Wyniki 1-9 spośród 9 dla zapytania: authorDesc:"Michał WIŚNIOS"

Multispektralne stanowisko akwizycji biometrycznych obrazów twarzy DOI:10.15199/48.2017.10.03

Czytaj za darmo! »

Istnieje szereg powszechnie dostępnych biometrycznych baz danych m.in. [1][2][3][4]. Bazy danych uwzględniające obrazy twarzy można ogólnie podzielić na dwie grupy: naukowe oraz komercyjne. Bazy naukowe najczęściej charakteryzują się możliwością odtworzenia wizerunku twarzy poszczególnych osób natomiast bazy stosowane komercyjnie powinny charakteryzować się brakiem takiej możliwości. Właściwość ta podyktowana jest uwarunkowaniami prawnymi, według których obraz twarzy jest jedną z danych osobowych. Zapisywanie w bazie danych wyłącznie cech dystynktywnych ma za zadanie uniemożliwić osobie postronnej odwzorowanie/podrobienie poszczególnych rekordów takiej bazy danych. Znacząca większość opracowań naukowych poruszających tematykę identyfikacji osób na postawie obrazu twarzy opiera wyniki przeprowadzonych badań na bazach danych nie zawierających w pełni znormalizowanych danych (np. pozycja [5]). Znormalizowane dane biometryczne, w tym przypadku, rozumiane są jako te, które charakteryzują się: - taką samą rozdzielczością wszystkich obrazów twarzy w bazie danych, - równolicznością zdjęć przypisanych do jednej klasy, - pobraniem zdjęć twarzy kolejnych osób w analogicznych warunkach (oznaczających m.in. kąt obrotu twarzy, odległość od kamery, natężenie oświetlenia). Z reguły pierwsze dwa warunki są w większości przypadków spełnione, jednak trzeci najczęściej nie jest brany pod uwagę. Sytuacja taka jest wytłumaczalna przy stosowaniu podejścia, w którym metoda dedykowana jest do identyfikacji osób w zmiennych warunkach środowiskowych. Jednak bazowanie na wynikach działania systemu wykorzystującego metodę identyfikacji osób dedykowaną do zastosowania w statycznych, niezmiennych warunkach (np. w systemie kontroli dostępu) powoduje rozbieżność wyników symulacyjnych ze stanem rzeczywistym. Dla takich baz danych rozróżnialność poszczególnych klas (osób) jest zadaniem zdecydowanie mniej skomplikowanym. Jest to związane z tzw. wyższym s[...]

Bezpieczeństwo komunikacji w rozproszonym systemie sterowania

Czytaj za darmo! »

W artykule przedstawiono koncepcję komunikacji bezpiecznej pomiędzy stacjami rozproszonego systemu sterowania. Zastosowanie prezentowanych rozwiązań pozwala na zapewnienie tajności danych przesyłanych ze stacji lokalnej do stacji zdalnej. Umożliwia to sformułowanie wiarygodnej diagnozy i wykonanie właściwych działań terapeutycznych na podstawie nienaruszonych danych. Abstract. This paper presents the concept of secure communication between the stations distributed control system. Application of the solutions ensures the confidentiality of data transmitted from the local station to remote station. This allows formulation a credible diagnosis and adoption appropriate therapeutic actions based on intact data. (Communication security in the distributed control system). Słowa kluczowe: komunikacja, bezpieczeństwo, rozproszony system sterowania, stacja procesowa. Keywords: communication, security, distributed control system, process station. Wstęp W opracowaniu jest przedstawiona koncepcja komunikacji bezpiecznej pomiędzy stacjami rozproszonego systemu sterowania. Rozpatrywany system złożony jest z trzech rodzajów stacji [1]: Pierwszym z nich jest stacja procesowa (ang. PS - Process Station) realizująca programy sterowania. Kolejnymi typami stacji są stacje inżynierskie (ang. ES Engineering Station) i operatorskie (ang. OS - Operator Station) pełniące głównie role, odpowiednio: konfiguracyjne oraz wizualizacyjne. Wszystkie z wymienionych stacji biorą udział w procesach dozorowania: - całego rozproszonego systemu sterowania; - komunikacji pomiędzy stacjami systemu; - obiektu sterowanego przez stacje procesowe. Utrzymanie zdatności całego systemu umożliwiają podsystemy dozorująco-terapeutyczne, które odpowiednio zaprogramowane zapobiegają lub w znacznym stopniu łagodzą skutki oddziaływania procesów destrukcyjnych. W dotychczasowych rozważaniach [2, 3], dotyczących diagnozowania w rozproszonych systemach sterowania, wyróżniano podział z[...]

