Wyniki 1-10 spośród 18 dla zapytania: authorDesc:"SEBASTIAN SCHAB"

Prospects and effects of urea use in production of nitrate fertilizers. Możliwości i efekty stosowania mocznika w technologii nawozów saletrzanych


  A review with 10 refs., of partly unpublished authors' own papers, on urea uses for improving the process safety of NH4NO3 prodn., for prodn. of liq. NH4NO3-urea fertilizers, for decreasing the NOx emission from HNO3 prodn. plants and for prodn. of N2O. Przedstawiono możliwości wykorzystania mocznika jako surowca pomocniczego w technologii wytwarzania nawozów saletrzanych. Mocznik może być stosowany jako dodatek poprawiający bezpieczeństwo procesu wytwarzania stopu azotanu amonu, surowiec ograniczający emisję tlenków azotu NOx z instalacji kwasu azotowego oraz z węzła roztwarzania surowca fosforytowego kwasem azotowym, jako surowiec do produkcji roztworu saletrzano mocznikowego (RSM) w procesie konwencjonalnym, z roztworu mocznika i stopu azotanu amonu, oraz w dwóch wariantach procesów niekonwencjonalnych, a także jako zamiennik azotanu amonu w procesie wytwarzania podtlenku azotu. Ciągi technologiczne wytwarzania nawozów saletrzanych składają się z wytwórni amoniaku, kwasu azotowego, azotanu amonu (AN) w postaci stężonych roztworów, określanych mianem stopu, oraz wytwórni produktów końcowych, jakimi są granulowane nawozy saletrzane oraz ewentualnie płynne nawozy typu RSM. W poszczególnych wytwórniach wchodzących w skład ciągów technologicznych istnieją możliwości wykorzystania mocznika do usprawnienia procesów produkcyjnych, które czasami są wykorzystywane. Mocznik spełnia różną rolę w tych procesach, począwszy od roli surowca (w nawozach typu RSM), czynnika poprawiającego bezpieczeństwo procesowe1) po rolę pomocniczą, np. usuwania tlenków azotu z roztworów po absorpcji gazów odlotowych2). Ponadto znane są powiązania niektórych wytwórni mocznika z wytwórniami nawozów saletrzanych, w których gazy odlotowe z instalacji mocznika, zawierające niewielkie ilości mocznika są utylizowane w węźle neutralizacji wytwórni nawozów saletrzanych. W pracy omówiono możliwości wykorzystania mocznika i sposób jego działania jako (i) [...]

Laboratory studies on granulation of ammonium sulphate using salts of calcium and magnesium Badania laboratoryjne granulacji siarczanu amonu przy użyciu soli wapnia i magnezu DOI:10.12916/przemchem.2014.1197


  (NH4)2SO4 was granulated from Ca and Mg salts or bentonitecontg. aq. solns. The granules had a diam. 2-4 mm and a satisfactory crushing strength after 2 years long storage. Przedstawiono wyniki badań granulacji siarczanu( VI) amonu przy użyciu roztworów soli wapnia i magnezu jako czynników granulacyjnych. Sprawdzono wpływ dodatku bentonitu (w ilości 5 i 10% mas.) do siarczanu(VI) amonu, jako środka wspomagającego proces granulacji. We wszystkich przeprowadzonych próbach uzyskano granulaty nawozowe o zadowalającej wytrzymałości, praktycznie niezmiennej podczas długotrwałego przechowywania. Siarczan(VI) amonu jest związkiem chemicznym otrzymywanym na skalę przemysłową głównie jako produkt uboczny w procesach wytwarzania kaprolaktamu, w przemyśle koksochemicznym oraz w procesie amoniakalnego odsiarczania spalin. Jego znaczenie jako nawozu w ostatnim okresie wzrosło wskutek ograniczenia emisji gazów z elektrowni, elektrociepłowni i urządzeń przemysłowych, co spowodowało wyraźny deficyt siarki w glebach uprawnych1). W rolnictwie jest on stosowany samodzielnie oraz jako składnik nawozów wieloskładnikowych, szczególnie przydatny jest do nawożenia ziemniaków, rzepaku i innych roślin wykazujących duże zapotrzebowanie na siarkę. Mimo dużego zapotrzebowania na nawozy zawierające siarkę, siarczan(VI) amonu nie ma dobrej opinii jako nawóz stosowany samodzielnie. Przyczyną są gorsze właściwości użytkowe (drobne kryształy, podczas gdy większość stosowanych nawozów ma postać granul) oraz agrochemiczne (silnie kwaśny charakter nawozu oraz zbyt duża zawartość siarki w stosunku do zawartości azotu)2). W literaturze dużo uwagi poświęcono sposobom otrzymywania granulowanego siarczanu(VI) amonu, gdyż nadanie tej, na ogół, najtańszej formie azotu korzystnych właściwości aplikacyjnych i agrochemicznych znacznie zwiększa jego atrakcyjność na rynku krajowym i zagranicznym. Wśród sposobów otrzymywania formy granulowanej można wyróżnić metody wytwarz[...]

