Wyniki 11-20 spośród 27 dla zapytania: authorDesc:"Małgorzata Michniewicz"

Technologia autokaustyzacji węglanu sodu za pomocą metaboranu sodu

Czytaj za darmo! »

Istotną zaletą metody siarczanowej wytwarzania chemicznych mas celulozowych jest możliwość praktycznie całkowitej regeneracji chemikaliów warzelnych do następnego cyklu roztwarzania, a także odzysku energii zawartej w rozpuszczonych, organicznych składnikach surowca drzewnego. Ług powarzelny, odprowadzany z instalacji mycia niebielonej masy celulozowej, zawiera rozpuszczone substancje organiczne i mineralne w przybliżonej proporcji wagowej 1:1. Ze względu na swój skład posiada dość znaczną wartość opałową, która jest wykorzystywana do produkcji energii cieplnej w kotle sodowym. Składniki mineralne ługu to przereagowane chemikalia warzelne - głównie sole sodowe. Ponadto, ług powarzelny zawiera znaczne ilości sodu związanego organicznie w postaci alkalilignin. Składniki mineralne ługu powarzelnego (czarnego) po odpowiedniej obróbce, przebiegającej w kilku etapach, nadają się do produkcji ługu warzelnego o składzie odpowiednim dla procesu roztwarzania drewna metodą siarczanową. W konwencjonalnej technologii regeneracji siarczanowych chemikaliów warzelnych obróbka ta polega na cyklicznym przebiegu następujących kolejnych procesów: 1. Zagęszczanie ługu do zawartości suchej substancji 65-80%; 2. Spalanie zagęszczonego ługu w kotle sodowym (regeneracyjnym); 3. Rozpuszczanie pozostałych po spalaniu składników mineralnych (stopu sodowego) w rozcieńczonym roztworze alkaliów (tzw. ługu białym słabym), w wyniku czego otrzymuje się tzw. ług zielony, którego głównym składnikiem jest węglan sodu (obok siarczku sodowego); 4. Kaustyzacja ługu zielonego (węglanu sodu) do wodorotlenku sodu za pomocą wapna palonego (tlenek wapnia) w kaustyzatorach. W wyniku reakcji kaustyzacji powstaje wodorotlenek sodu, spełniający wiodącą rolę w procesie roztwarzania drewna, oraz osad węglanu wapnia. Po sklarowaniu i rozdzieleniu roztworu i osadu otrzymuje się tzw. ług biały (czyli ług warzelny) oraz osad składający się głównie z węglanu [...]

Możliwości wykorzystania biomasy lignocelulozowej - produkcja odnawialnych paliw i chemikaliów


  W ostatnich latach obserwuje się szybki rozwój technologii wykorzystania odpadów biomasowych do wytwarzania energii oraz różnego rodzaju materiałów i produktów chemicznych. Przyczyną jest rosnąca potrzeba wytwarzania energii ze źródeł odnawialnych oraz problematyka odpadowa i wynikająca z niej celowość a nawet konieczność gospodarczego wykorzystywania odpadów o wysokiej zawartości substancji organicznych, w tym odpadów biomasowych z rolnictwa i leśnictwa oraz przemysłów pokrewnych. Główne kierunki rozwoju technologii wykorzystania biomasy lignocelulozowej sprowadzają się do procesów biorafinacji, w wyniku których można uzyskać nowe produkty: biopaliwa, biomateriały i chemikalia. W zakresie wytwarzania nowoczesnych biopaliw można wymienić następujące technologie: wytwarzania gazu syntezowego w procesie gazyfikacji biomasy; wytwarzania paliw ciekłych dla sektora transportu; wytwarzania paliw stałych w procesach brykietowania, peletyzacji, wyprażania oraz zwęglania. W zakresie wytwarzania chemikaliów obserwuje się wykorzystanie szerokiej gamy procesów chemicznych i biochemicznych jak: hydroliza chemiczna i/lub enzymatyczna, dehydratacja, fermentacja z udziałem mikroorganizmów, termiczne odtlenienie i uwodornienie itd. Przemysł celulozowo-papierniczy, jako oparty na surowcu drzewnym (lignocelulozowym), znajduje się w dobrej sytuacji odnośnie do wdrażania tego rodzaju technologii z uwagi na fakt, że w przemyśle tym powstają znaczne ilości biomasy, takiej jak: kora, zrębki, lignina, odrzuty i osady włókien oraz osady biologiczne. Możliwości wytwarzania odnawialnych i "carbon neutral" biopaliw i chemikaliów z odpadów biomasowych stanowią dużą szansę rozwojową dla przemysłu celulozowo-papierniczego, w tym szansę poprawy rentowności i kondycji ekonomicznej. Słowa kluczowe: biomasa lignocelulozowa, paliwa odnawialne, chemikalia.Przemysł drzewny, w szczególności celulozowo-papierniczy, wytwarza znaczne ilości odpadowej biomasy, która p[...]

