Wyniki 1-3 spośród 3 dla zapytania: authorDesc:"Andrzej Sowiński"

WSPOMNIENIA POŚMIERTNE Mieczysław Przekwas 1926-2018 DOI:

Czytaj za darmo! »

6 lipca 2018 r., w wieku 92 lat, zmarł mgr inż. Mieczysław Przekwas, wybitny hydroenergetyk, długoletni pracownik Energoprojektu-Warszawa SA, uznany autorytet w dziedzinie energetyki wodnej i hydrotechniki. Mieczysław Przekwas urodził się 24 lipca 1926 r. w Chrustowie koło Brześcia Kujawskiego. Jego młode lata przypadły na okres wojny. Doświadczył w młodości wszelkich jej okropności. Po wysiedleniu do Generalnej Guberni w lipcu 1940 r. rozpoczęła się Jego tułaczka, głód i choroby, rozłąka z rodziną. Zatrzymany w trakcie łapanki w 1942 r., po pobycie w obozie przejściowym, w wieku 16 lat, został wywieziony na przymusowe r[...]

Dobór reduktorów do procesu usuwania fonów Fe3+ z zawiesiny uwodnionego dwutlenku tytanu DOI:

Czytaj za darmo! »

Przeprowadzono laboratoryjne badania zdolności redukcyjnych past glinowych Hydral GTT 8525, PsAl nW i Ps Al W2 oraz pyłu cynkowego i proszku glinowego RA12, wyznaczając optymalne dawki poszczególnych reduktorów i określając warunki ich stosowania. Na podstawie analizy porównywalnych kosztów użycia poszczególnych preparatów w procesie redukcji zawiesiny uwodnionego dwutlenku tytanu wybrano proszek glinowy RA12. Dobrano warunki stosowania wytypowanego reduktora w skali przemysłowej, określając^ jednocześnie zmianę zagrożenia wybuchowego w węźle redukcji po zastąpieniu importowanej pasty Hydral GTT 8525 reduktorem krajowym. W procesie wytwarzania bieli tytanowej metodą siarczanową 1>2) uwodniony dwutlenek tytanu, wytrącony w wyniku hydrolizy, jest oddzielany od kwasu pohydrolitycznego i przemywany wodą. Po przemyciu osad zawiera jeszcze niewielkie ilości zaadsorbowanych zanieczyszczeń, którymi głównie są związki żelaza. Nawet śladowe ilości tych zanieczyszczeń powodują wyraźne obniżenie jasności gotowego pigmentu i dlatego należy je usunąć. Ponieważ jony Fe3+ są znacznie trudniejsze do odmycia niż jony Fe2"1-, przed skierowaniem osadu do kalcynacji prowadzi się re dukcję jonów Fe3+ do Fe2+ wodorem in statu nascendi oraz powtórne przemywanie. Celem niniejszej pracy było obniżenie kosztów produkcji bieli tytanowej w Zakładach Chemicznych "Police" przez zastosowanie w procesie redukeji zawiesin dwutlenku ty ta nu efektywnie działającego, taniego reduktora. Badaniom poddano następujące preparaty (wytypowano je ze względu na stosunkowo niską cenę i dostępność na rynku k ra jowym): —- pył cynkowy, gatunek I (produkcji Zakładów Cynkowych "Silesia"), —- pasty glinowe, gatunek PsAl nW i gatunek PsAl W2 (wytwarzane w Zakładach Metalurgicznych "Trzebinia"), — proszek glinowy gatunek RA12, frakcja 0,15 mm (produkcji Huty Aluminium "Skawina"). Jako reduktor porównawczy stosowano importowaną z RFN pastę glinową Hydral [...]

Wstępna analiza ekonomiczna metod utylizacji fosfogipsu DOI:

Czytaj za darmo! »

Na podstawie przeglądu literatury zestawiono metody utylizacji fosfogipsu i przeprowadzono ich analizę ekonomiczną, Stwierdzono, że najkorzystniejszą metodą jest otrzymywanie a-pólhydratowego gipsu tynkarskiego. Podczas otrzymywania kwasu fosforowego metodą dwuwodzianową oiprócz głównego produktu powstaje zanieczyszczony dwuwodny siarczan wapniowy, zwany fosfogipsem. Trudności związane z ekonomicznym zagospodarowaniem tego odpadu są wciąż duże, i to nie tylko w n a szym kraju. Świadczy o tym ilość składowanego na hałdach fosfogipsu. W samych ZCh "Police" na składowisku znajduje się ponad 20 min t, a corocznie ilość ta zwiększa się o 2 min t. Dlatego postanowiono przeprowadzić wstępną analizę ekonomiczną wybranych metod utylizacji fosfogipsu. Na podstawie przeglądu literatu ry wyróżniono następujące sposoby zagospodarowania tego odpadu: — wykorzystanie fosfogipsu w budowie dróg i warstw nośnych; -— wytwarzanie spoiw gipsowych i elementów budowlanych na podstawie a-C aS0 4 - V2H20 , /?-CaS04 - V2H20 i CaS04; — produkcja cementu i kwasu siarkowego; — granulowanie fosfogipsu i zastosowanie go w cementownictwie jako regulatora czasu wiązania; — otrzymywanie wapna i dwutlenku siarki; — produkcja siarczanu amonowego lub potasowego; —* rozkład surowca fosforonośnego za pomocą mieszaniny kwasu siarkowego i siarczanu amonowego (z pominięciem powstawania fosfogipsu) prowadzący do jednoczesnego otrzymywania nawozu azotowvo-fosforowo-potasowego oraz kredy nawozowej. Wstępna weryfikacja metod utylizacji fosfogipsu Odrzucono metody, które nie mogą być urzeczywistnione ze względu na niedostępność w k raju odpowiednich surowców lub z powodu braku zapotrzebowania na otrzymywany produkt (np. metody utylizacji fosfogipsu prowadzące do otrzymywania siarczanów amonowego i potasowego). Pominięto również procesy wysoce energochłonne, uwzględniając aktualne ceny energii i prognozy w tym zakresie na na[...]

 Strona 1