Wyniki 1-10 spośród 11 dla zapytania: authorDesc:"Waldemar Mróz"

Funkcjonalne gradientowe i wielowarstwowe struktury nanometrowej grubości, osadzone metodą laserowej ablacji

Czytaj za darmo! »

Osadzanie funkcjonalnych, gradientowych i wielowarstwowych struktur nanometrowej grubości wymaga wyposażenia laboratorium w dodatkowe urządzenia, poza laserem i komorą próżniową. Osadzenie cienkich warstw z wykorzystaniem dodatkowych urządzeń w literaturze nazywa się osadzaniem hybrydowym. Laboratorium Nanotechnologii Laserowych w Instytucie Optoelektroniki WAT jest jedynym w Polsce laborator[...]

Osadzanie warstw węglowych metodami plazmowymi na podłożach poliuretanowych o niskiej temperaturze degradacji

Czytaj za darmo! »

Sztuczne komory serca typu POLVAD [1] były stosowane w Polsce w 2010 roku w czterech ośrodkach kardiochirurgicznych: Instytucie Kardiologii w Warszawie, Śląskim Centrum Chorób Serca w Zabrzu, Uniwersytecie Medycznym w Gdańsku i Szpitalu Uniwersyteckim w Bydgoszczy. Stosowane komory sztucznego serca są urządzeniami pneumatycznymi (rys. 1), zaopatrzonymi w dwie sztuczne zastawki. Krwioobieg pacjenta jest izolowany od strefy wysokiego (zmiennego) ciśnienia przez membranę złożoną z trzech cienkich folii umieszczonych jedna za drugą (rys. 1b). Wzrost ciśnienia pod membraną powoduje ruch membrany powodujący wytłaczanie krwi do organizmu. Spadek ciśnienia pod membraną powoduje jej ruch w przeciwnym kierunku, co zapewnia napłynięcie krwi z układu żylnego przez zastawkę do komory sztucznego serca. Membrana podlega działaniu trzech czynników przyspieszających zużycie materiału, z którego jest wykonana. W wyniku swojego funkcjonalnego przeznaczenia podlega wielokrotnym przegięciom z częstotliwością pracy serca. Folia pracująca od strony krwi jest narażona na przyśpieszoną korozję, gdyż krew jest oksydantem zawierającym rodniki tlenowe. Ponadto w czasie wymuszonych odkształceń membrany powierzchnie folii są narażone na wzajemne tarcie, które może doprowadzić do uszkodzeń mechanicznych folii. System trzech folii zwiększa bezpieczeństwo pacjenta, gdyż cieńsze folie poliuretanowe są bardziej odporne na zużycie w wyniku wielokrotnych odkształceń, a ponadto trzy folie dają mniejsze prawdopodobieństwo całkowitej perforacji niż jedna grubsza folia. W obecnych rozwiązaniach sztucznego serca, w celu zmniejszenia współczynnika tarcia pomiędzy foliami, w powierzchnię chropowatą folii jest wcierany sproszkowany grafit. Jednak sproszkowany grafit ma tendencję do zbrylania, co zwiększa prawdopodobieństwo perforacji folii. Celem prezentowanych badań było wykonanie na współpracujących ze sobą powierzchniach folii trwałych warstw o mniejszym współczynni[...]

Wpływ domieszek manganu na stabilność termiczną i chemiczną, spiekalność oraz właściwości mechaniczne bioceramiki hydroksyapatytowej

Czytaj za darmo! »

Otrzymano hydroksyapatyty zmodyfikowane manganem (MnHAp) poprzez współstrącenie manganu i wapnia z jonami PO4 3- (zawartość manganu wyniosła od 0,1% mas. do 1,0% mas.). Celem niniejszej pracy było zbadanie wpływu dodatków Mn na: zachowanie się podczas spiekania, strukturę, stabilność termiczną, barwę, wytrzymałość mechaniczną oraz stabilność chemiczną bioceramiki hydroksyapatytowej dotowanej manganem. Słowa kluczowe: hydroksyapatyt, mangan, współstrącanie, struktura, stabilność termiczna, wytrzymałość mechaniczna, stabilność chemiczna.Hydroksyapatyt (HAp), ze względu na korzystne właściwości biologiczne: wysoką biozgodność, czystość chemiczną i zdolność do osteogenezy jest szeroko stosowanym materiałem implantacyjnym. Podstawowymi wadami tworzywa hydroksyapatytowego są jego[...]

Struktura i właściwości mechaniczne powłok BN wytworzonych na stali 316L azotowanej jarzeniowo w temperaturach 450°C i 550°C

Czytaj za darmo! »

Warstwy azotku boru charakteryzują się dużą odpornością korozyjną i odpornością na zużycie przez tarcie. Ze względu na charakter adhezyjny wytwarzanych powłok azotku boru konieczne jest stosowanie warstw przejściowych, np. azotowanych jarzeniowo, charakteryzujących się określoną twardością i topografią powierzchni. W artykule przedstawiono wyniki badań warstw wytworzonych metodami hybrydowym[...]