Studies on granulation of ammonium sulfate(VI) using salts of calcium. Pilot plant tests Badania granulacji siarczanu(VI) amonu przy użyciu soli wapnia. Próby półtechniczne DOI:10.15199/62.2015.10.45


  The (NH4)2SO4 fertilizer was granulated in paddle and pan granulators after addn. of Ca(NO3)2 or its pulp produced by neutralization of chalk with HNO3. The final fertilizer granules showed sufficient mech. strength and acceptable size distribution. Przedstawiono wyniki badań granulacji siarczanu( VI) amonu przy użyciu dodatku saletry wapniowej jako czynnika granulacyjnego oraz pulpy saletry wapniowej wytworzonej przez neutralizację kwasu azotowego(V) kredą. Badania prowadzono stosując talerz granulacyjny oraz układ granulatora łopatkowego i talerzowego. W wyniku przeprowadzonych prób uzyskano granulaty nawozowe o zadowalającej wytrzymałości. Siarczan(VI) amonu jest produktem o znaczeniu nawozowym. Powstaje jako produkt uboczny w różnego rodzaju procesach przemysłowych. Sposób jego traktowania zmieniał się na przestrzeni lat. Początkowo, był najpopularniejszym nawozem azotowym, później uważany był przede wszystkim za kłopotliwy odpad, a obecnie znowu powraca do szerokiego stosowania. W Polsce siarczan(VI) amonu pochodzi z procesów wytwarzania kaprolaktamu (Grupa Azoty Zakłady Azotowe "Puławy" SA oraz Grupa Azoty SA z lokalizacją w Tarnowie- -Mościcach), koksowania węgla oraz odsiarczania spalin metodą mokrą amoniakalną (Grupa Azoty Zakłady Azotowe "Puławy" SA). Siarczan(VI) amonu jako nawóz stanowi źródło dwóch składników pokarmowych: azotu i siarki, występujących w postaci łatwo przyswajalnej dla roślin. Zaletą azotu w postaci amonowej jest to, że nie ulega wymywaniu z gleby, jest wolno i równomiernie pobierany przez rośliny, wpływa na dobre ukorzenienie roślin, wspomaga pobieranie fosforu, siarki i boru oraz ogranicza nadmierne pobieranie potasu. Ponadto, w stosunku do pozostałych nawozów azotowych, stosowanie siarczanu amonu pozwala na ograniczenie strat azotu poprzez denitryfikację i ługowanie, ponieważ w mniejszym stopniu ulega konwersji do azotanów niż pozostałe nawozy azotowe1). Z powodu hydrolizy (sól słabej zasady[...]

Process for production of a urea superphosphate fertilizer under continuous feeding of raw materials Technologia wytwarzania nawozu typu superfosfatu mocznikowego w systemie ciągłego dozowania surowców DOI:10.15199/62.2016.5.21


