Wyniki 1-2 spośród 2 dla zapytania: authorDesc:"Jarosław Smyła"

Hybrydowa instalacja wykorzystująca OZE do poprawy efektywności energetycznej budynków zabytkowych DOI:10.15199/9.2016.4.4


  W artykule opisano hybrydową instalację wykorzystującą odnawialne źródła energii (OZE) do zastosowania w budynku zabytkowym w celu poprawy jego jakości energetycznej. Jest to rozwiązanie umożliwiające znaczne zmniejszenie zapotrzebowania obiektów zabytkowych na paliwa konwencjonalne, a przy tym nie ingerujące w elewację budynków. Cechą charakterystyczną instalacji jest połączenie dostępnych technologii OZE w jeden inteligentny system hybrydowy, który pozwala na optymalne wykorzystanie energii odnawialnej do celów grzewczych, łącznie z możliwością magazynowania niewykorzystanej energii.1. Wprowadzenie Użytkowanie budynków jest źródłem emisji około 15,3% gazów cieplarnianych w skali światowej [8]. Natomiast na obszarze Unii Europejskiej szacuje się, że w sektorze budownictwa zużywa się ok. 40% całkowitej ilości produkowanej energii (ogrzewanie, oświetlenie, klimatyzacja, przygotowanie c.w.u.) [3]. Z tego powodu różne zespoły badawcze intensywnie poszukują nowych rozwiązań, które spowodowałyby ograniczenie zużycia nieodnawialnych nośników energii. Duże szanse stwarza nowoczesne budownictwo, będące swego rodzaju poligonem doświadczalnym innowacyjnych technik i technologii. Powstaje coraz więcej obiektów o wysokim standardzie energetycznym. Jednak sporą część istniejących obiektów stanowią budynki dawne i zabytkowe. W Polsce w okresie pierwszego dziesięciolecia od momentu wprowadzenia ustawy o wspieraniu przedsięwzięć termomodernizacyjnych (tj. od 1999 r.) wydano z budżetu państwa ok. 900 mln zł na realizację projektów zwiększających udział odnawialnych źródeł energii (OZE), zmniejszających zarówno energochłonność budynków, jak i straty ciepła w sieciach dystrybucyjnych [8]. W wypadku obiektów zabytkowych warto szczególnie skupić się na pierwszym wymienionym działaniu - zwiększeniu udziału OZE. Budynki zabytkowe stanowią często cenny element krajobrazu i objęte są opieką konserwatora. Aby podnieść efektywność energetyczną budy[...]

Integracja dwóch ekranów roboczych smartfona w pracach badawczo-rozwojowych firmy Vedaco DOI:10.15199/59.2019.10.2


  Ewo lucja smart fonów Smartfony, czyli mobilne urządzenia elektroniczne łączące w sobie funkcje telefonu komórkowego, palmtopa i cyfrowego aparatu fotograficznego, zwykle wyposażone w ekrany dotykowe [1] stale ewoluują, zapewniając użytkownikom coraz nowsze możliwości. Przytoczona definicja, zaktualizowana w 2017 roku, odpowiada funkcjonalności współczesnych urządzeń mobilnych, niestety nieco trudnej odnieść ją do urządzeń np. z lat 90. Za kilka lat może również wymagać aktualizacji, ze względu na dynamiczny postęp w budowie tego typu urządzeń. Odnosząc się jednak do angielskiego tłumaczenia terminu smartphone (zmyślny, sprytny telefon), warto wspomnieć, że już w latach 70. pojawiały się pierwsze pomysły i koncepcje opracowania telefonów o rozszerzonej funkcjonalności. Jednakże urządzenia takie udało się skutecznie wprowadzić do produkcji i użytku dopiero w latach 90. Różne źródła literaturowe dotyczące genezy smartfonów wymieniają zgodnie jako protoplastę produkt Simon Personal Communicator firmy IBM (rys. 1). Prototyp zaprezentowano w 1992 roku, sprzedaż uruchomiono w latach 1993-1994. Telefon został wyposażony w procesor Vadem 16 Hz, 16-bitowy (o architekturze x86). Miał 1 MB pamięci operacyjnej. Zastosowano w nim monochromatyczny ekran dotykowy LCD o wymiarach 4,5"x1,4" (160x293 piksele). Do zasilania urządzenia wykorzystano baterię niklowo-kadmową 7,5 V. Masa jego wynosiła 510 g, a wymiary: 200x64x38 mm. Telefon umożliwiał wiele aplikacji, takich jak: książka adresowa, kalendarz, terminarz, kalkulator, zegar z konwerterem stref czasowych, elektroniczny notatnik. Zapewniał wprowadzanie odręcznych adnotacji z wykorzystaniem rysika. Za pomocą telefonu możliwe było obsługiwanie poczty e-mail, a także faksu [2,3]. Kolejnymi produktami często wymienianymi na osi rozwoju smartfonów były: - Nokia 9000 Communicator - telefon, który umożliwiał przeglądanie stron internetowych (1996 r.); - Ericsson GS88 "Penelope" - telefon zapre[...]

 Strona 1