Wyniki 11-17 spośród 17 dla zapytania: authorDesc:"Janusz Zmywaczyk"

Badania eksperymentalne efektu redukcji przewodności cieplnej w piance polistyrenowej (styropianie)


  Przedstawiono wyniki pomiarów efektu redukcji przewodności cieplnej k(l) dla małych grubości warstw l w polistyrenie ekspandowanym, czyli styropianie (EPS). Do badań wybrano styropian biały w kropki firmy Termoorganika (Polska) oraz styropian grafitowy firmy Arbet (Polska). Badania wykonano w aparacie płytowym Fox 314 firmy LaserComp (USA) dla grubości próbek l od około 10 do ok. 100 mm, przy czarnych (ε = 1) oraz błyszczących (ε = 0,04) brzegach próbki w zakresie temperatury od 0 do 50 oC. W artykule wykazano znaczący udział wymiany ciepła przez promieniowanie w styropianie białym w kropki. Dodanie grafitu do perełek EPS w znaczący sposób redukuje udział wymiany ciepła przez promieniowanie w styropianie grafitowym. Keywords: thickness effect curve, Styrofoam, radiative-conductive heat transfer Abstract In the paper results of investigations of thermal conductivity reduction effect k(l) for small thicknesses of layers l in expanded polystyrene (EPS), i.e. styrofoam are presented. White styrofoam in dots manufactured by Termoorganika (Poland) and graphite styrofoam manufactured by Austrotherm (Poland) were selected for investigations. The measurements were carried out in plate apparatus Fox 314 (made by LaserComp, USA) for samples with a thickness l of from about 10 mm to about 100 mm, with black (ε = 1) and shining (ε = 0.04) sample’s edges in the range of temperature from 0 oC to 50 oC. The study showed a significant share of heat transfer by radiation in white styrofoam in dots. Furthermore, the addition of graphite to the EPS beads significantly reduces contribution of heat transfer by radiation in graphite styrofoam. © 2006-2013 Wydawnictwo SIGMA-NOT Sp. z o.o. All right reserved.1. Wprowadzenie Styropiany stosowane są głównie jako materiał termoizolacyjny do ociepleń budynków mieszkalnych. Ostatnio obok powszechnie znanych styropianów białych, pojawiły się nowe odmiany styropianów, np. [...]

Badania eksperymentalne temperatury powierzchni płyt styropianowych nagrzewanych lampą kwarcową DOI:10.15199/9.2015.1.4


  W artykule przedstawiono wyniki pomiarów temperatury powierzchni płyt styropianowych białych, tzn. ze styropianu Austrotherm biały (nazwa handlowa: EPS 042 FASSADA) oraz grafitowych, tzn. ze styropianu Austrotherm graf. (nazwa handlowa: FASSADA PREMIUM) poddanych nagrzewaniu lampą kwarcową, o charakterystyce widmowej promieniowania zbliżonej do charakterystyki Słońca [1].1. Wprowadzenie Styropian grafitowy stwarza duże problemy jako materiał izolacji cieplnej ścian budynków mieszkalnych, ponieważ błyskawicznie się nagrzewa na słońcu do wysokiej temperatury. 23 marca 2013 r. o godz. 12:00 autorzy niniejszego artykułu wykonali próbny pomiar temperatury powierzchni płyt o wymiarach 300 x 300 x 60 mm ze styropianu grafitowego (Austr. graf.) oraz białego (Austr. biały, obie firmy Austrotherm) wystawionych przez okres 15 min. na działanie promieni słonecznych. Temperatura powietrza wynosiła (-)3 oC, wiatr - 22 km/godz. Natężenie promieniowania zmierzono miernikiem gęstości strumienia ciepła o wymiarach 100 x 180 x 0,6 mm typu Almemo 2590-4s V5 firmy Alhborn (Niemcy). Uzyskano wartość q& ≈ 200 W/m2. Temperatura powierzchni płyt wystawionych na działanie promieni słonecznych wyniosła: (+)3 oC, w przypadku styropianu białego oraz (+)50 oC, w przypadku styropianu grafitowego. Wyniki próbnego pomiaru powierzchni płyt styropianu skłoniły autorów do analizy problemu i wykonania badań w warunkach laboratoryjnych. W przypadku styropianu grafitowego pojawiają się dwa zagrożenia. Po pierwsze, temperatura powierzchni styropianu grafitowego może w lecie przekroczyć 100 oC, czyli jego temperaturę mięknienia. W tej temperaturze styropian zaczyna się również topić [2]. Po drugie, wysoka temperatura jednej z powierzchni odkształca płytę w taki sposób, że ulega ona oderwaniu od izolowanej ściany, do której jest przyklejona [2]. Pomiar temperatury powierzchni płyty ze styropianu grafitowego w warunkach ekspozycji płyty na promieniowa- Rys. [...]

