Wyniki 1-2 spośród 2 dla zapytania: authorDesc:"Przemysław Jarosiński"

Ocena możliwości zastosowania estrów benzylowych kwasów tłuszczowych jako dyspergatorów asfaltenów w wysokowrzących produktach naftowych DOI: 10.15199/ DOI:10.15199/62.2019.7.10


  Asfalteny naftowe to polarne, aromatyczne składniki ropy naftowej o dużych masach cząsteczkowych. W trakcie przerobu ropy gromadzą się w dużych ilościach w ciężkich frakcjach pozostałościowych. Ich obecność powoduje zatykanie rurociągów oraz dezaktywację katalizatorów procesów pogłębionej konwersji. Jest to wynikiem skłonności asfaltenów do agregacji prowadzącej do wytrącania się osadów1-3). Lepkie i kleiste osady powstają zarówno w trakcie wydobycia ropy naftowej, jak i podczas przerobu wysokowrzących produktów naftowych, takich jak pozostałości podestylacyjne. Podczas destylacji z ropy naftowej stopniowo usuwane są małocząsteczkowe węglowodory aromatyczne, które stanowią ośrodek dyspersyjny dla miceli żywiczno-asfaltenowych. Zmniejsza się również zawartość węglowodorów nasyconych o łańcuchach krótkich i średniej długości. Związki obu tych grup charakteryzują się małą lepkością, zatem ich ubytek powoduje znaczny wzrost wartości tego parametru dla najwyżej wrzących frakcji. Zakłócona zostaje również równowaga dyspersji, a więc wytrącanie się osadów w ciężkich produktach naftowych o dużej lepkości jest problemem poważniejszym niż w przypadku ropy naftowej3, 4). Mianem stabilności fazowej określa się zdolność do utrzymania asfaltenów w formie zdyspergowanej lub rozpuszczonej w maltenach oraz nieulegania flokulacji i wytrącaniu4, 5). Miarą stabilności jest punkt flokulacji asfaltenów, oznaczony jako ułamek objętościo1086 98/7(2019) Fig. 1. Stability index of samples containing benzyl laurate Rys. 1. Indeks stabilności prób[...]

Badania kompatybilności wybranych gatunków ropy naftowej metodą turbidymetryczną DOI:10.15199/62.2020.1.8

Czytaj za darmo! »

Dywersyfikacja kierunków dostaw ropy naftowej w dzisiejszych czasach przybiera na sile. Według danych Eurostatu udział ropy rosyjskiej w całości dostaw ropy naftowej do Polski w 2018 r. wyniósł 67,2%, podczas gdy do 2014 r. nigdy nie spadł poniżej 90%. Obok dostaw rosyjskich, polskie rafinerie przerabiały w 2018 r. ropę z Kazachstanu, Arabii Saudyjskiej, USA, Norwegii, Iraku, Iranu, Nigerii i Wielkiej Brytanii1). Gatunki ropy naftowej pochodzące z różnych źródeł potrafią diametralnie różnić się właściwościami fizykochemicznymi oraz składem grupowym, co determinuje konieczność odpowiedniego postępo-wania celem skutecznego przerobu mieszanin różnych gatunków. Zasadniczym problemem jest kompatybilność. Pod pojęciem tym rozumie się zdolność mieszaniny rop do utrzymania asfaltenów w postaci kinetycznie stabilnej dyspersji. Asfalteny to najcięższe, wysokoaromatyczne składniki grupowe ropy naftowej, które definiowane są na podstawie ich rozpuszczalności. Są one nierozpuszczalne w małocząsteczkowych alkanach, takich jak n-pentan, n-heksan, n-heptan lub wyższych, ale rozpuszczalne w rozpuszczalnikach aromatycznych (benzen, toluen)2). Polarne asfalteny są w ropie naftowej zawieszone za sprawą żywic, które tworzą wokół nich otoczkę stabilizującą. Micele żywiczno- asfaltenowe są utrzymywane w postaci rozpuszczonej dzięki małocząsteczkowym związkom aromatycznym. Zmiany temperatury i ciśnienia podczas wydobywania i transportu ropy naftowej, jak również zachodzące reakcje chemiczne mogą powodować zakłócenie równowagi dyspersji asfaltenowych2). Obecność zagregowanych wytrącających się asfaltenów jest głównym powodem powstawania osadów powodujących niedrożność aparatury oraz problemy z odsalaniem ropy naftowej3). Asfalteny zachowują się jak związki powierzchniowo czynne, stabilizujące emulsję wody w ropie4). Problem niekompatybilności rop dotyczy przede wszystkim sytuacji, gdy wśród mieszanych rop jedna jest ropą wysokoparafinową (tzw. lekką[...]

 Strona 1