operatorów, producentów sprzętu i oprogramowania. W dalszej części artykułu pojęciem terminal ruchomy określa się urządzenie, będące w wyposażeniu użytkownika, np. smartfon lub tablet, natomiast pojęciem stacja bazowa i punkt dostępowy - stację referencyjną w sieci komórkowej lub bezprzewodowej. Pojęcia lokalizacja i radiolokalizacja będą stosowane wymiennie, analogicznie do usług lokalizacyjnych i radiolokalizacyjnych. Początkowo systemy lokalizacyjne wykorzystywano do celów nawigacji. Obecnie coraz więcej centrów handlowych dostrzega potencjał techniczny lokalizowania użytkowników (terminali ruchomych), umożliwiający badanie zachowań klientów np. w celu reklamy dostosowanej do ich upodobań oraz wytyczania bezpiecznych dróg ewakuacji. Komercyjne zastosowanie systemów do określania położenia osób i/lub obiektów wiąże się przede wszystkim ze świadczeniem usług opartych na informacji o obiektach w pobliżu aktualnego położenia użytkownika. Systemy te mogą także działać odwrotnie, dostarczając operatorowi informacje o położeniu i zachowaniu użytkowników. W artykule przedstawiono podstawy i zasady realizacji usług lokalizacyjnych, uwzględniając ich podział oraz zastosowania. Opisano sposoby reprezentacji przestrzennej informacji o położeniu obiektów, a także metody lokalizacyjne. Ponadto omówiono wybrane komercyjne systemy radiolokalizacyjne, uwzględniając stosowane rozwiązania techniczne. USŁUGI LOKALIZACYJNE Międzynarodowa organizacja 3GPP (Third Generation Partnership Project), zajmująca się standaryzacją współczesnych systemów telef[...]

Pomiar tłumienia propagacyjnego na pokładzie promu pasażerskiego DOI:10.15199/59.2015.10.2


  Szacowanie tłumienia propagacyjnego fali radiowej na drodze od nadajnika do odbiornika pełni istotną rolę w procesie projektowania sieci radiokomunikacyjnych. Aby ułatwić to zadanie, przygotowano tzw. modele propagacyjne umożliwiające predykcję tłumienia propagacyjnego dla wielu środowisk, przede wszystkim dla najbardziej typowych przypadków propagacji fal radiowych w tzw. środowiskach zewnątrzbudynkowych. Dokładność predykcji tłumienia propagacyjnego z użyciem tych modeli zależy przede wszystkim od dokładności uwzględnienia specyfiki danego środowiska propagacji. Stąd w przypadku wielu uniwersalnych modeli największą dokładność uzyskuje się dla terenu o typowej charakterystyce pod względem charakteru zabudowy i ukształtowania terenu, roślinności, przewodności gruntu czy umieszczenia anten łącza radiowego. Dla terenów odbiegających swoimi własnościami od warunków typowych tworzone są natomiast modele dedykowane, opisujące z wyższym stopniem szczegółowości parametry danego typu środowiska. Przykładem tego może być model tłumienia propagacyjnego, przeznaczony dla obszarów terminali kontenerowych, opisany w [1]. Podobny schemat postępowania można zauważyć w przypadku predykcji tłumienia propagacyjnego we wnętrzach budynków, budowli czy innych obiektów inżynierskich. Z jednej strony tworzone są modele ogólne, umożliwiające uzyskanie wystarczającej dokładności szacowania tłumienia, np. we wnętrzach budynków biurowych o typowej konstrukcji i wyposażeniu, z drugiej zaś - modele dostosowane do specyfiki wybranych obiektów, których własności pod względem propagacji fal radiowych odbiegają od własności typowych budynków mieszkalnych czy biurowych. Przykładem takiego środowiska mogą być wnętrza statków o konstrukcji stalowej, w tym promów pasażerskich. Z jednej strony wykonanie niemal wszystkich ścian wewnętrznych pomiędzy pomieszczeniami z materiału o wysokiej konduktywności powoduje znikomą transmisję fal radiowych przez ściany, z dr[...]

