Wyniki 1-3 spośród 3 dla zapytania: authorDesc:"Marek Sudoł"

Fotooksydacyjne starzenie stabilizowanego polipropylenu w warunkach laboratoryjnych i poligonowych

Czytaj za darmo! »

Badano starzenie fotooksydacyjne handlowego stabilizowanego polipropylenu w warunkach poligonowych oraz w przyspieszonych testach laboratoryjnych. W charakterze stabilizatorów PP zastosowano stabilizatory wykazujące różny mechanizm działania: Irganox®, Chimassorb® i Ultranox® oraz ich kompozycje. Wpływ czynników środowiskowych na badane materiały oceniano na podstawie tworzenia[...]

Thermooxidative and atmospheric ageing of low-density polyethylene modified with allylurea. Termooksydacyjne i atmosferyczne starzenie polietylenu małej gęstości modyfikowanego allilomocznikiem


  Low-d. polyethylene was modified with allylurea and SiO2 by reactive extrusion and subjected to thermooxidn. and to weathering under natural conditions. The thermooxidn. was initiated after a long induction period. Under natural conditions, the oxidn. occurred from the very begining of exposure and yielded acid and ketone groups. Mol. mass values and gel no. of the polymer showed also the crosslinking and crackin of polymer macromols. Przedstawiono przebieg starzenia termooksydacyjnego oraz atmosferycznego w warunkach naturalnych polietylenu małej gęstości modyfikowanego allilomocznikiem z dodatkową zawartością krzemionki. Utlenianie polimeru rozpoczęło się po długim okresie indukcji, a jego głównym efektem były utworzone ugrupowania karbonylowe różnego typu. Równolegle wyraźnemu zmniejszeniu ulegała masa cząsteczkowa polimeru. Utlenianie w warunkach atmosferycznych rozpoczęło się praktycznie od początku ekspozycji na czynniki środowiska naturalnego, a jego wynikiem była obecność głównie grup kwasowych i ketonowych w węglowodorowych makrocząsteczkach. Równolegle do utleniania następowało silne sieciowanie polimeru, a dopiero po pewnym okresie starzenia łańcuchy polimerowe ulegały degradacji. Tani i obojętny chemicznie (więc nietoksyczny), łatwo przetwarzalny i cechujący się dużą opornością elektryczną polietylen jest wciąż najchętniej wykorzystywanym tworzywem na świecie1). Jednym z niekorzystnych skutków jego stosowania jest znaczący udział odpadów polietylenowych w ogólnej ilości powstających śmieci. W niektórych krajach europejskich obecnie już ponad 90% odpadów z tworzyw sztucznych poddaje się różnym formom odzysku. Założono nawet, że w 2020 r. w krajach unijnych żadne tworzywa nie będą trafiały na wysypiska. W Polsce w 2011 r. wykorzystano ponownie, w różny sposób, niespełna 40% odpadów z tworzyw2). Chociaż z roku na rok zwiększa się ilość odpadów zagospodarowywanych lub utylizowanych, to z doświadczeń wynika, [...]

Badania FTIR interakcji nadtlenku dikumylu z diarylosiarczkowym stabilizatorem Lowinox TBM6 w matrycy polietylenowej przed i po jej usieciowaniu

Czytaj za darmo! »

Metodą analizy spektralnej w podczerwieni (FTIR) zbadano przemiany chemiczne jakim ulegają nadtlenek dikumylu (jako czynnik sieciujący polietylen) oraz 4,4’-tio-bis-(2-t-butylo- 5-metylo)fenol (jako stabilizator diarylosiarczkowy), podczas sporządzania mieszanek polietylenowych zawierających oba indywidua domieszkowe równocześnie i rozdzielnie w temperaturze homogenizacji 130±5°C. Celem podstawowym badań było określenie przemian chemicznych obu modyfikatorów, ich wzajemna interakcja w matrycy polietylenowej podczas sieciowania w 180°C i na tej podstawie ocena przydatności stabilizatora Lowinox® TBM6 w produkcji stabilizowanego polietylenu przeznaczonego do sieciowania termicznego. Low-d. polyethylene was crosslinked with (PhCMe2)2O2 initiator at 180°C for 20 min in presence of (2-Me-4-OH-5- Me3CPh)2S stabilizer and studied for chem. structure by FTIR spectroscopy. An interaction between the initiator and stabilizer during the crosslinking was obsd. Dzięki poprawie właściwości wytrzymałościowych a zwłaszcza zwiększeniu odporności na odkształcenia termiczne, uzyskiwanemu poprzez usieciowanie polietylenu, znacznie poszerzył się zakres praktycznych zastosowań tego polimeru1). Polietylen usieciowany (PE-X) dzięki zwiększonej odporności na pękanie i odkształcenia plastyczne pod wpływem naprężeń zewnętrznych, służy do wyrobu wielkogabarytowych kontenerów, zbiorników i palet transportowych. Właściwości usieciowanego polietylenu, determinujące kierunki jego zastosowań, w dużej mierze zależą od stopnia jego usieciowania2). Również i sposób sieciowania ma istotny wpływ na stopień i jednorodność usieciowania polimeru. Spośród trzech podstawowych metod sieciowania, promieniowanie jonizujące (elektronowe lub gamma) stosowane w sieciowaniu polimerów do zastosowań medycznych, daje produkt bardzo niejednorodny, gdyż proces jest prowadzony na zimno, a w tych warunkach jedynie faza amorficzna ulega sieciowaniu. Faza krysta[...]

 Strona 1