Wyniki 1-2 spośród 2 dla zapytania: authorDesc:"Marcin Stocki"

Badanie ekstrakcji substancji biologicznie aktywnych z pąków brzozy (Betula) ditlenkiem węgla w stanie nadkrytycznym DOI:10.15199/62.2019.12.23


  Medycyna ludowa, oparta na surowcach naturalnych, jest jedną z najstarszych form lecznictwa. Obejmuje ona zbiór tradycyjnych przepisów dotyczących różnorodnych domowych sposobów zwalczania chorób1-4). Rośliną często wykorzystywaną w medycynie ludowej od czasów starożytnych jest brzoza (Betula). Ze względu na lecznicze właściwości wyciągi z jej liści, kory oraz pąków są używane przez społeczności zamieszkujące Europę, Azję oraz Amerykę Północną4, 5). Napary z liści brzozy stosuje się głównie przy infekcjach i stanach zapalnych układu moczowego6, 7). Znajdują one szerokie zastosowanie w leczeniu kamicy nerkowej, dny moczanowej oraz chorób reumatycznych4). Wyciągi z kory brzozy wykorzystuje się w zwalczaniu schorzeń skóry i włosów oraz jako środek przeciwgorączkowy2, 8, 9). Ekstrakty z pąków brzozy mają natomiast działanie moczopędne oraz napotne. Są one także wykorzystywane jako środek aseptyczny, przeciwzapalny oraz przeciwbólowy4). Szerokie zastosowanie kory, liści oraz pąków brzozy w medycynie ludowej było przesłanką do podjęcia licznych badań fitochemicznych oraz farmaceutycznych tych surowców roślinnych. Przeprowadzone w ostatnich latach testy potwierdziły m.in. antynowotworowe właściwo-ści ekstraktów brzozowych. Wyciągi z tkanek brzozy wykazują cytotoksyczność wobec różnych komórek raka3, 10), nie powodując jednocześnie uszkodzenia zdrowych komórek organizmu człowieka11, 12). Stwierdzono również ich przydatność w leczeniu reumatoidalnego zapalenia stawów (gościec). Udowodniono, że wyciągi z brzozy hamują proliferację limfocytów wywołujących gościec13). Ekstrakty z brzozy znajdują także szerokie zastosowanie w leczeniu zmian skórnych wywołanych hiperpigmentację (piegi, znamiona, plamy soczewicowate, melasma). Wykazano, że wyciągi brzozowe hamują biosyntezę pigmentu ludzkiej skóry (melaniny) i tym samym zapewniają efekt rozjaśnienia cery4, 12, 14). Przyczyniają się również do ogólnego wzmocnienia układu odpornościowego człowiek[...]

Pozyskiwanie substancji biologicznie aktywnych z odpadów zrębowych brzozy (Betula spp.) z zastosowaniem ditlenku węgla w stanie nadkrytycznym DOI:10.15199/62.2018.5.25


  Brzoza (Betula spp.) jest w Polsce jednym z podstawowych lasotwórczych gatunków drzew. Zajmuje ona 7,3% ogólnej powierzchni lasów, a jej zasoby leśne na pniu szacowane są na 4,9%. Jedynie w 2016 r. z polskich lasów pozyskano ok. 40 mln m3 drewna1), z czego ok. 2 mln m3 stanowiło drewno brzozowe. Efektem ubocznym tej działalności było wytworzenie dużej ilości odpadów zrębowych w postaci drobnych gałązek brzozy, które stanowią biomasę pozostającą w środowisku leśnym2). Kora, liście oraz pąki brzozy są bogatym źródłem wielu substancji biologicznie aktywnych. Są to m.in. związki terpenowe3) oraz fenolowe4), glikozydy5) i fitosterole6), które od wieków wykorzystywane są w medycynie tradycyjnej7). Dotychczasowe doniesienia naukowe wskazują, że substancje aktywne zawarte są głównie w liściach brzozy. Można wśród nich wyróżnić takie substancje, jak flawonoidy, triterpeny (m.in. saponiny triterpenowe), bogate w seskwiterpeny olejki eteryczne, poliprenole, kwasy polifenolowe, leukoantocyjanidyny, garbniki typu katecholowego, a także sole magnezu, cynku i miedzi8). Dlatego też powszechnie wykorzystuje się liście zarówno B. pendula, jak i B. pubescens oraz mieszańców obu gatunków do celów medycznych9). Napary z liści brzozy stosuje się przy infekcjach układu moczowego i reumatoidalnym zapaleniu stawów7). Wyciągi z kory brzozy są używane w leczeniu chorób skóry oraz jako środek przeciwgorączkowy10). Liczne badania naukowe potwierdzają przeciwzapalne11), antybakteryjne12) oraz antynowotworowe13) działanie ekstraktów 97/5(2018) 775 Dr hab. inż. Sławomir BAKIER w roku 1985 ukończył studia na Wydziale Mechanicznym Politechniki Białostockiej. Stopień doktora uzyskał w 1994 r. na tym samym wydziale, a stopień doktora habilitowanego w 2009 r. na Wydziale Nauk o Żywności Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie. Jest dziekanem Zamiejscowego Wydziału Leśnego Politechniki Białostockiej w Hajnówce. Specjalność - budowa i eksploatacja m[...]

 Strona 1