Wyniki 1-5 spośród 5 dla zapytania: authorDesc:"Andrzej Myczko"

Wykorzystanie pozostałości niespożywczego materiału celulozowego do produkcji biogazu


  Badano właściwości metanotwórcze pozostałości poprodukcyjnych z tłoczonego olejku miętowego oraz właściwości biologiczno-chemiczne biogazowanego materiału. Badanie wykazało silny potencjał metanotwórczy słomy miętowej pozbawionej liści. Dla słomy suchej, w 6 tygodniowej fermentacji wynosił on 312,86 Nl/kg smo, a dla słomy zakiszonej 315,80 Nl/kg smo. Natomiast próbka z liści miętowych suchych, po tłoczeniu olejku miętowego w stężeniu 10% jest inhibitorem procesu.ROSNĄCE w ostatnich latach zapotrzebowanie na zieloną energię, wynikające z konieczności ograniczenia emisji gazów cieplarnianych, sprzyja rozwojowi technologii efektywnego wykorzystania źródeł odnawialnych i dostępnych surowców. Jednocześnie zmieniające się wciąż regulacje administracyjno - prawne w krajach Unii Europejskiej stają się zachętą dla inwestorów, co sprzyja tworzeniu nowych inwestycji. Dynamiczny wzrost liczby sprawnie działających instalacji biogazowych, który obserwujemy w Polsce zaledwie od 4-5 lat jest wynikiem zyskującej na znaczeniu zmienionej polityki energetycznej i proekologicznej, a nowo powstające biogazownie stają się dochodową inwestycją. Na rysunku 1 przedstawiono efektywność energetyczną biomasy uzyskanej z upraw o powierzchni jednego hektara, w zależności od technologii konwersji. Można zauważyć, że zarówno wykorzystanie całej ilości wyprodukowanego biogazu do produkcji prądu i ciepła, jak również konwersja biomasy do paliwa płynnego zapewniają większe wykorzystanie wyprodukowanej energii w przeliczeniu na plon biomasy z hektara niż wykorzystanie biogazu wyłącznie do produkcji energii elektrycznej. Oczyszczony biogaz może być stosowany bezpośrednio do napędu wysokoprężnych silników spalinowych, po odpowiednim ich przystosowaniu [10]. Za rozwijaniem koncepcji wykorzystania biogazu do napędu pojazdów rolniczych przemawia również fakt, że zarówno biogaz, jak i biomasa po konwersji do cieczy są najwydajniejszymi nośnikami energii w przeli[...]

Raw gas and biogas production technologies in context of clean coal technologies and renewable energy sources Technologie produkcji surowego gazu i biogazu w kontekście czystych technologii węglowych oraz odnawialnych źródeł energii DOI:10.15199/62.2017.3.19


  A review, with 45 refs. of processes for manufacturing fuel gas from coal and biomass. Wskazano na techniczno-procesowe aspekty technologii wynikające z podziemnego zgazowania węgla in situ oraz technologii biogazowych. Dokonano przeglądu wybranych technik oraz scharakteryzowano ich technologiczne aspekty. Przeanalizowano warunki termicznego zgazowania węgla in situ w strefie georeaktora o różnej konfiguracji oraz fermentacji beztlenowej w bioreaktorze. Wskazano na wymagane kryteria techniczno-technologiczne wytwarzania surowego gazu i biogazu. Technologia termicznego przerobu węgla in situ stanowi obecnie istotną alternatywę dla tradycyjnych technologii zgazowania węgli i to w różnych aspektach, zarówno technicznych, jak i technologicznych. Z jednej bowiem strony proces in situ przebiega w złożu naturalnym, co nie wymaga stosowania bardzo kosztownych i energochłonnych instalacji technologicznych. Z drugiej, proces podziemnego zgazowania UCG (underground coal gasification) stanowi o potencjale pozyskiwania gazu, związanego jedynie ze skalą termicznego zgazowania złoża węgla. Z tych powodów technologia zgazowania in situ niesie ze sobą ogromne możliwości produkcyjne, także w aspekcie ochrony środowiska, coraz bardziej nastawionej na niekonwencjonalne techniki przetwarzania kopalin na cele energetyczne. Dużą zaletą technologii UCG jest to, że w warunkach podziemnego zgazowania węgla ma się do czynienia, w jednym miejscu i jednym złożu, ze wszystkimi możliwymi procesami i etapami redukcji i reakcji pozyskiwania tzw. surowego gazu, podczas których po częściowym lub całkowitym zgazowaniu złoża formuje się porowaty materiał w postaci karbonizatu1-3). Rozpoznanie warunków procesowych dla tego rodzaju złoża niesie za sobą istotne problemy hydrodynamiczne, związane z mechanizmem przepływu surowego gazu w strukturze porowatego materiału, a bardziej szczelinowo-porowatego, jakim są karbonizaty pochodzące z takiego sposobu zgazowania.[...]

