Wyniki 1-2 spośród 2 dla zapytania: authorDesc:"Paweł Piotrkowski"

Przyczyny uszkodzeń i sposób naprawy posadzki ze styrobetonu DOI:10.15199/33.2019.10.01


  Styrobeton stosuje się obecnie często jako podkład pod posadzki lub warstwy spadkowe dachów [1, 2, 3] oraz jako elementy zabezpieczenia przeciwogniowego [2, 3]. Podejmowane są również próby wykorzystania go do produkcji prefabrykatów ściennych [7]. Zalety tegomateriału, to niewielki ciężar (nawet 12 razymniejszy od betonu) i dobra izolacyjność termiczna, a wady - skurcz i znaczne pełzanie oraz pewne ograniczenia wykonawcze [5, 6]. Zastosowanie styrobetonuwpisuje sięwglobalną tendencję ochrony środowiska przez recykling zużytych elementów styropianowych [1, 7].Wartykule opisano uszkodzenia, badania i sposób naprawy posadzki z podkładem ze styrobetonu. Opis posadzki Posadzkę wykonano na istniejącym żelbetowym płytowo- -żebrowym stropie (pierwotnie konstrukcja dachu) o powierzchni ok. 1050 m2, na którym wykonano nadbudowę w celu zaadaptowania jej na stołówkę. Wymagało to przebudowy istniejącego obiektu oraz wzmocnienia niektórych elementów konstrukcyjnych. Wzmocniono płytę żelbetową przez wylanie nowej warstwy zbrojonego betonu grubości 5 cm na całej powierzchni stropu. Nowy beton został zespolony z istniejącą konstrukcją przez warstwę sczepną oraz trzpienie zespalające. Ponadto wzmocniono podciągi zabudowane na siatce 6,0 x 6,0 m przez nadbetonowanie nowej warstwy zbrojonego betonu na wysokość 15 cm i szerokość 40 cm w śladzie istniejących elementów. Jako wykończenie posadzki w nadbudowanym obiekcie zastosowano warstwę styrobetonu grubości 9,5 cm z wierzchnią warstwą cementowej wylewki samopoziomującej grubości 15 mm. Przyjęto, że trzpienie zespalające zakotwione będą w warstwie styrobetonu lub w strefie nadbetonu (nad belkami) w rozstawie co 50 cm, a w strefach belek podporowych (nadciągów) co 25 cm. Dylatacje posadzki przewidziano we wszystkich osiach słupów jako podwójny układ przerw dylatacyjnych - nacięcia miały przebiegać wzdłuż krawędzi nadciągów. Na rysunku 1 pokazano układ belek (naciągów) oraz lokalizację trzpien[...]

Żelbetowe zbiorniki oczyszczalni ścieków po 20 latach eksploatacji


  Analizowane zbiorniki żelbetowe stanowią element linii procesu technologicznego oczyszczalni ścieków, w których następuje napowietrzanie i oczyszczanie biologiczne. Betonowanie płaszczy zbiornika nr 1wykonywano latem 1989 r., a zbiornika nr 2 rok później. Zbiornikiwykorzystywanowprocesie technologicznym jako tzw. biooxybloki. W 1998 r. nastąpiła zmiana technologii oczyszczania ścieków, aw2010 r.wykonywane były prace projektowe związane z kolejną zmianą technologicznąmającą na celu zwiększenie efektywności oczyszczalni ze względu na coraz większe zrzuty ścieków z sąsiadujących miejscowości. Zbiorniki wykonano jako cylindryczne o konstrukcji żelbetowej monolitycznej. Ściany płaszcza połączono monolitycznie z płytą denną zbiornika. Geometria obu zbiorników jest jednakowa. Średnica wewnętrzna wynosi 24 m, a wewnętrzna wysokość użytkowa 7,2 m, co daje pojemność jednego zbiornika 3257 m3. Powyżej poziomu 7,2 m na części obwodu zbiornikanadbetonowanopobocznicewysokości ok. 0,7mi grubości ścian 0,38÷0,40m. Kołowa płyta denna średnicy 25,2mi grubości 0,5 m posadowiona została na betonowej poduszce grubości 0,15 m izolowanej papą na lepiku z betonową warstwą dociskową grubości 0,05 m. Wewnętrzną powierzchnię zbiornika pokryto bitumiczną warstwą izolacyjną. Zgodnie z projektemdo wykonania całej konstrukcji przyjęto beton klasy B20 z dodatkiem "Hydrobetu" w ilości 1,5% w stosunku do masy cementu. Ściany zbiornika mają zbrojenie ze stali kl.A-II znaku 18G2 w następującej ilości: obwodowe obustronnie pręty φ 16 m co 12,5 cm (ρl = 0,85%), pionowe pręty wzdłuż pobocznicy obustronnie φ 16 m co 20 cm. Stan techniczny Stan techniczny zbiorników budził zastrzeżenia bezpośrednio po wykonaniu. Dowodem tego było zlecenie orzeczenia technicznego jeszcze przed uruchomieniem oczyszczalni. Autorzy opracowania wykonanego w 1991 r. stwierdzili, że beton obu zbiorników nie osiągnął projektowanej klasy B20. Jako przyczynę[...]

 Strona 1