Osadzanie cienkich warstw magnetycznych z Fe81B13.5 Si3.5Co2 metodą PLD z wykorzystaniem lasera ekscymerowego typu ArF

Czytaj za darmo! »

W artykule przedstawiono wyniki eksperymentalne przeprowadzonych na cienkich warstw materiału magnetycznego Fe81B13.5 Si3.5Co2 z wykorzystaniem lasera ekscymerowego ArF (λ = 193 nm). Materiał ten, ze względu na potencjalnie duży współczynnik magnetoelastyczności może mieć szerokie zastosowanie do budowy czujników i aparatury pomiarowej. Osadzenia zostały wykonane na polerowanym podłożu k[...]

Influence of manganese on the structure and morphology of hydroxyapatite coatings deposited using pulsed laser deposition technique

Czytaj za darmo! »

Materials on the basis of hydroxyapatite (HA, Ca10(PO4)(OH)2) can be classify to materials with high biocompatibility to human bones and teeth. The HA is a basic inorganic component of biological tissues such as bones or teeth. This material is considered as the most bioactive which can bond with living bone material. Therefore, the HA was applied to orthopedic implants in order to promote the growth of surrounding bone tissue [1]. The metallic prostheses coated with HA combine good mechanical properties of the metal and biocompatibility of the HA layer. Calcium as well as other trace elements such as magnesium or manganese are important for natural growth and metabolism of the bone tissues [2, 3]. Manganese is an important element for osteogenesis and its deficiency causes decreasing of thickness and length of the bones [4]. Moreover, it was showed that divalent manganese ions can promote better functionalization of HA surface [5, 6]. The HA layers can be deposited using different methods such as sol-gel technique, plasma spraying or pulsed laser deposition (PLD) [7]. Among these techniques the PLD is the most multipurpose technique because it allows for precise control of crystalline structure, stoichiometry, thickness or adhesion of deposited layer [8, 9]. The aim of this paper was to show the influence of manganese additions in ablated target on chemical composition and structural properties of deposited layer. Materials and Methods Three hydroxyapatite basic materials were used for deposition of the coatings: the first one consisted of pure HA and the second and third one consisted of HA doped with manganese. The Mn-modified hydroxyapatite (MnHA) were prepared by coprecipitation of manganese and calcium with PO4 3- ions (the content of Mn was 0.1 wt % and 0.5 wt % respectively). All the layers were deposited on Ti6Al4V titanium alloy which was previously subjected to glow discharge nitriding process. This process enable[...]

Zastosowanie azotku boru jako materiału smarującego w porowatych łożyskach ślizgowych

Czytaj za darmo! »

Celem przeprowadzonych prac jest opracowanie technologii wytwarzania porowatych łożysk ślizgowych o zwiększonych właściwościach samosmarujących z zastosowaniem heksagonalnego azotku boru (h-BN) [1, 2]. W badaniach użyto dwóch typów materiałów uformowanych w postaci wycinków tulei łożysk ślizgowych, oznaczonych jako: T-1-x i T-3-x. Materiałem bazowym, z którego wytworzono tuleje, był komercyjny proszek żelaza o symbolu NC 100.24 (Höganäs AB). Tuleje o symbolu T-1-x wykonano z proszku NC 100.24 z dodatkiem 2% mas. miedzi, natomiast tuleje o symbolu T-3-x z dodatkiem 3% mas. azotku boru. W celu podniesienia nośności porowatych tulei ślizgowych ich wewnętrzne powierzchnie poddano działaniu lasera CO2 (Lumonics VFA2500), wytwarzając ścieżki o zwiększonej twardości i zmniejszonej porowatości. Stosowano następujące parametry procesu modyfikacji laserem CO2: moc 0,83 kW, prędkość przesuwu wiązki 2000 mm/min i średnica plamki 5 mm. Na rysunku 1 przedstawiono zdjęcie przekroju poprzecznego tulei z zaznaczonym obszarem zmodyfikowanym, wykonane za pomocą mikroskopu świetlnego. Powierzchnia tulei przed modyfikacją laserem charakteryzuje się porowatą strukturą. Widoczne pory mają wymiary rzędu od kilku do kilkudziesięciu mikrometrów. Tak rozwinięta powierzchnia po impregnacji olejem pozwala zwiększyć smarowność układu. W wyniku modyfikacji powierzchni tulei laserem CO2 zaobserwowano lokalne zmniejszenie porowatości z 20% do 7% (porowatość powierzchniowa oceniona jako udział powierzchni porów do powierzchni całkowitej). Podobne zmiany porowatości widoczne są również w obszarze wytworzonych ścieżek w przekroju poprzecznym tulei (rys. 1). W obszarze tym wykonano pomiary mikrotwardości sposobem Vickersa. Wyniki pomiarów przedstawiono na rysunku 2. Zaobserwowano, że w wyniku laserowej modyfikacji mikrotwardość materiału przy powierzchni tulei wzrosła około 3-krotnie w porównaniu z materiałem niezmodyfikowanym. Widoczne są także istotne różni[...]

 Strona 1  Następna strona »