Wyniki 1-7 spośród 7 dla zapytania: authorDesc:"Danuta Sugier"

Wpływ doglebowych dawek boru na zawartość tego składnika w glebie i liściach chmielu oraz na plony szyszek i zawartość alfa-kwasów


  W badaniach polowych prowadzonych w latach 2005-2007 oceniono wpływ zróżnicowanych dawek boru (0, 400, 2000 i 4000 g/ha) stosowanych doglebowo na zawartość tego składnika w glebie i liściach chmielu oraz na plony szyszek i zawartość w nich α-kwasów. Bor był stosowany w formie boraksu (Na2B4O7∙10H2O). B was added as Na2B4O7∙10H2O to soil (B doses up to 4000 g/ha) used for growing hop for 3 years to follow the B content both in the soil and in hop leaves. The B contents in soil and hop leaves increased with increasing the B doses and application time. The B amt. of 2000 g/ha gave the highest content of α-acids and the highest yield and quality of the hops. Bor jest najbardziej deficytowym pierwiastkiem spośród mikroelementów w glebach Polski. Według badań Instytutu Uprawy Nawożenia i Gleboznawstwa w Puławach jego niedobory występują w 75% naszych gleb1, 3, 7). Bor jest mikroelementem niezbędnym do prawidłowego wzrostu i rozwoju, bowiem stymuluje wzrost i podział komórek4, 5, 8). Jego niedobory powodują zamieranie stożków wzrostu (wierzchołkowych części pędów i korzeni), dlatego nazywany jest "pierwiastkiem młodości". Bor pełni też ważną funkcję w tworzeniu organów generatywnych: zawiązków kwiatowych, owoców i nasion2). Przy jego niedoborze zakłócony jest proces kiełkowania pyłku i wzrost łagiewki pyłkowej5, 6). Na roślinach chmielu niedobór ten objawia się słabym wzrostem roślin, młode pędy są nienormalnie zgrubiałe, sztywne i słabo ulistnione, zaś ich wierzchołki obumierają i zasychają. W roztworze glebowym i kompleksie sorpcyjnym bor występuje w postaci kwasu borowego (H3BO3). Przez rośliny jest pobierany głównie w postaci anionu BO3 3- i przemieszczany do części nadziemnych z prądem transpiracyjnym4, 8). Duży wpływ na stopień odżywienia roślin borem wywiera nie tylko jego ogólna zawartość w glebie, ale też odczyn gleby, zawartość innych pierwiastków (zależności antagonistyczne) oraz przebieg pogody[...]

Wpływ doglebowych dawek boru na zawartość tego składnika w glebie i liściach chmielu oraz na plony szyszek i zawartość alfa-kwasów


  W badaniach polowych prowadzonych w latach 2005-2007 oceniono wpływ zróżnicowanych dawek boru (0, 400, 2000 i 4000 g/ha) stosowanych doglebowo na zawartość tego składnika w glebie i liściach chmielu oraz na plony szyszek i zawartość w nich α-kwasów. Bor był stosowany w formie boraksu (Na2B4O7∙10H2O). B was added as Na2B4O7∙10H2O to soil (B doses up to 4000 g/ha) used for growing hop for 3 years to follow the B content both in the soil and in hop leaves. The B contents in soil and hop leaves increased with increasing the B doses and application time. The B amt. of 2000 g/ha gave the highest content of α-acids and the highest yield and quality of the hops. Bor jest najbardziej deficytowym pierwiastkiem spośród mikroelementów w glebach Polski. Według badań Instytutu Uprawy Nawożenia i Gleboznawstwa w Puławach jego niedobory występują w 75% naszych gleb1, 3, 7). Bor jest mikroelementem niezbędnym do prawidłowego wzrostu i rozwoju, bowiem stymuluje wzrost i podział komórek4, 5, 8). Jego niedobory powodują zamieranie stożków wzrostu (wierzchołkowych części pędów i korzeni), dlatego nazywany jest "pierwiastkiem młodości". Bor pełni też ważną funkcję w tworzeniu organów generatywnych: zawiązków kwiatowych, owoców i nasion2). Przy jego niedoborze zakłócony jest proces kiełkowania pyłku i wzrost łagiewki pyłkowej5, 6). Na roślinach chmielu niedobór ten objawia się słabym wzrostem roślin, młode pędy są nienormalnie zgrubiałe, sztywne i słabo ulistnione, zaś ich wierzchołki obumierają i zasychają. W roztworze glebowym i kompleksie sorpcyjnym bor występuje w postaci kwasu borowego (H3BO3). Przez rośliny jest pobierany głównie w postaci anionu BO3 3- i przemieszczany do części nadziemnych z prądem transpiracyjnym4, 8). Duży wpływ na stopień odżywienia roślin borem wywiera nie tylko jego ogólna zawartość w glebie, ale też odczyn gleby, zawartość innych pierwiastków (zależności antagonistyczne) oraz przebieg pogody[...]

