Wyniki 1-2 spośród 2 dla zapytania: authorDesc:"AGNIESZKA NIEDŹWIEDZKA"

Metody badań eksperymentalnych zjawiska kawitacji DOI:10.15199/148.2017.9.9


  Kawitacja jest zjawiskiem polegającym na przejściu płynu ze stanu ciekłego w stan parowy w obszarach, w których ciśnienie statyczne płynu spada poniżej ciśnienia nasycenia w danej temperaturze. Pojawiające się w płynie pęcherzyki jako pierwszy opisywał w swoim doświadczeniu Reynolds w 1894 r. [1], jednak właściwa nazwa zjawiska została użyta po raz pierwszy dopiero rok później [2]. Początkowo obserwacje kawitacji ograniczały się jedynie do metody wzrokowej. Z upływem czasu informacje wynikające z obserwacji wizualnej przestały być wystarczające. Rozpoczęto poszukiwania metod dostarczających dane o parametrach fizycznych płynu, wymiarach i intensywności chmury kawitacyjnej, jak również o zmianach wielkości mierzonych w czasie. Metody eksperymentalne dzielą się na dwie główne grupy: metod bezinwazyjnych oraz inwazyjnych (rys. 1). Przy stosowaniu metod bezinwazyjnych nie dochodzi do ingerencji w badany układ, inaczej niż w przypadku metod inwazyjnych, gdzie taka ingerencja zachodzi. W kontekście badań zjawiska kawitacji, metody bezinwazyjne stanowczo przeważają nad metodami inwazyjnymi. W bezinwazyjnych badaniach eksperymentalnych wykorzystywana jest przede wszystkim anemometria obrazowa (Particle Image Velocimetry - PIV) i anemometria laserowa (Laser Doppler Anemometry - LDA), jak też kamera do szybkich zdjęć, zobrazowanie wykorzystujące promieniowanie rentgenowskie oraz systemy optoelektroniczne. Z ingerencją w badany układ wiąże się tzw. próba optyczna. Celem artykułu jest przedstawienie informacji o dostępnych metodach badań eksperymentalnych, porównanie ich ze sobą i wskazanie obszarów zastosowań. Kamera do szybkich zdjęć Kamera do szybkich zdjęć jest obecnie sprzętem najczęściej stosowanym do badań [...]

Walidacja niestacjonarnych obliczeń numerycznych przepływu kawitacyjnego przez niewielkowymiarową zwężkę zbieżno-rozbieżną z zastosowaniem komputerowej analizy obrazu DOI:10.15199/148.2019.10.3


  Zwężki zbieżno-rozbieżne ze względu na prostą, trójczęściową budowę, a poprzez to niewielkie koszty produkcji, są bardzo często stosowane jako przepływomierze. Zwężki niewielkowymiarowe o niewielkim współczynniku przewężenia (stosunek średnicy przewężenia do średnicy rury) zapewniają niewielkie masowe natężenie przepływu, rzędu kilku gramów na sekundę, wymagane np. w wagach laboratoryjnych lub hybrydowych silnikach rakietowych [1 - 3]. Zwężki zapewniają stałe masowe natężenie przepływu tylko w sytuacji, gdy pracują w zakresie stabilnym (przepływ zdławiony), co łączy się ściśle z występowaniem zjawiska kawitacji, a więc wówczas, gdy współczynnik ciśnień, czyli stosunek ciśnienia na wylocie do ciśnienia na wlocie, jest mniejszy niż 0,8: 1 3p p p r = (1) gdzie: pr - współczynnik ciśnień, p3 - ciśnienie na wylocie, Pa, p1 - ciśnienie na wlocie, Pa. Zakres stabilny pracy zwężek wiąże się ściśle z występowaniem zjawiska kawitacji w przewężeniu [2]. Kawitacja jest to zjawisko parowania płynu w obszarach, w których ciśnienie statyczne płynu spada poniżej ciśnienia nasycenia pary w danej temperaturze. Podstawy teoretyczne W symulacjach numerycznych wykorzystane zostały dwa modele homogeniczne zjawiska kawitacji: model Schnerra i Sauera [4] i model Zwarta i in. [5]. Źródła masowe modelu Schnerra i Sauera są sformułowane następująco: S T R E S Z C Z E N I E W artykule zaprezentowan[...]

 Strona 1