Wyniki 1-3 spośród 3 dla zapytania: authorDesc:"Sławomir Czerczak"

Najwyższe dopuszczalne stężenia czynników chemicznych w środowisku pracy po wejściu Polski do Unii Europejskiej


  Po wejściu Polski do Unii Europejskiej, w wyniku działalności krajowego systemu ustalania dopuszczalnych limitów narażenia zawodowego na substancje chemiczne, wykaz wartości normatywów higienicznych został poszerzony o 63 nowe czynniki chemiczne, natomiast dla 76 zmieniono wartości najwyższych dopuszczalnych stężeń (NDS) w wykazie. Do 2009 r. Zespół Ekspertów ds. Czynników Chemicznych Międzyresortowej Komisji ds. NDS i NDN (najwyższych dopuszczalnych natężeń) opracował i zweryfikował łącznie, od początku swojej działalności, 536 dokumentacji NDS dla czynników chemicznych, szkodliwych dla zdrowia w środowisku pracy. W latach 2005-2007 opracowano 44 propozycje NDS, a w latach 2008-2010, 42 propozycje. Jednym z powszechnie występujących czynników szkodliwych w środowisku pracy są substancje chemiczne. Narażenie na te czynniki występuje praktyczne we wszystkich gałęziach krajowej gospodarki. Procesy technologiczne, w których są one produkowane, przetwarzane lub stosowane są źródłem zanieczyszczeń powietrza na stanowiskach pracy. Według danych GUS z 2006 r. substancje chemiczne stanowią zagrożenie dla 5,5% ogólnej liczby pracowników zatrudnionych w warunkach szkodliwych dla zdrowia. Ocena narażenia zawodowego związanego z oddziaływaniem szkodliwych substancji chemicznych należy do niezbędnych działań profilaktycznych, które służą ochronie człowieka w procesie pracy. Podstawą tej oceny są pomiary stężeń substancji szkodliwych w powietrzu na stanowiskach pracy oraz porównanie uzyskanych wyników z wartościami obowiązujących normatywów higienicznych. W Polsce stosowane są 3 kategorie standardów1): najwyższe dopuszczalne stężenie NDS (wartość średnia ważona), najwyższe dopuszczalne stężenie chwilowe NDSCh oraz najwyższe dopuszczalne stężenie pułapowe NDSP, które nie może być w środowisku pracy przekroczone w żadnym momencie. Warunki pracy należy uznać za bezpieczne, jeżeli obliczone wartości wskaźników narażenia nie pr[...]

Interpretacja problemów napotkanych podczas sporządzania kart charakterystyki substancji niebezpiecznych w świetle obowiązujących przepisów

Czytaj za darmo! »

Zgodnie z Ustawą z dnia 11 stycznia 2001 r. o substancjach i preparatach chemicznych1) konieczne jest posiadanie kart charakterystyki dla substancji niebezpiecznych i preparatów niebezpiecznych stosowanych w działalności zawodowej. Artykuł 5 tej Ustawy mówi, że osoba wprowadzająca do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej substancję niebezpieczną jest obowiązana do bezpłatnego ud[...]

Nowe narzędzie do oceny inhalacyjnego narażenia zawodowego na metale i substancje nieorganiczne DOI:10.12916/przemchem.2014.606


  Ocena narażenia zawodowego związanego z oddziaływaniem szkodliwych chemikaliów należy do niezbędnych działań profilaktycznych, które służą ochronie zdrowia człowieka w procesie pracy. Konieczność uzyskania informacji niezbędnych do oceny ryzyka zdrowotnego dla kilkudziesięciu tysięcy substancji znajdujących się w obrocie na terenie państw Wspólnoty Europejskiej po przyjęciu w grudniu 2006 r. przez Parlament Europejski i Radę UE systemu kontroli chemikaliów popularnie zwanego REACH1) spowodowała, że niezbędne stało się opracowanie optymalnej strategii oceny inhalacyjnego narażenia na czynniki chemiczne. Pomiary stężeń czynników chemicznych w powietrzu środowiska pracy, choć najbardziej autorytatywne w tej ocenie, okazały się dość kosztowne, zwłaszcza dla małych i średnich przedsiębiorstw. Ponadto laboratoria środowiskowe nie dysponują metodami oznaczania wielu tysięcy substancji chemicznych, dla których nie ma ustalonych wartości dopuszczalnych poziomów narażenia zawodowego, zarówno w Polsce, jak i w innych państwach UE. W wyniku integracji danych teoretycznych i doświadczalnych opracowano tanie, proste w użyciu, szybkie, łatwo dostępne, programy komputerowe, ograniczające lub eliminujące pomiary w procedurach oceny narażenia zawodowego i związanego z nim ryzyka. Największym problemem dla twórców modeli okazało się sprawdzenie prawidłowości działania modeli, ich rzetelności i miarodajności, poprzez ich walidację, tj. jednoczesne wyznaczenie szacunkowego poziomu narażenia na podstawie modelu i porównanie z danymi pomiarowymi uzyskanymi w miejscu pracy dla wytypowanych substancji chemicznych. Bezpomiarowe modele do oceny narażenia W Polsce dotychczas nie opracowano uproszczonej, bezpomiarowej metody oceny narażenia na związki chemiczne, choć w niektórych państwach podjęto takie próby. Źródłem i punktem wyjścia wszelkich bezpomiarowych metod jest jakościowy sposób oceny i zarządzania ryzykiem stwarzanym przez ni[...]

 Strona 1