Wyniki 11-18 spośród 18 dla zapytania: authorDesc:"Piotr Kubski"

O możliwości poprawy wskaźnika EP budynku przez zastosowanie pompy ciepła


  Dla hipotetycznego budynku o określonych wymiarach, scharakteryzowanego zastępczą (ale dopuszczalną) wartością współczynnika przenikania ciepła, dla trzech wybranych wariantów systemu grzewczego, różniących się głównie podstawowym źródłem ciepła, przeprowadzono obliczenia charakterystyki energetycznej, sprowadzając je do wskaźnika nakładu energii pierwotnej EP. Wykazano, że tylko w wariancie z zastosowaniem pompy ciepła uzyskuje się dopuszczalną wartość tego wskaźnika, czyli poniżej obowiązującej jego wartości granicznej.IMPLEMENTACJA Dyrektywy 2002/91/WE Parlamentu Europejskiego i Rady UE z 16 grudnia 2002 r. w sprawie charakterystyki energetycznej budynków [1], wymusiła odpowiednie zmiany w krajowym prawie. Choć spóźnione, ale znowelizowane jeszcze w 2007 r. Prawo budowlane [2] oraz wydane na jego podstawie w 2008 r. rozporządzenia wykonawcze [3 ÷ 5] kładą swojego rodzaju nacisk na poprawę efektywności gospodarowania energią, podczas użytkowania obiektów budowlanych. W konsekwencji ustawa [2] wprowadziła obowiązek sporządzania świadectwa charakterystyki energetycznej dla: - każdego budynku oddawanego do użytkowania, - każdego budynku podlegającemu zbyciu lub wynajmowi, - budynku, dla którego w wyniku przebudowy lub remontu uległa zmianie charakterystyka energetyczna. Jednocześnie zdefiniowała, że charakterystyka energetyczna określa wielkość nakładu nieodnawialnej energii pierwotnej, wyrażonej w kWh/(m2·rok), niezbędnej do zaspokojenia różnych potrzeb związanych z użytkowaniem budynku. Dodatkowo ustawa wymaga, by świadectwo charakterystyki energetycznej sporządzano dla: - budynku z lokalami mieszkalnymi, - części budynku stanowiących samodzielną całość techniczno-użytkową, - lokalu mieszkalnego, przed przekazaniem użytkownikowi lokalu lub części budynku w nowym budynku, przy sprzedaży lub wynajęciu nowemu najemcy, przy ustaleniu odrębnej własności w budynku spółdzielczym. Ustawa wskazała również, że obowiązek[...]

Zagospodarowanie ciepła odpadowego, jako jeden ze sposobów poprawy efektywności energetycznej


  Podano ogólne zasady prowadzenia racjonalnej gospodarki energetycznej oraz omówiono możliwości i zasady, którymi należy się kierować przy odzysku ciepła. Omówiono ogólne pojęcie energii odpadowej, a także korzyści płynące z jej zagospodarowania, przy czym wyszczególniono charakterystyczne przypadki zasobów przemysłowej energii odpadowej w rozbiciu na zasoby energii fizycznej i chemicznej. Przedstawiono również ogólne zasady odzysku i wykorzystania energii odpadowej, a także wskazano na sposób oceny takich zasobów. Wreszcie, przyjmując jako podstawowe kryterium poziomu temperatury nośnika energii odpadowej, podano klasyfikację zasobów ciepła odpadowego oraz wskazano, związane z poziomem temperatury, możliwe sposoby zagospodarowania takich zasobów.1. Wprowadzenie Aktualnym postulatem społecznym, szczególnie w warunkach zrównoważonego rozwoju kraju, jest konieczność oszczędzania energii, gdyż nie tylko chroni istniejące zasoby paliw, ale też przyczynia się do zmniejszenia zanieczyszczenia środowiska naturalnego - zarówno w postaci emisji zanieczyszczeń do atmosfery, jak i w postaci stałych odpadów procesu spalania paliw organicznych, a także prowadzi do ograniczenia szeroko rozumianych szkód górniczych. Równie ważnym postulatem jest, by procesy energetyczne były realizowane w taki sposób, aby energia napędowa i pojawiające się nośniki energii były wykorzystywane jak najpełniej w granicach technicznych możliwości i opłacalności ekonomicznej. Jednym z istotnych sposobów prowadzących do oszczędności energii jest zatem podnoszenie efektywności realizowanych procesów energetycznych oraz stosowanych urządzeń. Tego typu ogólne tendencje gospodarcze i techniczne wspiera postulat o konieczności ustanowienia systemu promującego i wspierającego uzyskiwanie oszczędności energii, szczególnie w zakresie jej wykorzystania, który znalazł już dawno, bo jeszcze w 2006 r., prawny zapis w Dyrektywie 2006/32/WE w sprawie efektywności końcowego [...]

