Wyniki 1-5 spośród 5 dla zapytania: authorDesc:"Agnieszka Śmieszek"

Chemical-biological evaluation of foragers mineral supplements Chemiczno-biologiczna ocena stosowanych paszowych dodatków mineralnych DOI:10.12916/przemchem.2014.1219


  Eight horses were feeded with a fooder with an increased concn. of minerals and vitamins. An increase in Mg, Ca, Zn and Se content and a decrease in Si and S content in hair was obsd. In the blood serum, an increased concn. of Cu and Zn and a decreased concn. of P, Fe and Ca was evidenced. A correlation between the elements was noted more for the content of elements in hair than in blood. The method for hair anal. was more efficient than the blood anal. Dokonano chemiczno-biologicznej oceny stosowania dodatku mineralno-witaminowego w żywieniu koni. Suplementacja spowodowała wzrost zawartości Mg, Ca, Zn, Se oraz zmniejszenie zawartości Si i S we włosach. W surowicy krwi grupy doświadczalnej nastąpił wzrost zawartości Cu i Zn oraz obniżenie stężenia P, Fe i Ca. Pomiędzy badanymi pierwiastkami odnotowano więcej zależności dla zawartości pierwiastków we włosach niż we krwi. Stwierdzono, że metoda trichoskopowa jest lepszym indykatorem profilu mineralnego organizmu niż badanie krwi. Podstawą racjonalnego chowu i hodowli zwierząt gospodarskich jest ich prawidłowe żywienie. Zawartość mikroelementów w tradycyjnych materiałach paszowych jest zbyt niska, aby pokryć zapotrzebowanie zwierząt na poszczególne pierwiastki. W związku z tym, w nowo-czesnym rolnictwie, w celu uzupełnienia niedoborów witaminowych i pierwiastkowych wykorzystuje się dodatki paszowe. Sposób użycia oraz monitorowania dodatków paszowych, jak również specyfikacja ich kategorii zostały określone w unijnym rozporządzeniu1). Istotnym elementem produkcji zwierzęcej jest jej opłacalność, dlatego też zastosowanie różnego rodzaju dodatków paszowych oprócz korzyści zdrowotnych musi być ekonomicznie uzasadnione. Szeroko rozpowszechnione na rynku paszowym dodatki mineralno-witaminowe należą do kategorii dodatków dietetycznych i zootechnicznych. Zarówno niedobór, jak i nadmiar makro- i mikroelementów może zaburzać homeostazę organizmu i wpływać na produktywność zwierząt2- 4[...]

Effect of paramagnetic iron oxide nanoparticles on distribution of mesenchymal stem cells cultured in the presence of static magnetic field Ocena wpływu nanocząstek tlenku żelaza na rozmieszczenie mezenchymalnych komórek macierzystych hodowanych w obecności statycznego pola magnetycznego DOI:10.15199/62.2015.9.35


  Fe2O3 nanoparticles were pptd. with NH3 from aq. soln. of Fe(NO3)2, dispersed in UV field and added to a mesenchymal stem cell culture to move the cells in magnetic field. The orientation of the cells in magnetic field was obsd. Porównano wpływ różnych kombinacji dodatku nanocząstek żelaza i hodowli w obecności statycznego pola magnetycznego na wzrost i dystrybucję mezenchymalych komórek macierzystych. Oceniono również, czy dodatek tlenku żelaza umożliwia przyciąganie komórek wzdłuż przebiegu linii pola magnetycznego. Nanotechnologia jest nową interdyscyplinarną dziedziną nauki zajmującą się zarówno projektowaniem, jak i inżynierią materiałów i struktur o rozmiarach nanometrycznych (poniżej 500 nm). Łączy ona w sobie wybrane obszary fizyki, chemii, materiałoznawstwa, a także biologii molekularnej. Kilka ostatnich lat intensywnych badań doprowadziło do opracowania nanomateriałów medycznych, których zastosowanie w praktyce eksperymentalnej i klinicznej otworzyło wiele możliwości terapeutycznych m.in. przez zastosowanie systemu kontrolowanego dostarczania leków1-3). Najbardziej obiecującymi i jednocześnie mającymi coraz większe znaczenie w medycynie i przemyśle są nanocząstki magnetyczne4, 5). Niezaprzeczalną ich zaletą jest możliwość modyfikacji właściwości poprzez rozmieszczanie w przestrzeni i tworzenie układów hybrydowych6). Nanocząstki są również zdolne do organizowania się w polu magnetycznym. W obecności takiego pola obserwuje się orientację dipoli, a tym samym przyciąganie nanocząstek7). Dzięki tym właściwościom stają się one materiałami o szerokim zakresie zastosowań, do których można zaliczyć m.in. wykorzystanie ich w biomedycynie jako nowych narzędzi diagnostycznych, a także do immobilizacji ligandów, reagentów i enzymów8). Jednym z najważniejszych nanomateriałów do zastosowań biomedycznych jest nanostrukturalny magnetyczny tlenek żelaza ION (iron oxide nanoparticles)9-11). Jednak niemodyfikowane nanocząstki żelaza s[...]

