Wyniki 1-3 spośród 3 dla zapytania: authorDesc:"ANNA K. ŻOŁNIERCZYK"

Wpływ pH na degradację gorzkich kwasów chmielowych przez enzymy pochodzenia roślinnego

Czytaj za darmo! »

Przedstawiono wyniki badań nad degradacją humulonów i lupulonów, obecnych w poekstrakcyjnym odpadzie chmielowym, przy użyciu enzymów wyizolowanych z korzenia chrzanu pospolitego (Armoracia rusticana), marchwi (Daucus carota), buraka cukrowego (Beta vulgaris), pietruszki (Petroselinum crispim) i jabłek (Malus mill) oraz wpływ pH środowiska na przebieg procesu. Ubytek gorzkich kwasów sprawdzano za pomocą wysokosprawnej chromatografii cieczowej (HPLC). Największe wydajności degradacji badanych związków osiągnięto dla ekstraktu enzymatycznego chrzanu. Po 72 h transformacji obserwowano ich całkowity ubytek w całym zakresie zastosowanego pH środowiska reakcji. Wykazano, że zmiana pH nie wpływa znacząco na proces degradacji. Com. plant enzymes peroxidases extd. from horseradish (Armoracia rusticana), carrot (Daucus carota), sugar beet (Beta vulgaris), parsley (Petroselinum crispim) and apple (Malus mill) were added to the hop ext. (prepd. by extn. with supercrit. CO2) to degrade humulones and lupulones contained in the ext. at pH 5.4-8.2 (phosphate buffers). The highest degrdn. efficiency was achieved when the horseradish enzyme extract was used. After 72 h at 25°C, the total degrdn. of all hop bitter acids was obsd. The pH did not play any important role in the degrdn. W ostatnich latach we wszystkich ga􀃡􀄊ziach przemys􀃡u zwraca si􀄊 szczególn􀄅 uwag􀄊 na mo􀄪liwo􀄞ci zagospodarowania odpadów poprodukcyjnych. W przemy􀄞le browarniczym jednym z takich produktów odpadowych jest wytwarzany w du􀄪ych ilo􀄞ciach poekstrakcyjny osad chmielowy, potocznie nazywany wychmielinami. Znalaz􀃡y one do tej pory praktyczne zastosowanie jako nawóz1), 􀄨ród􀃡o kwasów organicznych i zwi􀄅zków zapachowych2, 3) oraz sk􀃡adnik paszy dla krów i owiec4). W ostatnich latach zyska􀃡y znaczenie jako dogodne 􀄨[...]

Microbial dehalogenation of chloro- and bromolactones.Mikrobiologiczna dehalogenacja chloroi bromolaktonów


  Me2CHCH2CH=CHCMe2CH2COOEt was hydrolyzed and converted to 4 resp. halogenated alkyl furan-2-ons or pyran-2-ons (halolactones) in reaction with N-chloro or Nbromosuccinimide. Eleven fungal strains were screened for their ability to dehalogenation of the halolactones. The highest activity showed Fusarium culmorum AM3/1 and Rhodotorula dlunitis AM 242 strains. 2,2-Dimethyl-3- -(2'-hydroxy-4-methyl)butylfuran-2-on was the only product of the biodehalogenation of all 4 halolactones. Sprawdzono możliwość biodegradacji bromoi chloro- γ- i δ-laktonów przez 11 szczepów grzybów strzępkowych i drożdży naturalnie występujących w środowisku. Do badań zostały wybrane γ- i δ-chlorowcolaktony, ponieważ połączenia te mogą być związkami modelowymi w badaniach nad mechanizmem dehalogenacji. Substraty do biotransformacji zostały otrzymane z estru etylowego kwasu 3,3,7-trimetylo- 4-oktenowego, który w wyniku zasadowej hydrolizy został przekształcony do nienasyconego kwasu karboksylowego. Następnie otrzymano bromo- i chlorolaktony w reakcji halogenolaktonizacji nienasyconego kwasu za pomocą N-bromoimidu i N-chloroimidu kwasu bursztynowego w THF. Bromolaktony otrzymano wcześniej również w reakcji γ,δ-nienasyconego kwasu w układzie TMSBr- DMSO-trietyloamina. Z czterech halogenolaktonów poddawanych przekształceniom enzymatycznym, tylko δ-bromo-γ-lakton był transformowany przez wszystkie z badanych szczepów grzybów. Substratem przekształcanym w najmniejszym stopniu był γ-chloro-δ-lakton. Powstającym produktem był δ-hydroksy-γ-lakton.Związki chlorowcoorganiczne są szeroko rozpowszechnione w przyrodzie. Występują one we wszystkich warstwach atmosfery, w glebie oraz w wodzie. [...]

Degradacja gorzkich kwasów chmielowych przez enzymy pochodzenia roślinnego

Czytaj za darmo! »

Sprawdzono przydatność enzymów, wyizolowanych z grejpfruta (Citrus paradisi), pomarańczy (Citrus sinensis), korzenia chrzanu pospolitego (Armoracia rusticana), marchwi (Daucus carota), buraka cukrowego (Beta vulgaris), pietruszki (Petroselinum crispim) oraz jabłek (Malus mill), w procesie degradacji humulonów i lupulonów z poekstrakcyjnego odpadu chmielowego. Eksperymenty prowadzono bez dostępu światła w temp. 25°C. Ubytek gorzkich kwasów sprawdzano za pomocą wysokosprawnej chromatografii cieczowej (HPLC). Największą wydajność degradacji badanych związków osiągnięto dla ekstraktu enzymatycznego chrzanu. Po 72 h transformacji zaobserwowano ich całkowitą degradację. Plant enzymes extd. from grapefruit (Citrus paradisi), orange (Citrus sinensis), horseradish (Armoracia rustic[...]

 Strona 1