Zastosowanie nadtlenku wodor u w procesie podczyszczania wód technologicznych i ścieków z produkcji papieru


  Usuwanie zanieczyszczeń z domkniętych obiegów wodnych papierni wykorzystujące techniki biologiczne wymaga dostosowania oczyszczanych ścieków do specyfiki procesu, tj. zapewnienia właściwego obciążenia osadu czynnego. Domknięcie obiegu wodnego papierni wywołuje wzrost stężenia zanieczyszczeń organicznych powyżej wartości, które zapewniają prawidłową pracę osadu, powodując pogorszenie parametrów ścieków oczyszczonych. Rozwiązanie tego problemu możliwe jest poprzez rozbudowę oczyszczalni lub zmniejszenie ładunków substancji organicznych do niej doprowadzanych. Celem pracy było określenie wpływu nadtlenku wodoru w obecności katalizatora na rozkład substancji organicznych zawartych w ściekach z produkcji papieru. Zbadano wpływ dodatku jonów żelaza(II) na wskaźniki OWO i ChZT ścieków papierniczych oraz ustalono optymalną dawkę katalizatora. Stwierdzono, że dla badanych ścieków optymalny jest dodatek jonów żelaza w ilości 7,4 mgFe/dm3 oraz że proces wstępnego oczyszczania powinien być prowadzony w środowisku kwaśnym - pH ok. 3. Wyznaczono współczynnik korelacji OWO:ChZT - współczynnik ten dla badanych ścieków wynosił 2,46. W wyniku badań stwierdzono, że dodatek jonów żelaza powodował maksymalnie 5-procentową redukcję substancji organicznych (mierzonych jako OWO), natomiast wspólne działanie jonów żelaza( II) oraz nadtlenku wodoru przyniosło zmniejszenie wskaźnika OWO na poziomie do 30% - przy dawce H2O2 ok. 300 mg/dm3 i do 39% - przy dawce H2O2 1500 mg/dm3. Stwierdzono również, że wyższe od 120 mg/dm3 dawki nadtlenku wodoru w obecności jonów żelaza zwiększały podatność substancji organicznych zawartych w ściekach na rozkład biologiczny. W świetle powyższych wyników wysunięto wniosek, że optymalna dawka nadtlenku wodoru w procesie wstępnego podczyszczania badanych ścieków papierniczych powinna wynosić ok. 300 mg H2O2/dm3. W kolejnym etapie badań należałoby sprawdzić czy dawka taka nie będzie oddziaływała negatywnie na kondycję os[...]

