Wyniki 1-3 spośród 3 dla zapytania: authorDesc:"Maciej Durkalec"

Ocena toksyczności przekompostowanych sorbentów glinokrzemianowych stosowanych do filtracji powietrza


  Dokonano oceny sposobu zagospodarowania przez kompostowanie sorbentów glinokrzemianowych (haloizyt aktywowany oraz bentonit prażony) wykorzystanych do filtracji powietrza. Po okresie aerofiltracji zużyte sorbenty zostały wymieszane z pomiotem kurzym, słomą oraz torfem i przekompostowane przez 100 dni. Do oceny fitotoksyczności użyto testu Phytotoxkit (z wykorzystaniem Lepidium sativum, Sinapis alba i Sorghum saccharatum) oraz testu toksyczności ostrej na dżdżownicach Eisenia fetida. Przeprowadzono również badania dotyczące toksyczności tych kompostów dla gorczycy uprawianej w warunkach doświadczeń wazonowych. Stwierdzono, że haloizyt aktywowany wykazywał toksyczność w stosunku do dżdżownic oraz trzech gatunków roślin we wczesnych fazach rozwojowych w warunkach laboratoryjnych. Fitotoksyczność kompostu z udziałem haloizytu została potwierdzona również w warunkach doświadczeń wazonowych. Natomiast kompost zawierający bentonit prażony w każdym przypadku wykazywał działanie stymulujące. The spent activated halloysite and roasted bentonite (after 10 days of air filtration) were composted for 100 days with poultry litter, straw and peat. The composts were aUniwersytet Przyrodniczy we Wrocławiu; bPolitechnika Wrocławska Maciej Durkaleca,*, Sebastian Opalińskia, Zofia Spiaka, Mariusz Korczyńskia, Katarzyna Chojnackab Ocena toksyczności przekompostowanych sorbentów glinokrzemianowych stosowanych do filtracji powietrza Toxicity of composted aluminosilicate sorbents used for air filtration Mgr inż. Maciej DURKALEC w roku 2009 ukończył studia na Wydziale Biologii i Hodowli Zwierząt Uniwersytetu Przyrodniczego we Wrocławiu. Obecnie jest uczestnikiem studiów doktoranckich na tym samym wydziale. Specjalność - chemia środowiska, ekotoksykologia. Katedra Higieny Środowiska i Dobrostanu Zwierząt, Uniwersytet Przyrodniczy we Wrocławiu, ul. Chełmońskiego 38C, 51-630 Wrocław, tel./fax: (71) 320-58-66, e-mali: maciej.durkalec@up.wroc.pl [...]

Mercury content in the area of the "Żelazny Most" tailings pond. Zawartość rtęci w środowisku, w rejonie oddziaływania obiektu unieszkodliwiania odpadów wydobywczych "Żelazny Most"


  Solid and liq. samples of tailings, as well as pasture and backyard soil, hay, wheat corn, milk and egg samples collected in 13 villages in the neighbourhood of copper mine tailing pond were analyzed for Hg content. The contamination with Hg did not exceed the acceptable limits. Metodą spektrometryczną oceniono zawartość rtęci całkowitej w rejonie oddziaływania obiektu unieszkodliwiania odpadów wydobywczych (OUOW) "Żelazny Most" w Legnicko-Głogowskim Okręgu Miedziowym (LGOM). Analizom poddano odpady (frakcja płynna i stała) oraz gleby z 13 wsi zlokalizowanych wokół obiektu (orna, pastwiska, podwórza wiejskie). Ponadto, określono zawartość Hg w trawach (siano), ziarnie zbóż (pszenica), a także w surowcach pochodzenia zwierzęcego, jak mleko krowie i jaja kurze. Nie stwierdzono przekroczeń dopuszczalnych stężeń Hg w próbach środowiskowych i biologicznych.Rtęć przejawia silną aktywność chemiczną i biologiczną oraz zmienność postaci (ciekła i gazowa). Nie jest wykorzystywana w procesach życiowych roślin, zwierząt i człowieka, należy do silnych trucizn środowiskowych, szczególnie jej formy organiczne (głównie metylortęć)1, 2). W Unii Europejskiej jest przedmiotem szczególnego zainteresowania, m.in. działającego przy EFSA (European Food Safety Authority) specjalnego panelu (Contam) zajmującego się zanieczyszczeniami żywności3). Dlatego też, rtęć jest monitorowana w całej UE, zarówno w środowisku, jak też w żywności i organizmie człowieka4-7). Źródłem emisji rtęci do środowiska jest spalanie produktów ropy naftowej i węgla, hutnictwo metali żelaznych i nieżelaznych, procesy przemysłowe stosujące rtęć i jej związki, produkcja cementu oraz spalanie odpadów. Różne gatunki węgla zawierają rtęć w ilości 0,01-1,8 mg/kg, ścieki komunalne 8,8-9,5 mg/kg, a popiół z odpadów komunalnych nawet 31,4 mg/kg8, 9). Szacuje się, że łączna roczna emisja rtęci, zarówno ze źródeł naturalnych, [...]

Copper and zinc contents in the area of the "Żelazny Most" tailing pond Zawartość miedzi i cynku w środowisku, w rejonie oddziaływania obiektu unieszkodliwiania odpadów wydobywczych "Żelazny Most" DOI:10.12916/przemchem.2014.1451


  Samples of pasture and backyard soils, hay, wheat grain, milk and hen egg collected from 13 villages in the neighborhood of Cu mine tailings pond were studied for Cu and Zn contents. The contents were lower than the allowed values. Oceniono zawartość miedzi i cynku w rejonie oddziaływania obiektu unieszkodliwiania odpadów wydobywczych (OUOW) "Żelazny Most". Analizom poddano próbki gleby (orna i pastwiskowa), trawy (siano), ziarna zbóż (pszenica), a także surowców pochodzenia zwierzęcego (mleko krowie i jaja kurze). Materiał do badań pochodził z 13 wsi zlokalizowanych wokół OUOW. Nie stwierdzono podwyższonych stężeń analizowanych metali w próbkach środowiskowych i materiale biologicznym. Miedź występuje w przyrodzie w postaci metalicznej (miedź rodzima) oraz w licznych rudach miedzi (chalkozyn, chalkopiryt, kupryt, malachit, azuryt). Rudy Cu eksploatowane w kopalniach KGHM Polska Miedź S.A., wykazują istotne zróżnicowanie pod względem ilościowego udziału poszczególnych odmian litologicznych, charakteru mineralizacji kruszcowej oraz zawartości Cu i pierwiastków współwystępujących. W złożu rud miedzi i w skałach otaczających złoże, stwierdzono dotychczas ponad 110 minerałów kruszcowych, z których najważniejsze to chalkozyn, bornit i chalkopiryt. Ponadto, wśród licznych pierwiastków towarzyszących, są srebro, nikiel, złoto, a także ołów i arsen1). Miedź stanowi najlepszy po srebrze przewodnik ciepła i elektryczności. Jest masowo wykorzystywana jako surowiec do produkcji przewodów elektrycznych i w elektronice, a także w budownictwie (pokrycia dachów, elementy instalacji) oraz m.in. jako barwnik szkła lub katalizator. Ponadto, Cu jest składnikiem wielu stopów i stali. Dodawana do srebra i złota znacznie poprawia ich właściwości mechaniczne2). Miedź jest niezbędnym mikroelementem w żywieniu zwierząt i człowieka, a jednocześnie w nadmiarze może być toksyczna, gdyż łatwo wiąże się z białkami, zwłaszcza małocząsteczkowymi zawierający[...]

 Strona 1