Wyniki 1-5 spośród 5 dla zapytania: authorDesc:"URSZULA CHMIELOWIEC"

Ezetymib, lek obniżający poziom cholesterolu. Opracowanie technologii wytwarzania produktu o wysokiej czystości stereochemicznej


  Usprawniono i zoptymalizowano opartą na patencie europejskim EP 1137634 B1 metodę syntezy ezetymibu. Wyizolowano i/lub zsyntetyzowano chemiczne i stereochemiczne zanieczyszczenia półproduktów oraz związku końcowego i scharakteryzowano je metodami fizykochemicznymi. Opracowano metodę oczyszczania związku (S,R,S,S)-15, dostępnego handlowo, zaawansowanego w syntezie półproduktu, który zazwyczaj zawiera niewłaściwy diastereoizomer prowadzący do otrzymania zanieczyszczonego ezetymibu. Opracowano wydajny i powtarzalny proces technologiczny wytwarzania farmaceutycznie czystego ezetymibu, spełniający wymagania dobrej praktyki wytwarzania (GMP) i Prawa Farmaceutycznego. Known synthesis of (3R,4S)-1-(4-fluorophenyl)-3-[(3S)-3- (4-fluorophenyl)-3-hydroxypropyl]-4-(4-hydroxyphenyl)- 2-azetidinon (azetimibe) was improved and optimized to decrease the formation of other diastereoisomers and increase the stereochem. purity of the final product up to above 99%. Podwyższone stężenie cholesterolu i lipidów w surowicy krwi jest głównym czynnikiem ryzyka chorób układu krążenia stanowiących jedną z głównych przyczyn zgonów dorosłych pacjentów. Zbyt wyso- Instytut Farmaceutyczny, Warszawa Krzysztof Bańkowski*, Katarzyna Sidoryk, Katarzyna Filip, Urszula Chmielowiec Ezetymib, lek obniżający poziom cholesterolu. Opracowanie technologii wytwarzania produktu o wysokiej czystości stereochemicznej Ezetimibe, the drug for lowering the cholesterol level. The development of process for the preparation of a product with high stereochemical purity Dr Katarzyna SIDORYK w roku 2001 ukończyła studia na Wydziale Chemii Uniwersytetu Warszawskiego. W 2011 r. uzyskała stopień doktora nauk farmaceutycznych na Wydziale Farmaceutycznym Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego. Od 2001 r. pracuje w Instytucie Farmaceutycznym, w Zakładzie Chemii. Specjalność - synteza organiczna, chemia peptydów. Instytut Farmaceutyczny, Rydygiera 8, 01-793 Warszawa, tel.: (0-[...]

Metody otrzymywania kwasów alkanosulfonowych i hydroksyalkanosulfonowych DOI:

Czytaj za darmo! »