Wpływ opakowania i czasu przechowywania na jakość surowców zielarskich


  Wstęp Niezwykle ważnym zagadnieniem dla przemysłu zielarskiego, jak też spożywczego jest właściwe opakowanie i przechowywanie zakonserwowanego surowca. Przy tym dla każdego rodzaju surowca należy stosować odpowiednie opakowanie, zabezpieczające przed zawilgotnieniem, pleśnieniem i rozkładem związków czynnych. Opakowania szczelne są zalecane dla surowców silnie higroskopijnych, aromatycznych lub zawierających łatwo rozpadające się substancje aktywne. Opakowania półszczelne i zwykłe stosuje się do surowców masowych, aromatycznych o mniej lotnych składnikach oraz mniej higroskopijnych. Opakowania przewiewne polecane są zaś dla surowców niearomatycznych, mniej wrażliwych na zmiany warunków atmosferycznych lub takich, które łatwo się zaparzają. W praktyce w naszym kraju najczęściej stosowane są opakowania jutowe (tzw. wańtuchy), z tworzyw sztucznych lub worki papierowe (Elbanowska 1994, Kołodziej 2010). Podobnie w UE oraz w Indiach stosuje się opakowania polietylenowe (HDPE/LDPE) lub otrzymane z tkanin z włókien naturalnych (Masand i in. 2014). Surowiec roślinny przeznaczony do produkcji preparatówleczniczych nie powinien być przechowywany zbyt długo, ponieważ wraz z upływem czasu następuje rozkład substancji czynnych i surowiec traci na wartości. Dowiedziono, że surowce zawierające alkaloidy lub niektóre glikozydy po 5-10 latach tracą kilka procent substancji aktywnych, surowce garbnikowe - po 2-3 latach ok. 20%, natomiast olejkowe - w zależności od opakowania: w poliamidowych lub blaszanych ubywa 5-10% w ciągu roku, w polietylenowych lub z polichlorku winylu - po kilku miesiącach nawet do 50% (Elbanowska 1994). Te ostatnie substancje aktywne - olejki eteryczne stanowią heterogenną grupę produktów roślinnych o zróżnicowanym charakterze chemicznym, które wykazują szerokie spektrum właściwości farmakologicznych. Od dawna znane są jako zapachowe substancje roślinne stosowane do celów kosmetycznych, dezynfeku[...]

Ocena strat cynku i boru w wyniku płukania próbek liści chmielu po dolistnym wniesieniu tych składników. Symulacja opadów deszczu


