Wyniki 1-4 spośród 4 dla zapytania: authorDesc:"Rafał Łużny"

Simulation of the temperature effect on wet flue gas desulfurization Symulacja wpływu temperatury na efekty odsiarczania spalin metodą mokrą DOI:10.12916/przemchem.2014.970


  Process for the flue gas desulfurization by absorption in CaCO3 suspension at 120-160°C was simulated to det. the effect of gas temp. on the process efficiency. The temp. showed a negligible effect on the final suspension temp. (64-66.5°) because of H2O evaporation. Do oceny wpływu obniżenia temperatury spalin na przebieg ich odsiarczania zastosowano oprogramowanie ChemCad. Badania symulacyjne wykazały wpływ temperatury i innych zmiennych procesu na stopień odsiarczenia spalin, usunięcie ditlenku siarki oraz skład zawiesiny absorpcyjnej i tym samym na skład otrzymywanego gipsu. W zakresie 120-160°C wpływ temperatury spalin na efektywność ich odsiarczenia, skład gipsu, pH zawiesiny oraz przereagowanie kamienia wapiennego był niewielki. Zmiany temperatury spalin wprowadzanych do absorbera powodowały największe zmiany w zawartości pary wodnej w spalinach w wyniku odparowania wody z zawiesiny kamienia wapiennego w absorberze. Mokra metoda odsiarczania spalin, ze względu na uzyskiwane efekty, należy do metod najszerzej stosowanych w krajowej i światowej energetyce. Z tego względu parametry procesu, w tym temperatura spalin wprowadzanych do instalacji odsiarczania, są dobrze ustalone i od lat stosowane. Ponieważ temperatura spalin energetycznych wprowadzanych do instalacji odsiarczania spalin wynosi z reguły ponad 100°C, a ilość spalin emitowanych przez instalacje energetyczne sięga 3000 Nm3 na 1 MW mocy, uzasadnione jest poszukiwanie możliwości wykorzystania energii spalin przed odsiarczeniem, prowadzącego w efekcie do obniżenia ich temperatury. Istnieje kilka możliwości odzyskiwania energii spalin i wykorzystania jej do produkcji pary lub energii elektrycznej1). Możliwe jest także ich ochłodzenie, np. przez wykorzystanie do podgrzewania spalin oczyszczonych kierowanych do komina lub powietrza kierowanego do obrotowego podgrzewacza (LUVO). W obydwu przypadkach obniżenie temperatury spalin wprowadzanych do instalacji odsiarcza[...]

Impact of catalyst composition on its activity in selective reduction of nitric(II) oxide Wpływ składu katalizatora selektywnej redukcji tlenku azotu(II) na jego aktywność DOI:10.12916/przemchem.2014.1346


  Fourteen Cu-Mn/aluminosilicate catalysts were prepd. by impregnation and studied for catalytic activity in NOx redn. with NH3 in a model flue gas under lab. conditions at 150-450°C. The catalyst activity increased with the increasing Mn content in the catalyst. Określono wpływ składu tlenkowego katalizatora selektywnej katalitycznej redukcji (SCR) na jego aktywność w reakcji odazotowania spalin kotłowych. Zastosowano bimetaliczny katalizator miedziowo-manganowy osadzony na glinokrzemianie naturalnym i gaz modelowy jako surowiec. Optymalizację składu katalizatora w reakcji odazotowania gazu wykonano metodą statystycznego planowania eksperymentu z wykorzystaniem programu Uniplot. Wykazano, że aktywność katalizatora Cu-Mn w reakcji SCR jest determinowana przez zawartość manganu. W celu zmniejszenia ekologicznej uciążliwości procesów technologicznych spalania paliw kopalnych z biomasą stosuje się odpylanie gazów, absorpcję, adsorpcję, spalanie termiczne i katalityczne, odsiarczanie i odazotowanie1, 2). Oczyszczanie gazów odlotowych, a w szczególności spalin energetycznych z tlenków azotu, należy do węzłowych problemów ochrony środowiska. Najbardziej racjonalne jest działanie zapobiegające tworzeniu się tlenków azotu3-5). W tym celu stosowane są tzw. metody pierwotne ograniczania emisji, polegające z reguły na takiej konstrukcji palnika i systemu spalania, by w strefie płomienia nie zachodziło utlenianie azotu atmosferycznego. Ponieważ tworzenie pewnej ilości tlenków w strefie spalania jest nie do uniknięcia, zatem gazy spalinowe muszą być dodatkowo poddawane odazotowaniu. Istnieje kilka metod ograniczenia emisji tlenków azotu w gazach odlotowych i spalinach kotłowych. Należą do nich wysokowydajna (rozszerzona) absorpcja w wodzie, nieselektywna redukcja katalityczna (NSCR) oraz selektywna katalityczna redukcja (SCR). Proces SCR jest określany jako selektywny, gdyż amoniak ma tu większe powinowactwo chemiczne do NOx niż do O2. Ma[...]

