Wyniki 1-7 spośród 7 dla zapytania: authorDesc:"Jadwiga Więckowska"

Katalizatory do otrzymywania siarki z zasiarczonych gazów odlotowych DOI:

Czytaj za darmo! »

Omówiono katalizatory służące do otrzymywania siarki z gazów zawierających przede wszystkim siarkowodór i dwutlenek siarki. Katalizatory podzielono na takie, w których nośnikiem był tlenek glinowy, węgiel aktywny (lub inne materiały węglowe) i zeolity. Przedstawiono n a jważniejsze pierwiastki promotorujące reakcję powstawania siarki oraz scharakteryzowano nośniki. Otrzymywanie siarki metodą Clausa polega na spaleniu siarkowodoru za pomocą tlenu z powietrza 1). Reakcja przebiega według sumarycznego równania: 3 H2S + 3/2 0 2 - 3/2 S2 + 3 H20 - Qc. (1) W rzeczywistości proces przebiega etapowo. W pierwszym etapie (w piecu Clausa) część H2S utlenia się do S 0 2. W drugim etapie, w wyniku reakcji: 2 H2S + S02 - 3/2 S2 + 2 H20 - Qv (2) powstaje siarka. Proces ten jest prowadzony w konwertorach wypełnionych odpowiednim katalizatorem. W a rty k u le 2) omówiono kinetykę i mechanizm reiakcji zaicbodiząicych w procesie Clausa. W niin/iejlsizej pracy zostaną przedstawione katalizatory stosowane do konwersji gaizó vV /zawierających związki siarki. Przebiegający w ziarnie katalizatora proces może być podzielony na kilka etapów: — dyfuzja składników mieszaniny gazowej dto powierzchni ziarna, -— adsorpcja związków siarki na powierzchni i w porach katalizatora, — wytworzenie rodników i jonorodników typu: (S)XS S3 » SOj, S~+2, 0 2_3) na aktywnych centrach katalizatora, —■ reakcje powstawania siarki elementarnej i wody (pary wodnej), — desorpcja produktów z porów katalizatora. Szybkość procesu konwersji jest uzależniona od przebiegu poszczególnych etapów. Rodzaj i ilość wytworzonych produktów zależą od właściwości katalizatora — jego aktywności i selektywności. I ЪЛ 6P5R/3Z (E19M86Y)SŁ CHEMICZNY Steijns i M a rs4Ч_6) w swoich pracach nad utlenianiem H2S do S stwierdzili, że aktywność katalityczna materiału jest zależna od obecności kwaśnych centrów Lewisa, na których na[...]

Sorbenty miedziowe, manganowe i miedziowo-manganowe do odsiarczania gorących gazów odlotowych

Czytaj za darmo! »

Do wysokotemperaturowego procesu odsiarczania gazów odlotowych zastosowano sorbenty miedziowe, manganowe i miedziowo-manganowe. Fazę aktywną w tych sorbentach stanowiły tlenek miedzi i manganian(VII) potasu, zaś w charakterze nośników zastosowano Al2O3, TiO2, Fe2O3, ZnO i bentonit. Badano wpływ rodzaju nośnika oraz temperatury procesu odsiarczania (150, 300 i 450°C) na aktywność sorbentów [...]

The kinetics and adsorption of metal ions on humic acids from lignite under static conditions Kinetyka i adsorpcja jonów metali na kwasach huminowych z węgli brunatnych w warunkach statycznych DOI:10.15199/62.2015.5.7


