Wyniki 1-3 spośród 3 dla zapytania: authorDesc:"Katarzyna Tyśkiewicz"

Zastosowanie przeciwprądowej ekstrakcji nadkrytycznej do frakcjonowania odpadowego oleju rybnego DOI:10.15199/62.2019.9.33


  Globalna produkcja ryb ma tendencję wzrostową, o czym świadczą dane zebrane i dostarczone przez różne organizacje i instytucje w ostatniej dekadzie. Według Krajowego Instytutu Badań Weterynaryjnych, biorąc pod uwagę liczbę zakładów produkcji ryb (n) zatwierdzonych rozporządzeniem1), Stany Zjednoczone są największym światowym producentem ryb (n = 1375). Tuż za nimi plasują się Chiny (1205), Kanada (687) i Wietnam (615)2). Raport na temat aktualnego stanu światowego rybołówstwa i akwakultury opracowany przez Organizację Narodów Zjednoczonych do Spraw Wyżywienia i Rolnictwa (FAO) podaje, że światowa produkcja ryb (ryb, skorupiaków, mięczaków i innych zwierząt wodnych) osiągnęła ponad 171 mln t w 2016 r. Dostępne dane wskazują, że w 2015 r. z całych ryb (13,9 mln t), produktów ubocznych z dzikiego połowu (3,75 mln t) oraz produktów ubocznych z akwakultury (1,94 mln t) wyprodukowano 0,856 mln t odpadów rybnych3). Odpadowy olej rybny może być produkowany z rybiej głowy, mięsa, ogona, płetw, skóry i jelit, które są produktami ubocznymi przetwarzania i przerabiania ryb przez przemysł do celów spożywczych i farmaceutycznych4). Jednocześnie takie zarządzanie odpadami rybnymi wpływa na zmniejszenie zanieczyszczenia środowiska5). Jak donoszą Kara i współpr.6) oraz Sharma i współpr.7) innym obiecującym zastosowaniem odpadowego oleju rybnego jest produkcja oleju napędowego, który ma podobne właściwości jak biodiesel produkowany z oleju rzepakowego. Poszukuje się dalszego efektywnego zagospodarowania odpadowego oleju rybnego do celów kosmetycznych i farmaceutycznych. Liczne badania wykazały, że olej taki jest źródłem związków biologicznie czynnych, w tym witamin rozpuszczalnych w tłuszczach8, 9), fosfolipidów oraz kwasów tłuszczowych10). Według Sudeepy i Balasarvanana11) odpadowy olej rybny jest również źródłem takich biomolekuł, jak skwalen, aminokwasy, białka, kolagen, a także żelatyny i enzymów. Istnieją dwa źródła kwasów tłuszczowych ome[...]

Oznaczanie zawartości fukosterolu w nadkrytycznym ekstrakcie z morszczynu pęcherzykowatego metodą chromatografii w stanie nadkrytycznym DOI:10.15199/62.2019.1.8


