Wyniki 11-20 spośród 25 dla zapytania: authorDesc:"Kazimierz Przybysz"

Fibrylacja włókien celulozowych

Czytaj za darmo! »

Wskaźnik WRV (zawartość wody zatrzymanej) włókien jest najczęściej stosowną miarą postępu fibrylacji włókien w procesie mielenia mas włóknistych. Przedstawiono koncepcję nierównomiernej obróbki masy w procesie mielenia. W myśl tej koncepcji zmielona masa włóknista jest mieszaniną włókien niemielonych (WRV0) oraz włókien zmielonych do odpowiedniej wartości WRV granicznego (WRV g r). Na pods[...]

Higrostateczność wytworów papierniczych

Czytaj za darmo! »

Higrostateczność wymiarowa wytworów papierniczych charakteryzuje ich skłonność do odkształceń (zmian rozmiarów) pod wpływem zmian wilgotności powietrza. Opisano zmiany stateczności wymiarowej wybranych wytworów papierniczych pod wpływem zmian wilgotności względnej powietrza. Nieodpowiednia higrostateczność papieru powoduje pogorszenie jego właściwości użytkowych oraz przerabialności w now[...]

System recyklingu makulatury w Polsce w 2008 roku Cz. I. Zużycie wytworów papierowych i odzysk makulatury.

Czytaj za darmo! »

Szybki wzrost produkcji papieru w krajach uprzemysłowionych spowodował już w drugiej połowie XX w. lokalne niedostatki surowca drzewnego. Czynniki te spowodowały, że w latach 50. XX w. zaczęto w coraz większym stopniu wykorzystywać makulaturę jako surowiec do wytwarzania papieru. Początkowo wybrane i wysortowane rodzaje makulatury traktowano jako surowiec zastępczy i przerabiano je metodami stosowanymi dotychczas do przerobu braku własnego. Od lat 60. XX w. szybko wzrasta zużycie makulatury, którą zaczyna się traktować jako nowy rodzaj surowca włóknistego. Masy włókniste wytwarzane z makulatury w odróżnieniu od mas pierwotnych nazywa się masami wtórnymi. Ze względu na specyficzne właściwości makulatury jako surowca, zaczynają powstawać wyspecjalizowane urządzenia i linie techn[...]

System recyklingu makulatury w Polsce w 2008 roku Cz. II. Pozysk i przerób makulatury

Czytaj za darmo! »

W pierwszej części artykułu dokonano oceny odzysku makulatury w Polsce na tle gospodarki makulaturą w krajach europejskich (CEPI) w 2008 r. W rozpatrywanym okresie w krajach europejskich należących do organizacji CEPI ogólne zużycie wytworów papierowych wynosiło ok. 88 mln ton, zaś odzyskano ponad 49 mln ton makulatury osiągając średni wskaźnik odzysku makulatury ponad 56%. W Polsce w 2008 r. przy ogólnym zużyciu wytworów papierowych wynoszącym 3,87 mln ton odzyskano 1,646 mln ton makulatury, co umożliwiło osiągnięcie wskaźnika odzysku makulatury zaledwie na poziomie 42,5%, a więc znacznie poniżej średniej dla krajów CEPI (2). Wśród odzyskanej makulatury w Polsce w 2008 r. dominującą pozycję zajmuje tzw. makulatura mocna - 51,4%, następnie tzw. makulatura mieszana - 24,4%, ma[...]

Rozwój koncepcji ochrony środowiska w przemyśle papierniczym

Czytaj za darmo! »

