Wyniki 1-6 spośród 6 dla zapytania: authorDesc:"Andrzej B. Jarzębski"

Otrzymywanie zawiesin nanocząstek srebra z wykorzystaniem promieniowania mikrofalowego


  Przedstawiono wyniki badań nad otrzymywaniem nanocząstek srebra w procesie polyol, wykorzystującym alkohole polihydroksylowe jako reduktory. Syntezy prowadzone były w reaktorze przepływowym umieszczonym w polu mikrofalowym. Uzyskane wyniki umożliwiają określenie jakościowego i ilościowego wpływu parametrów procesowych na średni rozmiar uzyskiwanego produktu. Ag nanoparticles were prepd. by redn. of AgOAc with polyols in presence of poly-N-vinyl-pyrrolidone (PVP) under microwave irradn. The average size of the nanoparticles increased with increasing mol. mass of PVP and flow rate of the reaction mixt. W ostatnich latach obserwuje się gwałtowny wzrost zainteresowania zagadnieniami związanymi z otrzymywaniem i zastosowaniem nanocząstek, których co najmniej jeden z wymiarów jest mniejszy niż 100 nm. Dla rozpatrywanej skali wielkości, nanocząstki często wykazują unikatowe właściwości fizyczne i chemiczne. Dużym komercyjnym zainteresowaniem cieszą się preparaty wykorzystujące nanocząstki srebra. Jest to wynikiem jego silnych właściwości antybakteryjnych1, 2). Nanocząstki srebra znajdują zastosowanie także w technice cieplnej jako składnik nanopłynów3-5), zawiesin koloidalnych charakteryzujących się wysoką wartością współczynnika przewodzenia ciepła. Omawiany materiał wykorzystywany jest do wytwarzania elementów przewodzących w mikroukładach elektronicznych6) lub w budowie analizatorów substancji chemicznych, np. nadtlenku wodoru7). Nanocząstki srebra otrzymywane są metodami opartymi na procesach fizycznych lub chemicznych. Do pierwszej grupy można zali- Politechnika Śląska, Gliwice Grzegorz Dzido*, Michał Drzazga, Andrzej B. Jarzębski Otrzymywanie zawiesin nanocząstek srebra z wykorzystaniem promieniowania mikrofalowego Preparation of silver nanoparticle suspensions by using the microwave irradiation Mgr inż. Michał DRZAZGA w 2009 ukończył studia na Wydziale Chemicznym Politechniki Śląskiej na kierunku Industrial and Engineer[...]

Multifunctional nanocomposites of magnetite. Fabrication, properties and applications Wielofunkcyjne nanokompozyty magnetytu. Wytwarzanie, właściwości i zastosowania DOI:10.15199/62.2015.2.3


  A review, with 68 refs., of methods for manufg., properties, as well as medical and industrial applications of multifunctional Fe3O4-contg. nanocomposite materials. Dokonano przeglądu literatury dotyczącej metod wytwarzania, właściwości i zastosowania wielofunkcyjnych połączeń nanokompozytowych, których jednym ze składników jest Fe3O4. Obserwowane w ostatnich latach intensywne badania nad wytwarzaniem i zastosowaniem nanocząstek ujawniły wiele unikatowych właściwości tej grupy substancji. Stosunkowo nowym nurtem obserwowanym w nanotechnologii jest wytwarzanie substancji o zadanych właściwościach. Jest to możliwe poprzez łączenie ze sobą co najmniej dwóch związków lub pierwiastków w kompozyty, które wykazują korzystne cechy składowych substancji. Wytwarzanie takich połączeń nanocząstek prowadzone jest najczęściej techniką bottom-up, która polega na łączeniu elementarnych struktur w celu uzyskania pożądanego materiału1). Spośród wielu wykorzystywanych do tego celu materiałów na uwagę zasługuje magnetyt, którego połączenia kompozytowe znajdują zastosowanie w medycynie, biotechnologii, diagnostyce, katalizie lub w uzdatnianiu wody. Jest to możliwe dzięki dobrym właściwościom magnetycznym, małej toksyczności, dobrze poznanym metodom otrzymywania w postaci cząstek o rozmiarze poniżej 100 nm i podatności na biodegradację. Właściwości magnetyczne umożliwiają separację, przemieszczanie lub stabilizację kompozytów. Duże praktyczne znaczenie ma również właściwość absorpcji energii magnetycznej i zamiany jej w energię cieplną. W przypadku zasto-sowań medycznych podnoszona jest też kwestia biokompatybilności. Właściwość ta może być zdefiniowana jako ograniczona toksyczność przy zachowaniu efektywnego stężenia substancji czynnej przez co najmniej 2 h, bez uszkadzania życiowych cech organizmu. W najprostszym przypadku biokompatybilność jest utożsamiana z możliwością dyspergowania w środowisku wodnym lub w płynach ustrojowych2). Ze względu [...]