  Ekstrakcja nadkrytyczna (EN) ditlenkiem węgla w stanie nadkrytycznym wykorzystuje właściwości ditlenku węgla w warunkach przekraczających jego parametry krytyczne (31,1°C, 73,8 bar), w których to faza (ciecz lub gaz) staje się płynem nadkrytycznym1). Separacja związków biologicznie aktywnych uzależniona jest od gęstości płynu, którą można kontrolować poprzez zmiany temperatury i ciśnienia2). Chromatografia z fazą ruchomą w stanie nadkrytycznym (SFC) jest rodzajem chromatografii, która pozwala na pracę zarówno w trybie faz normalnych NP (normal phase), jak i w trybie faz odwróconych RP (reversed phase). Systemy nadkrytyczne wyposażone są w podobne moduły, jak w przypadku konwencjonalnego systemu wysokosprawnej chromatografii cieczowej (HPLC). Różnicę w budowie obu systemów stanowi dodatkowy regulator ciśnienia (ABPR), którego rolą jest utrzymywanie fazy mobilnej (ditlenku węgla) w określonych, zadanych warunkach ciśnienia3). W porównaniu z innymi technikami chromatograficznymi zaletą chromatografii z fazą ruchomą w stanie nadkrytycznym jest możliwość kontrolowania trzech głównych parametrów, takich jak ciśnienie, temperatura oraz dodatek współrozpuszczalnika. Ponadto, chromatografia ta charakteryzuje się elementami zarówno chromatografii cieczowej (LC), jak i gazowej (GC). W metodzie SFC niższa lepkość ditlenku węgla umożliwia stosowanie wyższych przepływów fazy ruchomej, co z kolei pozwala na znaczne skrócenie czasu analizy w porównaniu z metodami LC i GC4). Podobnie jak w przypadku ekstrakcji nadkrytycznej, poszczególne parametry systemu SFC mają wpływ na separację poszczególnych frakcji związków biologicznie aktywnych5). Morszczyn pęcherzykowaty (Fucus vesiculosus L., Fucaceae) należy do grupy brązowych alg, które zawierają substancje bio- Katarzyna Tyśkiewicza, Marcin Konkola, Rafał Wiejaka, Izabela Maziarczyka, Edward Rója, Renata Tyśkiewiczb, Jolanta Jaroszuk-Ścisełb, Krystyna Skalicka-Woźniakc 98/1(2019) 71 Mgr inż. Iza[...]

Aktywność przeciwdrobnoustrojowa ekstraktów z robinii akacjowej (Robinia pseudoacacia L.) otrzymanych w warunkach nadkrytycznych DOI:10.15199/62.2019.6.26


  Robinia akacjowa, czyli grochodrzew (Robinia pseudoacacia L.), jest gatunkiem reprezentującym rodzinę bobowatych (Fabaceae). Rodzime, naturalne siedliska tego taksonu stanowią obszary Ameryki Północnej, ale od ponad 400 lat uprawia się ją także w Europie1). W fitoterapii wykorzystuje się kwiat robinii akacjowej (Robiniae pseudoacaciae flos), który zawiera zespół bioaktywnych flawonoidów. W ostatnich latach prowadzone były również badania aktywności biologicznej różnych rodzajów ekstraktów otrzymywanych z drewna2), kory, gałęzi3), liści4), kwiatów5), nasion i osłonek nasiennych (strąków)4) grochodrzewu. Celem badań było porównanie aktywności przeciwbakteryjnej i przeciwgrzybiczej ekstraktów otrzymanych z robinii akacjowej metodą ekstrakcji ditlenkiem węgla w warunkach nadkrytycznych CO2-SFE (carbon dioxide supercritical fluid extraction) bez i z udziałem wody jako współrozpuszczalnika z trzech rodzajów substancji roślinnych (młode pędy oraz pozyskana z nich kora i drewno grochodrzewu). Aktywność przeciwdrobnoustrojową wyciągów oceniano w korelacji z całkowitą zawartością polifenoli oraz cytotoksycznością badanych ekstraktów. Część doświadczalna Materiał Materiał do badań stanowiły ekstrakty z robinii akacjowej uzyskane metodą CO2-SFE bez użycia koekstrahentów (ekstrakty CO2) oraz z udziałem wody jako współrozpuszczalnika (ekstrakty CO2+H2O, 1% mas.). Wysuszone i zmielone substancje roślinne (kora, drewno i pędy, określane dalej jako kora+drewno) zostały zebrane z poletek doświadczalnych w lutym 2018 r. przez firmę Quercus Sp. z o.o. i Uniwersytet Warmińsko-Mazurski. Metodyka badań W przypadku ekstraktów CO2, substancje roślinne zostały poddane ekstrakcji CO2 w stanie nadkrytycznym z użyciem ciśnieniowej instalacji badawczej firmy SITEC do ekstrakcji surowców roślinnych (pojemność ekstraktora 1 dm3, ciśnienie ekstrakcji 330 bar, temp. 40°C, zużycie CO2 100 kg/kg wsadu, wilgotność wsadu w zależności od surowca 8-10% mas.). W [...]

 Strona 1