  Do oceny stanu odżywienia roślin pobiera się tzw. części wskaźnikowe, najczęściej liście, w których analizowana jest zawartość ocenianych składników. Przed analizą chemiczną liści wskazane jest zmycie z ich powierzchni części wniesionych, a nie pobranych przez roślinę składników. W związku z tym połowę próbek liści z poszczególnych obiektów badawczych poddano płukaniu w wodzie destylowanej, zaś drugiej nie płukano. Cynk stosowany był w formie oprysku roztworem ZnSO4·7H2O i chelatu Zn (nawóz Insol Zn), zaś bor w postaci boraksu (Na2B4O7·10H2O) i boroetanoloaminy (nawóz Insol B). Celem pracy było określenie w jakim stopniu bor i cynk ulegają zmyciu z powierzchni liści po dwóch, pięciu i dziesięciu dniach od dolistnej aplikacji nawozów. Uzyskane wyniki wskazują, że aplikowany dolistnie bor, zwłaszcza w postaci Na2B4O7·10H2O ulegał wyraźnie mniejszym stratom w wyniku płukania próbek liści niż cynk wnoszony w postaci obydwu nawozów, a zwłaszcza siarczanu, z którego wypłukiwany był w większym stopniu niż ze schelatowanej formy Zn (Insolu Zn). Spadek zawartości ocenianych składników w wyniku płukania próbek liści można więc odnieść do ich ewentualnych strat w wyniku opadów deszczu. Hop leaves were sprayed in plantation with aq. solns. of ZnSO4, com. Zn chelate, Na2B4O7 · 10H2O and com. B chelate with NH2CH2CH2OH and then rinsed with H2O after 2, 5, of the and 10 days to det. the efficiency of the foliar application of the elements. The Zn was removed from leaves to a higher extent than B. Spośród mikroelementów największe znaczenie w uprawie chmielu mają cynk i bor1, 5, 6, 8). Niedobór tych pierwiastków prowadzi do zaburzeń funkcji fizjologicznych roślin, co przekłada się na ich wzrost, rozwój i plonowanie. Główną przyczyną niedoboru cynku w roślinach chmielu są wysokie dawki fosforu, który blokuje pobieranie tego mikroelementu z gleby lub utrudnia jego przemies[...]

Effect of soil-applied doses of zinc on its content in the leaves of hops, on the yield and on the content of [alfa]-acids. Wpływ doglebowych dawek cynku na zawartość tego składnika w glebie i liściach chmielu oraz na plony szyszek i zawartość [alfa]-kwasów


  ZnSO4·7H2O was added to soil (Zn doses up to 4000 g/ha) for hop cultivation in 2005–2007 to det. the effect of Zn on the hop yield and content of α-acids under field test conditions. The Zn content in the soil and in hop leaves increased with increasing Zn doses. No significant effect of Zn addn. to soil on the hop crops and α-acid content in hops was obsd. W badaniach polowych prowadzonych w latach 2005-2007 oceniano wpływ doglebowych dawek cynku na zawartość tego składnika w glebie i w liściach chmielu oraz na plony szyszek i zawartość α-kwasów. Cynk wnoszono corocznie do gleby chmielnika w formie ZnSO4·7H2O, w dawkach: 0, 400, 2000 i 4000 g Zn/ha. Spośród mikroelementów największe znaczenie w uprawie chmielu ma cynk i bor1-5). Główną przyczyną niedoboru cynku w roślinach chmielu są wysokie dawki fosforu, który może blokować pobieranie cynku, zwł. w warunkach dużego pH gleby (powyżej 6,5). Takkar i współpr.6) twierdzą, że zaburzenia wywołanie antagonistycznym oddziaływaniem zwiększonych dawek fosforu na stan odżywienia roślin cynkiem jest bardziej związany ze stosunkiem P:Zn w roślinie z bezwzględną zawartością tych składników. Mechanizm antagonizmu fosforu z cynkiem jest objaśniany za pomocą dwu alternatywnych hipotez: chemicznej i fizjologicznej. Według hipotezy chemicznej7) zachodzi on w glebie i polega na wytrąceniu trudno przyswajalnych dla roślin fosforanów cynku, zwł. w warunkach gleb alkalicznych. Z kolei [...]

Effect of foliar application of zinc fertilizers on zinc content in the hop leaves, on the cones yield and content of alpha acids. Wpływ dolistnej aplikacji nawozów cynkowych na zawartość tego składnika w liściach chmielu oraz na plony szyszek i zawartość alfa-kwasów


