Wyniki 1-4 spośród 4 dla zapytania: authorDesc:"JAROSŁAW WROŃSKI"

Jak wyceniać przedsiębiorstwa? DOI:

Czytaj za darmo! »

W artykule z w r ó c o n o uwagę na ogólne reguły wartościowania. Omówiono dwie podstawowe grupy metod wyceny majątku firmy, tzn. poprzez określenie wartości wszystkich jej aktywów i poprzez określenie jej zdolności do tworzenia zysku. Wycena wartości przedsiębiorstwa jest istotnym problemem związanym z procesem prywatyzacji. W Polsce taka wycena jest - z powodu braku sprzyjających warunków ekonomicznych - niemożliwa. W krajach zachodnich cena przedsiębiorstwa jest ustalana na rynku, a właściwie dotyczy to jego segmentu zwanego rynkiem kapitałowym. W Polsce nie ma takiego rynku i wydaje się, że w najbliższej przyszłości nie będzie on jeszcze ukształtowany. Jednak warto się zastanowić nad możliwymi metodami wyceny, gdyż kwestia ta okaże się niezwykle ważna podczas prywatyzacji. Ustalenie zbyt dużej wartości majątku może zniechęcić potencjalnych inwestorów. Z kolei wycena zbyt niska n a r a ż a budżet i społeczeństwo na straty, wywołuje zjawiska patologiczne i może budzić kontrowersje polityczne. Wycena majątku jest tym łatwiejsza, im bardziej sprawny jest mechanizm rynkowy, a w szczególności rynek kapitałowy. Łatwo ustala się wartość takiego przedsiębiorstwa, którego papiery wartościowe są przedmiotem obrotu na rynku kapitałowym. Podobnie rzecz wygląda, gdy sprzedaż całego przedsiębiorstwa lub składników jego majątku następuje w drodze przetargu z udziałem firm brokerskich, co daje właściwe gwarancje, że przedsiębiorstwo zostanie sprzedane po cenie odpowiadającej jego realnej wartości rynkowej. Wartość przedsiębiorstwa najczęściej ustala się w celu zmiany w nim stosunków własnościowych. Ponieważ wycena zawsze ma charakter instrumentalny, należy wyraźnie określić jej cel (determinuje on metodę wyceny). Wybór (lub stworzenie) takiej metody wyceny, k t ó r a umożliwiłaby potencjalnym inwestorom podejmowanie optymalnych decyzji, a dotychczasowym właścicielom jak najlepsze warunki wycofania kapitału, jest zagadnieniem szczególnej wa[...]

Uwarunkowania przekształceń własnościowych przedsiębiorstw DOI:

Czytaj za darmo! »

Przedstawiono dyskutowaną obecnie problematykę zmian w sferze własności. Omówiono trzy główne kierunki rozważań, tj. prywatyzację własności państwowej (tzn. oddanie kontroli nad przedsiębiorstwem w ręce prywatnych właścicieli), własność samorządową (tzn. oddanie władzy w przedsiębiorstwie załodze lub jej przedstawicielom) i przekształcenia przedsiębiorstw w spółki akcyjne. W dyskusji nad kierunkami przekształceń gospodarki, a zwłaszcza systemu jej funkcjonowania, na pierwszy plan wysuwa się problematyka zmian w sferze własności. Zarówno koncepcja, jak i konkretne rozwiązania reformy gospodarczej zawarte w Kierunkach Reformy Gospodarczej (1989 r.) oraz w aktach normatywnych wprowadzających reformę nie stawiały tego problemu w centrum uwagi i w praktyce została jedynie sformułowana teza o równouprawnieniu sektorów. Obecnie sytuacja w tej dziedzinie radykalnie się zmieniła. Główne założenia i kierunki programu gospodarczego (opublikowane w październiku 1989 r.) zawierają wyraźne stwierdzenie, że polska gospodarka wymaga zasadniczych zmian w celu stworzenia systemu rynkowego zbliżonego do istniejących w krajach wysoko rozwiniętych. Ma to nastąpić szybko za pomocą radykalnych działań polegających m.in. na wprowadzeniu wolnego rynku, własności prywatnej, kapitału, konkurencji, giełdy, a nawet bankructwa i bezrobocia. Powszechnie się uważa, że głównym lekarstwem na niewydolną gospodarkę jest wolny rynek i - co się z nim ściśle wiąże - zróżnicowanie i bogactwo form własności. Podstawą bowiem funkcjonowania mechanizmu rynkowego jest ekonomiczna wymiana dóbr w trakcie walki negocjacyjnej, czyli proces dobrowolnego i odpłatnego przelewania na drugi podmiot możliwości posiadania majątku. Bez posiadania dóbr (własności) wymiana, w znaczeniu ekonomicznym, jest niemożliwa; może być tylko ich fizycznym przemieszczaniem od jednego ubezwłasnowolnionego podmiotu do drugiego za pomocą administracyjnego rozdzielnictwa w naturze. Jak dowodzi dotych[...]

