Wyniki 1-5 spośród 5 dla zapytania: authorDesc:"Maciej Kuchar"

Eksploatacyjne i technologiczne aspekty wibracyjnego zagęszczania wątków. Cz. I


  Wibracyjne zagęszczanie wątków w tkaninie po raz pierwszy opracowano i badano w Polsce. Uczynili to Wrocławski i Szosland na przełomie lat 60-tych i 70-tych ubiegłego wieku. Zidentyfikowano wówczas wpływ wibracyjnego dobicia na polepszenie warunków tkania przez zmniejszenie strefy dobicia, czyli odległości pomiędzy pierwszym stykiem z osnową nowo wprowadzonego wątku i przednim skrajnym położeniem bidła [1]. W artykule opisano badania stanowiskowe wpływu tego zjawiska na dynamiczne obciążenia osnowy oraz osiągane zagęszczenie tworzonej tkaniny. Jeśli podczas dobicia wątków płocha zacznie wibrować, wówczas następuje zmniejszenie oporów dobicia w stosunku do oporów dobicia płochą sztywną [2, 3, 12]. Fakt ten w sposób oczywisty powoduje skuteczniejsze dobicie wątku, czego efektem jest początkowo zwiększenie jego zagęszczenia w tkaninie. Jednak podziałka wątku jest kinematycznie utrzymana przez mechanizm odbioru tkaniny również w przypadku dobicia płochą wibrującą. Powstaje pewien stan nieustalony, w którym tworzona jest tkanina o mniejszej liczności niż liczność wynikająca z działania mechanizmu odbioru. A więc odbiór jest większy niż liczność tworzonej tkaniny. Zjawisko to powoduje przesuwanie się krawędzi tworzonej tkaniny w kierunku jej odbioru (przedniego skrajnego położenia bidła). Nieuchronnie prowadzi to do zmniejszenia siły dobicia, czyli z kolei mniej skutecznego dobicia. Proces przemieszczania[...]

Eksploatacyjne i technologiczne aspekty wibracyjnego zagęszczania wątków. Cz. II


  Na wytworzonych tkaninach zagęszczanych płochą wibrującą ze zmniejszonym odcinkiem odbieranej tkaniny, tak aby siła i strefa dobicia była taka sama jak w przypadku tkania z płochą sztywną (przypadek 3.), zidentyfikowano zwiększenie gęstości wątków w stosunku do tkanin zagęszczonych płochą sztywną (przypadek 1.). Na przedstawionym wykresie słupkowym (rys. 6.) pokazano uzyskane gęstości próbek tkanin zagęszczanych płochą wibrującą i sztywną w funkcji napięcia osnowy i strefy dobicia. Oznaczenia jak na rys. 4. i 5. (PWOS nr 4/2011 str. 26). Jako miarę zwiększenia zagęszczenia w tkaninie przyjęto stosunek osiągniętego zagęszczenia płochą wibrującą do zagęszczenia płochą sztywną przy tej samej wielkości strefy dobicia. Takie zagęszczenie względne, określane w pobliżu warunków granicznych tkania i nie tylko, w funkcji napięcia osnowy i strefy dobicia pokazano na wykresach (rys. 7. i 8.). Aby tkać gęściej, należy zwiększyć napięcie osnowy [14]. Ograniczeniem jest wzrost zrywności nitek osnowy. Jak wynika z wykresu (rys. 7.), wraz ze zwiększeniem napięcia osnowy, skuteczność zagęszczania płochą wibrującą zmniejsza się. Zidentyfikowano wpływ strefy dobicia na zagęszczenie tkaniny dobijanej wibracyjnie. Jak widać (rys. 8.), zagęszczenie rośnie wraz Maciej Kuchar, Jerzy Słodowy Eksploatacyjne i technologiczne aspekty wibracyjnego zagęszczania wątków. Cz. II 24 Przegląd - WOS 5/2011 płochą [...]

