Wyniki 1-3 spośród 3 dla zapytania: authorDesc:"JANUSZ PYSIAK"

Wpływ wybranych fosforanów na właściwości wysokomodułowych sodowych szkieł wodnych DOI:

Czytaj za darmo! »

Metodami potencjometru i wiskozymetru badano zachowanie się układu z ł o ż o n e g o z w y s o k o m o d u ł o w e g o krzemianu sodu i wody pod wpływem dodatku różnych fosforanów produkcji krajowej. Stwierdzono, ż e dodanie kwaśnego polimetafosforanu sodu wywołuje w takich układach znaczną zmianę wartości pH, a w następstwie tego żelowanie układu. Natomiast dodanie alkalicznego ortofosforanu trójsodowego i słabo kwaśnego trójfosforanu sodu nie powoduje powstawania żelu. Wykazano, że układy z ł o ż o n e z krzemianów, fosforanów i wody, zawierające znaczną ilość wysokom o d u ł o w e g o szkła wodnego, charakteryzują się podobnymi właściwościami fizykochemicznymi, niemal niezależnymi od rodzaju dodanego fosforanu. Wszechstronne możliwości zastosowania w przemyśle stężonych szkieł wodnych są związane z ich właściwościami, np. w przemyśle odlewniczym powszechnie używa się mas formierskich z dodatkiem szkła wodnego. Ich podstawową zaletą jest mała szkodliwość dla otoczenia, a główną wadą - ograniczona wybijalność. W celu poprawienia właściwości technologicznych mas uzupełnia się ich skład modyfikatorami, którymi mogą być rozmaite związki organiczne i nieorganiczne. W kraju szczególne znaczenie j a ko modyfikator ma trójfosforan sodu, zwany polifosem. W niniejszej pracy podjęto próbę wytypowania dwóch innych krajowych fosforanów, które także można by stosować jako modyfikatory mas formierskich, a ponadto starano się wyjaśnić wpływ różnych krajowych fosforanów na właściwości wybranych krzemianów sodu. Część doświadczalna W badaniach stosowano krajowe wysokomodułowe krzemiany sodu ([...]

Próby oczyszczania ścieków pochodzących z odsalania ropy naftowej DOI:

Czytaj za darmo! »

Określono chemiczny skład ścieków (solanek) powstających w czasie przemywania ropy naftowej. Stwierdzono, że metodą strącania wodorotlenków i w wyniku koagulacji można usunąć metale zawarte w solankach. Podczas wydobywania ropy naftowej wypływają otworami wiertniczymi, z dużych głębokości, silnie zasolone wody (solanki) towarzyszące jej w złożu. Stanowią one z reguły główne źródło ścieków w przemyśle naftowym, jeśli pominąć wody chłodzące i kondensaty. W celu usunięcia solanek ropę naftową płucze się wodą. Powstające w czasie odsalania ścieki są toksyczne i mają przenikliwy, nieprzyjemny zapach. Dokładne oddzielenie ścieków od ropy naftowej w wyniku klarowania mieszaniny jest trudne w związku z częściowym zemulgowaniem składników. Do niedawna w naszym kraju nie prowadzono systematycznie chemicznych analiz solanek. Nie podejmowano też prób odzyskiwania zawartych w nich metali, a ścieki pochodzące z odsalania ropy naftowej usuwano do kanalizacji. W prezentowanej pracy podjęto próbę określenia chemicznego składu solanki pochodzącej z przemywania ropy romaszkińskiej w celu sprawdzenia przydatności niektórych metod oczyszczania, a mianowicie: strącania - w postaci wodorotlenków - jonów ciężkich metali zawartych w solankach (w określonych zakresach wartości pH); koagulacji (za pomocą F eS 0 4, A12 (S04 ) 3 lub mieszaniny złożonej z F eS 0 4 i CaO), a także usuwania metali z użyciem kationitu Wofatit SBK. Część doświadczalna Odsalanie ropy w Mazowieckich Zakładach Rafineryjnych i Petrochemicznych przeprowadza się według schematu przedstawionego na rysunku. Ropa, wstępnie ogrzana do temp. 120°C, jest kierowana do KONDENSAT C-19 SOLANKA DO KANALIZACJI Rys. Schemat odsalania ropy naftowej; Eh la, Ehlb, Eh2a, Eh2b - elektrodehydratory elektrodehydratorów, gdzie dodaje się 3-[...]

Porównawcze badania wybranych właściwości petrochemicznego osadu ściekowego, gudronu i węgla energetycznego DOI:

Czytaj za darmo! »

Oznaczono zawartość substancji organicznych, ich charakter i skład elementarny oraz zawartość i skład popiołu w próbkach osadu ściekowego, gudronu i węgla energetycznego. Zaproponowano wykorzystanie osadu ściekowego w procesach spalania. Pozostałość po destylacji ropy naftowej obejmuje różne produkty: od odbenzynowanej ropy naftowej (półmazut) aż po asfaltyty, czyli węglowodory wielkocząsteczkowe, związki heterocykliczne, metaloorganiczne i związki asfaltenożywiczne. Wspólną ich cechą jest to, że zawierają składniki stanowiące wielkocząsteczkową część ropy 1 ~3). Skład chemiczny frakcji pozostałościowych jest niezwykle złożony. W praktyce technologicznej rozróżnia się następujące rodzaje tych substancji4,5’: półmazut, mazut (pozostałość po destylacji atmosferycznej), gudron (tzw. pozostałość próżniowa), asfaltyt (po deasfaltyzacji rozpuszczalnikowej) oraz ciężkie pozostałości po termicznej i katalitycznej przeróbce surowców pochodzenia naftowego, tj. pozostałości z krakingu, pirolizy itp. Użytkową wartość pozostałości określa jej skład chemiczny, a także zawartość siarki, związków popiołotwórczych i metali ciężkich. Celem prezentowanej pracy były porównawcze badania osadu ściekowego z oczyszczalni ścieków zakładów petrochemicznych oraz gudronu w zakresie zawartości i składu substancji organicznych, a także zawartości i składu substancji mineralnych osadu śc[...]

 Strona 1