Wyniki 1-3 spośród 3 dla zapytania: authorDesc:"Andrzej Jakubiak"

Charakterystyki operacyjne ROC detektorów binarnych


  W wielu obszarach telekomunikacji, na przykład w radiolokacji, jednym z podstawowych problemów jest wykrycie sygnału użytecznego. Część systemu odbiorczego, która realizuje to zadanie, nosi nazwę detektora. Najważniejszym i najtrudniejszym zagadnieniem w procedurze projektowania detektorów jest znalezienie odpowiedniego kryterium decyzyjnego. Kryterium to umożliwia podjęcie decyzji o obecności lub braku wykrywanego sygnału (detekcja binarna) lub też umożliwia wykrycie jednego z wielu możliwych sygnałów, wygenerowanych w urządzeniach nadawczych (detekcja wielodecyzyjna). Kryterium decyzyjne, nazywane także regułą decyzyjną detektora, jest najczęściej tworzone na podstawie elementów statystycznej teorii decyzji, w szczególności teorii testowania i weryfikacji hipotez statystycznych [1], [7]. Wynika to z probabilistycznego charakteru odbieranego sygnału na wejściu odbiornika. Wygenerowane w urządzeniu nadawczym sygnały, zanim dotrą do odbiornika, przebywają pewną drogę w przestrzeni, nazywanej kanałem transmisyjnym lub obszarem propagacji. W obszarze tym pojawiają się dodatkowe sygnały, mogące utrudnić lub nawet uniemożliwić prawidłowy odbiór. Sygnały te - nazywane ogólnie zakłóceniami - są pochodzenia naturalnego (szum termiczny, odbicia od powierzchni ziemi, odbicia od zjawisk atmosferycznych itp.) lub wytwarza się je celowo (man-made), a dodatkowym źródłem zakłóceń może być samo urządzenie odbiorcze [5], [13]. Znając opis probabilistyczny zakłóceń wyznacza się reguły decyzyjne detektorów optymalnych ze względu na przyjęte kryteria, a jeżeli opis probabilistyczny nie jest znany, to stosuje się znane z teorii testy nieparametryczne. Ocena i porównywanie detektorów jest możliwe na podstawie określonych parametrów, wyznaczonych analitycznie (przy znajomości opisu probabilistycznego sygnałów odbieranych) bądź numerycznie. W przypadku detekcji binarnej dwa podstawowe i najważniejsze parametry - prawdopodobieństwo fałszywego alarmu[...]

Zastosowanie filtrów cyfrowych w procesie "wybielania" szumu kolorowego DOI:10.15199/59.2018.7.3


  Sygnały użyteczne, wygenerowane w urządzeniu nadawczym systemu telekomunikacyjnego, zanim dotrą do odbiornika, przebywają pewną drogę w przestrzeni nazywanej kanałem transmisyjnym lub obszarem propagacji. W tej przestrzeni pojawiają się dodatkowe sygnały, które mogą utrudnić lub nawet uniemożliwić prawidłowy odbiór informacji. Sygnały te, nazywane ogólnie zakłóceniami, mogą być pochodzenia naturalnego (szum termiczny, odbicia od powierzchni ziemi, odbicia od zjawisk atmosferycznych itp.) lub wytwarzane celowo (man-made), a dodatkowym źródłem zakłóceń mogą być same urządzenia nadawcze i odbiorcze. Zakłócenia, ze względu na mechanizm ich powstawania, mają charakter wektorów losowych modelowanych procesem stochastycznym o odpowiednich właściwościach probabilistycznych. Jednym z ważniejszych modeli probabilistycznych zakłóceń jest tzw. szum biały. Jeżeli dodatkowo wektor takiego zakłócenia zawiera znaczną liczbę elementów składowych, to na mocy centralnego twierdzenia granicznego wartości chwilowe jego amplitudy mają gaussowski rozkład prawdopodobieństwa i mamy wówczas do czynienia z szumem białym gaussowskim. Jest to model umożliwiający projektowanie optymalnych (odpornych na zakłócenia) systemów telekomunikacyjnych zarówno metodami analitycznymi, jak i symulacyjnymi, ale w większości przypadków odbiegający od rzeczywistości. Realne zakłócenia na ogół nie mają cech szumu białego (najczęściej jest to tzw. szum kolorowy), co znacznie komplikuje, a nawet uniemożliwia prowadzenie obliczeń projektowych. W takim przypadku efektywną metodą jest zastosowanie procedur "wybielających", czyli takiego przetworzenia szumu kolorowego, żeby jego właściwości były bliskie właściwościom szumu białego. Wybrane metody wybielania szumu kolorowego stanowią zasadniczy temat niniejszego artykułu. SZUM B IAŁY I SZUM KOLOROWY Szum biały jest szczególnym procesem stochastycznym, którego widmo gęstości mocy SN(w) ma pewną stałą wartość N0 w całym zakres[...]

Wspomnienie o Profesorze Stanisławie Sławińskim DOI:


  W ubiegłym roku miałem zaszczyt przedstawić sylwetkę Profesora Sławińskiego podczas 34 Krajowego Sympozjum Telekomunikacji i Teleinformatyki. Profesor był pomysłodawcą i organizatorem tego cyklu konferencyjnego, który stał się jednym z najważniejszych spotkań ludzi nauki, przemysłu i biznesu z obszaru telekomunikacji. Rozmawialiśmy o pięknym wieku Pana Profesora, Jego nieprzeciętnym umyśle, wierząc, że jeszcze długie lata będzie z nami. Niestety, stało się inaczej…. Mam szczęście należeć do grona uczniów i wychowanków Profesora Sławińskiego. Pod jego opieką uzyskałem dyplom magistra inżyniera. Po obronie Profesor przyjął mnie do pracy jako asystenta, a potem był promotorem mojego doktoratu (notabene Profesor Sławiński wypromował doktorantów w imponującej liczbie 26). Sięgam pamięcią do roku 1973[...]

 Strona 1