  An industrial process for prodn. of urea-superphosphate fertilizer was improved to be carried out in a continuous manner. Urea and raw phosphate are pulped in concd. H2SO4. The resulting sludge is granulated, dried, classified, cooled and stored. Przedstawiono nową technologię produkcji granulowanych nawozów azotowo-fosforowych typu USP (urea-superphosphate) umożliwiającą wytwarzanie produktu w sposób ciągły (bez konieczności dojrzewania półproduktu). W procesie zachodzi rozkład surowców fosforowych roztworem mocznika w kwasie siarkowym przy wyższej zawartości wody w układzie reakcyjnym niż w znanych dotychczas rozwiązaniach technologicznych. Przedstawiono schemat blokowy instalacji oraz zalecane parametry procesowe. Dodatek mocznika do stałych nawozów wieloskładnikowych stwarza możliwości zwiększenia zawartości składników pokarmowych w nawozach. Ponadto wkomponowanie mocznika w układ kilku substancji o charakterze nawozowym umożliwia wzrost jego efektywności plonotwórczej. W przeszłości podejmowano różne próby uruchamiania produkcji nawozów wieloskładnikowych zawierających mocznik. Do tego typu przedsięwzięć należy zaliczyć próby wytwarzania nawozów wieloskładnikowych z wykorzystaniem superfosfatów i mocznika. Działania takie były prowadzone przez różne firmy i do lat dziewięćdziesiątych XX w. polegały głównie na wykorzystaniu półproduktów (superfosfatów i stałego mocznika), a także związków magnezu do wytwarzania nawozów typu NP i NPK. Próby te przynosiły na ogół niezadowalające rezultaty, gdyż superfosfaty zawierają duże ilości wody, która uwalnia się w wyniku reakcji mocznika z hydratami siarczanu i fosforanu wapnia, a także wskutek silnej zależności rozpuszczalności od temperatury, co powoduje upłynnianie granulowanych mieszanin1). Upłynnianie tych mieszanin wskutek oddziaływania mocznika wymusza stosowanie niekorzystnych ekonomicznie i kłopotliwych technicznie rozwiązań poszczególnych etapów procesu wytwarzania nawo[...]

Płynny nawóz wapniowy z minimalną zawartością azotu i chlorków. Informacja techniczna

Czytaj za darmo! »

Opracowao skład i technologię wytwarzania płynnego nawozu wapniowego z mikroelementami o nazwie Insol Wap. Nawóz ten charakteryzuje się dużą zawartością wapnia (10% mas. Ca), małą zawartości azotu i chlorków, oraz dodatkami takich mikroelementów, jak mangan, miedź, bor oraz cynk. Około połowa wapnia w nawozie występuje w postaci soli kwasów organicznych. Nawóz przeznaczony jest do stosowania pozakorzeniowego w celu likwidacji niedoborów wapnia w uprawach sadowniczych i warzywnych, szczególnie w późnych fazach wegetacji roślin oraz poprawy właściwości przechowalniczych owoców. Podstawowymi surowcami do wytwarzania nawozu są wapno hydratyzowane, kwas octowy, kwas mrówkowy, kwas azotowy i chlorek wapnia. Proces produkcyjny prowadzony jest w sposób periodyczny i obejmuje etapy[...]

Technologia wytwarzania nawozów przeznaczonych do nawożenia lasów

Czytaj za darmo! »

Przedstawiono wyniki badań nad technologią produkcji nawozów wieloskładnikowych przeznaczonych do nawożenia lasów. Badania wykonano w skali półtechnicznej, a partie wybranych nawozów przekazano do badań aplikacyjnych. Two fertilizers for forests were manufd. by mixing superphosphate (I) with KCl, magnesite and kizerite in presence of steam, liq. H2O and NH3, drying and classification of the mixt., grinding of large-size particles, and finally, granulation of the product. Instead of I, a I-urea pulp was used. The granules showed good mech. strength and uniformity index 47.8-50.3. An increase in the fertilizer mass (up to 17%) during the storage (10 days) in humid air was observed. Rozwój gospodarki, oddziaływanie przemysłu oraz transportu, emisje gazowe ditlenku siarki i tlenk[...]

Evaluation of methods used for determination of functional properties of fertilizers. Ocena metod badań własności użytkowych nawozów


  A review, with 10 refs., and an evaluation of methods for detn. of fertilizer grain size distribution and shape, compression strength, ability to caking and ageing, hygroscopicity, d., viscosity, crystn. temp., oil absorbability, and explosion hazards. Przedstawiono nowe metody badawcze stosowane do oceny właściwości fizykochemicznych i użytkowych produktów nawozowych wytwarzanych w skali przemysłowej oraz produktów wytwarzanych w skali laboratoryjnej i półtechnicznej. Przedstawiono też sposoby oceny właściwości półproduktów, pozwalające na dobór optymalnych parametrów technologicznych. Metody oceny jakości produktów nawozowych były niejednokrotnie publikowane oraz dyskutowane na wielu konferencjach naukowych o tematyce technologicznej i agrochemicznej. Problem jakości wyrobów nawozowych jest bardzo istotnym zagadnieniem z punktu widzenia zarówno ich producentów, dystrybutorów, jak i użytkowników. Stąd też, konieczne jest zwracanie szczególnej uwagi na właściwości użytkowe produktów nawozowych oraz na stosowane do tego celu metody badawcze. W Instytucie Nawozów Sztucznych (INS) oraz w Instytucie Technologii Nieorganicznej i Nawozów Mineralnych Politechniki Wrocławskiej (ITNiNM PWr) niejednokrotnie dokonywano porównywań i oceny produktów nawozowych dostępnych na rynku polskim. Sytuacja w branży nawozowej w Kraju, (wyższa podaż niż popyt), zmusza producentów do ciągłego szukania nowych rozwiązań technologicznych oraz dbałość o ciągłą poprawę jakości oferowanych produktów. Jakość każdego nawozu mineralnego, to zespół cech określających jego właściwości użytkowe, odróżniające go od innych wyrobów tego typu i określających jego zachowanie od chwili wytworzenia do użycia1). Do oceny jakości nawozów służą kryteria, ujęte najczęściej w normach dotyczących całych grup nawozów lub pojedynczych wyrobów przemysłu nawozowego i przemysłów pokrewnych. Nie obejmują one jednak wszystkich istotnych dla użytkowników właściwości nawozów. Istni[...]