Spotkanie Technicznej Gr upy Roboczej (TWG) ds. pr zeglądu i aktualizacji dokumentu referencyjnego BREF dla pr zemysłu celulozowo-papier niczego (PP BREF) Sewilla, Hiszpania, 22-26 kwietnia 2013


  Wprowadzenie. Zintegrowane zapobieganie i ograniczanie zanieczyszczeń ze źródeł przemysłowych w UE (IPPC) opiera się na koncepcji emisyjnej, według której normy emisji wynikają z aktualnych możliwości techniczno-technologicznych. Praktyczna realizacja tej idei wymaga określenia technik przyjaznych środowisku (najlepszych dostępnych), ustalenia poziomów emisji wynikających z zastosowania najlepszych dostępnych technik (BAT) oraz, co za tym idzie, opisu tych technik i określenia wartości liczbowych limitów emisji/zużycia zasobów, wynikających z BAT (BAT-AEL - Best Available Techniques Associated Emission Level). W trakcie prac nad dyrektywą o zintegrowanych pozwoleniach ekologicznych (IPPC) powołano Europejskie Biuro IPPC (EIPPCB) w celu opracowania, na poziomie europejskim, dokumentów technicznych określających najlepsze dostępne techniki - dokumenty referencyjne tzw. BREF. Dokumenty BREF stanowią realizację postanowień art. 16 Dyrektywy IPPC (art. 13 IED), dotyczącego wymiany informacji pomiędzy państwami członkowskimi i przemysłem, a także realizację nadrzędnej zasady o konieczności wdrażania i stosowania najlepszych dostępnych technik w celu ochrony środowiska jako całości. Z powyższych zasad wynika konieczność okresowych przeglądów i aktualizacji dokumentów referencyjnych, gdyż stan wiedzy i techniki podlega rozwojowi i permanentnym zmianom. Dyrektywa IED nadaje znacznie większą rangę dokumentom referencyjnym BREF w porównaniu z wcześniejszą dyrektywą IPPC. Zgodnie z zawartymi w niej zapisami, ustalone w pozwoleniu zintegrowanym, dopuszczalne wielkości emisji i parametry równoważne oraz środki techniczne mają opierać się na najlepszych dostępnych technikach. W praktyce zapis ten ma funkcjonować w ten sposób, że Komisja Europejska przyjmuje w drodze decyzji, zgodnie z procedurą regulacyjną, dokument w sprawie Konkluzji dotyczących BAT (Decisions on the BAT Conclusions) dla danej branży przemysłowej. W procedurze uzyskiwani[...]

Przegląd technik uznawanych za najlepsze dostępne według dokumentu UE - Konkluzje dotyczące BAT w zakresie produkcji mas włóknistych i papieru DOI:


  Wprowadzenie Konkluzje BAT dotyczące produkcji mas włóknistych, papieru i tektury zostały opublikowane we wszystkich językach Unii Europejskiej w Dzienniku Urzędowym UE z 30 września 2014 (Dz.U. L 284/76). Stosownie do postanowień dyrektywy w sprawie emisji przemysłowych (IED - 2010/75/UE) zawierają obowiązujące prawnie wymagania, dotyczące emisji i monitoringu, dla wszystkich producentów mas włóknistych, papieru i tektury, których instalacje produkcyjne są zlokalizowane w krajach Unii Europejskiej. Dokument "Konkluzje BAT dla przemysłu celulozowo-papierniczego" zawiera 53 konkluzje, oznaczone symbolami BAT1 - BAT 53. Zasadniczym celem jest regulacja produkcji mas włóknistych i papieru w Europie w kierunku możliwej do uzyskania efektywności środowiskowej. 18 konkluzji (BAT1 - BAT 18) odnosi się do wszystkich sektorów produkcji branży, a pozostałe 35 - do pięciu głównych rodzajów procesów: - roztwarzania metodą siarczanową (14 konkluzji BAT), - roztwarzania metodą siarczynową (7), - wytwarzania mas mechanicznych i chemomechanicznych (2), - przerobu makulatury (5), - produkcji papieru i powiązanych procesów (7). Poszczególne konkluzje składają się z kilku lub nawet kilkunastu technik, których stosowanie pozwala na osiągnięcie określonego celu środowiskowego, będącego przedmiotem tej właśnie konkluzji. W przypadkach niektórych konkluzji stwierdza się, że należy stosować wszystkie wyszczególnione techniki, a w innych - odpowiednią ich kombinację. Wymienione i opisane techniki nie mają charakteru nakazowego, ani też ich lista nie jest zamknięta. Dopuszcza się stosowanie innych technik, o ile zapewniają co najmniej równoważny poziom ochrony środowiska. Opublikowanie konkluzji BAT dla przemysłu celulozowo-papierniczego powinno zapoczątkować czteroletni okres intensywnych prac nad dostosowaniem instalacji do wymagań tego dokumentu. Do 1 października 2018 r. wszystkie europejskie zakłady tej branży muszą przeanalizować własne instal[...]

