Wyniki 1-7 spośród 7 dla zapytania: authorDesc:"Anna Wojtala"

Starzenie termooksydacyjne kompozytów polietylenu małej gęstości z różnym udziałem wodorotlenku magnezu


  Próbki polietylenu małej gęstości (PE-LD) oraz jego kompozyty z udziałem 40 i 60 cg/g wodorotlenku magnezu modyfikowanego związkiem silanowym (MH) poddano analizie na palność, wytrzymałość na rozciąganie i zrywanie, współczynnik płynięcia, gęstość oraz struktury (FTIR) podczas starzenia termooksydacyjnego przez ok. 800 h. Celem badań była ocena wpływu składników kompozytu na przebieg procesu starzenia termooksydacyjnego. Dodatek wodorotlenku magnezu modyfikowanego związkiem silanowym (MH) hamował proces degradacji termooksydacyjnej kompozytów. Wraz ze wzrostem ilości MH w kompozycie zmniejsza się intensywność utleniania w czasie. Low-d. polyethylene was filled with a silane-modified Mg(OH)2 (40 or 60 cg/g) and studied for flammability, tensile strength, melt flow index and structure during ageing in air at 90°C for 622 h. The addn. of silane-modified Mg(OH)2 resulted in the inhibition of thermooxidative degrdn. of the composites. An increase in the quantity of silane-modified Mg(OH)2 in the composite resulted in significant decrease of thermooxidn. ability. Zapewnienie komfortu i bezpieczeństwa użytkowania produktów wiąże się z odpornością budujących je materiałów na działanie czynników otoczenia, w którym będą wykorzystywane, w tym niejednokrotnie na degradujący wpływ podwyższonej temperatury. Dotyczy to także uniepalnionych kompozytów polimerowych. W tym przypadku istotnym aInstytut Ciężkiej Syntezy Organicznej "Blachownia", Kędzierzyn-Koźle; bUniwersytet Opolski Anna Wojtalaa,*, Izabela Semeniuka, Dariusz Szablickib Starzenie termooksydacyjne kompozytów polietylenu małej gęstości z różnym udziałem wodorotlenku magnezu Thermooxidative ageing of low density polyethylene filled with varying quantity of magnesium hydroxide Mgr Izabela SEMENIUK w roku 1987 ukończyła studia na Wydziale Biologii i Ochrony Środowiska Uniwersytetu Śląskiego specjalizacja biochemia. Jest asystentem w Instytucie Ciężkiej Syntezy Organicznej "Bl[...]

Thermooxidative and atmospheric ageing of low-density polyethylene modified with allylurea. Termooksydacyjne i atmosferyczne starzenie polietylenu małej gęstości modyfikowanego allilomocznikiem


  Low-d. polyethylene was modified with allylurea and SiO2 by reactive extrusion and subjected to thermooxidn. and to weathering under natural conditions. The thermooxidn. was initiated after a long induction period. Under natural conditions, the oxidn. occurred from the very begining of exposure and yielded acid and ketone groups. Mol. mass values and gel no. of the polymer showed also the crosslinking and crackin of polymer macromols. Przedstawiono przebieg starzenia termooksydacyjnego oraz atmosferycznego w warunkach naturalnych polietylenu małej gęstości modyfikowanego allilomocznikiem z dodatkową zawartością krzemionki. Utlenianie polimeru rozpoczęło się po długim okresie indukcji, a jego głównym efektem były utworzone ugrupowania karbonylowe różnego typu. Równolegle wyraźnemu zmniejszeniu ulegała masa cząsteczkowa polimeru. Utlenianie w warunkach atmosferycznych rozpoczęło się praktycznie od początku ekspozycji na czynniki środowiska naturalnego, a jego wynikiem była obecność głównie grup kwasowych i ketonowych w węglowodorowych makrocząsteczkach. Równolegle do utleniania następowało silne sieciowanie polimeru, a dopiero po pewnym okresie starzenia łańcuchy polimerowe ulegały degradacji. Tani i obojętny chemicznie (więc nietoksyczny), łatwo przetwarzalny i cechujący się dużą opornością elektryczną polietylen jest wciąż najchętniej wykorzystywanym tworzywem na świecie1). Jednym z niekorzystnych skutków jego stosowania jest znaczący udział odpadów polietylenowych w ogólnej ilości powstających śmieci. W niektórych krajach europejskich obecnie już ponad 90% odpadów z tworzyw sztucznych poddaje się różnym formom odzysku. Założono nawet, że w 2020 r. w krajach unijnych żadne tworzywa nie będą trafiały na wysypiska. W Polsce w 2011 r. wykorzystano ponownie, w różny sposób, niespełna 40% odpadów z tworzyw2). Chociaż z roku na rok zwiększa się ilość odpadów zagospodarowywanych lub utylizowanych, to z doświadczeń wynika, [...]