Rynek kapitałowy - akcje, obligacje DOI:

Czytaj za darmo! »

W artykule zdefiniowano pojęcie giełdy papierów wartościowych. Omówiono rynek papierów wartościowych o charakterze inwestycyjnym, tzn. obligacje i akcje. Teza o konieczności urynkowienia naszej gospodarki jest powszechnie aprobowana. Nie ulega wątpliwości, że ten kierunek przekształceń gospodarki jest nie tylko właściwy, lecz także jedynie rozsądny. Należy jednak precyzyjnie określić treść procesu urynkowienia, jego zakres i konsekwencje, jednocześnie pamiętając o tym, że nie może to być model wyidealizowanego rynku wolnokonkurencyjnego Saya czy Marshalla, gdyż nie mogą być spełnione podstawowe warunki działania takiego rynku (jak np. istnienie konkurencji doskonałej czy działanie podmiotów gospodarczych według zasad homo oeconomicuś). Wykazało to wielu ekonomistów (m.in. M. Dobb, I.K. Galbraith), a samą koncepcję wolnej konkurencji poddał druzgocącej krytyce O. Morgernstern. Przestawiając gospodarkę na tory rynkowe, trzeba też wskazać na ograniczenia rynku w pełnieniu funkcji regulacyjnych. Doświadczenie historyczne pokazało bowiem, że w żadnym kraju gospodarka rynkowa nie zapewniła warlasowskiej równowagi ogólnej**’ ani też zrównoważonego, stabilnego rozwoju gospodarczego. Regulacja rynkowa prowadzi do wielu ujemnych skutków, z których szczególnie groźne są: inflacja, bezrobocie, wahania koniunkturalne oraz dysproporcje w podziale dóbr. Ponadto należy uwzględnić stan świadomości społeczeństwa, które będzie bronić osiągniętej pozycji oraz stawiać opór brutalnym nieraz prawom rynku. Mankamenty mechanizmu rynkowego w niczym nie umniejszają jego roli w regulowaniu gospodarki, zwłaszcza w mikroskali. Jak dotąd nie poznano lepszego mechanizmu osiągania racjonalności mikroekonomicznej niż mechanizm rynkowy i właściwe mu motywacje ekonomiczne. Nie można jednak prymitywizować pojęcia rynku i utożsamiać go z zupełną swobodą gospodarczą. Obecnie nie ma państwa o czysto rynkowej postaci gospodarki. Funkcjonuje tylko gospodarka mie[...]

Restrukturyzacja przemysłu chemicznego a Fundusz Zmian Strukturalnych w Przemyśle DOI:

Czytaj za darmo! »

W artykule omówiono pojęcie restrukturyzacji. Scharakteryzowano strukturę organizacyjną i podano kierunki działania Funduszu Zmian Strukturalnych w Przemyśle. Kluczowym zagadnieniem obecnej polityki gospodarczej jest restrukturyzacja polskiego przemysłu. Nasza gospodarka, aby mogła prawidłowo funkcjonować, musi przebudować swoją strukturę. W uchwale programowej X Zjazdu PZPR z lipca 1986 r. jednoznacznie określono rolę restrukturyzacji: Dominującym długofalowym kierunkiem przekształceń strukturalnych będzie zwiększenie udziału przemysłu przetwórczego w całej produkcji przemysłowej i w tworzeniu dochodu narodowego. Szczególnie istotnym kryterium zmian strukturalnych musi być rozwój efektywnego eksportu. Definicję restrukturyzacji podał A. Karpiński w pracy "Restrukturyzacja gospodarki w Polsce i na świecie" (Warszawa 1986): Proces restrukturyzacji to zmiany strukturalne w bazie materialnej społeczeństwa, które prowadzą do zwiększenia roli wszystkich tych elementów struktury, które reprezentują nowoczesność i z reguły wyższą efektywność od rozwiązań dotychczasowych. Towarzyszą temu najczęściej bardziej efektywne rozwiązania w sferze systemu funkcjonowania gospodarki, korzystniejsze relacje między nakładami a wynikami gospodarczymi, a w rezultacie postęp w zaspokajaniu potrzeb ludzkich. Są to więc stopniowe przekształcenia w zakresie rozmiarów i proporcji produkcji, metod wytwarzania, układów własnościowych i systemów zarządzania. Warunkiem powodzenia restrukturyzacji jest aktywna i radykalna polityka przemysłowa państwa opierająca się na parametrach ekonomicznych, zamówieniach rządowych, inwestycjach centralnych, centralnych programach badawczo-rozwojowych. Powinna ona stwarzać preferencje dla rozwoju określonych przedsiębiorstw i gałęzi przemysłowych. Udogodnieniami tymi mogą być ulgi podatkowe, udzielane na dogodnych warunkach kredyty lub subwencje, pomoc techniczno-organizacyjna, liberalizacja przepisów celnych. Intensywny r[...]

 Strona 1