Diagnozowanie zagrożeń komunikacji w przemysłowym systemie sterowania DOI:10.12915/pe.2014.08.032

Czytaj za darmo! »

W rozpatrywanym, rozproszonym systemie sterowania komunikacja odbywa się na dwóch poziomach: procesowym - łączącym stacje procesowe przy pomocy protokołu TCP/IP (Ethernet) oraz obiektowym - łączącym stację procesową z rozproszonymi modułami wejść/wyjść, wykorzystującym magistralę CAN. W referacie przedstawiono kilka eksperymentów diagnozowania zagrożeń bezpieczeństwa komunikacji dotyczących poziomu procesowego i obiektowego. Abstract. In the discussed distributed control system communication carried out at two levels: process level - linking process stations using TCP/IP (Ethernet), and object level - connecting the process station with distributed I/O modules, using the CAN bus. This paper presents some experiments diagnosing the security threats of communications concerning the process level and object (sensor) level. (Diagnosing the Communication Threats in Industrial Control System). Słowa kluczowe: rozproszony system sterowania, diagnozowanie bezpieczeństwa, komunikacja, sieć przemysłowa. Keywords: distributed control system, diagnosing of the security, communication, fieldbus. doi:10.12915/pe.2014.08.32 Wstęp W skład rozproszonego systemu sterowania wchodzi kilka rodzajów urządzeń. Są to m.in.: - stacje procesowe (ang. PS - Process Station), czyli sterowniki przemysłowe, sterujące procesami (rys. 1); - stacje operatorskie (ang. OS - Operator Station) realizujące wizualizację i oddziaływania operatorskie; - stacje inżynierskie (ang. ES - Engineering Station [1]), z poziomu których przeprowadza się konfigurację i uruchomienie systemu sterowania. Rys.1. Miejsca występowania zagrożeń komunikacji w rozproszonym systemie sterowania W rozpatrywanym systemie (rysunek 1) komunikacja odbywa się na dwóch poziomach [2, 3]: - na poziomie procesowym, wykorzystującym standard Ethernet [4], łączącym stacje procesowe przy pomocy protokołu TCP/IP; - na poziomie obiektowym, wykorzystującym magistralę CAN [5], łączącym stację procesową z roz[...]

Metoda zwiększania poziomu bezpieczeństwa zapewnianego przez system biometrycznej kontroli dostępu DOI:10.15199/48.2015.10.48

Czytaj za darmo! »