Production of compound fertilizers on the basis of phosphorus component obtained by partial acidulation of low-grade phosphate rocks Otrzymywanie nawozów wieloskładnikowych na bazie komponentu fosforowego otrzymanego poprzez częściowy rozkład fosforytów o niskiej jakości DOI:10.12916/przemchem.2014.924


  The low-grade Chilisai phosphate rocks were used for prodn. of phosphate fertilizers by dissol. with H2SO4 and H3PO4. As ref. raw material, a high-grade Algerian phosphate rock was used. The quality of products and economy of their prodn. were compared. A prodn. plant was designed. Przedstawiono wyniki badań doświadczalnych częściowego rozkładu fosforytu o niskiej jakości ze złóż zlokalizowanych w Kazachstanie (Chilisai) oraz referencyjnego surowca fosforowego z Algieru. Następnie produkty częściowego rozkładu zostały wykorzystane do produkcji nawozów NPK. Mieszanki surowców do otrzymania nawozów NPK były dobrane w taki sposób, aby ich skład odpowiadał składom produktów handlowych. Na podstawie przeprowadzonych prób wykazano, iż możliwe jest wykorzystanie fosforytów o małej zawartości P2O5, takich jak Chilisai, do produkcji nawozów NPK. Zastosowanie fosforytu Chilisai, rozłożonego techniką PAPR umożliwia obniżenie jednostkowego kosztu wytworzenia produktu nawozowego. W ostatnich latach znaczne fluktuacje cen powodowały niestabilną sytuację na rynku surowców fosforowych1). Jednocześnie ciągle obserwuje się rosnący popyt na nawozy. W tabeli 1 przedstawiono prognozowane zapotrzebowanie na składniki odżywcze w najbliższych latach. Notowano rosnące zainteresowanie alternatywami dla konwencjonalnych technologii superfosfatowych. Jedną z alternatyw są nawozy bazujące na częściowym rozkładzie fosforytów. Nawozy fosforowe typu PAPR (partially acidulated phosphate rock) powstają w reakcji surowca fosforowego z mniejszą ilością kwasów mineralnych niż wynikałoby to ze stechiometrii reakcji rozkładu do produktu superfosfatowego. Całkowity rozkład fosforytu kwasem siarkowym przebiega wg reakcji (1) i (2)2, 3): Ca5(PO4)3F + 5H2SO4 + 5nH2O → 5CaSO4∙nH2O + 3H3PO4 + HF (1) Ca5(PO4)3F + 7H3PO4 + 5H2O → 5Ca(H2PO4)2∙H2O + HF (2) Wskutek zastosowania mniejszej ilości kwasów mineralnych produkt zawiera zarówno formy fosf[...]