Przedstawiono przegląd literatury dotyczącej metod otrzymywania kwasów alkanosulfonowych i hydroksyalkanosulfonowych. Kwasy te oraz ich sole mają różnorodne zastosowanie, m.in. w przemyśle elektrochemicznym do pokrywania układów scalonych powłokami różnych metali, w fotografii do otrzymywania emulsji, a także podczas syntezy półproduktów farmaceutycznych. Sposoby otrzymywania kwasów alkanosulfonowych Węglowodorów alifatycznych - w przeciwieństwie do węglowodorów aromatycznych - nie można sulfonować za pomocą kwasu siarkowego. Alifatyczne kwasy sulfonowe otrzymuje się w procesie utleniania siarczków i dwusiarczków alkilowych, w wyniku reakcji niektórych soli siarczynowych z chlorowcoalkanami łatwo reagującymi według mechanizmu Sn2, wskutek przyłączenia wodorosiarczynu sodowego (amonowego) do alkenów, w wyniku sulfoutlenienia i sulfochlorowania węglowodorów z udziałem fotokatalizatora, dzięki alkilowaniu siarczynów metali alkalicznych za pomocą siarczanów alifatycznych, utlenianiu alkilotiocyjaninów oraz w wyniku dysproporcjonowania alkilosulfotlenków. Utlenianie siarczków i dwusiarczków alkilowych Kwasy alkanosulfonowe można otrzymać w wyniku utleniania siarczków i dwusiarczków alkilowych, stosując jako środek utleniający stężony kwas azotowy, wodny roztwór nadmanganianu potasowego, nadtlenek wodoru, roztwór bromu w tetrachlorku węgla lub podchloryn sodowy. Zazwyczaj reakcję prowadzi się w podwyższonej temperaturze. Czynnik utleniający (w ilości stechiometrycznej) dodaje się kropla po kropli do energicznie mieszanego roztworu siarczku lub dwusiarczku. Po wkropleniu utleniacza całość ogrzewa się w ciągu kilku godzin z użyciem chłodnicy zwrotnej. Kwas otrzymuje się w postaci wolnej lub jako sól, po zalkalizowaniu roztworu. Utlenianie merkaptanu metylu 32-proc. wodnym roztworem nadtlenku wodoru, w obecności 10% kwasu metanosulfonowego1* jako katalizatora reakcji, w temp. 100°C prowadzi do powstania kwasu metanosulfonowego z wydaj[...]

Modelowanie procesu rozdzielania kwasów 2-chlorobenzoesowego i 4-chlorobenzoesowego DOI:

Czytaj za darmo! »

Na podstawie dostępnych danych fizykochemicznych zaproponowano metodę rozdzielania kwasów 2-chlorobenzoesowego i 4-chlorobenzoesowego, polegającą na kolejnym wytrącaniu kwasem solnym kryształów czystych kwasów chlorobenzoesowych z wodnych roztworów ich soli sodowych. Opracowano matematyczny model i określono optymalne parametry procesu rozdzielania mieszaniny zawierającej 60% kwasu 2-chlorobenzoesowego i 40% kwasu 4-chlorobenzoesowego. W pracach1,21 opisano metodę syntezy kwasów 2-chlorobenzoesowego i 4-chlorobenzoesowego (2-ClBz i 4-ClBz). W wyniku kolejnych chlorowań toluenu (jonowego i wolnorodnikowego) i hydrolizy otrzymanych chlorków 2-chlorobenzylidynu i 4-chlorobenzylidynu powstaje mieszanina 2-ClBz i 4-ClBz w stosunku równym 60:40. Porównanie fizykochemicznych właściwości kwasów 2-ClBz i 4-ClBz wskazuje na to, że otrzymaną mieszaninę można rozdzielić w wyniku wytrącania kwasem (kolejno) każdego z tych izomerów z wodnych roztworów ich soli. W niniejszej pracy omówiono matematyczny model rozdzielania takiej mieszaniny, umożliwiający określenie optymalnych warunków tego procesu. Do opisu właściwości układu wykorzystano teorię Debye’a i Huckela31 dotyczącą roztworów elektrolitów, rozwiniętą w późniejszych pracach i opisaną w literaturze monograficznej4" 8». Podstawy teoretyczne Stałą dysocjacji (kwasową) jednozasadowego kwasu w roztworze elektrolitu wyraża następujący wzór: aH + aA [H +] - [A“ ] Ун + Уа - K = - Qxj (/) “ ha [HA] yHA w którym a i у oznaczają aktywność i współczynnik aktywności, a znak " [ ] " stężenie wyrażone w mol/dm3. W zakresie wartości mocy jonowej I = (0,52cf) ^ 3 wielkość współczynnika aktywności jonów dobrze opisuje półempiryczne równanie: A ■ I 0'5 ~10ёУ = П а 0 - В - ^ + Ь' 1 (2) W równaniu tym uwzględnia się pozorną średnicę jonów oraz zjawisko solwatacji, у oznacza średni współczynnik jonowy[...]

 Strona 1