Wpływ pompy grzejnej zastosowanej w instalacji ogrzewania budynku na wartość wskaźnika EP (nakładu energii pierwotnej)


  Dla typowych wartości efektywności energetycznej pomp grzejnych (pomp ciepła) oraz przyjętych wartości sprawności systemu grzewczego, wyznaczono stosunek nakładu energii pierwotnej do nakładu energii użytkowej, czyli EP/EU, charakteryzujący wpływ zastosowania pompy grzejnej w takim systemie. Aby uwypuklić wpływ cech charakteryzujących pracę pompy grzejnej na wskazany iloraz, przeanalizowano zastosowanie w takim samym systemie grzewczym innych źródeł ciepła, w dodatku zasilanych różnorodnym paliwem.1. Wprowadzenie Ważnym celem wywołanym dyrektywami unijnymi (EPBD) o charakterystyce energetycznej budynku [1, 4] i ich implementacją do prawa krajowego ustawą Prawo budowlane [2] oraz najważniejszym rozporządzeniem o warunkach technicznych stawianym budynkom [3, 5], jest wzmacnianie tendencji do ograniczania zużycia energii przy eksploatacji budynków. Tendencja ta, realizowana przez najnowsze rozporządzenie [5] o warunkach technicznych stawianym budynkom, które będzie obowiązywać od 1 stycznia 2014 r., zaostrzając istotnie dotychczasowe rozporządzenie [3], wprowadza równoczesną konieczność: - obniżenia granicznej wartości (wynikowego) wskaźnika EP nakładu nieodnawialnej energii pierwotnej na pokrycie wszystkich potrzeb energetycznych związanych z eksploatacją budynku (na ogrzewanie lub chłodzenie, wentylację, przygotowanie ciepłej wody użytkowej oraz oświetlenie), - obniżenia wartości granicznych współczynnika przenikania ciepła przez poszczególne przegrody zewnętrzne budynku, by ograniczyć składową strat cieplnych - stratę przenikania ciepła, - podniesienia wymogów, co do szczelności powłoki zewnętrznej budynku, by ograniczyć stratę wentylacyjną budynku, - podniesienia wymogów stawianym przegrodom przezroczystym. Jednocześnie już wcześniejsze, bo jeszcze z 2008 r., rozporządzenie w sprawie zakresu i formy projektu budowlanego [6], w stosunku do budynku o powierzchni użytkowej większej niż 1 000 m2, stawia wymóg "przeprowadz[...]