Technical and technological aspects of pretreatment of raw materials for the methane fermentation Techniczno-technologiczne aspekty wstępnej obróbki surowców dla procesu fermentacji metanowej DOI:10.15199/62.2016.9.26


  mieszanymi. 95/9(2016) 1789 Prof. dr hab. inż. Andrzej MYCZKO w roku 1974 ukończył studia na Wydziale Zootechnicznym Akademii Rolniczej w Poznaniu. W 1980 r. uzyskał stopień doktora nauk rolniczych w Akademii Rolniczej w Poznaniu, Wydział Rolniczy, Mechanizacja i organizacja produkcji zwierzęcej. W 2000 r. został doktorem habilitowanym (inżynieria rolnicza) w Instytucie Budownictwa Mechanizacji i Elektryfikacji Rolnictwa w Warszawie. Od 2008 r. jest profesorem (inżynieria rolnicza) w Instytucie Budownictwa Mechanizacji i Elektryfikacji Rolnictwa w Warszawie. Obecnie jest dyrektorem naukowym ds. inżynierii rolniczej w Instytucie Technologiczno- Przyrodniczym. Specjalność - zootechnika. Mgr inż. Łukasz ALESZCZYK w roku 2012 ukończył studia na Wydziale Rolnictwa i Biotechnologii Uniwersytetu Przyrodniczego w Poznaniu. Pracuje na stanowisku inżyniera w Zakładzie Odnawialnych Źródeł Energii w Instytucie Technologiczno-Przyrodniczym w Falentach, oddział w Poznaniu. Specjalność - biotechnologia. Fermentacja metanowa jest procesem biologicznym, w którym bakterie metanowe rozkładają materię organiczną w warunkach beztlenowych, a produktem końcowym tego procesu jest biogaz zawierający CH4 (50-75%) i CO2 (25-50%)3, 5). Fermentacja metanowa przebiega w czterech etapach (rysunek), obejmujących hydrolizę (enzymy wytwarzane przez bakterie hydrolityczne rozkładają białka, lipidy i węglowodany do aminokwasów, kwasów tłuszczowych o długich łańcuchach i cukrów), zakwaszanie (bakterie kwasotwórcze ze związków powstałych podczas hydrolizy wytwarzają kwas masłowy, octowy i propionowy oraz ditlenek węgla, wodór i etanol), acetogenezę (przy udziale bakterii kwasotwórczych powstaje kwas octowy, wodór i ditlenek węgla) oraz metanogenezę (z kwasu octowego i wodoru wytwarzany jest biogaz). (stopień rozdrobnienia, jednorodność wymieszania, obecność dodatków w postaci ściółki i niestrawionej paszy), (ii) cechy konstrukcyjne urządzeń (cechy geometr[...]

Wpływ czasu fermentacji gnojowicy świńskiej na wytwarzanie i skład chemiczny biogazu DOI:10.15199/62.2019.10.5

Czytaj za darmo! »

