Wyniki 1-5 spośród 5 dla zapytania: authorDesc:"Łukasz J. Wilk"

Przegląd metod usuwania nadchloranów z wód

Czytaj za darmo! »

Nadchlorany stanowią nowy problem ekologiczny. Na ich podwyższone stężenie w środowisku naturalnym zwrócono uwagę kilka lat temu. Największym zagrożeniem jest obecność nadchloranów w wodach naturalnych, które stanowią źródło wody pitnej. Liczne badania wykazały toksyczność tych związków oraz negatywny wpływ na rozwój i funkcjonowanie organizmu ludzkiego. Ze względu na dużą trwałość nadchloranów w środowisku wodnym ich usunięcie wymaga opracowania i wdrożenia odpowiednich technologii. W pracy przedstawiono przegląd metod wyodrębniania nadchloranów z wód poprzez wymianę jonową, adsorpcję oraz metody membranowe, a także sposoby przekształcenia nadchloranów w produkty nieszkodliwe (chlorki) poprzez redukcję chemiczną, elektrochemiczną oraz biologiczną. A review, with 75 refs[...]

Przegląd metod usuwania siarkowodoru z biogazu


  Jednym z perspektywicznych, wysokoenergetycznych paliw pozyskiwanych z odpadowej biomasy jest biogaz. Gaz ten zawiera głównie metan (50-70% obj.) i ditlenek węgla (30-40% obj.), ale także pewne ilości innych domieszek, w tym związków siarki (przeważnie siarkowodoru), które znacznie ograniczają jego zastosowanie i mogą stanowić zagrożenie dla środowiska naturalnego. W celu optymalnego wykorzystania biogazu jako nośnika energii lub surowca do syntez chemicznych należy go odsiarczyć. Ze względu na specyfikę produkcji biogazu (dużo małych, rozproszonych instalacji) większość tradycyjnych metod, wykorzystywanych do odsiarczania gazu naturalnego, nie znajduje w tym przypadku zastosowania. W pracy scharakteryzowano najważniejsze reagenty i metody wykorzystywane do usuwania siarkowodoru z biogazu. Przedstawiono usuwanie siarkowodoru z biogazu z wykorzystaniem tlenku żelaza(III) (w tym rudy darniowej i handlowych adsorbentów zawierających Fe2O3), niemodyfikowanych i zmodyfikowanych węgli aktywnych, sit molekularnych i krzemionki, roztworów związków żelaza( III), alkaliów, utleniaczy, a także proces biologicznego usuwania siarkowodoru z biogazu. A rewiev, with 72 refs., of the methods for purifn. of biogas by sorption of H2S with Fe2O3, activated C and other sorbents, mol. sieves, synthetic SiO2, solns. of FeCl3 and NaOH or oxidants as well as by biochem. processes. Biogazem określa się mieszaninę gazową otrzymywaną w wyniku kontrolowanego, biologicznego rozkładu naturalnej materii organicznej w procesie fermentacji metanowej prowadzonym w warunkach beztlenowych. Fermentacji metanowej można poddawać substancje zarówno pochodzenia roślinnego, jak i zwierzęcego lub też ich połączenia o różnym składzie ilościowym i jakościowym. Zgodnie z dyrektywą Parlamentu Europejskiego w sprawie użycia w transporcie biopaliw lub innych paliw odnawialnych, biogaz jest paliwem gazowym otrzymywanym z biomasy i/lub ulegającej biodegradacji części od[...]

Siarczki w instalacjach przemysłowych. Problemy techniczne i środowiskowe


  Siarczki należą do najbardziej niepożądanych składników wód naturalnych i roztworów wodnych. Wpływają one negatywnie na smak i zapach wód oraz nadają im właściwości korozyjne. Ponadto mogą ulegać emisji w postaci szkodliwego siarkowodoru, przyczyniając się do licznych problemów technicznych i środowiskowych (w tym odorowych). Przedstawiono właściwości siarczków w roztworach wodnych oraz skutki ich obecności w wodach naturalnych, ściekach komunalnych i przemysłowych oraz biomasie i produktach jej przetwarzania. A review, with 55 refs., of the occurrence of sulfides in natural waters, industrial and municipal wastewaters, as well as in biomass and products of its processing. Siarczki zawarte w roztworach wodnych wykazują szczególne właściwości w porównaniu z innymi anionami. Pogarszają właściwości organoleptyczne wody przeznaczonej do celów komunalnych, uniemożliwiają wykorzystanie jej do celów przemysłowych, wywołują korozję instalacji wykonanych ze stali. Ich podatność na utlenienie powoduje zmniejszenie ilości tlenu rozpuszczonego w wodzie, a produkty utlenienia stanowią przyczynę siarczanowej korozji elementów betonowych (np. zbiorników i rur kanalizacyjnych). Mogą ulegać emisji z wodnych roztworów w postaci siarkowodoru, który jest wysoce toksyczny i wywołuje problemy odorowe. Specyficzne właściwości siarczków sprawiają, że ich zawartość w wodzie stanowi poważny problem i zagrożenie w obrębie różnych instalacji przemysłowych. Celem pracy było dokonanie charakterystyki właściwości siarczków w roztworach wodnych, a także przeglądu problemów technicznych i środowiskowych jakie mogą stanowić te roztwory. Scharakteryzowano zagrożenia związane z ich obecnością w wodach naturalnych, ściekach komunalnych i przemysłowych oraz w biomasie i produktach jej przetwarzania. Właściwości siarczków w roztworach wodnych W roztworach wodnych, w zależności od pH, związki siarki dwuwartościowej (ZSD) mogą występować w formie cząsteczkowej[...]