  Lignite-derived solid humic acids were used for adsorption of 16 metal cations from aq. solns. The effects of pH, concn. of salts and contact time were examd. Adsorption and plasma spectrometries were used for detn. of the adsorption course. The highest adsorption ability was achieved under neutral or weakly acidic conditions. The amt. of adsorbed metal ions increased with an increase in their concn. in the soln. W warunkach statycznych określono wpływ czasu reakcji, kwasowości oraz stężenia roztworów soli 16 kationów metali na zdolności ich adsorpcji przez stałe kwasy huminowe otrzymane z węgla brunatnego z kopalni Bełchatów. Badając kinetykę adsorpcji na stałych kwasach huminowych, stwierdzono, że czas potrzebny do osiągnięcia równowagi chemicznej badanych kationów był podobny i wynosił ok. 48 h. pH środowiska wymiany jonowej miało większy wpływ na ilość jonów metali ulegających wymianie niż czas reakcji. W środowisku bardzo kwaśnym adsorpcja większości jonów metali została całkowicie zahamowana. Ilość zaadsorbowanych jonów metali wzrastała wraz ze wzrostem ich stężenia w roztworze, przy czym wzrost ten był zróżnicowany w zależności od rodzaju badanych kationów.Ziemiste odmiany petrograficzne węgli brunatnych charakteryzują się znaczną zawartością tlenu (ok. 30%), którego zasadniczą część (ok. 75%) stanowi tlen reaktywny1). Kwasy huminowe, które są składnikiem grupowym węgla brunatnego, węgla kamiennego, torfu i gleby zawierają prawie cały tlen reaktywny w postaci grup karboksylowych, hydroksylowych, fenolowych, karbonylowych i metoksylowych. Skład pierwiastkowy i niektóre właściwości kwasów huminowych, w tym zdolność reagowania z jonami metali (adsorpcja, chemisorpcja lub wymiana jonowa) zależą od źródłowego materiału, z którego zostały wydz[...]

Analiza podstawowych parametrów odsiarczania gazów metodą Clausa DOI:

Czytaj za darmo! »

Omówiono najważniejsze parametry odsiarczania kwaśnych gazów w procesie Clausa. Określono warunki prowadzenia procesu, jakie należy spełnić, aby wydajność reakcji odsiarczania była jak największa. Gazy zawierające nawet -niewielkie ilości H2S nie mogą być emitowane do atmosfery ze względu n a dużą toksyczność i silny zapach. W celu usunięcia tego związku poddaje się igo utlenieniu do dwutlenku siarki (szkodliwość S 0 2 jesit równie duża, lecz jego zapach nie jest tak przykry jak zapach H2 S). Jedną z podstawowych, technologii oczyszczania gazów zawierających siarkowodór jest proces Clausa. W procesie tyim siarka związana przechodzi w siarkę elementarną (charakteryzującą się często bardzo dużą czystością) stanowiącą produkt handlowy, a odpadami technologicznymi są: p a ra wodna i dwutlenek węgla (w wypadku obecności węglowodorów w gazie). Uproszczony typowy schemat instalacji procesu Clausa przedstawiono na rys. 1 *>. Proces zachodzi z wydajnością powyżej 95% wówczas, gdy są spełnione określone warunki, o których ibędzie mowa w dalszej części pracy. Podejmując się analizy podstawowych parametrów odsiarczania gazów metodą Clausa, sporządzono ina wstępie zestawienie hipotetycznych reakcji cząstkowych mogących przebiegać w obecności nadmiaru czynników utleniającycih bądź redukujących i w sytuacjach idh niedoboru. Następnie [...]

Oczyszczanie gazów spalinowych i odlotowych zawierających dwutlenek siarki - badania laboratoryjne

Czytaj za darmo! »

Zbadano reaktywność wybranych związków metali (A12O3, TiO, Ti203, TiO2, ZnO, Fe203 , ZrO2, La2O3, MgCO3, Ca(OH)2, CuO, MnO, MnO2 i KMnO4) wobec SO2 w zależności od temperatury procesu odsiarczania (150°C, 300°C, 450°C). Spośród badanych związków metali najbardziej efektywnymi w usuwaniu SO2 z gazów okazały się wodorotlenek wapnia, tlenek miedzi (II) oraz kalcynowany manganian (VII) potasu, [...]

Study on separation of humic acids from lignites as potential adsorbents of metal ions Badania nad otrzymaniem kwasów huminowych z węgli brunatnych jako potencjalnych adsorbentów jonów metali DOI:10.12916/przemchem.2014.2194


