Wyniki 1-3 spośród 3 dla zapytania: authorDesc:"Karol Bula"

Magnesium silicate modified with silanes as filler of polypropylene. Preparation and characterization of composites. Krzemian magnezu modyfikowany silanowymi środkami proadhezyjnymi jako napełniacz polipropylenu. Wytwarzanie i charakterystyka kompozytów


  MgO*SiO2 was pptd. and surface-modified with alkoxysilanes, studied for particle size distribution, N2 adsorption and dispersive properties and then used as filler of polypropylene-matrix composites. The modified MgO􀃂SiO2 particles improved slightly the tensile strength of polypropylene but significantly raised its Young modulus.Przedstawiono wyniki badań procesu strącania i modyfikacji krzemianu magnezu z wykorzystaniem silanowych środków proadhezyjnych. Określono charakter dyspersyjny modyfikowanych krzemianów magnezu, wyznaczając polidyspersyjność i średnicę cząstek, oznaczono powierzchnię właściwą oraz wykonano zdjęcia mikroskopowe w celu określenia morfologii ziaren. Wykonano kompozyty zmodyfikowanych napełniaczy z polipropylenem z wykorzystaniem mieszalnika dynamicznego oraz poddano je próbie jednoosiowego rozciągania i udarności z karbem. Badania pozwoliły na określenie najbardziej korzystnego układu silan- krzemian magnezu w aspekcie właściwości kompozytów o osnowie z polipropylenu. Znanym i wykorzystywanym sposobem zmiany selektywnych cech materiałowych tworzyw polimerowych jest wprowadzenie do osnowy niewielkiej ilości drobnodyspersyjnych cząstek nieorganicznych napełniaczy. Do takich napełniaczy należy syntezowany krzemian magnezu. Cząstki MgO·SiO2 charakteryzują się dużym rozwinięciem powierzchni właściwej (ok. 515 m2/g)1, 2). Poza rozwinięciem powierzchni istotnym czynnikiem determinującym właściwości kompozytów jest także wielkość i kształt ziaren napełniaczy, występujących najczęściej w postaci zaglomerowanych cząstek3-5). Aglomeraty i duże skupiska fazy nieorganicznej mogą stanowić defekty w jednorodnym materiale osnowy termoplastycznej. Istnienie defektów obniża energię aktywacji potrzebną do zniszczenia próbki i może być przyczyną powstawania i rozwoju mikropęknięć. Dlatego warunkiem koniecznym do uzyskania poprawy [...]

Kompozyty polimerowe PET/SiO2 otrzymane metodą polimeryzacji in situ i metodą mieszania w stopie


  Celem pracy było uzyskanie i zbadanie właściwości nanokompozytów PET/SiO2 (o zawartości nanokrzemionki 1, 3, 5 i 7% mas. w PET) wytworzonych metodą syntezy in situ i dla porównania przez mechaniczne dyspergowanie w procesie wytłaczania. Określono ich morfologię (SEM), właściwości mechaniczne (wytrzymałość na rozciąganie σm, moduł sprężystości przy rozciąganiu Et, wydłużenie przy zerwaniu εB, udarność an i twardość) oraz termiczne (DSC). Wyniki badań nanokompozytów porównano z wynikami badań niemodyfikowanego PET. Fotografie SEM nanokompozytów wykazują dwufazową strukturę układów PET/ SiO2 z wyraźnie widocznymi wydzieleniami pojedynczych cząstek SiO2, jak i ich nielicznymi aglomeratami o wielkości nie przekraczającej 1 μm (w nanokompozytach otrzymanych w procesie wytłaczania) i 5 μm (w nanokompozytach otrzymanych metodą in situ). Wykazano, że dodatek SiO2 do PET, zarówno w procesie wytłaczania, jak i in situ, znacząco wpływa na zmianę właściwości mechanicznych osnowy, powodując znaczne zmniejszenie σm, wzrost: Et, twardości, temperatury krystalizacji i stop- Kompozyty polimerowe PET/SiO2 otrzymane metodą polimeryzacji in situ i metodą mieszania w stopie PET/SiO2 composites prepared by in situ method and by melt compounding Zakład Technologii Materiałów Polimerowych, Instytut Polimerów, Zachodniopomorski Uniwersytet Technologiczny w Szczecinie, ul. Pułaskiego 10, 70-322 Szczecin, tel.: (91) 449-48-35, fax: (91) 449-42-47, e-mail: Jola. Janik@zut.edu.pl Dr inż. Jolanta JANIK w roku 1995 ukończyła studia na Wydziale Technologii i Inżynierii Chemicznej Politechniki Szczecińskiej, obecnie Zachodniopomorskiego Uniwersytetu Technologicznego w Szczecinie. Jest zatrudniona w Zakładzie Technologii Materiałów Polimerowych Instytutu Polimerów ZUT na stanowisku adiunkta. Tytuł doktora nauk technicznych otrzymała we wrześniu 2000 r. na Wydziale Technologii i Inżynierii Chemicznej Politechniki Szczecińsk[...]

Właściwości fizykochemiczne oraz użytkowe wodorotlenku magnezu otrzymanego z zastosowaniem różnych prekursorów i wodorotlenku amonu


  Opisano badania dotyczące otrzymywania wodorotlenku magnezu metodą strąceniową z użyciem różnych soli magnezu i wodorotlenku amonu. Ustalono wpływ temperatury i stosunku reagentów. Określono charakter dyspersyjny otrzymywanych wodorotlenków, wyznaczając polidyspersyjność i średnice cząstek. Wyznaczono również profile zwilżalności w układach wodnych. W celu sprawdzenia charakteru adsorpcyjnego wybranych wodorotlenków zbadano ich powierzchnię właściwą, objętość i wielkość porów. Dla wybranych próbek przeprowadzono również analizę spektroskopową FT-IR. W dalszej kolejności zdefiniowano metodą WAXS strukturę krystaliczną wodorotlenku, a następnie, korzystając ze wzoru Scherrera, oznaczono wymiary obszarów krystalicznych. Wykonano kompozyty z udziałem wodorotlenku magnezu, uzyskanego z roztworu siarczanu(VI) magnezu oraz polipropylenu. Materiały poddano testowi palności oraz próbie jednoosiowego rozciągania. Realizacja tak szerokiego zakresu badań umożliwiła ocenę właściwości użytkowych otrzymanych produktów oraz wybór najbardziej reprezentatywnych materiałów. Politechnika Poznańska Agnieszka Pilarska, Dominik Paukszta, Karol Bula, Malwina Mazur, Teofil Jesionowski* Właściwości fizykochemiczne oraz użytkowe wodorotlenku magnezu otrzymanego z zastosowaniem różnych prekursorów i wodorotlenku amonu Physico-chemical and usable properties of magnesium hydroxide obtained by conversion of various precursors with ammonium hydroxide Dr inż. Dominik PAUKSZTA w roku 1979 ukończył studia na Wydziale Technologii Chemicznej Politechniki Poznańskiej. Jest adiunktem w Instytucie Technologii i Inżynierii Chemicznej Politechniki Poznańskiej. Specjalność - fizykochemia polimerów, recykling i przetwórstwo tworzyw sztucznych. Mgr inż. Agnieszka PILARSKA w roku 2001 ukończyła studia na Wydziale Technologii Chemicznej Politechniki Poznańskiej, kierunek - technologia chemiczna. Jest doktorantką na Wydziale Technologii Chemicznej. Specjalność[...]

 Strona 1