W artykule przedstawiono koncepcję zwiększenia poziomu bezpieczeństwa obiektu dzięki zastosowaniu identyfikacji biometrycznej. Opracowana metoda to autorska implementacja liniowej analizy dyskryminacyjnej (ang. LDA) na potrzeby identyfikacji tożsamości w oparciu o obraz twarzy. Zaprezentowane w referacie badania zastosowania metody, zostały przeprowadzone w warunkach laboratoryjnych zbliżonych do warunków rzeczywistych. Abstract. This paper presents a method for increasing the level of technical object security through biometric identification. The developed method is an original implementation of Linear Discriminant Analysis (LDA) for identity identification based on facial image. Presented in the pages of the article method has been tested in laboratory conditions similar to those real ones. (The security increasing level method provided by biometric access control system). Słowa kluczowe: stan bezpieczeństwa, diagnozowanie stanu bezpieczeństwa, biometria twarzy, wiarygodność identyfikacji. Keywords: safety condition, safety condition diagnosing, face recognition, identification reliability, linear discriminant analysis. Wstęp Zasób bezpieczności [1] obiektu zależy w głównej mierze od jakości, funkcjonalności i niezawodności systemów ochronnych. Do systemów tych należą różnego rodzaju układy i urządzenia zabezpieczające - w tym specjalistyczne systemy elektroniczne. O bezpieczeństwie obiektu decyduje nie tylko rodzaj zastosowanego systemu ochronnego, ale także własne właściwości obiektu np. jego podatność na określoną grupę zagrożeń [13,16]. Jednym z powszechniejszych zagrożeń wielu obiektów jest ich podatność na dostęp ze strony osób nieuprawnionych. Przykładem takiego obiektu może być np. kancelaria tajna, zaplecze banku, czy wydzielona strefa bezpieczeństwa w obiekcie ogólnego dostępu. Powszechnie stosowanym sposobem kontroli dostępu do takich miejsc są zabezpieczenia mechaniczne (m.in. zamki, zapory, śluzy itp.). Jednak obec[...]

Badanie modułu przyspieszenia na potrzeby diagnostyki czujników inercyjnych DOI:10.15199/48.2019.11.37

Czytaj za darmo! »

Czujniki inercyjne wykonane w technologii MEMS (ang. Micro Electro Mechanical Systems) są szeroko wykorzystywane w wielu aplikacjach związanych z wykrywaniem ruchu człowieka, maszyn czy pojazdów [1,2,3]. Obecnie rozwijana jest nawigacja inercyjna, w której podstawowymi czujnikami są akcelerometry i żyroskopy. Podstawową zaletą takiego sytemu w odróżnieniu od odbiornika GPS (ang. Global Positioning System) jest możliwość jego funkcjonowania niezależnie od układów zewnętrznych [4,5,6]. Na rys.1 przedstawiono przykładowy schemat blokowy algorytmu umożliwiającego wyznaczenie położenia. Układ równań różniczkowych nieliniowych Układ równań różniczkowych liniowych Obliczenia trygonometryczne Mnożenia algebraiczne Całkowanie numeryczne Prędkość kątowa Przyspieszenie liniowe Położenie Rys. 1. Schemat blokowy algorytmu dla systemu nawigacji inercyjnej Dokładność wyznaczania położenia w takich systemach zależy od bardzo wielu czynników [7]. Jednym z nich jest systematyczny błąd pomiaru przyspieszenia, który po podwójnym całkowaniu rośnie z kwadratem czasu. W celu zwiększenia dokładności pomiaru w takim systemie niezbędne jest wyznaczenie przesunięcia osi akcelerometru (offset) [8, 9,10]. Celem pracy było wykonanie pomiarów umożliwiających porównanie wybranych czujników inercyjnych pod kątem stabilności modułu przyspieszenia przy zmianie orientacji przestrzennej. Ponadto wykonano kalibrację polegającą na korekcie przesunięć dla każdej z osi akcelerometru tak aby wartość zmierzonego przyspieszenia grawitacyjnego wynosiła w każdym przypadku 1g. Stanowisko laboratoryjne W ramach pracy przeprowadzono badania następujących czujników wykonanych w technologii MEMS: - LSM9DS1 firmy STMicroelectronics [11],[...]