Eksperymentalne badania temperatury powierzchni płyt styropianowych poddanych ekspozycji promieniowania słonecznego DOI:10.15199/9.2015.2.3


  W artykule przedstawiono wyniki pomiarów temperatury powierzchni płyt styropianowych białych, tzn. ze styropianu Austrotherm biały (nazwa handlowa: EPS 042 FASSADA) oraz grafitowych, tzn. ze styropianu Austrotherm graf. (nazwa handlowa: FASSADA PREMIUM) poddanych ekspozycji promieniowania słonecznego.1. Wprowadzenie Badania temperatury powierzchni płyt styropianu Austr. biały oraz styropianu Austr. graf. poddanych ekspozycji promieniowania słonecznego wykonano na stanowisku eksperymentalnym przedstawionym na rys. 1. Temperaturę obu płyt mierzono jednocześnie. Pomiary te miały na celu porównanie nagrzewania się styropianu białego i grafitowego oraz sprawdzenie czy styropian grafitowy może ulec degradacji pod wpływem promieniowania słonecznego. Wykonano pomiary temperatury powierzchni płyt styropianowych w funkcji czasu oraz badania rozkładu temperatury na powierzchni tych płyt. Obok informacji o odpadaniu płyt ze styropianu grafitowego przyklejonych do ścian budynków, w Internecie pojawiają się również sygnały ze strony nadzoru budowlanego o szybkiej zmianie temperatury powierzchni płyt styropianu grafitowego w funkcji czasu [1]. W porównaniu ze styropianem białym, którego temperatura w warunkach nasłonecznienia prawie się nie zmienia, zmiana temperatury powierzchni styropianu grafitowego wynosi 20 oC w ciągu około 1 minuty [1]. Przedstawione w artykule wyniki pomiarów temperatury powierzchni płyt styropianu Austr. graf. Pokazały, że zmiana temperatury powierzchni styropianu grafitowego w funkcji czasu jest nawet większa i wynosi 40 oC. 2. Opis stanowiska eksperymentalnego Badaniom rozkładu temperatury na powierzchni styropianu (białego: Austr biały i grafitowego: Austr. graf.) poddano [...]

Zastosowanie dynamicznej analizy mechanicznej do badań żywic epoksydowych stosowanych w lotnictwie DOI:10.15199/9.2017.9.3


  Żywice epoksydowe, takie jak Epidian 53 (EP53), Epidian 57 (EP57) oraz L285 należą do grupy polimerów bezpostaciowych, które składają się z makrocząstek zaburzających strukturę o słabych wiązaniach energetycznych [1]. Żywice epoksydowe uzyskiwane są przez bezpośrednią polimeryzację addycyjną 1,2-epoksy-3-chloropropanu (epichlorohydryną) z fenoli dihydroksylowych lub poliglikoli w środowisku zasadowym. Ich masa cząsteczkowa jest mniejsza niż 700 kg/kmol. W wyniku zmieszania żywicy epoksydowej z utwardzaczem dochodzi do reakcji tych dwóch składników i twardnienia w temperaturze pokojowej lub w podwyższonej temperaturze. W efekcie otrzymujemy silnie usieciowany polimer. Typowe zastosowania żywic EP53 oraz EP57 to: produkcja laminatów z włókna szkla366 CIEPŁOWNICTWO, OGRZEWNICTWO, WENTYLACJA 48/9 (2017) nego, klejenie metali, szkła, ceramiki, odlewanie obudów na podzespoły elektroniczne. Podobne obszary zastosowań są związane z EP57. Obie te żywice w przeciwieństwie do L285 słabo łączą się z aluminium. Stąd zarówno EP53 oraz L285 stosuje się jako materiał matryc dla włókien wzmocnionych polimerów, natomiast żywica L285 jest powszechnie stosowana przy produkcji szybowców, samolotów i sprzętu sportowego ze względu na łatwe łączenie się z aluminium oraz dobre właściwości mechaniczne i termiczne. Właściwości termofizyczne sześciu rodzajów żywic epoksydowych, a wśród nich EP57 chętnie używanego w naprawie sprzętu lotniczego, były badane przez Panasa i Mazura [5]. Stosując różne metody pomiarowe, wyznaczyli oni charakterystyki temperaturowe dyfuzyjności cieplnej, ciepła właściwego i rozszerzalności cieplnej w zakresie temperatury od (-)30°C do (+)60°C. W badanych żywicach zaobserwowano działanie resztkowego utwardzania. Jin et al [3] stosując metody transmisyjnej mikroskopii elektronowej oraz DMA badali proces twardnienia żywicy epoksydowej E51 z wypełniaczem w formie rozproszonych w niej mikrosfer. W wyniku przeprowadzonych badań [...]

Identyfikacja parametrów termofizycznych ciał stałych metodą nagrzewania ciągłego

Czytaj za darmo! »

Przedstawiono metodę nagrzewania ciągłego do jednoczesnego określania trzech parametrów termofizycznych: przewodności cieplnej k, dyfuzyjności cieplnej a oraz ciepła właściwego cp w czasie jednego pomiaru. Metoda jest obecnie stosowana na świecie nie tylko dla materiałów termoizolacyjnych, ale również metali, w tym o dużej przewodności cieplnej, np. miedzi. Cechuje ją krótki czas pomiaru. Szczególnie ważna jest metodologia badań. W ostatnich latach dokonał się w tym zakresie duży postęp. W artykule przedstawiono wyniki badań k, a i cp w temperaturze pokojowej dla polimetakrylanu metylu, tzw. pleksiglasu (PMMA), stali stopowej 1H18N9T, duraluminium PA6 oraz mosiądzu Mo59. Badania mają istotne znaczenie w praktyce, ponieważ brakuje szybkich i tanich metod eksperymentalnych okreś[...]