Wpływ wybranych modyfikatorów pochodnych gliceryny technicznej na właściwości kompozytów polietylenu liniowego małej gęstości z wodorotlenkiem glinu


  Przedstawiono wyniki badań właściwości kompozytów polietylenu liniowego małej gęstości z wodorotlenkiem glinu i z dodatkiem produktów reakcji glicerolu z bezwodnikiem maleinowym, kwasem oleinowym lub kwasem adypinowym. Oznaczono gęstość, wskaźnik szybkości płynięcia, właściwości wytrzymałościowe przy rozciąganiu oraz palność próbek. Największy, korzystny wpływ zastosowane modyfikatory wykazywały w odniesieniu do wydłużenia przy zerwaniu. Nie obserwowano negatywnego oddziaływania na pozostałe właściwości. Określono układ, dla którego uzyskano najlepsze właściwości. Esters of glycerol and maleic, adipic and oleic acids were used as modifiers of Al(OH)3-reinforced 55% by mass linear low-d. polyethylene-matrix composites. The addn. of modifiers resulted in an increase in ultimate elongation of the composites but did not affect their tensile strength and flammability. The best results were achieved when oleic acid-based ester (acid content 10% by mass) was used as a modifier. Zapewnienie kompleksowego bezpieczeństwa użytkownikom wiąże się niejednokrotnie z koniecznością zmniejszenia stopnia palności stosowanych tworzyw sztucznych. Popularną metodą modyfikacji jest wprowadzanie do polimeru środków zmniejszających ich palność (antypirenów). Najpowszechniejszym z nich jest wodorotlenek glinu (ATH). W materiałach bez związków halogenowych jego zawartość wynosi 35-70% m/m i zależy m.in. od oczekiwanego stopnia palności i rodzaju modyfikowanej matrycy polimerowej. Właściwości kompozytów polimerowych [...]

Comparison of the properties of plastic bonded explosives comprising polyglycerols made of technical and pharmaceutical glycerol as binders Porównanie właściwości plastycznych materiałów wybuchowych z lepiszczem na bazie poligliceroli z glicerolu technicznego i farmaceutycznego DOI:10.15199/62.2016.2.5


  Tech. and pharmaceutical grade glycerols were converted to polyglycerols on NaOH and used as binders for hexogen- based plastic - bonded explosives studied then for d., detonation velocity and friction and impact sensitivities. The properties of explosives did not depend on the glycerol quality. The best properties showed the explosive containing 20% of the binder. Przedstawiono wyniki badań właściwości plastycznych materiałów wybuchowych, w których jako materiał wybuchowy kruszący zastosowano heksogen, a jako lepiszcze produkty polikondensacji glicerolu technicznego oraz farmaceutycznego. Oznaczono gęstość, prędkość detonacji oraz wrażliwość na tarcie i uderzenie. Zestawiono wyniki uzyskane dla analogicznych plastycznych materiałów wybuchowych z udziałem produktów polikondensacji glicerolu technicznego i farmaceutycznego. Konsekwencją obserwowanego w ostatnim czasie szybkiego rozwoju rynku biopaliw jest pojawienie się dużych ilości nadmiarowego glicerolu, który jest produktem ubocznym w procesie otrzymywania biodiesla i stanowi ok. 10% masy głównego produktu1, 2). Nadprodukcja glicerolu jest poważnym problemem dla producentów biodiesla, ponieważ zdolność do jego zagospodarowania stanowi często czynnik limitujący ilość wytwarzanych biopaliw. W celu zagospodarowania odpadu firmy produkujące biopaliwa na dużą skalę prowadzą rafinację frakcji glicerynowej, otrzymując glicerol farmaceutyczny, który jest kierowany do innych gałęzi przemysłu (przemysł kosmetyczny lub spożywczy)3). Proces oczyszczania glicerolu opiera się głównie na drogich metodach filtracji i destylacji próżniowej. Alternatywnym sposobem zagospodarowania glicerolu jest wykorzystanie produktów jego polikondensacji. Istotne jest, że jako substrat w tym procesie można wykorzystać zarówno glicerol farmaceutyczny, jak i tańszy glicerol techniczny. Produkt końcowy procesu polikondensacji stanowi mieszaninę poligliceroli o strukturze liniowej, rozgałęzionej i cykliczn[...]