Progowy układ pomiarowy zakłóconych sygnałów diagnostycznych


  Decydent dowolnego systemu eksploatacji może skutecznie realizować swoje zadania tylko wówczas, gdy ma dostęp do wiarygodnej informacji o sytuacji panującej w tym systemie. Pod pojęciem "informacja o sytuacji" należy rozumieć m.in. informacje o stanie technicznym elementów systemu, o stanie procesów zachodzących między elementami systemu, o oddziaływaniach otoczenia na nadzorowany system. Informacji tych dostarczają wielorakie procesy i podsystemy diagnostyczne. Proces diagnozowania w większości przypadków przebiega w warunkach znacznych zakłóceń. Okoliczność ta wymaga stosowania specyficznych metod syntezy funkcji symptomowej XS(t ) na podstawie zakłóconego sygnału diagnostycznego XD(t ), (funkcja symptomowa oznacza tu wielkość na wyjściu progowego układu pomiarowego; wielkość ta traktowana jest jako przybliżony obraz niedostępnej wielkości opisującej stan obiektu XO(t )). Metoda pomiarów progowych sygnału diagnostycznego, zakłóconego składową losową, charakteryzuje się wysoką tolerowalnością na wariancję tego sygnału. Cecha ta zwiększa wiarygodność funkcji symptomowej XS(t ), a w konsekwencji także wiarygodność diagnozy, mimo istniejących zakłóceń. Ogólna zasada metody pomiarów progowych została omówiona w [1]. W artykule zawarto wyniki praktycznej weryfikacji właściwości progowego układu pomiarowego jako elementu systemu diagnostycznego. W tym celu zaimplementowano metodę pomiarów progowych w środowisku laboratoryjnym oraz przemysłowym. Układ laboratoryjny Implementację metody pomiarów progowych przeprowadzono w laboratoryjnym układzie progowym (w tzw. demonstratorze metody - rys. 1), składającym się z części sprzętowej i programowej. W skład części sprzętowej wchodzi karta pomiarowo-sterująca typu PCI‑6230 produkcji firmy National Instruments, generator sygnału diagnostycznego Ag33220A (wykorzystywany w charakterze programowalnego źródła symulowanego sygnału diagnostycznego), elektroniczny układ komparatorów napię[...]

Progowo-komparacyjna metoda diagnozowania odporna na zakłócenia sygnałów diagnostycznych

Czytaj za darmo! »

Niniejszy artykuł poświęcony jest opisowi autorskiej, progowo-komparacyjnej metody diagnozowania. Metoda ta zakłada, że sygnał diagnostyczny jest na ogół obarczony istotną składową zakłócającą, którą - z różnych powodów - nie sposób efektywnie wyeliminować. Prezentowana metoda stanowi propozycję takiej organizacji procesu diagnozowania, która umożliwia uzyskanie wymaganej wiarygodności diagnoz mimo istniejących - nawet stosunkowo silnych - zakłóceń procesu badania i wnioskowania diagnostycznego. Abstract. The article contains the description of author′s, threshold-comparative diagnosing method. This method assumes that the diagnostic signal is often burdened the high component disturbing which - for various reasons - can not be effectively eliminated. Presented method is the proposal of such organization of the process of the diagnosing which enables the obtainment of the required reliability of diagnoses in spite of existing - even relatively high - disturbances of the process of the test and the diagnostic concluding. (The method of threshold-comparative diagnosing insensitive on disturbances of diagnostic signals). Słowa kluczowe: metoda diagnozowania, metoda progowo-komparacyjna, zakłócenia, sygnał diagnostyczny. Keywords: diagnosing method, threshold-comparative method, disturbances, diagnostic signal. Wstęp Racjonalne zarządzanie użytkowaniem i obsługiwaniem obiektów eksploatacji jest możliwe tylko wówczas, gdy decydent systemu eksploatacji posiada wiarygodną informację o stanie elementów systemu. Informacji tej dostarczają procesy diagnozowania. Należy jednak zauważyć, że przypadkowe błędy i zakłócenia procesu badania i wnioskowania diagnostycznego oraz procesu transmisji informacji diagnostycznej są nie do wyeliminowania. W tej sytuacji racjonalnym działaniem wydaje się poszukiwanie metod i narzędzi umożliwiających zadawalającą koegzystencję toczących się procesów użytkowania, procesów zakłóceniowo-destrukcyjnych i pro[...]