Wytwory papierowe, ze względu na swoją funkcjonalność, relatywnie niską cenę, biorozkładalność oraz szereg innych zalet, znajdują szerokie zastosowanie jako materiały do pisania i druku (papiery graficzne), do celów opakowaniowych, sanitarno-higienicznych oraz rozlicznych zastosowań specjalnych. Maszynowa produkcja wytworów papierowych zapoczątkowana z nastaniem XIX w., a więc wieku pary i elektryczności, rozwijała się burzliwie w XX w., określanym jako wiek rewolucji naukowej. O skali rozwoju przemysłu papierniczego świadczy fakt, że w XX w. produkcja wytworów papierowych podwajała się w okresach ok. 20-letnich, osiągając na początku XXI w. blisko 400 mln ton w skali roku. Obecnie światowe zużycie wytworów papierowych kształtuje się na poziomie 60 kg rocznie na statystycznego mieszkańca naszego globu. W Polsce wskaźnik ten przekracza 100 kg, zaś w wielu krajach Unii Europejskiej wynosi ponad 220 kg. Przemysł papierniczy, podobnie jak inne gałęzie przemysłu, dąży do zmniejszania obciążenia środowiska naturalnego skutkami swojego działania przez wkomponowanie tego działania w stały cykl przemian tego środowiska (1). Wymaga to systematycznego dążenia do oszczędności surowców pierwotnych oraz kopalnych surowców energetycznych, jak również ograniczenia emisji zanieczyszczeń do wód, powietrza oraz minimalizowania przemysłowych odpadów stałych. Ochrona środowiska naturalnego w początkowym okresie industrializacji (XIX w.) W okresie rękodzieła papierniczego, a więc do XIX wieku, wytwarzanie papieru było wkomponowane w stały cykl przemian środowiska naturalnego. Produkcja papieru oparta była niemal całkowicie na odnawialnych surowcach roślinnych (len, konopie, bawełna) i zwierzęcych (klej zwierzęcy), z niewielkim dodatkiem kopalnych surowców mineralnych (wypełniacze). Energia konieczna do produkcji pochodziła również ze źródeł odnawialnych; energię cieplną czerpano ze spalania drewna lub bezpośrednio ze słońca (suszenie papieru), [...]

Rozwój poglądów dotyczących procesu mielenia papierniczych mas włóknistych Cz. I. Rozwój konstrukcji i funkcjonowania ur ządzeń oraz układów mielenia papier niczych mas włóknistych


  Do wytwarzania papieru do XIX w. stosowano włókna tekstylne (bawełniane, lniane, konopne) pozyskiwane ze szmat. Do tego surowca przystosowana była technologia jego przerobu na masę papierniczą. Technologia ta polegała na mechanicznym rozwłóknianiu i mieleniu szmat w środowisku wodnym w urządzeniach zwanych holendrami. W XIX wieku mocne i długie włókna tekstylne zostały zastąpione przez krótkie i bardziej subtelne (słabe) włókna pochodzenia drzewnego (ścieru i mas celulozowych). Pomimo, że w XX wieku wprowadzono nowe typy urządzeń mielących (młyny stożkowe i tarczowe), ogólna zasada mielenia tych mas pozostała niezmieniona. Według autorów, niedostosowanie istniejących urządzeń mielących do właściwości obecnie stosowanych mas włóknistych jest m.in. przyczyną niezwykle niskiej sprawności energetycznej procesu mielenia, nieprzekraczającej 30%. W efekcie jednostkowe zużycie energii w procesie mielenia mas włóknistych wynosi ok. 100-500 kWh/t, co stanowić może ok. 40% ogólnego zużycia energii elektrycznej papierni (22). W pracy wskazuje się na konieczność zmiany zasady działania urządzeń mielących w kierunku ich przystosowania do przerobu pierwotnych i wtórnych (makulaturowych) mas włóknistych pochodzenia drzewnego. Podejmowane dotychczas próby zastąpienia klasycznego sposobu mielenia przez różne niekonwencjonalne metody obróbki włókien papierniczych mas włóknistych, m.in. traktowania ultradźwiękami, enzymami, wymrażania, eksplozji parowej, pulsacji ciśnienia, kawitacji itp., nie przyniosły jednak istotnego postępu w tej dziedzinie. Up to 19th century, paper was made from textile fibres (cotton, flax, hemp) obtained from rags. For processing those materials into papermaking pulp a special technology was developed. The technology was based on mechanical beating and defibering of rags in water in hollanders. In 19th century, strong and long textile fibres were replaced by short and fine wood fibres (grounwood, cellulose pulp). Desp[...]

« Poprzednia strona  Strona 2  Następna strona »