Rozwój technologii związanych z odnawialnymi źródłami energii (OZE) przyniósł wzrost zainteresowania budową biogazowni, a szczególnie biogazowni rolniczych, które powinny gwarantować stałą produkcję biogazu ze względnie stałą zawartością metanu. Określenie "biogaz" informuje, że powstał on z biomasy w procesie fermentacji metanowej1). Przyjmuje się, że biogaz składa się w ok. 2/3 z metanu i prawie w 1/3 z ditlenku węgla. Pozostałe składniki mogące występować w biogazie to m.in. siarkowodór, wodór, tlenek węgla, azot, tlen, amoniak, para wodna, pył, etan, węglowodory i związki chloroorganiczne2). W literaturze dostępne są różne dane dotyczące składu biogazu. Według Romaniuka3) zawiera on 52-85% metanu, 14-48% ditlenku węgla, 0,08-5,5% siarkowodoru i ok. 0,5% wodoru. Produkcja biogazu rolniczego odbywa się w instalacjach biogazowych w wyniku prowadzonego w kontrolowanych warunkach procesu fermentacji metanowej4), który jest procesem podobnym do naturalnego powstawania metanu w przyrodzie. Fermentacja beztlenowa, której końcowym produktem jest metan zachodzi w czterech fazach, przy udziale czterech grup mikroorganizmów, z których każda wymaga odpowiednich dla siebie, ściśle określonych warunków środowiska reakcji5). W fermentacji jednoetapowej fazy przebiegają jednocześnie, a w technologii dwu- lub wieloetapowej mogą być rozdzielone i prowadzone w oddzielnych reaktorach, w których odpowiednio dostosowuje się pH i środowiska reakcji1, 6). W I etapie (hydroliza) bakterie hydrolityczne zdolne do rozkładu złożonych związków organicznych (białka, tłuszcze, węglowodany) trawią za pomocą enzymów litycznych substrat w wyniku reakcji biochemicznych. Powstają proste związki organiczne, takie jak aminokwasy, kwasy tłuszczowe, glicerol i cukry, a porcja podanej biomasy zmienia się w pulpę. W II etapie (kwasogeneza) bakterie kwasowe przerabiają aminokwasy, kwasy tłuszczowe i cukry na kwasy organiczne, takie jak kwas octowy, propionowy i masłow[...]

Wpływ częstości mieszania na skład i produkcję biogazu w fermentatorze DOI:10.15199/62.2019.10.6

Czytaj za darmo! »

Biogazownia rolnicza to zespół urządzeń służących do prowadzenia fermentacji metanowej substratów organicznych wytworzonych w gospodarstwie rolnym, jak również umożliwiających ich wykorzystanie po zakończonym procesie fermentacji1). Są to systemy biologiczne, które obejmują współpracę różnych mikroorganizmów degradujących w warunkach beztlenowych materię organiczną2). Rozkład obejmuje hydrolizę, kwasogenezę, octanogenezę i metanogenezę3). Bakterie hydrolityczne, które uczestniczą w pierwszej fazie procesu fermentacji metanowej za pomocą enzymów zewnątrzkomórkowych rozkładają spolimeryzowane, nierozpuszczalne związki organiczne wchodzące w skład substratów (celuloza, ligniny, białka, tłuszcze) do związków rozpuszczalnych w wodzie, takich jak kwasy tłuszczowe, alkohole i amoniak. Wśród bakterii hydrolitycznych dominują beztlenowce obligatoryjne, żyjące jedynie w warunkach pozbawionych tlenu, który jest dla nich toksyczny (Bacillus, Pseudomonas, Clostridium, Bifidobacterium) oraz fakultatywne beztlenowce, rozwijające się zarówno w warunkach tlenowych, jak i w warunkach beztlenowych (Streptococcus, Enterobacterium)2). Optymalne dla tych mikroorganizmów warunki wzrostu istnieją przy pH ok. 6 oraz temp. ok. 30°C4). Szybkość wzrostu bakterii hydrolitycznych waha się od ok. 5 h przy rozkładzie węglowodorów do ok. 72 h podczas rozkładu tłuszczów5). Bakterie kwasotwórcze odpowiadają za rozkład produktów hydrolizy do krótkołańcuchowych kwasów organicznych, głównie do lotnych kwasów tłuszczowych (mrówkowy, octowy, propionowy, masłowy, walerianowy, kapronowy), do alkoholi (metanol, etanol), aldehydów i produktów gazowych (CO2 i H2). Pozostała część jest biodegradowana do octanów5). Niektóre z bakterii kwasotwórczych są bezwzględnymi beztlenowcami (m.in. Aerobacter, Alcaligenes, Clostridium, Escherichia). Bakterie acetogenne (Syntrophomonas sp. i Syntrophabacter sp.) przetwarzają etanol i lotne kwasy tłuszczowe do octanów oraz CO2 i H2 5, 6)[...]

 Strona 1