Wyniki 1-2 spośród 2 dla zapytania: authorDesc:"Paulina Bogusz"

Evaluation of ammonia losses from fertilizers modified by urease inhibitors Ocena strat amoniaku z nawozów modyfikowanych inhibitorami ureazy DOI:10.15199/62.2015.5.27


  Com. BuNHP(S)(NH2)2 urease inhibitor was added to 3 com. and 2 exptl. fertilizers to study NH3 evolution from soil for 7 days. The retardation of NH3 losses was 82-87% in all cases when compared to the control group (without ihibitor). Przedstawiono wyniki badań podatności nawozów zawierających jon amidowy do utraty azotu w formie gazowego amoniaku. Badaniom poddano zarówno nawozy już obecne na rynku (mocznik, RSM, Pulaska), jak i opracowane oraz testowo wyprodukowane przez Zakład Nawozów Instytutu Nowych Syntez Chemicznych (USP oraz saletromocznik). Stwierdzono, że chemiczne wiązanie mocznika poprzez wiązania koordynacyjne nie ma znaczącego wpływu na odporność jonu amidowego na przemianę w jon amonowy pod wpływem ureazy. Dodatek komercyjnego inhibitora ureazy zahamował aktywność tego enzymu i znacząco ograniczył emisję gazową amoniaku ze wszystkich badanych nawozów. Emisja azotu do atmosfery z rolnictwa ma dwa główne źródła: stosowanie nawozów mineralnych i produkcja zwierzęca. Bilans azotu pochodzącego z produkcji zwierzęcej w Polsce to 666 tys. t azotu rocznie1). Straty gazowe NH3 wynoszą 10-25%, co stanowi 67-166 tys. t/r. Wielkość zużycia mocznika w nawozach mineralnych wyniosła wg IFA w 2014 r. 1,5 mln t. Według danych Grupy Azoty w 2013 r. wyprodukowano w Polsce 2 021 tys. t, a w 2014 r. 2 136 tys. t mocznika (w tym zużytego na wytworzenie RSM, innych nawozów zawierających azot amidowy oraz żywic)1). Średnie straty gazowe NH3 z nawozów azotowych wynoszą 20%2, 3). Dotyczą one głównie mocznika i nawozów z jego dodatkiem. Dla mocznika i nawozów ty[...]

Study of granulation of carbonate lime fertilizer in a pan granulator Badania granulacji nawozowego wapna węglanowego metodą talerzową DOI:10.15199/62.2015.11.24


  Crushed limestone (particle size below 3.2 mm) was mixed either with an aq. soln. of Na lignosulfonate (concn. 5-15% by mass) or with aq. H2SO4 (concn. 10%) in a lab. granulator. The wet granules (size 4.29-4.57 mm) showed the crushing strength 5.20-9,8 N/granule. Under pilot plant conditions, gypsum was also added (1-5%) to the fertilizer and the granules were dried down to the moisture content 1.5-3.0% by mass. The granules were 2-5 mm in size and showed an increased crushing strength (higher than 20 N/granule). Badano proces granulacji mielonego wapienia o uziarnieniu poniżej 3,2 mm metodą granulacji talerzowej. Najlepszym lepiszczem okazał się wodny roztwór lignosulfonianu sodu o stężeniu 10% mas. Uzyskane wilgotne granule charakteryzowały się wytrzymałością na zgniatanie 5-6 N/granulę, przy zawartości ok. 6% mas. wilgoci. Lepszą jakość produktu uzyskano po wysuszeniu granulatu do wilgotności poniżej 3% mas., co pozwoliło na odsianie frakcji 2-5 mm, a wytrzymałość granul na zgniatanie wzrosła do powyżej 20 N/granulę. Zarówno wilgotny granulat, jak i granulat po suszeniu spełniały wymagania środka wapnującego WE typu G1.a. Wapnowanie gleb jest niezbędnym elementem prawidłowej działalności rolniczej1, 2). W tym celu może być stosowane wapno węglanowe w formie pylistej i w formie granulowanej. W Polsce wzrasta zainteresowanie granulowaną formą wapna, gdyż ma ona wiele zalet w porównaniu z pylistym wapnem rolniczym. Forma granulowana umożliwia bardziej równomierną aplikację nawozu i zastosowanie standardowych siewników do aplikacji nawozów, eliminuje pylenie oraz zanieczyszczanie sąsiednich terenów, a także umożliwia mieszanie wapna z innymi nawozami granulowanymi w celu ich łącznej aplikacji. Od 7 czerwca 2014 r. wapno nawozowe może być wprowadzane do obrotu na terenie Unii Europejskiej jako nawóz (typ G1.a - wapień standardowy, lub typ G1.b - wapień rozdrobniony)3). Celem badań było opracowanie, na bazie mielonego kami[...]

 Strona 1