NOWA ADAPTACYJNA METODA ALOKACJI STRUMIENI DANYCH OPARTA NA ESTYMACIE PARAMETRÓW KANAŁU RADIOWEGO W HETEROGENICZNEJ SIECI WBAN DOI:10.15199/59.2017.6.65


  Sieci WBAN (Wireless Body Area Network) zyskują aktualnie coraz większą popularność i stały się istotnym kierunkiem rozwoju nowoczesnych sieci radiokomunikacyjnych 5G. Technologia WBAN znajduje szerokie zastosowanie w telemetrii m.in. w monitorowaniu parametrów zdrowotnych, lokalizacji, opieki nad osobami starszymi, autoryzacji czy w aplikacjach multimedialnych. W bieżącym stanie techniki występują homogeniczne oraz heterogeniczne sieci WBAN, rozróżnialne przez liczbę zastosowanych interfejsów radiowych. W istniejących heterogenicznych sieciach złożonych z węzłów posiadających wiele równolegle pracujących interfejsów radiowych należy alokować generowane strumienie danych do wysłania przez dostępne łącza radiowe. Zwykle stosuje się statyczny przydział tychże strumieni z niezmiennymi parametrami warstwy fizycznej w trakcie pracy węzła. Zapewnia to zmniejszenie redundancji danych sterujących wymienianych pomiędzy węzłami w sieci oraz uproszczenie protokołu MAC (Medium Access Control). Pomimo tych zalet wiadomym jest, że efektywność wykorzystania dostępnych zasobów czasowo-częstotliwościowych można zwiększyć poprzez np. dynamiczną zmianę przepływności transmisji w zależności od estymaty parametrów kanału radiowego bądź krótkookresowej ramkowej stopy błędów [1]. Biorąc pod uwagę znacznie ograniczoną liczbę algorytmów możliwych do wykorzystania w heterogenicznych sieciach WBAN [1, 2, 3, 4], z wielodostępem TDMA (Time Division Multiple Access), istnieje potrzeba opracowania nowej metody alokacji strumieni danych z równolegle pracującymi interfejsami radiowymi. Istotą nowej metody jest zwiększenie efektywności wykorzystania dostępnych zasobów czasowoczęstotliwościowych poprzez lokalną estymację i predykcję parametrów kanału radiowego w węźle sieci. 2. NOWA ADAPTACYJNA METODA ALOKACJI STRUMIENI DANYCH Opracowana adaptacyjna metoda alokacji strumieni danych (AMASD) zakłada synchronizację czasową obu interfejsów radiowych, wyko[...]

FILTRACJA DANYCH TDOA W FILTRZE UKF W SYSTEMIE MULTILATERACYJNYM DOI:10.15199/59.2017.6.79


  W obecnych czasach pojęcie szybkiego transportu jest jednoznacznie kojarzone z żeglugą powietrzną. Od kilkunastu lat globalny ruch lotniczy rośnie w tempie wykładniczym powodując, że przestrzeń powietrzna staje się coraz bardziej zatłoczona, a ustalenie płynnego przelotu samolotu jest coraz bardziej utrudnione. W związku z tym, tradycyjne techniki dozorowania wykorzystujące radary pierwotne i wtórne są zastępowane nowymi koncepcjami opartymi na cyfrowych łączach transmisji danych oraz łączach satelitarnych. Przykładem jednej z takich koncepcji jest multilateracyjny system radiolokalizacyjny - MLAT (Multilateration). Głównymi zaletami tego systemu jest możliwość wyznaczania położenia samolotów w trudno dostępnych dla wiązki radiolokacyjnej obszarach, np. w rejonach górskich, oraz zwiększona dokładność wyznaczania położenia na małych obszarach. Jako, że głównym czynnikiem zapewniającym płynność w ruchu lotniczym jest dokładne określenie położenia poruszającego się obiektu oraz biorąc pod uwagę rosnącą popularność stosowania systemów MLAT, istnieje potrzeba badań nad metodami zwiększającymi dokładność estymacji położenia statków powietrznych w tych systemach. W związku z powyższym, niniejszy artykuł stanowi propozycję implementacji jednej z takich metod dla systemów MLAT. 2. MULTILATERACYJNY SYSTEM RADIOLOKALIZACYJNY Technika multilateracji lub inaczej lokalizacji hiperbolicznej - MLAT, to metoda polegająca na wyznaczeniu różnic czasów przebycia sygnałów emitowanych z danego statku powietrznego do stacji referencyjnych o znanych współrzędnych położenia - TDOA (Time Difference of Arrival). Przy założeniu, że obiekt ruchomy jest stacją nadawczą oraz przy dostępności sygnału z co najmniej czterech stacji referencyjnych, staje się możliwe określenie w przestrzeni punktu przecięcia trzech wynikowych hiperbol utworzonych na podstawie pomiarów TDOA. Różnice czasów nadejścia emitowanych sygnałów wynikają z różnic odległości pomię[...]

« Poprzednia strona  Strona 2  Następna strona »