  Two Zn fertilizers (ZnSO4*7H2O and Zn chelate) were triple used (total dose 400 g Zn/ha) during the hop vegetation season. An increase in Zn content in the hop leaves and a significant increases in cone and alfa -acid yields were results of the fertilizing. A stimulating effect of foliar use of the fertilizers on the alfa-acid content in the cones was also obsd. Nawozy cynkowe stosowano dolistnie w postaci siarczanu (ZnSO4·7H2O) i chelatu Zn (nawóz Insol Zn) 3-krotnie w okresie wegetacji chmielu w łącznej dawce 400 g Zn/ha. Nastąpił wyraźny wzrost zawartości Zn w liściach chmielu. Odnotowano też istotny wzrost plonu szyszek i alfa-kwasów oraz stymulujący wpływ cynku na zawartość tego składnika. Zasobność polskich gleb w przyswajalny dla roślin cynk jest na ogół dobra1). Jednak uprawa chmielu w długoletniej monokulturze oraz stosowanie wysokich i niezrównoważonych dawek nawozów mineralnych powoduje często różnego rodzaju zależności o charakterze antagonistycznym, co ujemnie wpływa na zaopatrzenie roślin w niektóre składniki pokarmowe, w tym cynk2-6). Za główną przyczynę niedoboru cynku w roślinach chmielu uważa się nadmiar fosforu, który blokuje jego pobieranie lub przemieszczanie w roślinie2-6). Niedobór cynku prowadzi do naruszenia podstawowych funkcji fizjologicznych roślin, co przekłada się na ich wzrost, rozwój i plonowanie. Związki cynku biorą udział w przetwarzaniu kwasów organicznych, syntezie chlorofilu, niektórych witamin oraz węglowodanów2). Jest on mało ruchliwy w roślinie i zostaje zatrzymany w starszych liściach, stąd objawy jego niedoboru obserwuje się w młodych liściach, a więc w górnej części rośliny. [...]

Impact of the form and timing of application of potassium fertilizers on the yield and selected quality traits of tobacco leaves Wpływ formy i terminu stosowania nawozów potasowych na plony i wybrane cechy jakościowe liści tytoniu DOI:10.15199/62.2016.6.23


  KCl and K2SO4 fertilizers were used in autumn and spring in Virginia tobacco culture to study their effect on quality and yields of the tobacco leaves. The best results were achieved when KCl was used in autumn and K2SO4 in spring in halved K2O doses (the leave yield 2.13 t/ha, partition of 1st class leaves 37.8%). The lowest Cl content in leaves (0.11%) was obsd. when K2SO4 in autumn was applied. Oceniano wpływ dwóch form nawozów potasowych (KCl i K2SO4), stosowanych w okresie jesiennym i wiosennym, na wysokość i jakość plonów liści tytoniu typu Virginia. Biorąc pod uwagę uzyskane plony i wybrane cechy jakościowe liści, jak też zawartość w nich niepożądanego chloru, można polecać plantatorom tytoniu w Polsce stosowanie połowy dawki potasu w terminie jesiennym (w formie KCl) i wiosennym (K2SO4). Dawki nawozów ustala się na podstawie odczynu i zasobności gleby oraz wymagań pokarmowych roślin, czyli ilości składników pobieranych z określonym plonem. Rośliny tytoniu typu Virginia (najszerzej uprawianego w Polsce) przy plonach liści w wysokości 2,5 t/ha pobierają przeciętnie z gleby: 70 kg N, 13,1 kg P, 137 kg K i 30 kg Mg, a także mikroelementy w ilościach od kilku do kilkuset gramów1). Podane liczby wskazują, że jednym z głównych składników pokarmowych w uprawie tytoniu jest potas. Decyduje on o podstawowych funkcjach, które w istotny sposób wpływają na wzrost i rozwój roślin, a w konsekwencji na wysokość i jakość plonu liści2-8). Przede wszystkim wywiera wpływ na gospodarkę wodną poprzez otwieranie i zamykanie aparatów szparkowych, aktywuje też ok. 60 reakcji enzymatycznych, związanych z tworzeniem, transportem i magazynowaniem substancji organicznych oraz zwiększa odporność roślin na stresy biotyczne (patogeny chorób) i abiotyczne (głównie wodne i termiczne). Potas występuje we wszystkich częściach roślin tytoniu, ale najwięcej gromadzą go liście i łodygi3, 5). Spośród nawozów oferowanych na rynku polskim wykorzystuje się[...]

 Strona 1