Wyniki 1-2 spośród 2 dla zapytania: authorDesc:"Adrian Witczak"

Comparison of selected antioxidant enzyme activities of Pinus sylvestris and Quercus robur trees to fungal pathogen infections Porównanie aktywności wybranych enzymów antyoksydacyjnych roślin drzewiastych Pinus sylvestris i Quercus robur na infekcje patogenami grzybowymi DOI:10.15199/62.2016.9.31


  2). 1812 95/9(2016) Sosna zwyczajna (Pinus sylvestris) jest najważniejszym gatunkiem lasotwórczym, zajmującym ok. 70% powierzchni lasów Polski, wskutek czego ma ona kluczowe znaczenie dla gospodarki leśnej3). Wiosenna osutka sosny jest chorobą o dużym znaczeniu gospodarczym. Znana jest od ponad 100 lat, występuje epidemicznie tylko na sośnie zwyczajnej, poraża igły drzew wszystkich klas wieku1). Objawem choroby są przebarwienia igieł oraz poszerzające się i żółknące plamy, co w konsekwencji prowadzi do zamierania i przedwczesnego opadu igieł. Przyczyną wystąpienia objawów choroby są grzyby Lophodermium pinastri i Lophodermium seditiosum. Choroba jest najgroźniejsza dla sosen 1-5-letnich, dlatego największe szkody powoduje w szkółkach i młodych uprawach4). Dąb szypułkowy (Quercus robur) to ważny pod względem gospodarczym i przyrodniczym liściasty gatunek lasotwórczy. Jednym z wielu gatunków grzybów odpowiedzialnych za pogarszanie się kondycji dębów jest Erysiphe alphitoides, sprawca mączniaka prawdziwego dębu. Mączniak prawdziwy dębu powoduje znaczne szkody w szkółkach i uprawach leśnych. Cechą charakterystyczną, świadczącą o porażeniu drzewa mączniakiem jest biały, mączysty nalot na zielonych organach roślin. Największe zmiany chorobowe obserwuje się na młodych liściach, rozwijających się wczesną wiosną. Podatność dojrzałych liści dębu na zakażenie patogenem jest zdecydowanie mniejsza5). Podstawę odpowiedzi roślin na kontakt z patogenami chorobotwórczymi stanowią biochemiczne reakcje odpornościowe. Pierwszą reakcją obronną komórek roślinnych, w odpowiedzi na czynniki związane zarówno ze stresem biotycznym, jak i abiotycznym, jest szybki wzrost generacji reaktywnych form tlenu (RFT). Konsekwencją tego jest wzrost aktywności enzymów antyoksydacyjnych, takich jak peroksydaza i dysmutaza ponadtlenkowa, bezpośrednio zaangażowanych w metabolizm RFT. Toksyczne działanie RTF polega na ich reakcji z takimi składnikami żywej komórki,[...]

Chemical composition of Pinus sylvestris wood at various stages of natural degradation Skład chemiczny drewna sosny pospolitej (Pinus sylvestris L.) na różnych etapach naturalnej degradacji DOI:10.15199/62.2016.9.11


  Twelve Scots pine wood samples collected from 0-25 years old stumps located in fresh coniferous and fresh forests, were studied for contents of cellulose, lignin and hemicelluloses. The contents of cellulose and hemicellulose decreased with the age of the stump, while the lignin content increased. The degrdn. of cellulose occurred quicker in the richer habitat. The habitat fertility had however no impact on the hemicellulose decompn. rate. Badano materiał pobrany z pniaków w wieku 5-25 lat znajdujących się w drzewostanach na siedlisku boru świeżego i lasu świeżego. Próbę odniesienia stanowił materiał pobrany ze świeżych pniaków. Metodami chemicznymi określono zawartość celulozy, ligniny i hemiceluloz. Zawartość celulozy oraz hemiceluloz malała wraz z wiekiem pniaka, a zawartość ligniny rosła. Degradacja celulozy następowała szybciej na żyźniejszym siedlisku. Żyzność siedliska nie miała wpływu na tempo degradacji hemiceluloz. Pniaki pozostałe w lesie po ścięciu drzew są cennym substratem pokarmowym dla wielu saprotroficznych mikroorganizmów, które są bezpośrednio zaangażowane w degradację składników strukturalnych drewna. Rozkład drewna jest wynikiem działania wielu czynników, m.in. temperatury, wilgotności, aktywności mikroorganizmów, jednak najistotniejszy wpływ na tempo rozkładu drewna ma jego kolonizacja przez grzyby1). Różnego rodzaju białka wydzielane do podłoża przez bytujące w nim bakterie i grzyby mają głównie naturę enzymów katalizujących degradację składników ścian komórkowych. Z uwagi na to, że główną masę pniaków, jak i obumarłych drzew i krzewów stanowią komórki ksylemu, enzymami zaangażowanymi w degradację drewna są hydrolazy w przypadku celulozy i hemiceluloz oraz oksydoreduktazy w przypadku ligniny. Na szczególną uwagę zasługują enzymy rozkładające ligninę, ponieważ w wyniku ich biodegradacji powstają kwasy humusowe, będące istotnym elementem decydującym o żyzności gleby. Powstające kwasy humusowe zwiększ[...]

 Strona 1