Effect of oxide materials synthesized with sol-gel method on adhesion of mesenchymal stem cells. Wpływ materiałów tlenkowych syntezowanych metodą zol-żel na adhezję mezenchymalnych komórek macierzystych


  SiO2 and TiO2 surface layers were deposited on metallic and glass substrates by sol–gel method (dip-coating) by using (EtO)4Si and (BuO)4Ti precursors. The coating resulted in an improvement of adhesion of adipose-derived mesenchymol stem cells to the substrate surface.Przedstawiono wyniki oceny biokompatybilności powłok krzemionkowych i tytanianowych syntetyzowanych metodą zol-żel oraz nanoszonych techniką zanurzeniową (dipcoating), na wybrane podłoża. Modyfikacja obejmowała podłoża wykonane ze stali chirurgicznej 316L oraz ze szkła, które uznano za materiał referencyjny. Testy biologiczne prowadzono z wykorzystaniem mezenchymalnych komórek macierzystych izolowanych z tkanki tłuszczowej. Przeprowadzone analizy wykazały, że modyfikacja podłoża metalicznego powłoką tytanianową znacząco poprawiła adhezję komórek. Wytworzone materiały nie wykazywały toksycznego wpływu na komórki, o czym świadczyło utrzymanie prawidłowej morfologii oraz architektury wzrostu hodowli na powierzchni testowanych podłoży. Uzyskane wyniki stanowią punkt wyjścia do dalszych modyfikacji metalicznych materiałów medycznych, których celem będzie zwiększenie stopnia ich biozgodności. Nowoczesne materiały implantacyjne znajdują coraz szersze zastosowanie w medycynie regeneracyjnej, a zwłaszcza w zakresie ortopedii oraz stomatologii1, 2). Dynamiczny rozwój implantologii pociąga za sobą rozwój inżynierii materiałowej. Implanty wykorzystywane w ortopedii i stomatologii produkowane są najczęściej na bazie stali austenitycznej 316L, określanej również jako stal chirurgiczna3, 4). Stosuje się ją powszechnie w formie śrub lub płyt ortopedycznych. Głównymi zaletami implantów wykonywanych na bazie stali 316L jest ich mechaniczna wytrzymałość, akceptowalna biokompatybilność, a także atrakcyjność ekonomiczna. Pomimo wielu pozytywnych cech stali 316L, nie sposób zwrócić uwagę na istotną [...]

Evaluation of the cellular response to hybrid materials (SiO2/TiO2), depending on the used precursors in the sol-gel method.Ocena odpowiedzi komórkowej na materiały hybrydowe (SiO2/TiO2) w zależności od zastosowanych prekursorów metody zol-żel