Simulation of carbon dioxide removal from biogas Symulacja usuwania ditlenku węgla z biogazu DOI:10.12916/przemchem.2014.1648


  Process for removal of CO2 from biogas by column absorption in water was computer-simulated to det. the optimum of the parameters (absorption pressure 10 bar and water mass flow 50 kg/h at recirculation rate 20 Mg/h). Neither water nor air temperatures were of substantial importance. Przedstawiono wyniki symulacji absorpcyjnego usuwania ditlenku węgla z biogazu surowego w wodzie. Omówiono wpływ niektórych parametrów procesu (ciśnienie absorpcji, ilość wody absorpcyjnej, temperatura absorpcji) na stopień oczyszczenia biogazu. Stwierdzono, że dla badanego zakresu parametrów najlepsze wyniki usunięcia ditlenku węgla przez absorpcję w wodzie uzyskuje się dla ciśnienia wynoszącego 10 bar i przepływu wody równego 50 kg/h, przy szybkości cyrkulacji 20 Mg/h. Wpływ pozostałych parametrów na otrzymywane wyniki jest niewielki. Zwiększone zapotrzebowanie na energię związane z rozwojem cywilizacyjnym, rosnące koszty jej pozyskiwania, świadomość wyczerpywania się konwencjonalnych źródeł energii (zasobów węgla kamiennego, ropy naftowej i gazu ziemnego), a także zanieczyszczenie środowiska wynikające m.in. ze spalania paliw kopalnych doprowadziły do zwiększonego zainteresowania odnawialnymi i alternatywnymi źródłami energii. Pomimo wielu istotnych zalet, proekologicznego nastawienia społeczności międzynarodowej, a także sprzyjającego prawodawstwa, udział źródeł odnawialnych w całkowitej produkcji energii pozostaje na niewielkim, kilkunastoprocentowym poziomie1). Jest to spowodowane głównie specyfiką tych źródeł energii, a dokładniej uzależnieniem ich stosowalności od warunków występujących na danym obszarze (np. konieczność dużego nasłonecznienia w przypadku wykorzystywania energii słonecznej lub dużych różnic poziomu morza podczas przypływów i odpływów w przypadku wykorzystywania energii pływów).Interesującym alternatywnym źródłem energii jest biogaz powstający w wyniku beztlenowej fermentacji biomasy. Z racji miejsca powstawania jest t[...]

Adsorption of phenols on activated carbons prepared using rapeseed meal Adsorpcja fenoli na węglach aktywnych otrzymanych ze śruty rzepakowej DOI:10.15199/62.2015.5.36


  Rapeseed oil cake was pyrolyzed at 500°C for 30 min, carbonized at 800°C for 1 h, activated with steam or KOH at 800°C for 1 h, studied for sp. surface and pore vol. and then used for removal of PhOH or p-ClC6H4OH from aq. solns. The prepd. sorbent showed the sorption capacity by 35-38% higher than 2 com. activated carbons used for comparison. Przeprowadzono badania przydatności stałej pozostałości z procesu wolnej pirolizy śruty rzepakowej do wytwarzania węgli aktywnych. Aktywowane chemicznie (800°C, 3:1 KOH) oraz fizycznie (H2O, 800°C do 50% ubytku masy) materiały charakteryzowały się dobrze rozwiniętą porowatością i powierzchnią właściwą (SBET 380-2400 m2/g) oraz znaczną zdolnością sorpcji fenolu (do 332 mg/g) i para-chlorofenolu (do 482 mg/g) z roztworów wodnych. Wykazano, że zdolność sorpcyjna otrzymanych materiałów węglowych w procesie oczyszczania wody z fenoli jest porównywalna ze zdolnością sorpcyjną handlowych węgli. Skuteczne usuwanie z wody zanieczyszczeń organicznych, takich jak fenol i jego pochodne stanowi poważny problem środowiskowy. Fenole są składnikami ścieków przemysłowych z różnych gałęzi przemysłu, m.in. rafinerii ropy naftowej i przemysłu tworzyw sztucznych. Fenole są toksyczne i rakotwórcze, co oznacza zarówno zagrożenie dla środowiska naturalnego, jak i życia ludzkiego, dlatego skuteczne ich usuwanie ze ścieków jest tematem ważnym. Istnieje wiele metod usuwania fenoli ze ścieków, m.in. adsorpcja1), utlenianie elektrochemiczne2), koagulacja chemiczna1), ekstrakcja rozpuszczalnikowa3) oraz metody membranowe4). Spośród nich adsorpcja na węglach aktywnych (WA) jest uważana za metodę najefektywniejszą i jest najczęściej stosowana. WA są otrzymywane przez fizyczną oraz chemiczną aktywację materiałów zawierających w swojej strukturze węgiel. Na właściwości fizykochemiczne i pojemność sorpcyjną WA ma wpływ zarówno skład chemiczny prekursora, jak i metoda aktywacji. Do wytwarzania WA stosuje się wiele sta[...]

 Strona 1