Wyniki 1-4 spośród 4 dla zapytania: authorDesc:"MARIUSZ WALCZAK"

Badania przetopionego stopu na osnowie niklu w symulowanym środowisku chemicznym DOI:10.15199/62.2017.6.22


  Według danych1) w latach 2009-2013, globalny popyt niklu wzrastał o 8,9% w skali roku. Wzrost popytu był bardzo silnie związany z konsumpcją gospodarek krajów azjatyckich, głównie napędzany konsumpcją chińskiej gospodarki, która wzrastała o 18% rocznie. Nikiel oraz jego stopy są używane w takich dziedzinach, jak przemysł lotniczy, stoczniowy i motoryzacyjny. Ponadto nikiel oraz jego stopy są używane przez sektor medyczny i elektrotechniczny. Dane szacunkowe wg USGS (United States Geological Survey)2) wskazują, że produkcja niklu od 2010 r. systematycznie i w szybkim tempie rośnie, osiągając rekordowy poziom ponad 2,5 mln t w 2013 r. Wynika to bezpośrednio ze światowego wzrostu produkcji stali nierdzewnej, stopów i superstopów niklu oraz ogniw stosowanych w elektronice. Według przytaczanych danych autorów3) obecne zasoby eksploatacyjne rud zawierających nikiel wystarczą na ok. 30-letni okres statycznej produkcji, a uwzględniając jeszcze niezagospodarowane złoża Ni, na 50-55 lat. W wielu wdrożeniach nadal brakuje substytutów niklu. Metale pochodzące z recyklingu stają się coraz ważniejsze dla gospodarki i środowiska naturalnego, ponieważ sektor przemysłowy reaguje na publiczne zapotrzebowanie, aby zasoby były szanowane a środowisko chronione4, 5). Recykling będący istotnym czynnikiem w dostawach wielu metali używanych w naszym społeczeństwie zapewnia korzyści dla środowiska pod postacią oszczędności energii, zmniejszonej ilości wytwarzanych odpadów, a także obniżenia emisji gazów wykorzystywanych podczas produkcji wyrobów4, 6). Według danych USGS w 2015 r. z zakupionego złomu odzyskano 101,9 tys. t niklu, co stanowiło ok. 45% całkowitej podstawowej konsumpcji za rok7). Złom wytwarzany w dziedzinie stomatologii jest czysty metalurgicznie z uwagi na fakt, że topienie tego metalu ma miejsce w warunkach kontrolowanych. W dziedzinie stomatologii ponowne wykorzystanie stopów wydaje się obiecujące w przypadku stopów NiCr oraz CoCr8, 9) [...]

Wpływ powtórnego przetapiania na właściwości mechaniczne i mikrostrukturę odlewniczego stopu kobaltu

Czytaj za darmo! »

Stopy kobaltu przez szereg lat były i są stosowane z powodzeniem w protetyce stomatologicznej. Dzięki właściwościom takim jak dobra biozgodność, małe przewodnictwo cieplne, duży moduł sprężystości, krótki czas chłodzenia po odlaniu oraz dobra odporność na korozję znajdują one zastosowanie w wytwarzaniu protez szkieletowych klamrowych, jak również protez mocowanych na zasuwy, rygle i zatrzaski [1]. Dane literaturowe oraz praktyka lekarzy stomatologów wskazują, że na jakość uzupełnień protetycznych może wpływać stosowanie wielokrotnych przetopów [2÷10]. W protetyce stomatologicznej częstą praktyką jest wykorzystywanie tzw. "złomu protetycznego" do ponownego odlewania. Taki materiał z recyklingu mogą stanowić zarówno metale lub ich stopy, które już raz były użyte w procesie odlewania (np. elementy układów wlewowych), jak i pozostałości po obróbce protetycznej. Jest to bardzo częsty sposób na dodatkowe obniżenie kosztów wytwarzania protez w pracowniach protetycznych. Wielu producentów stopów dentystycznych dopuszcza stosowanie przetopów wtórnych, ale z nie mniej niż 50% udziałem materiału nowego i z zastrzeżeniem, że cały materiał musi pochodzić z tej samej partii. Istnieje też grupa producentów, która nie dopuszcza materiałów powtórnie przetopionych, bądź nie podaje żadnych informacji dotyczących wykorzystania stopów dentystycznych uzyskanych z recyklingu. Powtórne przetapianie złomu czy wsadu z dużym udziałem złomu bez zastosowania dodatkowych zabiegów metalurgicznych zawsze skutkuje obniżeniem właściwości odlewów. Może zmieniać się skład chemiczny stopu oraz mogą powstawać fazy zmieniające właściwości mechaniczne stopu. Niemniej jednak w praktyce protetycznej jest to stosowane, a autorzy prac badawczych prezentowanych w literaturze nie są zgodni co do dopuszczalności wykorzystywania złomu w stomatologii [7÷11]. Niektórzy autorzy uważają zmiany właściwości mechanicznych stopu po kolejnych przetopieniach za nieistotne - zbyt ma[...]

Fizyczne właściwości elementów z polilaktydu wykonanych techniką przyrostową DOI:10.15199/62.2019.10.21

Czytaj za darmo! »

Rozwój technologiczny i rosnące zapotrzebowanie na różnorodne produkty skłania do poszukiwania nowych technologii i technik wytwórczych. Uzupełnieniem tych działań jest stały rozwój materiałów produkcyjnych, szczególnie szybki w zakresie materiałów polimerowych. Polimery pozwalają na uzyskanie bardzo dobrych właściwości mechanicznych, tarciowych oraz charakteryzuje je prosty i szybki proces wytwórczy. Dzięki tym cechom materiały polimerowe są szeroko wykorzystywane w budowie maszyn i pojazdów. Gardyński i Lonkwic1) badali właściwości fizyczne i chemiczne materiałów polimerowych stosowanych w dźwigach osobowych. Materiały polimerowe pozwalają na obniżenie masy pojazdów, co daje korzyści w postaci mniejszego zużycia paliwa i emisji gazów do atmosfery2). Ograniczenie negatywnego oddziaływania pojazdów na środowisko przyrodnicze na etapie eksploatacji w znacznej mierze zależy od przyjętych rozwiązań konstrukcyjnych (wykorzystywanie nowoczesnych jednostek napędowych, systemów spalania i neutralizacji szkodliwych emisji chemicznych i energetycznych)3). Spośród materiałów inżynierskich tworzywa sztuczne należą do najmłodszych materiałów konstrukcyjnych4, 5). Obecnie w powszechnym zastosowaniu, w różnych dziedzinach życia i gospodarki, znajduje się ponad 100 różnych (pod względem chemicznym) polimerów6). Wytwarzanie nowych polimerów jest coraz trudniejsze i droższe7). Zjawiska związane ze starzeniem się materiałów polimerowych prowadzą do nieodwracalnych zmian ich struktury i pogorszenia właściwości8). Podstawowym surowcem do produkcji tworzyw sztucznych jest ropa naftowa. Cechą szczególną polimerów otrzymywanych z ropy naftowej, takich jak polietylen, polistyren, poliakrylany, poli(chlorek winylu) i poliamidy lub poli(estry alifatyczno-aromatyczne) jest ich wieloletnia trwałość, powodująca gromadzenie się odpadów9). Dlatego też poszukuje się materiałów o cechach biodegradowalności. Jednym z takich materiałów jest bez wątpienia polilakt[...]

 Strona 1