Wyniki 1-3 spośród 3 dla zapytania: authorDesc:"Tadeusz Hłyń"

Utlenianie S 0 2 pod ciśnieniem na katalizatorach wanadowych DOI:

Czytaj za darmo! »

Przedstawiono wyniki wielkolaboratoryjnych badań procesu utleniania S 0 2 do SÓ3 na katalizatorach wanadowych pod ciśnieniem w zakresie 0,1 ч-1,1 MPa. Dla wytypowanych katalizatorów o optymalnym kształcie (pierścienia i cylindra) zbadano wpływ zwiększenia ciśnienia na rzeczywistą szybkość reakcji. Zastosowanie wysokiego ciśnienia umożliwia ośmiokrotne zmniejszenie zużycia katalizatora w reaktorze kontaktowym. Przeprowadzono pomiary oporu hydraulicznego złoża katalizatorów. Wyznaczono zależność wielkości oporu warstwy badanych katalizatorów od parametrów przepływu gazu pod zwiększonym ciśnieniem. Badania stanowiły ważny etap podczas opracowania węzła kontaktowego dla procesu produkcji H2S 0 4 z siarki metodą podwójnej konwersji, pod ciśnieniem równym 1,1 MPa. Od wielu lat w celu intensyfikacji produkcji kwasu siarkowego buduje się instalacje o dużych wydajnościach. Stosowany system podwójnej katalizy i podwójnej absorpcji, choć bardzo nowoczesny, wymaga wykorzystywania urządzeń o dużych wymiarach i nie eliminuje emisji związków siarki do atmosfery (zawartość tych zanieczyszczeń w gazie - określona normą sanitarną - powinna być mniejsza niż 0,02%1}). Duże możliwości zwiększenia wydajności procesu i jednócześnie uniknięcia wspomnianych przeszkód stwarza stosowanie podwyższonego ciśnienia. Dwie pierwsze instalacje przemysłowe pracujące pod zwiększonym ciśnieniem zbudowano we Francji i Kanadzie w latach osiemdziesiątych. W literaturze podaje się tylko ogólne dane o metodzie ciśnieniowej, natomiast brakuje informacji o doborze katalizatora dla tego procesu i optymalnych parametrach jego pracy. Autorzy publikacji z zakresu statyki i kinetyki2,3) ograniczają się do przedstawienia wyników badań jednego katalizatora w wąskim zakresie parametrów, istotnie odbiegającym od zakresu parametrów przemysłowych. Lebedev i Amelin4) badali wpływ ciśnienia na kinetykę utleniania S 0 2; stosowano katalizator o rozmiarach 0,25 -h 0,50 mm. Kochr[...]

Optymalizacja operacji rozruchu i zatrzymywania kontaktowych reaktorów wytwórni kwasu siarkowego DOI:

Czytaj za darmo! »

Przedstawiono wyniki laboratoryjnych badań nad wpływem parametrów rozruchu i zatrzymywania reaktorów kontaktowych na aktywność katalizatora wanadowego i jego mechaniczne właściwości. Wyznaczono dopuszczalną szybkość wzrostu temperatury w aparacie kontaktowym wypełnionym świeżym i eksploatowanym katalizatorem. Określono optymalne parametry przedmuchiwania kontaktu powietrzem. W badaniach uwzględniono możliwość różnego działania pary wodnej na przemysłowy katalizator i oceniono jego właściwości po termicznej obróbce w wilgotnej atmosferze. Z powodu złego stanu technicznego krajowych wytwórni kwasu siarkowego są one narażone na częste postoje awaryjne. Prawidłowe przeprowadzanie operacji zatrzymywania i ponownego uruchamiania instalacji utrudnia brak podgrzewaczy rozruchowych zapewniających szybkie rozgrzewanie lub przedmuchiwanie reaktorów kontaktowych gorącym, suchym powietrzem. Dlatego w praktyce używa się wilgotnych spalin. Podczas uruchamiania reaktora masa kontaktowa podlega zarówno szokom temperaturowym, jak i działaniu wilgoci oraz mgły H2S 0 4. Świeży katalizator kontaktuje się z wilgocią powietrza atmosferycznego w czasie przechowywania, transportu i załadunku do reaktora. Pracujący usiarczony katalizator styka się z wilgocią podczas postoju reaktora i operacji wymiany katalizatora w reaktorze w różnych warunkach atmosferycznych. W trakcie pracy instalacji para wodna wraz z mgłą H2S 0 4 może dostać się do reaktora w strumieniu źle osuszonych gazów, podczas awarii kotła lub podczas przedmuchiwania kontaktu mokrym powietrzem. Praca katalizatora w nie ustabilizowanych warunkach rozruchu i zatrzymywania instalacji ma wpływ na jego właściwości, a w konsekwencji na wielkość stopnia konwersji S 0 2 oraz na wielkość oporów hydraulicznych. Niewłaściwa eksploatacja przemysłowa katalizatorów wanadowych powoduje niekorzystne zmiany ich fizycznych i chemicznych właściwości1*. Obserwowany w praktyce spadek stopnia konwersji SO2 ma[...]

Effect of support regeneration and active phase composition on activity of the vanadium catalysts. Wpływ regeneracji nośnika i składu fazy aktywnej na aktywność katalizatorów wanadowych


  Spent V2O5 catalysts for SO2- to-SO3 oxidn. were leached with 15% KOH soln., dried at 120°C or calcd. at 400°C and used for prodn. of fresh V catalysts. The decrease in fresh catalyst activity (as compared with catalysts supported on fresh SiO2) was lower for the calcd. SiO2 supports than for the dried ones. Przedstawiono wyniki badań wpływu obróbki nośnika otrzymanego ze zużytych mas wanadowych techniką wymywania alkalicznego oraz składu fazy aktywnej na aktywność badanych układów katalitycznych w reakcji utleniania SO2 w warunkach standardowych. Badania miały na celu określenie możliwości ponownego stosowania nośnika do produkcji świeżego katalizatora wanadowego. W warunkach przemysłowych reakcja utleniania SO2 do SO3 wymaga stosowania katalizatora. Powszechnie stosuje się katalizator wanadowo-potasowy, którego aktywność zależy m.in. od składu i objętości fazy aktywnej oraz właściwości nośnika tej fazy. Skład fazy aktywnej (V2O5+K2O) jest charakteryzowany współczynnikiem (Z) określającym ilość wanadu w stosunku do ilości potasu1, 2). Optymalny współczynnik powinien wynosić 2-5 w zależności odwarunków pracy katalizatora, a zawartość nieblokowanego V2O5 powinna wynosić 0,6-1,9 mg V2O5/g katalizatora. Natomiast objętość fazy aktywnej w stosunku do porowatości nośnika nie może być dowolna i jest definiowana m.in. współczynnikiem napełnienia porów (N). Objętość fazy musi być dostosowana do całkowitej objętości porów i powierzchni właściwej nośnika w sposób umożliwiający utworzenie polimolekularnej warstewki na całej powierzchni katalitycznie czynnej. Skład i objętość fazy aktywnej wpływają w sposób istotny na strukturę porowatą katalizatora, która zmienia się w początkowym okresie jego pracy w warunkach przemysłowych na skutek oddziaływania składników mieszaniny reakcyjnej ze stopem aktywnym. W wyniku tego powstaje nowa struktura wywołana zalewaniem niektórych porów nośnika i zamykaniem dostępu dla reagentów. [...]

 Strona 1