Use of heat flow meter in evaluating dynamics of polyurethane foaming. Zastosowanie miernika gęstości strumienia ciepła do oceny dynamiki spieniania poliuretanów


  Six com. and an artifical polyurethane systems were foamed with n-pentane, cyclopentane, polyfluoroalkanes and H2O to study the heat flux d. during first 600 s of foaming and describe the process dynamics. The heat flux d. decreased with increasing amt. of the blowing agents used. Zaproponowano metodę oceny wydzielania ciepła systemów poliuretanowych. Stosując miernik gęstości strumienia ciepła, dla sześciu systemów poliuretanowych wykonano pomiary gęstości strumienia ciepła w funkcji czasu q . (t) w przedziale czasu od początku (t = 0) do końca procesu spieniania (t = tk). Dokonano klasyfikacji systemów PUR w zależności od obliczonej wartości gęstości ciepła procesu spieniania q. Dodatkowo dla wybranego systemu poliuretanowego zbadano wpływ różnych poroforów na zależność q . (t). Istotnym składnikiem każdego systemu poliuretanowego (PUR) są środki spieniające (porofory). Ze względu na mechanizm spieniania dzieli się je na fizyczne i chemiczne1, 2). Porofory fizyczne, takie jak n-pentan, cyklopentan lub fluorowęglowodory (np. HFC 365/227), nie oddziałują chemicznie z substratami pianki poliuretanowej, ale pod wpływem podwyższonej temperatury podczas egzotermicznej reakcjisk.adnikow poliuretanu ulegaj. odparowaniu, tworz.c porowat. struktur. pianki. Porofory chemiczne reaguj. z grupami izocyjanianowymi sk.adnika systemu poliuretanowego, tworz.c nowe struktury chemiczne. Podczas reakcji wydziela si. ditlenek w.gla, powoduj.c spienianie materia.u pianki. W produkcji sztywnych pianek poliuretanowych spotyka si. systemy zawieraj.ce zarowno porofory fizyczne, ktore stanowi. g.owny sk.adnik spieniaj.cy, jak i porofory chemiczne. Takie pianki charakteryzuj. si. najlepszymi parametrami termoizolacyjnymi. Cz.sto spotyka si. tak.e syste[...]

Numeryczne obliczenia odkształceń termicznych płyt styropianowych DOI:10.15199/9.2015.3.2


  W artykule przedstawiono numeryczne obliczenia kompozycji materiałów: ścianka z betonu komórkowego, warstwa powietrza, warstwa styropianu. Wyniki obliczeń podano w postaci rozkładów temperatury oraz naprężeń i przemieszczeń w kierunku osi z wewnątrz kompozycji w chwili t =1800 s dwóch rodzajów styropianu: styropianu białego, tzn. styropianu Austrotherm biały (nazwa handlowa: EPS 042 FASSADA) oraz grafitowego, tzn. styropianu Austrotherm graf. (nazwa handlowa: FASSADA PREMIUM).1. Wprowadzenie Alarmujące sygnały o odpadaniu płyt ze styropianu grafitowego przyklejonych do ścian budynków o dużym nasłonecznieniu, były przyczyną wykonania numerycznych obliczeń wymiany ciepła w warstwie takiego styropianu [1]. W ramach obliczeń sprawdzono wpływ nagrzewania się powierzchni płyty styropianu grafitowego na wielkość odkształceń tej płyty. Do obliczeń wybrano model muru budynku mieszkalnego ocieplony styropianem (rys. 1). Przeanalizowano dwa rodzaje styropianu: styropian biały oraz grafitowy. Przyjęto daleko idące uproszczenia w opisie wymiany ciepła w trakcie nagrzewania się kompozycji materiałów: warstwa styropianu, warstwa powietrza pomiędzy styropianem a powierzchnią ściany z betonu komórkowego (przedzielona w pięciu punktach "plamami" kleju) i warstwa betonu komórkowego. Parametry termofizyczne obu rodzajów styropianu były stałe. Do obliczeń przyjęto dane dotyczące styropianu grafitowego: Austr. graf. oraz styropianu białego: Austr. biały firmy Austrotherm (tab. 1). Parametry termofizyczne powierza, kleju oraz betonu komórkowego również były stałe (tab. 1). Wartość gęstości strumienia ciepła q& = const doprowadzanego do powierzchni płyty styropianowej poddanej nasłonecznieniu w obu przypadkach dobrano w taki sposób, aby wartość temperatury zewnętrznej powierzchni płyty styropianu po czasie 1800 s była równa wartości tempe[...]

« Poprzednia strona  Strona 2