Studying fibre-optic link used to transmission an analogue signals DOI:10.15199/48.2018.12.61

Czytaj za darmo! »

Fibre-optic transmission, compared to other transmission media, such as coaxial cables or microwave waveguides, has numerous advantages. They include: minor attenuation (below 1 dB/km of line) or the ability to transmit broadband signals (up to several dozen GHz). Fibre-optic communication is currently commonly used for transmitting signals over large distances. Moreover, fibreoptic cables enable light propagation along the lines with virtually any shape, with the ability to create bends with a very small radius. Propagation properties of a fibre-optic link remain constant over a broad range of temperature, pressure and humidity changes. They also exhibit high resistance to the destructive impact of outside conditions (high temperature, humidity). Excellent dielectric properties of optic fibres enable their successful application in the presence of strong electromagnetic fields. Low powers of the transmitter and receiver enable the application of battery power supply [1, 2, 4, 7]. Such advantages are very important for special applications. There are several companies worldwide, which distribute systems for fibre-optic transmission of analogue signals with the bandwidth in the order of several GHz. The manufacturers are mainly companies from the USA. The basic element of a transmitter system is an optical radiation source. Fibre-optic telecommunication systems use lightemitting diodes and laser diodes (e.g. Distributed Feedback Laser diodes). In order for an analogue signal to be sent while maintaining a low level of distortion, a fibre-optic transmitter has to ensure the stability of a laser diode operating point. The main causes for changing characteristics of a laser diode are temperature variations. To prevent that, analogue fibre-optic transmitters have a thermo-electric cooler. Whereas fibre-optic receivers use PIN photodiodes or avalanche phot[...]

Uwarunkowania biomechaniczne stawu skroniowo-żuchwowego pod kątem pomiaru przemieszczenia ruchu żuchwy DOI:10.15199/48.2019.02.20

Czytaj za darmo! »

Tomografia komputerowa stożkowa (CBCT) wykonywana w gabinetach stomatologicznych jest obecnie bardzo precyzyjnym narzędziem pozwalającym na uzyskanie trójwymiarowego obrazu tkanek twarzoczaszki pacjenta. Badanie tomografem wykonuje się nie tylko przed rozpoczęciem leczenia implantologicznego, ale również podczas planowania zabiegów chirurgicznych przeprowadzanych na żuchwie czy szczęce pacjenta. Jednocześnie obraz kości uzyskany z tomografii komputerowej wraz z obrazem otrzymanym ze skanera stomatologicznego pozwala uzyskać pełen obraz warunków anatomicznych pacjenta, co umożliwia precyzyjne zaplanowanie leczenia. Niestety, tomografia jest badaniem statycznym i nie daje informacji na temat dynamiki ruchu żuchwy względem czaszki. Dodatkowo staw skroniowożuchwowy odpowiedzialny za ten ruch jest strukturą na tyle złożoną, zbudowaną z kości, więzadeł i chrząstki włóknistej, że niemożliwe jest zobrazowanie jego struktury przy użyciu tomografii. Umożliwia to natomiast, ze względu na widoczne na obrazach tkanki miękkie (chrząstki), badanie rezonansu magnetycznego. Jednakże musi być ono wykonywane w pozycji leżącej, co dyskwalifikuje je jako narzędzie do obrazowania stawu skroniowo-żuchwowego. Aby możliwe było lepsze zobrazowanie budowy stawu skroniowo-żuchwowego oraz opisanie ruchu głowy żuchwy i krążka stawowego w panewce stawowej, należy w odpowiedni sposób zmierzyć przemieszczenia ruchu żuchwy względem podstawy czaszki. Celem opracowania optymalnej metody wykonywania takich pomiarów, należy zapoznać się z budową oraz biomechaniką stawu skroniowo-żuchwowego. Budowa stawu skroniowo-żuchwowego Staw skroniowo-żuchwowy jest miejscem ruchomego połączenia żuchwy z czaszką. Zaliczany jest do stawów kłykciowych, dwujamowych. Składa się z: powierzchni stawowych kości skroniowej i głowy żuchwy, krążka stawowego (chrząstki śródstawowej), torebki i wiązadeł stawowych. Krążek stawowy dzieli staw skroniowożuchwowy na dwie części. Powierz[...]

 Strona 1