Wyniki 1-5 spośród 5 dla zapytania: authorDesc:"Edyta Wrzesińska-Jędrusiak"

LCA jako narzędzie do oceny wpływu produktu na środowisko DOI:10.15199/62.2016.11.1


  Analiza cyklu życia jest stosowna do oceny wpływu na środowisko naturalne procesu powstawania produktu, jego eksploatacji oraz utylizacji. Wyniki analizy cyklu życia mogą być wykorzystywane w strategiach zagospodarowania zasobów poprzez dobór odpowiednich technologii przetwarzania, efektywne ich wykorzystanie, zmniejszenie emisji zanieczyszczeń i zagospodarowanie odpadów. Przedstawiono podstawowe etapy analizy cyklu życia oraz przykłady ocen przeprowadzonych dla technologii pozyskiwania energii z zasobów odnawialnych i nieodnawialnych w odniesieniu do potencjału obniżenia emisji CO2 oraz czasu zwrotu nakładów energetycznych. Analiza cyklu życia LCA (life cycle assessment) stanowi proces oceny obciążeń środowiska związanych z produktem, procesem lub działalnością poprzez identyfikację ilościową energii i użytych materiałów oraz odpadów uwolnionych do środowiska, którego celem jest określenie ich wpływu na środowisko oraz wskazanie możliwości poprawy jego stanu1) . Po raz pierwszy termin LCA wprowadzono na konferencji SETAC w Vermont w 1990 r.2). LCA umożliwia określenie współzależności występujących pomiędzy wytwarzaniem produktów lub usług a konsekwencjami tych działań dla środowiska naturalnego, tym samym jest pomocna przy realizacji wymagań zawartych w Dyrektywach Europejskich odnoszących się do ograniczania negatywnego wpływu działalności człowieka na środowisko3). Zgodnie z normą4) analiza LCA obejmuje cały cykl życia wyrobu od wydobycia surowca i jego pozyskania, przez produkcję energii i materiałów oraz wytwarzanie, po eksploatację i przetwarzanie po zakończeniu eksploatacji oraz utylizację, co zostało przedstawione na rys. 1. Analiza LCA w odniesieniu do produktów, procesów lub usług umożliwia wykazanie zależności istniejących pomiędzy działalnością człowieka a konsekwencjami dla środowiska naturalnego, stanowi źródło informacji w procesach decyzyjnych, pomocne w realizacji celów związanych z ograniczan[...]

Wpływ czasu fermentacji gnojowicy świńskiej na wytwarzanie i skład chemiczny biogazu DOI:10.15199/62.2019.10.5

Czytaj za darmo! »

Rozwój technologii związanych z odnawialnymi źródłami energii (OZE) przyniósł wzrost zainteresowania budową biogazowni, a szczególnie biogazowni rolniczych, które powinny gwarantować stałą produkcję biogazu ze względnie stałą zawartością metanu. Określenie "biogaz" informuje, że powstał on z biomasy w procesie fermentacji metanowej1). Przyjmuje się, że biogaz składa się w ok. 2/3 z metanu i prawie w 1/3 z ditlenku węgla. Pozostałe składniki mogące występować w biogazie to m.in. siarkowodór, wodór, tlenek węgla, azot, tlen, amoniak, para wodna, pył, etan, węglowodory i związki chloroorganiczne2). W literaturze dostępne są różne dane dotyczące składu biogazu. Według Romaniuka3) zawiera on 52-85% metanu, 14-48% ditlenku węgla, 0,08-5,5% siarkowodoru i ok. 0,5% wodoru. Produkcja biogazu rolniczego odbywa się w instalacjach biogazowych w wyniku prowadzonego w kontrolowanych warunkach procesu fermentacji metanowej4), który jest procesem podobnym do naturalnego powstawania metanu w przyrodzie. Fermentacja beztlenowa, której końcowym produktem jest metan zachodzi w czterech fazach, przy udziale czterech grup mikroorganizmów, z których każda wymaga odpowiednich dla siebie, ściśle określonych warunków środowiska reakcji5). W fermentacji jednoetapowej fazy przebiegają jednocześnie, a w technologii dwu- lub wieloetapowej mogą być rozdzielone i prowadzone w oddzielnych reaktorach, w których odpowiednio dostosowuje się pH i środowiska reakcji1, 6). W I etapie (hydroliza) bakterie hydrolityczne zdolne do rozkładu złożonych związków organicznych (białka, tłuszcze, węglowodany) trawią za pomocą enzymów litycznych substrat w wyniku reakcji biochemicznych. Powstają proste związki organiczne, takie jak aminokwasy, kwasy tłuszczowe, glicerol i cukry, a porcja podanej biomasy zmienia się w pulpę. W II etapie (kwasogeneza) bakterie kwasowe przerabiają aminokwasy, kwasy tłuszczowe i cukry na kwasy organiczne, takie jak kwas octowy, propionowy i masłow[...]