Siarczki w środowisku wodnym. Cz. I. Zapobieganie powstawaniu


  Siarczki należą do najbardziej uciążliwych domieszek wszystkich środowisk wodnych. Mogą tworzyć się w sposób niekontrolowany, jeśli w wodach występują ich prekursory - materia organiczna i siarczany. Przedstawiono przegląd metod zapobiegania powstawaniu siarczków w roztworach wodnych przez natlenianie wód (tlenem atmosferycznym, technicznym lub zawartym w stałych nośnikach) oraz wprowadzanie do wód specjalnych domieszek - azotanów(V) lub azotanów(III). A review, with 42 refs., of methods for limiting the formation of sulfides by oxidn. with O2, peroxides or nitrates. Związki siarki dwuwartościowej (ZSD), do których należą siarkowodór (H2S(aq)), aniony wodorosiarczkowe (HSˉ) oraz siarczkowe (S2ˉ), to jedne z najbardziej niepożądanych składników wszystkich rodzajów wód (z wyjątkiem wód mineralnych wykorzystywanych w lecznictwie uzdrowiskowym). Związki te zawarte w wodzie znacząco pogarszają jej smak i zapach, przez co uniemożliwiają jej zastosowanie do celów komunalnych. Obecność siarczków w wodzie stanowi zagrożenie dla zdrowia, ze względu na możliwość emisji siarkowodoru, którego toksyczne właściwości stwierdza się już od zawartości w powietrzu powyżej 1 ppm. Siarkowodór jest jednym z najbardziej uciążliwych odorantów, o bardzo niskim progu węchowej wyczuwalności. Właściwości złowonne siarkowodoru daje się łatwo stwierdzić w przypadku procesów beztlenowego rozkładu materii organicznej (biomasy), co jest szczególnie charakterystyczne w okolicach oczyszczalni ścieków komunalnych i ferm hodowlanych (zwłaszcza trzody chlewnej)1-5). Uniwersytet Ekonomiczny we Wrocławiu Elżbieta Kociołek-Balawejder*, Łukasz J. Wilk Siarczki w środowisku wodnym. Cz. I. Zapobieganie powstawaniu Sulfides in aqueous environment. Part 1. Preventing the formation Mgr inż. Łukasz J. WILK w 2008 roku ukończył studia na Wydziale Inżynieryjno-Ekonomicznym Uniwersytetu Ekonomicznego we Wrocławiu. Obecnie jest asystentem w Katedrze Technologii [...]

Siarczki w środowisku wodnym. Cz. II. Zapobieganie emisji i usuwanie


  Podwyższone stężenie siarczków w wodach jest wynikiem działalności przemysłowej, a także niekontrolowanego tworzenia się tych związków w wodach o dużej zawartości prekursorów - siarczanów i materii organicznej. Wskazano możliwości ograniczania emisji siarkowodoru z roztworów zawierających siarczki oraz scharakteryzowano metody usuwania siarczków z tych środowisk - odpędzanie siarkowodoru powietrzem, wytrącenie trudno rozpuszczalnych siarczków metali ciężkich, utlenianie siarczków do produktów o mniejszej uciążliwości, głównie siarki elementarnej i siarczanów oraz adsorpcję utleniającą (reaktywną) na tlenkach metali. A review, with 34 refs., of methods for limiting the emission of sulfides by pptn. with Fe ions, chem. or electrochem. oxidn. or adsorption on metal oxides. Zawarte w wodach związki siarki dwuwartościowej (ZSD), do których należą siarkowodór (H2S(aq)), aniony wodorosiarczkowe (HSˉ) oraz siarczkowe (S2ˉ) ograniczają wykorzystanie wód do celów komunalnych i przemysłowych, działają korozyjnie na instalacje, są źródłem uciążliwego odoru. Obecność ZSD w wodach wynika z różnych przyczyn - z odprowadzania ze ściekami przemysłowymi (z kopalni siarki, hut, koksowni, rafinerii, zakładów celulozowo-papierniczych, garbarni), ale także z niekontrolowanego tworzenia się tych związków w wodach o dużej zawartości siarczanów i zanieczyszczonych materią organiczną (ścieki komunalne, gospodarcze, z hodowli zwierząt, z produkcji żywności)1-3. Celem opracowania było zebranie wiadomości o metodach ograniczania emisji siarkowodoru z roztworów zawierających ZSD, a także o metodach usuwania siarczków z tych środowisk. Siarczki usuwa się z wód przez odpędzanie siarkowodoru powietrzem, wytrącenie trudno rozpuszczalnych siarczków metali ciężkich, utlenianie siarczków do produktów o mniejszej toksyczności, głównie siarki elementarnej i siar- Uniwersytet Ekonomiczny we Wrocławiu Elżbieta Kociołek-Balawejder*, Łukasz J. Wilk Siarc[...]

 Strona 1