Use of the ionic equilibrium model for describing the CaO-P2O5-H2O system Wykorzystanie modelu równowagi jonowej do opisu układu CaO-P2O5-H2O przy produkcji superfosfatu potrójnego DOI:10.12916/przemchem.2014.2206


  Chem. and phase equil. in the CaO-P2O5-H2O system were studied and described as a set of equations. The Bromley model was used for calcn. of the reagents activity. The phosphorite decompn. with H3PO4 was simulated for prodn. of triple superphosphate. Przedstawiono opis równowagi chemicznej i fazowej w układzie CaO-P2O5-H2O w postaci zestawu równań reakcji jonowych. Do obliczania aktywności reagentów wykorzystano model Bromleya. Opis ten wykorzystano w symulacji procesu rozkładu fosforytu kwasem fosforowym, tak jak przy produkcji superfosfatu potrójnego. Superfosfat prosty (SSP) i jego udoskonalona wersja w postaci superfosfatu potrójnego (TSP) są najstarszymi nawozami mineralnymi. Początki ich produkcji sięgają lat czterdziestych XIX w. Jednak i dziś mają one dominującą pozycję na rynku nawozów fosforowych. W Indiach na 139 zakładów produkujących nawozy aż 80 to instalacje produkujące SSP1). W Egipcie udział SSP w produkcji nawozów fosforowych wynosi 92,1%, w Brazylii 30,5%, a średnio na świecie 13,5%1). Wielkim rynkiem nawozowym są Chiny, w których również zdecydowanie dominują superfosfaty2): TSP 560 tys. t, SSP 200 tys. t, zaś oferta termofosfatów wzbogaconych w wapń i magnez to 350 tys. t, a nawozów złożonych 100 tys. t. Wynika to z kilku zalet, które w XXI w. mają wciąż wielkie znaczenie. I tak, instalacje produkcyjne są bezciśnieniowe i stosunkowo proste. W przypadku SSP głównym elementem jest komora rozkładowa, w której surowiec fosforowy jest rozkładany kwasem siarkowym (reakcja 1) i równocześnie powstający kwas fosforowy reaguje z resztą fosforytu (reakcja 2) 3Ca3(PO4)2·CaF2 + 10H2SO4 + 20H2O [...]

Chemical reactions in the phosphorite-sulfuric acid-urea-water system in relation to process security and product quality. Part 1. System CO(NH2)2-H2SO4-H2O Reakcje chemiczne w układzie fosforyt-kwas siarkowy-mocznik-woda a bezpieczeństwo procesowe i jakość produktu. Cz. I. Układ CO(NH2)2-H2SO4-H2O DOI:10.15199/62.2015.7.15


  Mixts. of H2SO4, urea, H2O and phosphorite were prepd. and studied by thermogravimetry and differential thermal anal. up to 500°C to study reactions occurring and products formed (NH2SO3NH4, NH2SO3H, (NH4)2SO4,CaHPO4). The formation of unwanted by-products was limited at temps. below 110°C and at low H2SO4 concn. Przedstawiono wyniki badań możliwości przebiegu reakcji ubocznych w procesie wytwarzania nawozu typu USP (urea superphosphate). Stwierdzono, że w rozpatrywanym układzie mogą przebiegać reakcje tworzenia związków amidowych zawierających siarkę oraz reakcje hydrolizy mocznika wraz ze zobojętnianiem wytwarzanego amoniaku przez kwas siarkowy. Ewentualny przebieg tych reakcji stwarza zagrożenie bezpieczeństwa procesu wytwarzania nawozu, a także może powodować obniżenie jakości produktu. Uzyskane wyniki świadczą o tym, że sposób wytwarzania produktu z użyciem roztworu reakcyjnego o obniżonym stężeniu jest korzystniejszy zarówno z punktu widzenia bezpieczeństwa procesowego, jak i z punktu widzenia jakości produktu. Surowcami używanymi w procesie wytwarzania nawozu azotowo- -fosforowego o nazwie USP (urea superphosphate) są fosforyt, kwas siarkowy oraz mocznik. Powstający produkt zawiera w swoim składzie jedno- i dwuwapniowy fosforan, addukt mocznika z siarczanem wapnia, bezwodny lub uwodniony siarczan wapnia, fluorek wapnia, nieprzereagowany fosforyt oraz wolne kwasy siarkowy i fosforowy. Można wyróżnić dwie postacie fizyczne produktu, pylisty i granulowany. Opracowano dwa sposoby wytwarzania produktu granulowanego1, 2). Pierwszy sposób okresowy (określany w dalszej części pracy jako sposób I) charakteryzuje się użyciem roztworu mocznika w stężonym kwasie siarkowym i dzieli się na 4 etapy1, 3-5): (i) wytworzenie roztworu reakcyjnego mocznika w kwasie siarkowym, (ii) reakcja roztworu reakcyjnego z fosforytem, (iii) dojrzewanie stałego półproduktu (podobnie jak przy wytwarzaniu superfosfatu pojedynczego), oraz (iv) rozdr[...]

 Strona 1  Następna strona »