Wyniki 1-3 spośród 3 dla zapytania: authorDesc:"Magdalena Greluk"

Use of ion exchangers, ion exchange membranes, polymeric sorbents and biopolymers in removal of acid and reactive dyes from aqueous solutions. Zastosowanie jonitów, membran jonowymiennych, sorbentów polimerowych oraz biopolimerów w procesie usuwania barwników kwasowych i reaktywnych z roztworów wodnych


  A review, with 64 refs., of polymeric and biopolymeric sorbents used for removal of acid and reactive dyes from aq. solns. Przedstawiono przegląd literatury dotyczącej usuwania barwników kwasowych oraz reaktywnych z roztworów wodnych z zastosowaniem jonitów, membran jonowymiennych, sorbentów polimerowych oraz biopolimerów pod kątem ich praktycznego zastosowania w procesie oczyszczania ścieków przemysłu włókienniczego. Zwrócono szczególną uwagę na wartości pojemności sorpcyjnej sorbentów względem barwników oraz możliwość desorpcji zaadsorbowanych barwników.Ścieki przemysłowe stanowią jedno z najgroźniejszych źródeł zanieczyszczenia naturalnego środowiska wodnego. Do grupy ścieków przemysłowych, sprawiających dotychczas duże kłopoty w procesach oczyszczania, należą ścieki zawierające trudno biodegradowalne, stabilne chemicznie i fotochemicznie barwniki. Podstawowym ich źródłem są wytwórnie barwników organicznych, zakłady przemysłu włókienniczego, fabryki papieru i zakłady przemysłu skórzanego. Pewne ilości zabarwionych ścieków powstają ponadto w wyniku procesów technologicznych, prowadzonych w fabrykach tworzyw sztucznych, zakładach przemysłu spożywczego, tłuszczowego, naftowego, poligraficznego, kosmetycznego oraz fotograficznego1). W zakładach przemysłu włókienniczego, będącego tonażowo największym odbiorcą barwników, powstają bardzo duże ilości silnie zabarwionych ścieków o zróżnicowanym składzie chemicznym zależnym od wielu czynników, takich jak metody barwienia (kadź czy barwiarka pasmowa), rodzaj barwionego surowca (rodzaj włókna lub tkaniny), a także rodzaj i ilość zastosowanych barwników. Ścieki te mogą zawierać nie tylko znaczne ilości barwników, ale także wiele [...]

Sorption of acid and reactive dyes from aqueous solutions on minerals. Sorpcja barwników kwasowych i reaktywnych z roztworów wodnych na minerałach


  A review, with 74 refs., of minerals used as sorbents for removal of acid and reactive dyes from aq. solns. Przedstawiono przegląd literatury dotyczący możliwości zastosowania minerałów w procesie usuwania barwników kwasowych oraz barwników reaktywnych z roztworów wodnych. Materiały te są tanie i skuteczne w procesach odbarwiania i stanowią tym samym istotną konkurencję dla handlowo dostępnych sorbentów konwencjonalnych, np. węgla aktywnego. Szczególną uwagę zwrócono na wartości pojemności sorpcyjnej sorbentów względem barwników. Barwniki są związkami chemicznymi mającymi zdolność intensywnej selektywnej absorpcji promieniowania elektromagnetycznego w zakresie widzialnym, bliskiego nadfioletu oraz bliskiej podczerwieni, a następnie przekształcania pochłoniętej energii i przekazywania jej innym przedmiotom. W zależności od charakteru przekształcenia zaabsorbowanej energii związki te mają barwę, wykazują luminescencję lub zdolność oddziaływania na procesy fotochemiczne, co wpływa na specyfikę ich praktycznego zastosowania. Związki wykazujące barwę oraz zdolność do trwałego łączenia się z rozmaitymi materiałami, jak włókna, tkaniny lub tworzywa stosuje się do barwienia tych materiałów1, 2). Zastosowanie substancji zdolnych do nadawania różnym ciałom określonej barwy było znane ludzkości niemal od początku jej historii i sięga czasów jeszcze sprzed okresu piśmiennictwa. Świadczą o tym malowidła pochodzące z czasów prehistorycznych okryte w Europie (Altamira, Hiszpania; Chauvet, Francja) oraz w Afryce (góry Matopos, Zimbabwe). Już ludzie pierwotni zdobili rysunkami także własną skórę oraz m.in. odzież, broń i przedmioty kultu, stosując w tym celu różne substancje pochodzenia mineralnego i organicznego, będące ekstraktami z różnych części roślin, substancjami zawartymi w organizmach niektórych zwierząt, a także barwnymi glinkami i tlenkami metali1-4). Kosztowne barwniki naturalne, zarówno te pochodzenia roślinnego, [...]

Anionity akrylowe modyfikowane SPADNS jako jonity chelatujące do zagęszczania jonów metali

Czytaj za darmo! »

Zbadano możliwość zastosowania kwasu p-fenyloazosulfontropowego SPADNS w procesie modyfikacji anionitów akrylowych: słabo zasadowego Amberlitu IRA-67 o strukturze żelowej oraz mocno zasadowego anionitu IRA-958 o strukturze makroporowatej, celem uzyskania wymieniaczy selektywnych w stosunku do jonów Cu(II), Co(II) oraz Ni(II). Two com. acrylate anion exchange resins were modified by complexing with p-phenylazosulfonotropic acid and used for sorption of Cu(II), Ni(II) and Co(II) ions from aq. solns. under static conditions. The strongly basic resin adsorbed more dye than the weak basic one (795,52 and 23,43 mg/g, resp.). The modification resulted in increasing the sorption capacity during the sorption of Cu(II) ions only. Dokładne oznaczenie zawartości jonów metali, zwłaszcza występujących w próbce w śladowych ilościach, jest jednym z najtrudniejszych i najbardziej skomplikowanych analitycznych zadań, ponieważ wymaga dużej dokładności oraz wysokiej czułości analizy. Często bezpośrednie oznaczenie śladowych ilości jonów metali w różnych próbkach środowiskowych, takich jak ścieki lub próbki biologiczne, za pomocą metod analizy instrumentalnej jest niemożliwe z powodu występowania efektu matrycy oraz zbyt niskiej zawartości jonów metali w badanej próbce. Dlatego pojawia się konieczność zagęszczania, jak i rozdzielania jonów metali w roztworze, by oznaczenie badanego jonu metalu uczynić możliwym. W tym celu stosowanych jest wiele analitycznych technik, takich jak ekstrakcja ciecz-ciecz, metody strąceniowe, destylacja, sublimacja, parowanie, adsorpcja oraz wymiana jonowa. Spośród wszystkich wymienionych metod ta ostatnia wykazuje największe zalety i z powodzeniem jest stosowana w analizie śladów1). Rozwój metody wymiany jonowej oraz olbrzymi zakres możliwości jej zastosowania nastąpił z chwilą wynalezienia i wprowadzenia nowoczesnych jonitów nieorganicznych oraz organicznych o odpowiednich właściwościach fizykochemicznych. Prace [...]

 Strona 1