Glycerol-based polymers as binders for explosives Polimery na bazie glicerolu jako lepiszcza materiałów wybuchowych DOI:10.15199/62.2016.2.6


  Two plastic - bonded explosives were made by mixing hexogen with polyglycerol or white oil and studied for friction and impact sensitivity, detonation velocity and blasting properties. The relative ability to perform work by the blast wave impulse was detd. by Held method and simultaneous measurement of blast wave pressure using piezoelectric sensors. Both explosives showed similar velocities of detonation. The polyglycerol-contg. explosive showed lower resistance to mech. stimuli, but a better ability to perform work. Przedmiotem pracy jest plastyczny materiał wybuchowy (PMW) będący mieszaniną heksogenu oraz poliglicerolu z glicerolu technicznego. Przedstawiono wyniki badań podstawowych parametrów użytkowych i detonacyjnych PMW (wrażliwość na tarcie i uderzenie, prędkość detonacji). Zdolność do wykonania pracy określono na podstawie badania impulsu fali podmuchu metodą Helda z jednoczesnym pomiarem ciśnienia fali podmuchu za pomocą czujników piezoelektrycznych oraz za pomocą wahadła balistycznego. Badania z lepiszczem poliglicerolowym przeprowadzono w odniesieniu do PMW, w których zastosowano wykorzystywane komercyjnie lepiszcze na bazie oleju wazelinowego. Badane PMW miały zbliżoną prędkością detonacji. PMW z udziałem poliglicerolu cechował się słabszą odpornością na bodźce mechaniczne, ale lepszą zdolnością do wykonania pracy.Materiały wybuchowe (MW) mogą występować jako samodzielne związki chemiczne lub ich mieszaniny. Coraz rzadsze jest stosowanie kruszących MW (np. oktogen, heksogen, pentryt) w postaci krystalicznej (sypkiej), gdyż zaprasowanie ładunku lub napełnienie pocisków materiałem występującym w takiej postaci jest czynnością nie tylko bardzo trudną do zrealizowania, ale przede wszystkim niebezpieczną. Z tego względu powszechne stało się wykorzystanie różnego typu mieszanin wybuchowych, czyli jedno- lub wielofazowych układów, które zawierają co najmniej dwa składniki. Do tego rodzaju MW można zaliczyć plasty[...]

Products of pharmaceutical glycerol polycondensation as auxiliary agents for linear low density polyethylene/aluminium hydroxide composites. Produkty polikondensacji gliceryny farmaceutycznej jako środki pomocnicze do kompozytów polietylenu liniowego małej gęstości z wodorotlenkiem glinu


  Three polyglycerols with various mol. masses were analyzed and used as modifiers of linear low-d. polyethylene/ Al(OH)3 composites. The addn. of modifiers resulted in an increase of melt flow index and ultimate elongation at tension. The flammability of modified composites was lower than those produced without any polyglycerols. Przedstawiono wstępne wyniki badania możliwości zastosowania produktów polikondensacji glicerolu jako środków pomocniczych w kompozytach polietylenu liniowego małej gęstości napełnianych wodorotlenkiem glinu. Zastosowane produkty polikondensacji były mieszaniną glicerolu oraz jego oligomerów o różnych masach cząsteczkowych. Wartości średnich mas cząsteczkowych wzrastały wraz ze wzrostem temperatury polikondensacji oraz czasu prowadzenia reakcji. Zastosowanie produktów polikondensacji glicerolu w kompozytach z wodorotlenkiem glinu powodowało zwiększenie wskaźnika szybkości płynięcia oraz wydłużenia przy zerwaniu, a przede wszystkim pożądane skrócenie czasu palenia próbek w teście palenia w położeniu pionowym. Prawodawstwo w krajach Unii Europejskiej promuje rozwój układów zmniejszających palność tworzyw, alternatywnych wobec związków halogenowych i nie stwarzających zagrożenia dla zdrowia ludzi i środowiska. Warunek ten spełniają tanie wodorotlenki glinu i magnezu. Kompozyty polietylenowe z ich udziałem to materiały bezpieczne w produkcji i użytkowaniu. Na podstawie analiz rynku opublikowanych w latach 2010 i 2011, wskazujących na stały wzrost znaczenia globalnego rynku substancji uniepalniających, zwanych też antypirynami, przewiduje się, że wartość tego rynku w 2018 r. osiągnie pułap 5,8 mld USD. W USA i Europie Zachodniej, gdzie ogranicza się zużycie związków bromu i chloru, notuje się roczny wzrost zapotrzebowania na organiczne związki fosforu oraz uniepalniacze nieorganiczne o 3,5-4,3%. [...]

 Strona 1