  Two Polish lignites (grain size 0.2-1.0 mm) were extd. with aq. soln. of NaOH (1-5% by mass) at 20-100°C for 1-24 h (lignite:NaOH mass ratio 1:40 to 1:5) to sep. the humic acids as Na huminates, pptd. with HCl, demineralized with aq. HCl at 100°C and dried at 80°C. Under the optimum conditions (concn. of NaOH soln. 5% by mass, extn. temp. 100°C, extn. time 1 h, lignite:NaOH ratio 1:20), the yield of humic acids was 69.1-70.9% by mass and ash content 3.5 or 6.6% by mass. The products were considered as adsorbents. Przedstawiono wyniki badań nad otrzymywaniem kwasów huminowych z polskich węgli brunatnych z kopalń Bełchatów i Konin. Preparatyka kwasów huminowych polegała na doborze stężenia ługu sodowego, czasu i temperatury ekstrakcji oraz stosunku ilości ługu do ilości węgla. Jako optymalne wybrano następujące parametry: 5-proc. ług sodowy, temperatura ekstrakcji 100°C, czas ekstrakcji 1 h, stosunek ilości ługu sodowego do ilości węgla jak 20:1. Otrzymano 3 rodzaje preparatów huminowych: płynne, żele i stałe. Węgiel brunatny, środkowe ogniwo w cyklu uwęglenia materii organicznej, ma z punktu widzenia budowy petrograficznej wiele litotypów i odmian. Większość polskich węgli brunatnych to węgle detrytowe (ziemiste) i ksylodetrytowe. Zaliczenie węgla brunatnego do określonego litotypu w znacznym stopniu zależy od przyjętej klasyfikacji petrograficznej. W praktyce geologicznej, w Polsce stosowanych jest kilka podziałów makroskopowych1, 2), jednak najbardziej znana i polecana jest klasyfikacja Kwiecińskiej i Wagnera3). Geologiczne zasoby węgla brunatnego w Polsce wg4) wynoszą ponad 22,5 mld t. W złożach zagospodarowanych udokumentowano prawie 1,6 mld t, co stanowi zaledwie 7% ogółu bilansowych zasobów geologicznych. Węgiel brunatny eksploatowany jest w 5 kopalniach: KWB B[...]

Badania reakcji Clausa w obecności krajowych katalizatorów żelazowych opartych na nośniku glinokrzemianowym DOI:

Czytaj za darmo! »

Badano wpjyw żelaza osadzonego na nowego rodzaju nośniku - odpadowym glinokrzemianie na stopień przereagowania H 2S i S 0 2 w temp. 453 K. Stwierdzono, że stopień przereagowania H 2S w obecności katalizatorów modyfikowanych Fe zwiększa się wraz z ilością wprowadzonego żelaza i osiąga maksimum dla zawartości Fe wynoszącej 8% wag. Odsiarczanie gazów prowadzi się wieloma metodami. Znane są zarówno metody suche, jak i mokre. Jedną z najbardziej uniwersalnych metod suchego odsiarczania gazu jest metoda Clausa, która polega na katalitycznej reakcji pomiędzy H2S i S 0 2. Gazy wychodzące z pieca Clausa przechodzą przez konwertory wypełnione katalizatorem, na którego powierzchni zachodzi główna przemiana. Katalizatory stosowane w procesie Clausa muszą być trwałe i wykazywać dużą aktywność, a także wytrzymałość mechaniczną. W czasie utleniania H2S do siarki wykorzystuje się bardzo różnorodne katalizatory (kontakty) o rozwiniętej powierzchni właściwej i odpowiednim składzie chemicznym1’. Katalizatory stosowane w przemyśle są oparte głównie na tlenku glinowym. Może to być, zarówno czysty tlenek glinowy, jak i modyfikowany związkami metali grup VI В i VIII В układu okresowego (najczęściej Co, Mo, Ni, Cr). W Polsce w procesie Clausa używa się katalizatorów importowanych, lecz podjęto badania nad otrzymywaniem aktywnego katalizatora krajowego. W wyniku tych badań stwierdzono, że znaczną aktywność wykazuje katalizator żelazowy oparty na odpadowym glinokrzemianie jako nośniku. Celem badań przedstawionych w artykule było określenie wpływu ilości żelaza osadzonego na odpadowym glinokrzemianie na stopień przereagowania poszczególnych reagentów (H2S i S 0 2) w reakcji Clausa. Część doświadczalna Przedmiotem badań były katalizatory żelazowe, które otrzymywano przez wprowadzenie żelaza - w postaci soli Fe2(S0 4)3 ■ 9H20 oraz FeCl3 - na nośnik odpadowy (glinokrzemian oznaczony symbolem K-l). Katalizatory formowano w postaci [...]

 Strona 1