  Hybrid SiO2/TiO2 coatings were deposited on steel surface by sol-gel method using i-Bu(EtO)3Si, Pr(EtO)3Si, (BuO)4Ti and (i-PrO)4Ti precursors, stabilized at 250°C for 12 h and tested for biocompatibility with mesenchymal stem cells for 168 h. The coatings showed a balonced effect on the cell adhesion and proliferation. Odpowiednio modyfikowane nieorganiczne materiały hybrydowe, takie jak np. krzemionkowo- tytanianowe (SiO2/TiO2), mogą wykazywać właściwości odpowiadające wymaganiom stawianym biomateriałom. Przedstawiono wytwarzanie powłok SiO2/TiO2 metodą zol-żel na podłożach ze stali 316L oraz ich odpowiedź biologiczną w zależności od użytych reagentów. Przeprowadzone obserwacje mikroskopowe (SEM), analizy składu (EDX) oraz hodowle komórkowe wskazują, że powłoki otrzymane z mieszaniny tetra-n-butoksytytanu i izobutylo- tri-metoksysilanu utrzymywały tempo proliferacji komorek na bardziej zrownowa.onym poziomie ni. pow.oki hybrydowe otrzymane na bazie tetraizopropoksytytanu i propylotri- etoksysilanu. Otrzymane wyniki .wiadcz. o wp.ywie podstawnikow alkilowych lub alkoksylowych obecnych w .a.cuchach bocznych prekursorow na odpowied. komorkow.. W ostatnich latach obserwuje si. rosn.ce zapotrzebowanie na materia.y dla medycyny regeneracyjnej, charakteryzuj.ce si. podwy.szon. trwa.o.ci. w .rodowisku biologicznym oraz w.a.ciwo.ciami aktywuj.cymi odpowied. komorkow.1.3). Materia.ami stosowanymi do wytwarzania implantow kostnych oprocz metali i ich stopow s. tworzywa ceramiczne oraz polimery4, 5). Pomimo wielu zalet biomateria.y te posiadaj. wiele niekorzystnych cech. W przypadku materia.ow ceramicznych jest to m.in. krucho.. lub ma.a odporno.. na cykliczne obci..enia, co ogranicza ich zastosowanie jako implantow kostnych6.8). Materia.y metaliczne, m.in. stale austenityczne, ciesz. si. du.. po[...]

Biologically active oxide coatings, produced by the sol-gel method on steel implant. Biologicznie aktywne powłoki otrzymywane metodą zol-żel na metalicznych materiałach implantacyjnych


  SiO2, TiO2 and SiO2/TiO2 coating were produced by hydrolysis of (BuO)4Ti, (i-PrO)4Ti, i-Bu(EtO)3Si, (EtO)4Si and (MeO)4Si precursors and deposited on steel surface by dip-coating. The coatings showed structural homogeneity, high adhesion to the substrate and stimulating effect on the cells. The TiO2 coating was distinguished by the highest proliferation activity. Metodę zol-żel zastosowano do otrzymywania powłok krzemionkowych (SiO2), tytanianowych (TiO2) oraz hybrydowych (SiO2/TiO2) naniesionych metodą dip-coating na podłoża ze stali austenitycznej 316L w celu poprawy jej biozgodności. Ocenę morfologii powierzchni oraz składu pierwiastkowego otrzymanych materiałów wykonano za pomocą analizy SEM-EDX, zaś identyfikację ugrupowań chemicznych przeprowadzono z wykorzystaniem spektroskopii ramanowskiej. Ponadto określono wpływ jednoosiowego statycznego rozciągania na ciągłość powłok naniesionych na podłoża metaliczne. Biokompatybilność otrzymanych materiałów oceniono w badaniach in vitro z zastosowaniem mezenchymalnych komórek macierzystych izolowanych z tkanki tłuszczowej ADMSC (adipose-derived mesenchymal stem cells). Otrzymane wyniki wskazują, że tlenko-we powłoki tytaninanowe, krzemionkowe oraz hybrydowe naniesione na podłoże metaliczne z zastosowaniem metody zol-żel istotnie stymulują komórki macierzyste do proliferacji. Właściwości powierzchniowe, fizykochemiczne oraz biologiczne materiałów implantacyjnych, otrzymywanych metodą zol-żel, są przedmiotem badań wielu ośrodków naukowych na świecie1-5). Wciąż jednak poszukuje się, zależności pomiędzy prekursorami użytymi w syntezie, a właściwościami strukturalnymi, mechanicznymi oraz biologicznymi otrzymywanych biomateriałów. Nie można jednak pomijać wpływu katalizatorów, temperatury stabilizacji i innych parametrów wytwarzania materiałów, na ich końcowe właściwości6). Należy pamiętać, że atomy centralne prekursorów są bazą docelowych sieci tlenkowych. [...]

 Strona 1