Fermentacja z mikrofiltracją DOI:

Czytaj za darmo! »

Przedstawiono charakterystykę procesu fermentacji etanolowej dla dużego stężenia biomasy. Wskazano na korzystny wpływ sprzężenia modułu membranowego z bioreaktorem na intensyfikację procesu fermentacji. Uzyskano zadowalającą zgodność opracowanego matematycznego modelu procesu z wynikami eksperymentalnymi. Czynnikami ograniczającymi wydajność przemysłowych procesów fermentacyjnych są małe stężenia biomasy w bioreaktorach oraz inhibicja przez substrat (pożywkę) i produkt (np. alkohol etylowy, butanol, aceton itp.). Na przykład, w alkoholowej fermentacji periodycznej osiąga się maksymalne stężenie drożdży ok. 3 kg/m3 s.m. (suchej masy) i wydajność właściwą etanolu ok. 2 kg/m3 - h. Fermentacja periodyczna z ciągłym dozowaniem pożywki umożliwia zwiększenie stężenia biomasy do 10 kg/m3 s.m., a w wypadku procesu ciągłego stężenie biomasy i wydajność etanolu wynoszą odpowiednio ok. 10 -r- 12 kg/m3 i 6 kg/m3 - h. Przekroczenie wspomnianego poziomu stężenia biomasy (drożdży), a tym samym zwiększenie wydajności klasycznych procesów ciągłych, nie jest możliwe ze względu na wymywanie (wash-out) komórek z reaktorów. W latach osiemdz[...]

Wpływ struktury nośnika na właściwości katalityczne mezoporowatych krzemionek funkcjonalizowanych grupami arenosulfonowymi


  Heterogeniczne katalizatory o właściwościach kwasowych otrzymano metodą impregnacji grup arenosulfonowych na powierzchni mezoporowatych krzemionek o zdecydowanie różniących się właściwościach strukturalnych. Nośniki krzemionkowe oraz otrzymane na ich bazie katalizatory scharakteryzowano za pomocą adsorpcji azotu w 77 K oraz transmisyjnej mikroskopii elektronowej. Wyznaczono kwasowość otrzymanych katalizatorów. Aktywność katalityczną badano w modelowej reakcji estryfikacji kwasu octowego butanolem. Mezostrukturalne pianki komórkowe (MCF), charakteryzujące się otwartą trójwymiarową strukturą piankową, wykazywały najlepszą aktywność katalityczną. Ich aktywność była większa niż aktywność heterogenicznych katalizatorów typu Amberlyst-15, Smopex-101 oraz H-ZSM-5 stosownych w przemysłowych procesach estryfikacji. Zdecydowanie najmniejszą aktywnością charakteryzowały się katalizatory o nieuporządkowanej strukturze otrzymane z wykorzystaniem MN-Kieselgelu jako nośnika grup -SO3H. Potwierdzono znaczący wpływ struktury katalizatora na szybkość reakcji, związany z ułatwioną dyfuzją oraz zwiększoną dostępnością reagentów do centrów aktywnych katalizatora. Zaproponowano model kinetyczny reakcji estryfikacji. aInstytut Inżynierii Chemicznej PAN, Gliwice; bPolitechnika Śląska, Gliwice Katarzyna Maresza, *, Janusz J. Malinowskia, Julita Mrowiec-Białońa, b Andrzej B. Jarzębskia, b Wpływ struktury nośnika na właściwości katalityczne mezoporowatych krzemionek funkcjonalizowanych grupami arenosulfonowymi Arenesulfonic functionalized catalysts. Carrier structure impact on the catalyst properties Dr Janusz J. MALINOWSKI w roku 1981 ukończył studia na Wydziale Fizyki Uniwersytetu Śląskiego. Jest adiunktem w Instytucie Inżynierii Chemicznej PAN w Gliwicach. Specjalność - inżynieria chemiczna. Instytut Inżynierii Chemicznej Polskiej Akademii Nauk, ul. Bałtycka 5, 44-100 Gliwice, tel.: (32)231-08-11, fax: (32) 231-03-18, e-mail: k.kisz@ iic[...]

 Strona 1