Energetyczne uwarunkowania oceny zasobu energii odnawialnej pobranej przez absorpcyjną pompę grzejną


  Podjęto analizę relacji zachodzących między energią napędową absorpcyjnej pompy grzejnej oraz energii pobieranej z zasobów odnawialnych. Wykazano, na podstawie analizy energetycznej, że wielkość nakładu energii pierwotnej na zagospodarowanie jednostkowego zasobu energii odnawialnej przy zastosowaniu typowej absorpcyjnej pompy grzejnej wynosi odpowiednio 1,37 ÷ 2,78. A zatem domniemanie, że określony inwestor przy zastosowaniu absorpcyjnej pompy grzejnej zagospodaruje w sposób racjonalny dostępne mu zasoby niskotemperaturowej wody termalnej, jako zasobu energii odnawialnej, nie jest w pełni właściwe.1. Wprowadzenie Jak powszechnie wiadomo, pompy grzejne (pompy ciepła) z punktu widzenia termodynamiki są urządzeniami realizującymi, tzw. lewobieżny obieg termodynamiczny, służący do przenoszenia ciepła z dolnego źródła do źródła górnego. Realizacja procesu przenoszenia ciepła z niższego poziomu termicznego na wyższy, odbywa się kosztem dodatkowej, zwykle wysokojakościowej energii napędowej, np. w postaci energii mechanicznej w przypadku urządzeń sprężarkowych lub ciepła napędowego w przypadku urządzeń absorpcyjnych. Ta wysokojakościowa energia napędowa, umożliwiająca działanie pomp grzejnych, zwykle pochodzi ze źródeł wykorzystujących konwencjonalne nośniki energii. Stąd też, takie ważne są relacje ilościowe zachodzące między energią pobraną przez pompę grzejną w dolnym źródle ciepła a wykorzystaną do tego celu energią napędową. W przypadku pomp grzejnych, jako dolne źródło ciepła, przede wszystkim wykorzystywane są niekonwencjonalne zasoby energii, np. w postaci przemysłowej energii odpadowej (fizycznej) lub też odnawialnej: np. energii zakumulowanej w gruncie, w wodzie powierzchniowej albo podziemnej, powietrzu atmosferycznym itp. A zatem, pompy grzejne pobierając w dolnym źródle (z otoczenia) na ogół bezwartościowe ciepło, dzięki wykorzystaniu dodatkowej energii napędowej, pozwalają ich sumę, czyli energię finalną - na po[...]

Znaczenie współczynnika nakładu energii pierwotnej na wytwarzanie ciepła sieciowego


  Dokonano przeglądu, zawartych w stosownych rozporządzeniach [2, 5], wartości współczynników konwersji energii pierwotnej na energię finalną. Współczynniki te wyrażają nakład nieodnawialnej energii pierwotnej niezbędny do wytworzenia określonego nośnika lub strumienia energii finalnej. Podkreślono, że wartość współczynnika nakładu energii pierwotnej do wytworzenia ciepła sieciowego, choć określona w rozporządzeniu [2] wartością stabelaryzowaną wynoszącą wH = 0,8, może być w przypadku kogeneracyjnego źródła ciepła określana przez jego dysponenta. Zwrócono zatem uwagę na występujące istotne różnice wartości tego współczynnika podawanego przez niektóre elektrociepłownie. Określono wpływ wartości omawianego współczynnika konwersji na wynik audytu energetycznego procesu, instalacji lub urządzenia, a także na charakterystykę energetyczną budynku.1. Wprowadzenie Wynik różnych procedur wyznaczania efektywności energetycznej procesów, instalacji, urządzeń lub obiektów budowlanych, sprowadza się do wyznaczenia zużycia lub możliwej do uzyskania oszczędności nieodnawialnej energii pierwotnej. Chociaż faktycznie do eksploatacji tych obiektów niezbędny jest nakład energii finalnej (końcowej), przeliczany następnie na energię pierwotną, to proces takiej konwersji energii charakteryzuje współczynnik nakładu nieodnawialnej energii pierwotnej na wytworzenie określonego paliwa lub nośnika energii, stanowiących właśnie poziom energii finalnej. Formalnie rzecz biorąc stosowne rozporządzenia podają konkretne wartości takich współczynników w typowych przypadkach. I tak, w zagadnieniach wyznaczania charakterystyki energetycznej budynków, na podstawie znowelizowanej ustawy Prawo budowlane [1], rozporządzenie wykonawcze [2] podaje szczegółową metodykę postępowania przy wyznaczaniu tej charakterystyki. Procedura tam zawarta, po określeniu nakładu energii końcowej na eksploatację danego obiektu budowlanego, umożliwia wyznaczenie (jednostkowego) na[...]

