Wyniki 1-5 spośród 5 dla zapytania: authorDesc:"Zdzisława Owsiak"

Badanie efektywności hydrofobizacji powierzchni cegieł

Czytaj za darmo! »

Hydrofobizacja powierzchni materiału polega na nadaniu jej właściwości odpychania wody, czyli niezwilżalności. Efekt hydrofobizacji określa się m.in. na podstawie obserwacji zachowania się wody na zhydrofobizowanej powierzchni. Ocenia się go m.in. na podstawie porównania nasiąkliwości powierzchniowej wodą powierzchni materiału bez i po hydrofobizacji. Nasiąkliwość powierzchniowa, zwana [...]

Kruszywo jako przyczyna uszkodzenia betonu


  Kruszywa, które powodują szkodliwe reakcje w betonie, zawierają bezpostaciową krzemionkę (szkło krzemionkowe, opal), trwałe w wysokiej temperaturze krystaliczne odmiany polimorficzne krzemionki (krystobalit, trydymit), słabo krystaliczne odmiany (chalcedon), mikrokrystaliczny kwarc lub kwarc w stanie naprężeń. Te reaktywne składniki występują w niektórych skałach stosowanych do produkcji kruszywa do betonu, a także mogą występować w kruszywach żwirowych czy piaskach kwarcowych. Także reakcja między alkaliami występującymi w porach betonu a międzywarstwowymosademfyllitokrzemianów (np. wermikulitem), prowadząc do usunięcia osadu, powoduje pęcznienie odwarstwionego fyllitokrzemianu iwywołuje niszczące naprężenia w betonie. Ten rodzaj reakcjimożewystępowaćwprzypadku szarogłazów i fyllitów. Inny rodzaj reakcji to oddziaływanie alkaliów z kruszywem węglanowym. Reaktywnymi skałami węglanowymi są zdolomityzowane wapienie z domieszkami minerałów ilastych o drobnoziarnistej teksturze. Zawierają one kryształy dolomitu, rozproszone wmatrycy zminerałów ilastych i pelitu kalcytowego. Rozważając szkodliwe reakcje kruszywa z roztworem porowym zaczynu cementowego, należy także pamiętać, że mogą w nim występować (w ziarnach kruszywa lub w postaci samodzielnych wolnych ziaren i okruchów) minerały ilaste, np. illit, montmorylonit, kaolinit lub wermikulit. Minerałom ilastym nierzadko towarzyszą skalenie. Szkodliwość wprowadzenia do betonu minerałów ilastych jest związana nie tylko z reakcją z alkaliami, ale także ze zwiększaniem przez nie objętości pod wpływemnasycania ich wodą, wywołującympęcznienie beto[...]

Problematyka kosztorysowania inwestycji budowlanych na przykładzie kamiennej, zabytkowej elewacji DOI:10.15199/33.2018.10.13


  Szczególne miejsce w procesach inwestycji budowlanych zajmują działania wykonywane w obiektach ustawowo objętych ochroną konserwatorską. Indywidualny charakter każdego zabytku wymaga nie tylko swoistej wrażliwościwkonfrontacji z jego historycznąmaterią, ale także inżynierskiej intuicji w prawidłowej wycenie kosztorysowej planowanych przedsięwzięć. Heterogeniczna tematyka kosztorysowania obiektów zabytkowych była i jest nadal problematyczna. Zwrócili na to uwagęm.in. Zabielski i Bogacz [4], pisząc, że: The labour and material outlay norms in the published catalogues of in-kind outlays do not reflect the actual costs of restoration work. Stwierdzenie to ma bardzo istotne znaczenie w planowaniu kosztów przedsięwzięcia budowlanego 1) Politechnika Świętokrzyska;Wydział Budownictwa i Architektury *) Adres do korespondencji: pawel.sobczynski@gmail.com obiektu zabytkowego, komplikując działanie kosztorysantom oraz osobom weryfikującym koszty realizacji zadania szczególniewzamówieniach sektora publicznego. W przypadku niektórych przedsięwzięć alternatywą są katalogi firm produkujących materiały budowlane do renowacji starego budownictwa, takie jak KNR 0-26 06, ZKNRC-14, KNR 0-40, ale ich stworzenie miało na celu wkomponowanie konkretnych systemów, które nie zawsze są spójne z założeniami konserwatorskimi. Kwestią wartą omówienia pozostają także Tymczasowe Zakładowe Katalogi Norm Budowlano-Konserwatorskich, które z nazwy powinny być adekwatne do wszelkich działań w obiektach zabytkowych. Tymczasem w wielu pozycjach są nieaktualne, a niektóre rozwiązania technologiczne są wręcz archaiczne. Trudno się dziwić, gdyż opublikowano je w latach 1982 - 1984, a zaktualizowano w 1996 r. w postaci KNR 19-01 (tabela). Z opisu tego katalogu wynika, że nakłady rzeczowe w nim ujęte zost[...]

Proces produkcji ABK na przykładzie technologii SW DOI:


  WPolsce autoklawizowany beton komórkowy (ABK) wytwarza się wg trzech technologii [1, 12]. Jedną z nich jest technologia UNIPOL, w której spoiwo stanowi wapno palone oraz cement, wspólniemielony z częścią kruszywa. Surowcem krzemianowym może być piasek kwarcowy mielony na mokro, popioły lotne niemielone lub mieszanina piasku mielonego na mokro oraz popiołów lotnych niemielonych. W technologii PGS, czyli pianogazosilikat, spoiwem jest wapno palone oraz gips wspólnie mielony z częścią popiołów lotnych. Jako kruszywo stosuje się popioły lotne niemielone. Natomiast w technologii SW (silikat wolnowiążący) spoiwo składa się z wapna palonego, cementu lub/i gipsu.Kruszywemwtej technologii jest piasek kwarcowy mielony na mokro lub/i popioły lotne niemielone [12]. WPolsce produkuje sięABK o gęstości 300 - 700 kg/m3. Obecnie prowadzone są badania nad dalszym zmniejszeniem tego parametru oraz nad zastosowaniem cementów wieloskładnikowych [1, 2, 4, 6, 8, 11, 12]. Ponadto poszukuje się substytutów stosowanych spoiw (cementu i wapna). Charakterystyka technologii SW W technologii SW spoiwo nie podlega dalszemu przemiałowi w wytwórni. Schemat procesu produkcyjnego przedstawiono na rysunku 1. Są trzy warianty technologiczne, które różnią się rodzajem zastosowanego kruszywa [1, 12]. Wpierwszym stosuje się szlam z [...]

 Strona 1