Wyniki 1-2 spośród 2 dla zapytania: authorDesc:"MAGDA HUDAK"

Ocena stanu obiektów hydrotechnicznych rzeki Ołobok na obszarze Międzyrzeckiego Rejonu Umocnionego (System 600) DOI:


  D o największych fortyfikacji wybudowanych przed 1939 r. na Środkowym Nadodrzu należą: Międzyrzecki Rejon Umocniony, Pętla Boryszyńska oraz system bunkrów stanowiących Pozycję Środkowej Odry (niem. "Oderstellung"). Do 1944 r. w Pozycji Środkowej Odry wzniesiono ok. 650 obiektów obronnych, chociaż zaprojektowano ich 750 [8]. Znaczną liczbę obiektów (234) zlokalizowano na Ziemi Lubuskiej. Było to związane z chęcią połączenia Pozycji Środkowej Odry z Międzyrzeckim Rejonem Umocnionym [9, 10]. Obiekty hydrotechniczne Międzyrzeckiego Rejonu Umocnionego stanowiły spójny system zapór wodnych. Powstawały na podstawie indywidualnych projektów i stąd współczesna analiza ich konstrukcji pozwala na poznanie rozwoju myśli inżynierskiej [1]. Poszczególne obiekty są dzisiaj dużą atrakcją turystyczną, ale także inżynierską. Ich rozpoznanie pod względem geotechnicznym i hydrotechnicznym pozwala na doskonalenie zasad projektowania, w tym również zmniejszania awaryjności obiektów [2]. CHARAKTERYSTYKA RZEKI OŁOBOK Rzeka Ołobok wypływa z jeziora Niesłysz, mija miejscowości Ołobok, Skąpe i Przetocznicę, a ok. 5 km dalej wpływa do Odry, stanowiąc jej prawy dopływ (rys. 1). Długość rzeki wynosi 28,92 km, a powierzchnia zlewni to 258,69 km2. Głównymi dopływami są: Słomka o długości 15,55 km, Świebódka 12,47 km i Borowianka 13,17 km. W zlewni Ołoboku występują liczne jeziora. Najgłębszym i najczystszym jest jezioro Niesłysz (powierzchnia 496,6 ha, głębokość 37,4 m). Inne jeziora to: Wilkowskie (powierznia 130,5 ha, głębokość 23,7 m), Niedźwiedno (powierzchnia 48 ha, głębokość 5,8 m), Ciborze (powierzchnia 34,4 ha, głębokość 12 m) i Ołobockie (powierzchnia 24,5 ha, głębokość 6,2 m). Są one silnie zeutorfizowane. Zbudowane w latach 30. ubiegłego wieku w celach militarnych obiekty hydrotechniczne na Ołoboku tworzą jeden z największych obszarów zalewowych na Środkowym Nadodrzu [7]. OBIEKTY HYDROTECHNICZNE NA OŁOBOKU - SYSTEM 600 MIĘDZYRZ[...]

Analiza warunków filtracji wody przez wał przeciwpowodziowy do polderu Milsko DOI:


  O chrona przeciwpowodziowa jest istotnym elementem bezpieczeństwa wewnętrznego kraju, polityki zagospodarowania przestrzennego oraz ochrony środowiska [Nachlik, Kostecki, Gądek i Stochmal 2000]. Najczęstszym sposobem zabezpieczenia przeciwpowodziowego na Środkowej Odrze są wały przeciwpowodziowe [Kołodziejczyk 2007]. Są one skuteczne jedynie pod warunkiem spójnej gospodarki wodnej w całym dorzeczu [Majewski 2004]. Aby ograniczyć ewentualne straty gospodarcze, wynikające z niedoborów wody, a jednocześnie poprawić strukturę bilansu wodnego, należy bezwzględnie zwiększyć i odbudować zdolność retencyjną zlewni rzecznych [Mioduszewski 2005]. Dobrym przykładem może być tutaj odtworzenie polderów zlewowych, zbudowanych przez niemieckich inżynierów, a funkcjonujących na Środkowym Nadodrzu jeszcze w latach 40. i 50. ubiegłego wieku. Są to poldery: Milsko (300 ha), Tarnawa (220 ha), Pomorsko (200 ha), Brody-Bródki (180 ha), Nietkowice (310 ha), Będów (180 ha) oraz Połupin-Szczawno-Laski (2800 ha). Na lubuskim dorzeczu Odry funkcjonują poldery: Kiełcz-Tarnów Bycki (815 ha), Połupin (4125 ha) i Krzesin-Bytomiec (1200 ha), natomiast projektuje się: Urad (30 mln m3), Słubice Górzyca (60 mln m3) i Ługi Górzyckie (30 mln m3) - rys. 1. Autorzy artykułu uznali, że spośród dawnych polderów stosunkowo łatwy do reaktywowania jest polder Milsko. Teren jest użytkowany rolniczo (fot. 1). Odwadniany jest poprzez ciek Jasieniec - przy ujściu cieku funkcjonuje przepompownia, która kieruje wodę do kanału i zbiornika Jasieniec, a następnie do Odry. Polder Milsko będzie zbiornikiem suchym, sterowanym, o powierzchni ok. 300 ha i pojemności od 5 do 10 mln m3. Zostanie reaktywowany na założeniach historycznego polderu zalewowego. Ograniczać go będą naturalne skarpy oraz istniejący wał przeciwpowodziowy. Główne inwestycje obejmą umocnieni[...]

 Strona 1