Sczepność nitek jako parametr towarzyszący technologicznym oporom tkania


  Cling of threads as a parameter accompanying the acting force during weaving Cling of threads has been identified as a measurable component of it was revealed dependence on the speed of its value rise. The nature of cling forces between weft and warp threads were determined in the oscillating relative motion. A dynamical system was identified by means phase characteristics of this force as a function of displacement and velocity in which the weft movement is accompanied by a pure elastic plastic deformation of the warp threads. 1. Wstęp Zjawisko sczepności pomiędzy nitkami polega na generowaniu siły oporu ruchu, nitek przesuwających się względem siebie lub odrywających się od siebie, w zasadzie bez wzajemnego oddziaływania poprzecznego względem nitek. Jedynym możliwym oddziaływaniem w kierunku poprzecznym są siły adhezji. Zjawisko sczepności często towarzyszy oporom tarcia pomiędzy przesuwającymi się wzajemnie nitkami. Zjawisko to tłumaczy się wzajemnym stochastycznym przeplataniem się luźnych włókien, praktycznie zawsze w jakimś stopniu wystającym z zasadniczego rdzenia nitki [1, 2] (rys. 1.). Siła sczepności identyfikowana jest w wielu opracowaniach dotyczących tworzenia tkaniny na krośnie. Pojawia się w aspekcie oporu rozczepiania nitek podczas tworzenia przesmyku [2]. Jest odpowiedzialna w głównej mierze za siłę oporu mijania gałęzi przesmyku [3]. Pojawia się również jako składowa sił oporu towarzysząca dobiciu podczas zagęszczania tkaniny [4]. Rys. 1. Nitki z luźnej przędzy o dużej sczepności we wzajemnym kontakcie O wpływie siły sczepności na naprężenia nitek podczas tworzenia osnowy wspomina się także w opracowaniach dotyczących technologii dziewiarskich [5]. Znaczenie siły sczepności w tym przypadku (w porównaniu do tkactwa) jest mniejsze, ponieważ równolegle ułożone nitki w osnowie dziewiarskiej występują w większym oddaleniu od siebie, a także dlatego, że w dziewiarstwie przędze z włókien ciętych (sczepne) wykorzys[...]

Analiza mocy układu magnetoelektrycznego wzbudnika ruchu drgającego w warunkach pracy przerywanej

Czytaj za darmo! »

Zaprezentowano koncepcję magneto-elektrycznego wzbudnika ruchu drgań płochy w wibracyjnym mechanizmie bidłowym. Przedstawiono konstrukcję wzbudnika. Na drodze teoretycznej przeanalizowano parametry jego działania takie jak moc i siła. Wykonano bilans cieplny urządzenia. Analizę wzbudnika osadzono w realiach specyfiki działania mechanizmu bidłowego. Abstract. The concept of magneto-electrical ac[...]

Analiza wydatkowanej pracy w procesie wibracyjnego zagęszczania wątków podczas tkania

Czytaj za darmo! »

Mechanizm bidłowy w krośnie tkackim jest jednym z najbardziej energochłonnych mechanizmów. Według szacunków mechanizm bidłowy pochłania 20 - 40% mocy wału głównego w maszynie. Przyczyn tej energochłonności upatruje się w relatywnie dużych siłach oporu towarzyszących wpychaniu wątków pomiędzy nitki osnowy (tzw. dobiciu wątków) szczególnie, podczas wytwarzania gęstych tkanin. Określenie energii dobicia wątków - energii całkowicie dyssypowanej przez tkaninę, wydaje się istotnym zagadnieniem szczególnie w kontekście dobicia wibracyjnego, w którym część energii dobicia generuje dodatkowy wzbudnik drgań płochy. Dobicie wibracyjne jest stosowane w celu zmniejszenia obciążeń dynamicznych bidła i osnowy. Ideą dobicia wibracyjnego jest nałożenie na zasadniczy ruch płochy na bidle podczas dobicia wątku dodatkowego ruchu wibracyjnego samej płochy (rys. 1.) [2]. Obydwa te ruchome elementy zarówno bidło jak i wzbudnik ruchu wibracyjnego wykonują pracę podczas dobicia wątków. Przewiduje się, że ze względu na skomplikowany, reologiczny charakter oporów ruchu wątku po osnowie, sumaryczna praca dobicia wibracyjnego może zasadniczo różnić się od pracy podczas dobicia płochą sztywną.Dokonano analizy sił, przemieszczeń i w konsekwencji pracy w procesie dobicia. Porównano dwa przypadki: 1 dobicie klasyczne płochą sztywną, 2 dobicie płochą wibrującą. Obydwa z takimi samymi, parametrami tkania (napięcie osnowy, średnica wątku i osnowy, faza dobicia w cyklu tkackim, osiągnięte w wyniku dobicia zagęszczenie wątków w wytwarzanej tkaninie). Celem porównania jest określenie pracy wykonanej przez mechanizm bidłowy podczas dobicia płochą wibrującą względem dobicia klasycznego - płochą sztywną. Badania eksperymentalne w tym zakresie są pracochłonne i długotrwałe [2], dlatego zbudowano algorytm analityczny umożliwiający obliczanie pracy na drodze teoretycznej. Pracę dobicia określono zasadniczo na podstawie algorytmu i komputerowej symulacji. Jednak ważnym j[...]

 Strona 1