O konieczności rozpatrzenia racjonalnych możliwości wykorzystania wysokoefektywnych alternatywnych systemów zaopatrzenia budynków w energię i ciepło DOI:10.15199/9.2015.1.2


  Przedstawiono obligatoryjne wymaganie, występujące w fazie sporządzania projektu budowlanego, rozpatrzenia możliwości racjonalnego wykorzystania wysokoefektywnych alternatywnych systemów zaopatrzenia w energię i ciepło, do których zaliczono zdecentralizowane systemy dostawy energii ze źródeł odnawialnych, kogenerację, ogrzewanie lub chłodzenie lokalne albo blokowe. Wyszczególniono typowe źródła alternatywne oraz omówiono niektóre typowe przykłady, tzw. hybrydowych źródeł energii. Wskazano zasady oceny efektów energetycznych, ekologicznych i ekonomicznych służących do porównywania systemów alternatywnych z konwencjonalnymi systemami ciepłowniczymi zasilanymi z elektrociepłowni i ciepłowni lokalnych. W przypadku układów kogeneracyjnych przedstawiono potencjalną możliwość oraz spotykaną praktykę ich stosowania.1. Wprowadzenie W zakresie podnoszenia szeroko rozumianej efektywności energetycznej budynków, w ostatnim okresie można zaobserwować pojawienie się wielu nowych, istotnych wymagań stawianych takim obiektom i to już podczas fazy ich projektowania. Wymagania te są wymuszone stosownymi unijnymi dyrektywami. Dyrektywa EPBD z 2002 r. (i późniejsza z 2010 r.), obie o charakterystyce energetycznej budynku, nałożyła na państwa członkowskie, obowiązek promowania rozwiązań technicznych zmierzających do poszanowania dostępnych zasobów, a w tym do stosowania skojarzonej gospodarki cieplno-elektrycznej oraz do wykorzystania odnawialnych zasobów energii. Wymagania te zostały odpowiednio wprowadzone do krajowego Prawa budowlanego oraz do licznych rozporządzeń wykonawczych do tej ustawy. Znane i opisywane w literaturze fachowej, np. [1], są nowe, obowiązujące od 2014 r., warunki techniczne stawiane budynkom, tzw. WT 2013, wynikające ze stosownego rozporządzenia. Ale jednocześnie i sam proces sporządzania projektu budowlanego został rozszerzony o nowe elementy. Stosunkowo niewielka nowelizacja [2] dokonana w czerwcu 2013 r. poprzedni[...]

Zrozumienie przebiegu procesu produkcyjnego, jako punkt wyjścia przy sporządzaniu audytu energetycznego DOI:10.15199/9.2015.3.4


