Wyniki 1-3 spośród 3 dla zapytania: authorDesc:"Iwona Zarzyka"

Modyfikacja syntezy N,N'-bis(2-hydroksyetylo)-i N,N'-bis(2-hydroksypropylo)mocznika

Czytaj za darmo! »

Dokonano przeglądu metod otrzymywania N,N'- bis(2-hydroksyalkilo)moczników. Otrzymano pochodne 2-hydroksyetylowe i 2-hydroksypropylowe przez reakcję kondensacji mocznika z 2- hydroksyetyloaminą i 2-hydroksypropyloaminą, ogrzewając mieszaninę reakcyjną w 135°C przez 2 h i następnie w 140°C przez 6 h z równoczesnym usuwaniem gazowego amoniaku. Po krystalizacji z metanolu produkty chara[...]

Advanced thermal analysis of poly(3-hydroxybutyrate) Zaawansowana analiza termiczna poli(3-hydroksymaślanu) DOI:10.15199/62.2015.11.3


  The heat capacity of semicryst. poly(3-hydroxybutyrate) was detd. by differential scanning calorimetry at 233-463 K. Three phase transitions (crystn., glass transition and melting) of the polymer were obsd. Przedstawiono zaawansowaną analizę termiczną poli(3-hydroksymaślanu) (PHB) przeprowadzoną na podstawie molekularnej interpretacji zmian ciepła właściwego oraz ilościowy opis przejść fazowych zachodzących w PHB podczas zmian temperatury lub czasu. Taka analiza pozwoliła na rozdzielenie pozornego ciepła właściwego, otrzymywanego za pomocą pomiarów różnicowej kalorymetrii skaningowej, na termodynamiczne ciepło właściwe i ciepło przejść fazowych. Jest to szczególnie ważne przy charakterystyce przejść fazowych, takich jak np. krystalizacja, tzw. "zimna krystalizacja", topnienie lub przejście szkliste. Zaawansowana analiza umożliwiła dokładniejsze wyznaczenie stopnia krystaliczności w funkcji temperatury oraz parametrów przejść fazowych PHB. Poli(3-hydroksymaślan) (PHB) zaliczany jest do grupy optycznie czynnych poliestrów alifatycznych1). Jest on semikrystalicznym polimerem ulegającym biodegradacji2), który może być syntezowany i magazynowany przez różne szczepy bakterii, m.in. Ralstonia eutropha H16. PHB jest nietoksyczny i dobrze tolerowany, nawet w stosunkowo wysokich stężeniach, przez organizm człowieka, dlatego znalazł on również zastosowanie jako substancja pomocnicza w produkcji leków2).Semikrystaliczny PHB charakteryzuje się obecnością obszaru zeszklenia w zakresie temp. 273-300 K3, 4), natomiast topnienie jest widoczne w zakresie 430-470 K3-5). W literaturze6-9) oszacowano, że równowagowa temperatura topnienia całkowicie krystalicznego PHB wynosi 470 K, a entalpia topnienia jest równa 12,6 kJ/mol. Amorficzną postać PHB lub semikrystaliczną próbkę o różnym stopniu krystaliczności (50-80% mas.) można uzyskać przez chłodzenie stopionego polimeru z różną szybkością do obszaru poniżej temperatury zeszklenia3). Istotną w[...]

Polyurethane foams with 1,3,5-triazine ring of improved thermal stability Pianki poliuretanowe z pierścieniem 1,3,5-triazynowym o zwiększonej odporności termicznej DOI:10.12916/przemchem.2014.1690


  Polyetherols were synthesized in reactions of melamine with ethylene or/and propylene carbonates at 165-178°C and used for prepn. polyurethane foams in reaction with (p-OCNC6H4)2CH2 at room temp. in presence of NEt3 and H2O. The foams showed good thermal stability (up to 200°C) and mech. properties as well as low H2O absorption. Przedstawiono wyniki badań nad otrzymywaniem polieteroli z pierścieniem 1,3,5-triazynowym w skali wielkolaboratoryjnej. Zbadano ich właściwości fizyczne i porównano je z wynikami uzyskanymi z mniejszej skali. Wskazano możliwość zastosowania uzyskanych polieteroli do otrzymywania pianek poliuretanowych o zwiększonej odporności termicznej wytrzymujących długotrwale działanie temp. 200°C. Typowe pianki poliuretanowe, mimo niewątpliwie korzystnych właściwości decydujących o ich szerokim praktycznym znaczeniu, wykazują w przypadku niektórych zastosowań niewystarczającą odporność termiczną. Za obszar temperaturowy, w którym właściwości klasycznych pianek nie ulegają jeszcze istotnym zmianom1, 2) przyjmuje się na ogół temp. 90-110°C. Wprowadzenie niektórych pierścieni z atomami azotu do struktury tych pianek wpływa na zwiększenie ich odporności termicznej. Zwłaszcza wprowadzenie pierścienia 1,3,5-triazynowego obecnego w strukturze melaminy (MEL) powoduje znaczną poprawę termicznych właściwości pianek. Podstawowymi surowcami do otrzymywania pianek poliuretanowych są poliole i izocyjaniany, przy czym jako poliole stosuje się najczęściej poliestrole lub polieterole2). Odporność termiczną pianek poliuretanowych można zwiększać albo przez trimeryzację izocyjanianów w procesie otrzymywania pianek3-5) (1), albo przez zastosowanie polieterolu zawierającego w swej strukturze termostabilny pierścień heterocykliczny. Polieterole takie otrzymuje się najczęściej w reakcjach kwasu izocyjanurowego6, 7), MEL8) lub ich pochodnych z oksiranami9-11). Uzyskane z nich tworzywa poliuretanowe są odporne na temp. do 200°C. R N [...]

 Strona 1