Przegląd technik uznawanych za najlepsze dostępne według dokumentu UE - Konkluzje dotyczące BA T w zakresie produkcji mas włóknistych i papier u Część III. Techniki specyficzne dla wytwarzania mas celulozowych siarczanowej i siarczynowej DOI:


  Artykuł jest trzecim (po PP 8/2016 s. 505 i PP 9/2016 s. 574) w serii prezentującej najlepsze dostępne techniki wymienione i opisane w dokumencie Unii Europejskiej: Decyzja wykonawcza komisji z 26 września 2014 r. ustanawiająca konkluzje dotyczące najlepszych dostępnych technik (BAT) zgodnie z dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/75/UE w odniesieniu do produkcji masy włóknistej, papieru i tektury (Dz.U. L 284/76). Został opracowany na podstawie załącznika do tej decyzji. Konkluzje BAT odnoszące się do produkcji masy celulozowej metodą siarczanową Techniki ograniczania emisji do środowiska wodnego (BAT 19) Pogłębiona delignifikacja przed bieleniem Pogłębiona delignifikacja - polegająca na zmodyfikowanym procesie roztwarzania lub delignifikacji tlenowej - pozwala zwiększyć stopień delignifikacji masy celulozowej (obniżając liczbę kappa) przed bieleniem, w ten sposób ograniczając stosowanie chemikaliów do bielenia i ładunek ChZT w ściekach. Obniżenie liczby kappa o jedną jednostkę przed bieleniem może skutkować ograniczeniem ChZT emitowanego z bielarni o około 2 kg ChZT/ ADt. Usuniętą ligninę można odzyskać i przesłać do systemu odzysku chemikaliów i energii. Zmodyfikowany proces roztwarzania (systemy okresowe lub ciągłe) obejmuje dłuższy czas warzenia w optymalnych warunkach (np. stężenie alkaliów w ługu warzelnym jest dostosowane tak, aby było niższe na początku i wyższe na końcu procesu) w celu usunięcia maksymalnej ilości ligniny przed bieleniem, bez niepożądanej degradacji węglowodanów lub nadmiernego obniżenia właściwości wytrzymałościowych masy celulozowej. W związku z tym można ograniczyć stosowanie chemikaliów w późniejszym etapie bielenia oraz ładunek organiczny w ściekach z bielarni. Delignifikacja tlenowa jest rozwiązaniem alternatywnym mającym na celu usunięcie znacznej części ligniny pozostałej w masie po warzeniu, w przypadku gdy warzelnia musi działać przy wyższych wartościach liczby kappa. W warunka[...]

Przegląd technik uznawanych za najlepsze dostępne według dokumentu UE - Konkluzje dotyczące BAT w zakresie produkcji mas włóknistych i papieru Część IV. Techniki specyficzne dla wytwarzania mas mechanicznych i CTMP, przerobu makulatury oraz wytwarzania papieru DOI:


  Artykuł jest czwartym i ostatnim z serii publikacji prezentujących najlepsze dostępne techniki wymienione i opisane w dokumencie Unii Europejskiej: Decyzja wykonawcza komisji z 26 września 2014 r. ustanawiająca konkluzje dotyczące najlepszych dostępnych technik (BAT) zgodnie z dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/75/UE w odniesieniu do produkcji masy włóknistej, papieru i tektury (Dz.U. L 284/76). W częściach I (PP 8/2016 s. 505) i II (PP 9/2016 s. 574) przedstawiono techniki ogólne mające zastosowanie do wszystkich sektorów przemysłu celulozowo-papierniczego. W części III (PP 12/2016 s. 757) - najlepsze dostępne techniki specyficzne dla procesów wytwarzania chemicznych mas celulozowych: siarczanowej i siarczynowej.Konkluzje BAT odnoszące się do produkcji mas mechanicznych i CTMP Techniki ograniczania zużycia wody oraz emisji do środowiska wodnego (BAT 40) Przeciwprądowy przepływ wody procesowej i rozdzielenie układów wodnych Technika ma zastosowanie w zintegrowanych wytwórniach masy włóknistej i papieru. W obrębie papierni woda świeża jest wprowadzana głównie na natryski w maszynie papierniczej, skąd powinna być kierowana przeciwprądowo do wydziału wytwarzania masy włóknistej. Bielenie (nadtlenkami) przy wysokim stężeniu masy W technice bielenia wysokostężeniowego masę włóknistą odwadnia się na prasie (np. dwusitowej) przed dodaniem chemikaliów do bielenia. Dzięki temu możliwe jest bardziej wydajne stosowanie chemikaliów, uzyskuje się wyższy stopień czystości masy przed maszyną papierniczą oraz powstaje niższy ładunek ChZT. Pozostałość nadtlenku może zostać zawrócona do obiegu i wykorzystana. Artykuł jest czwartym i ostatnim z serii publikacji prezentujących najlepsze dostępne techniki wymienione i opisane w dokumencie Unii Europejskiej: Decyzja wykonawcza komisji z 26 września 2014 r. ustanawiająca konkluzje dotyczące najlepszych dostępnych technik (BAT) zgodnie z dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/75/UE w[...]

Odpady z produkcji mas włóknistych i papieru - właściwości i sposoby zagospodarowania DOI:10.15199/54.2017.11.1


  Wprowadzenie Procesy produkcyjne są zazwyczaj powiązane z generowaniem produktów ubocznych i/lub substancji nieprzydatnych, których posiadacz pozbywa się, klasyfikując je jako odpady. Produkcja mas włóknistych i papieru nie stanowi tu wyjątku. W procesie wytwórczym rodzaje i ilości powstających substancji niebędących produktami handlowymi a także ich skład i właściwości 760 PRZEGLĄD PAPIERNICZY · 73 · LISTOPAD 2017 fizykochemiczne są zależne od zastosowanych surowców, w tym surowca włóknistego, technologii wytwarzania oraz wytwarzanego produktu. Substancje te, które są obecnie klasyfikowane jako odpady stałe, można podzielić na dwie zasadnicze grupy [6, 7, 8]: - odpady składające się głównie z substancji mineralnych: szlamy, popioły, osady, wypełniacze, pigmenty itp. - odpady składające się głównie z substancji organicznych pochodzenia naturalnego: kora, odpadowe drewno, odpadowe włókno, osady z mechanicznego i biologicznego oczyszczania wód obiegowych i ścieków itp. W świetle nowego podejścia do gospodarowania zasobami, w tym idei gospodarki o obiegu zamkniętym oraz aktualnej definicji odpadów, zawartej w ustawie z 14 grudnia 2012 r. o odpadach (Dz. U. 2013 poz. 21 z późn. zm. - art. 3.1 pkt. 6), odpadami są substancje lub przedmioty, których posiadacz pozbywa się, zamierza się pozbyć lub do których pozbycia się jest obowiązany. Przedmiotem badań były odpady technologiczne należące do drugiej grupy, tj. odpady organiczne. Powstają one w kolejnych etapach produkcji: przygotowania surowców roślinnych, pozyskania z nich celulozowych mas pierwotnych (korowanie i rozdrabnianie drewna, roztwarzanie i oczyszczanie masy), obróbki mas włóknistych pierwotnych (rozczynianie, separacja frakcji nieprzydatnych - zanieczyszczeń), odzysku włókna na drodze recyklingu makulatury (oczyszczanie, sortowanie), uzdatniania wód technologicznych (klarowanie) oraz oczyszczania ich nadmiaru - ścieków (oczyszczanie mechaniczne, mechaniczno-[...]

« Poprzednia strona  Strona 2  Następna strona »