  Wymaganie racjonalnej oceny energetycznej procesów wymusza konieczność zrozumienia przebiegu fizyki procesów, jako punktu startowego przed wykonaniem właściwego audytu. Przypominając podstawowe pojęcia z termodynamiki, w nawiązaniu do pojęcia energii, omówiono pojęcie egzergii oraz jej strat, podkreślając podsta-wową różnicę między nimi, czego wykładnią jest zasada zachowania wiążąca tylko energię. Podano ogólny sposób wyznaczania strat egzergii, będących miarą nieodwracalności rzeczywistych procesów. Wskazano głów-ne reguły ograniczające poziom potencjalnych strat egzergii. Ograniczenie tych strat przyniesie oczekiwany wzrost efektywności energetycznej.Motto: Zrobił wilk elektrownię, lecz by prąd uzyskać spalał w niej cały węgiel z kopalni od liska. Kopalnia z elektrowni cały prąd zżerała, stąd brak światła i węgla. Ale system działa! A. Waligórski (1926-1992) 1. Wprowadzenie Inspiracją do napisania tego tekstu był bardzo ciekawy, ważny społecznie i przy tym równie aktualny artykuł p. Aldony Kluczek i p. Pawła Olszewskiego, zatytułowany: "Wielokierunkowe aspekty audytu energetycznego w sektorze przemysłowym Stanów Zjednoczonych", zamieszczony w listopadowym numerze COW/2014 r. [1]. Konieczność przeprowadzania audytu energetycznego, to nie tylko wymóg racjonalnego gospodarowania, ale i obligatoryjny wymóg prawny stawiany, tzw. przedsiębiorstwom energetycznym. Konieczność takich działań dobitnie ilustruje przytoczone motto. We wskazanym artykule podano, m.in. swoistą metodykę przeprowadzania audytu, zwracając uwagę na wstępną "konieczność zrozumienia procesów produkcyjnych" realizowanych w wybranym przedsiębiorstwie. W artykule zawarta jest także lista kilkunastu przykładowych zaleceń wynikających z licznych przeprowadzonych audytów energetycznych lokalnego przemysłu, wykonanych w ramach tamtejszego Programu Industrial Assessment Center. Wspomniany artykuł dobrze zatem koresponduje z krajową tendencją podnoszenia efekty[...]

Pompa ciepła wykorzystująca energię wody termalnej na potrzeby miejskiego systemu ciepłowniczego DOI:10.15199/9.2018.2.4


  1. Wprowadzenie Ostatnio, w publikatorach, np. [1], dość szeroko prezentowana jest koncepcja systemu ciepłowniczego w Toruniu, wykorzystującego lokalny, potwierdzony zasób energii hydrotermalnej. Zbudowano już dwa otwory GT1 i GT2 odpowiednio do czerpania i zatłaczania wody termalnej ze złoża dolnej jury znajdującego się na głębokości ok. 1 900 m-2 400 m. Po zainstalowaniu filtru Johnsona, przy miąższości złoża ok. 300 m-400 m, oszacowana wydajność złoża wynosi ok. 500 m3/h silnie zasolonej wody złożowej o temperaturze ok. 65oC. Zakładając schłodzenie wody termalnej od 64 oC do 40oC przewidziano, że moc cieplna ciepłowni wyniesie ok. 25 MW. Ta wysoka wydajność złoża, co prawda o nie za wysokiej temperaturze wody, jak na potrzeby scentralizowanego ciepłownictwa, jak się okazało, jest silnie kuszącym elementem do jej energetycznego zagospodarowania. I co najgorsze, do zasilania miejskiego systemu ciepłowniczego, zapominając przy tym o mało przydatnym poziomie temperatury tego zasobu. Mówiąc wprost, taka woda termalna nie nadaje się do bezpośredniego wykorzystania na potrzeby miejskiego systemu ciepłowniczego. Krajowe systemy ciepłownicze pracują na ogół w zakresie obliczeniowej temperatury nośnika, czyli sieciowej wody grzejnej z przedziału 130 oC-90oC. A zatem wykorzystanie niskotemperaturowego zasobu energii geotermalnej na potrzeby scentralizowanego ciepłownictwa wymaga odpowiedniego wykorzystania dostępnej technologii. W tym celu mamy do dyspozycji dwa odrębne sposoby wykorzystujace pompy grzejne (pompy ciepła). Jak powszechnie wiadomo, pompy grzejne z punktu widzenia termodynamiki są urządzeniami realizującymi, tzw. lewobieżny obieg termodynamiczny, służący do przenoszenia energii z dolnego źródła ciepła do źródła górnego. Proces przenoszenia energii z niższego poziomu termicznego na wyższy, odbywa się kosztem dodatkowej, zwykle wysokojakościowej energii napędowej, np. w postaci energii mechanicznej w przypadku urzą[...]

« Poprzednia strona  Strona 2