Optymalizacja ekstrakcji polifenoli z Mentha spicata różnymi rozpuszczalnikami DOI:10.15199/62.2019.8.16


  Przyprawy i zioła są źródłem naturalnych związków bioaktywnych o potwierdzonym działaniu prozdrowotnym1, 2). Właściwości lecznicze roślin przypisywane są głównie ich składnikom fitochemicznym, które należą do trzech głównych grup: terpenoidów, metabolitów fenolowych i alkaloidów3). Związki fenolowe są najintensywniej badane ze względu na ich właściwości biologiczne, w tym działania przeciwutleniające, przeciwdrobnoustrojowe i przeciwnowotworowe4, 5). Wśród związków fenolowych wyróżnia się kwasy fenolowe (kwasy hydroksybenzoesowe i hydroksycynamonowe), polifenole (hydrolizowalne i skondensowane The dried Mentha spicata leaves were ground in a mill and extd. with H2O, anhyd. organic solvents (MeOH, EtOH, (Me)2CO and CH3CN) and their 50% aq. solns. The extn. was carried out at 35°C for 40 min in the presence of ultrasounds. The extracts contained 3.90-168.0 mg/100 g (in gallic acid equiv.) of phenolic coupds. and 21.3-326.2 mg/100 g (in rutin equiv.) of flavonoids. The highest yield of extn. of phenolic compds. and flavonoids was obtained in the presence of 50% aq. solns. of EtOH and Me2CO. The exts. showed an antioxidant activity as detd. with 1,1-diphenyl- 2-picrylhydrazyl radical. Mięta zielona jest znaną rośliną przyprawową i leczniczą o potwierdzonej obecności substancji biologicznie aktywnych. Procesy ekstrakcji związków aktywnych z matrycy roślinnej zależą od zastosowanej techniki, surowca i rozpuszczalnika. Wysokiej jakości ekstrakty roślinne są podstawą do produkcji preparatów ziołowych i wyodrębniania składników bioaktywnych. Tendencja do zastępowania syntetycznych przeciwutleniaczy, ze względu na ich toksyczne i potencjalnie nowotworowe działanie, naturalnymi przeciwutleniaczami skłania do zintensyfikowania badań nad antyoksydacyjnym i biologicznym działaniem ekstraktów roślinnych, a także wpływem warunków ekstrakcji na te efekty i na wydajność ekstrakcji. Jako rozpuszczalnik do ekstrakcji mięty zielonej zastosow[...]

Wpływ częstości mieszania na skład i produkcję biogazu w fermentatorze DOI:10.15199/62.2019.10.6

Czytaj za darmo! »

Biogazownia rolnicza to zespół urządzeń służących do prowadzenia fermentacji metanowej substratów organicznych wytworzonych w gospodarstwie rolnym, jak również umożliwiających ich wykorzystanie po zakończonym procesie fermentacji1). Są to systemy biologiczne, które obejmują współpracę różnych mikroorganizmów degradujących w warunkach beztlenowych materię organiczną2). Rozkład obejmuje hydrolizę, kwasogenezę, octanogenezę i metanogenezę3). Bakterie hydrolityczne, które uczestniczą w pierwszej fazie procesu fermentacji metanowej za pomocą enzymów zewnątrzkomórkowych rozkładają spolimeryzowane, nierozpuszczalne związki organiczne wchodzące w skład substratów (celuloza, ligniny, białka, tłuszcze) do związków rozpuszczalnych w wodzie, takich jak kwasy tłuszczowe, alkohole i amoniak. Wśród bakterii hydrolitycznych dominują beztlenowce obligatoryjne, żyjące jedynie w warunkach pozbawionych tlenu, który jest dla nich toksyczny (Bacillus, Pseudomonas, Clostridium, Bifidobacterium) oraz fakultatywne beztlenowce, rozwijające się zarówno w warunkach tlenowych, jak i w warunkach beztlenowych (Streptococcus, Enterobacterium)2). Optymalne dla tych mikroorganizmów warunki wzrostu istnieją przy pH ok. 6 oraz temp. ok. 30°C4). Szybkość wzrostu bakterii hydrolitycznych waha się od ok. 5 h przy rozkładzie węglowodorów do ok. 72 h podczas rozkładu tłuszczów5). Bakterie kwasotwórcze odpowiadają za rozkład produktów hydrolizy do krótkołańcuchowych kwasów organicznych, głównie do lotnych kwasów tłuszczowych (mrówkowy, octowy, propionowy, masłowy, walerianowy, kapronowy), do alkoholi (metanol, etanol), aldehydów i produktów gazowych (CO2 i H2). Pozostała część jest biodegradowana do octanów5). Niektóre z bakterii kwasotwórczych są bezwzględnymi beztlenowcami (m.in. Aerobacter, Alcaligenes, Clostridium, Escherichia). Bakterie acetogenne (Syntrophomonas sp. i Syntrophabacter sp.) przetwarzają etanol i lotne kwasy tłuszczowe do octanów oraz CO2 i H2 5, 6)[...]

Wpływ ozonowania wody na zawartość bioaktywnych związków fenolowych i okres przydatności do spożycia świeżej kolendry (Coriandrum sativum L.) DOI:10.15199/62.2019.10.7

Czytaj za darmo! »

Ozon jest w chemii jednym z najsilniejszych środków utleniających o dobrze znanych właściwościach biobójczych i szerokim spektrum działania podczas oczyszczania wody i ścieków. Surowce ozonowane nie wykazują żadnych pozostałości produktów ubocznych procesu sanitacji, co sprawia, że aplikacja ozonu wzbudza znaczące zainteresowanie komercyjne w rolnictwie i ogrodnictwie ze względu na jego nie rezydualną właściwość i elastyczność metod aplikacji w postaci gazowej lub wodnej1, 2). W przypadku surowców roślinnych, ryzyko strat produkcyjnych z powodu urazów mechanicznych podczas zbiorów oraz zanieczyszczenia mikroorganizmami fitopatogenicznymi jest bardzo wysokie. Warzywa liściowe i aromatyczne przyprawy, takie jak kolendra, są płukane przed pakowaniem w celu usunięcia nieorganicznych i organicznych odpadów i atrakcyjnego prezentowania produktu. Skuteczna dezynfekcja wody do płukania jest zatem niezbędna, aby wyeliminować ryzyko infekcji liści kolendry, które obciążone mikroorganizmami mogą infekować liście wcześniej niezanieczyszczone. W ostatnich kilku latach zastosowanie znajduje coraz więcej środków odkażających i jednym z nich jest ozon. Ozon jest silnie bakteriobójczy i grzybobójczy i nie generuje niebezpiecznych pozostałości2). Świeże produkty uznane są za zdrową żywność, a zatem rośnie zapotrzebowanie konsumentów na świeże owoce, warzywa i przyprawy. Okres przydatności do spożycia świeżych produktów jest jednak stosunkowo krótki i ograniczony przez skażenie mikrobiologiczne lub wizualną, teksturalną i odżywczą utratę jakości. Świeże zioła, przyprawy i warzywa zasiedlane są przez rodzimą mikroflorę, wśród której wyróżnić można bakterie Gram- -dodatnie i Gram-ujemne. Pierwszą grupę bakterii najliczniej reprezentują laseczki przetrwalnikowe z rodzaju Bacillus, a zwłaszcza B. megaterum oraz B. mesentericus. W obrębie tej grupy drobnoustrojów, w surowcach warzywnych i przyprawowych występować mogą również promieniowce 98/10(2019) 1[...]

 Strona 1