Wyniki 1-6 spośród 6 dla zapytania: authorDesc:"Dariusz Dziki"

Charakterystyka technologiczna pszennych mąk pasażowych Cz. I. Skład chemiczny mąki DOI:


  Pszenica (Triticum), ze względu na skład chemiczny ziarna i jego szerokie zastosowanie, jest najpopularniejszym w uprawie zbożem na świecie. W bieżącym sezonie światowe zbiory pszenicy szacowane są na poziomie 743 mln ton, z tego ponad 10 mln ton wyniosą zbiory w Polsce [3]. Około 60% zbieranego co roku na świecie ziarna pszenicy jest przetwarzane na cele konsumpcyjne, przede wszystkim produkcję różnych gatunków mąk niskowyciągowych (jasnych). Przemiał ziarna pszenicy na mąki niskowyciągowe jest procesem wieloetapowym, w wyniku którego otrzymuje się tzw. mąki pasażowe. Skład chemiczny i przydatność technologiczna mąk pasażowych zależy od zastosowanej technologii przemiału oraz w dużym stopniu od jakości przemielanego ziarna. Z mąk pasażowych wymieszanych w odpowiednio dobranych proporcjach przygotowywane są produkty końcowe - mąki handlowe [13, 14]. Celem badań było porównanie składu chemicznego pszennych mąk pasażowych, otrzymanych w warunkach laboratoryjnych z przemiału ziarna dwóch odmian pszenicy o zróżnicowanych właściwościach fizykochemicznych. Materiał badawczy stanowiło ziarno pszenicy ozimej, dawnej odmiany Wysokolitewka oraz będącej w uprawie jarej odmiany Tybalt. Ziarno pszenicy otrzymano ze Stacji Doświadczalnej Osiny, należącej do IUNG-PIB w Puławach. Zakres badań obejmował: ocenę fizykochemiczną ziarna, przemiał laboratoryjny ziarna oraz ocenę składu chemicznego mąk pasażowych. W ramach oceny fizykochemicznej ziarna oznaczono: masę 1000 ziaren [9], gęstość w stanie usypowym [6], celność i wyrównanie [4], szklistość [4], twardość [4], wilgotność [10], zawartość popiołu całkowitego [5], zawartość białka ogółem metodą Kjeldahla (Nˑ5,83) [11], liczbę opadania metodą Hagberga-Pertena [7]. Przemiałowi w młynie laboratoryjnym MLU-202 poddano próby ziarna o masie 30 kg każda. Zastosowano dwustopniowe nawilżanie ziarna: na 24 godziny przed przemiałem (do wilgotności 13,0%), a następnie na pół godz[...]

Biomass and biogas as an energy source in geothermal hybrid power plants Biomasa i biogaz jako źródło energii w hybrydowych siłowniach geotermalnych DOI:10.12916/przemchem.2014.1773


  Projects of geothermal hybrid power plants based on biomass and biogas were presented and analyzed from economic point of view. Polska jako członek Unii Europejskiej jest zobowiązana do zwiększenia wykorzystania energii ze źródeł odnawialnych. W pracy podano ogólne wiadomości o biomasie i energii geotermalnej jako odnawialnych źródłach energii oraz przedstawiono koncepcję połączenia ich wykorzystania w systemie hybrydowym. Omówiono również projekty hybrydowych siłowni geotermalnych wspomaganych biomasą i biogazem znajdujące się w fazie realizacji. Rozwiązania tego rodzaju przyczynią się do zrównoważonego rozwoju, zwiększenia bezpieczeństwa energetycznego Polski i poprawy stanu środowiska naturalnego. Polska przystępując do Unii Europejskiej, przyjęła zobowiązania związane z rozwojem produkcji energii elektrycznej i ciepła z odnawialnych źródeł energii (OZE). Podstawowymi dokumentami rządowymi dotyczącymi sektora OZE są "Polityka energetyczna Polski do 2030 r." oraz "Krajowy plan działania w zakresie energii ze źródeł odnawialnych" wynikający z postanowień Dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/28/EU w sprawie promowania wykorzystania energii ze źródeł odnawialnych. Według tego planu w 2020 r. w końcowym zużyciu energii w Polsce co najmniej 15% będzie pochodzić z OZE, przy czym dominujący udział ma mieć biomasa1). Biomasa jako źródło energii Na biomasę składają się substancje pochodzenia roślinnego i zwierzęcego, pochodzące z produktów, odpadów oraz pozostałości z produkcji rolnej i leśnej, a także z przemysłu przetwarzającego ich produkty oraz inne części odpadów2). Biomasa jest jedynym niekopalnym źródłem węgla, a naturalna powszechność występowania czyni ją trzecim największym nośnikiem energetycznym na świecie3, 4). W porównaniu z paliwami kopalnymi charakteryzuje się zerowym bilansem emitowanego ditlenku węgla, a z punktu widzenia bioekonomii będzie w perspektywie podstawowym surowcem chemicznym i energetycz[...]

Charakterystyka technologiczna pszennych mąk pasażowych Cz. II . Właściwości reologiczne ciasta i jakość pieczywa DOI:


  Pszenica (Triticum), ze względu na skład chemiczny ziarna i jego szerokie zastosowanie, jest najpopularniejszym w uprawie zbożem na świecie i w Polsce. W naszym kraju ziarno pszenicy jest podstawowym surowcem młynarskim. Produkuje się z niego różne gatunki mąk niskowyciągowych ( jasnych) oraz wysokowyciągowych (ciemnych). Przemiał ziarna pszenicy na mąki niskowyciągowe jest procesem wieloetapowym, w wyniku którego z poszczególnych pasaży przemiałowych otrzymuje się mąki, z których poprzez wymieszanie w odpowiednio dobranych proporcjach przygotowywane są produkty końcowe - mąki handlowe [5]. Właściwości fizyczne oraz skład chemiczny mąk pasażowych zależą od właściwości technologicznych ziarna z którego je otrzymano, a także od pasażu przemiałowego z którego zostały pobrane [2, 3, 8]. Założono, że ze względu na zróżnicowane właściwości fizykochemiczne poszczególne mąki pasażowe będą różniły się także pod względem przydatności wypiekowej. Celem badań było porównanie właściwości reologicznych ciasta oraz cech jakościowych pieczywa otrzymanego z mąk pasażowych pochodzących z laboratoryjnego przemiału ziarna dwóch odmian pszenicy o zróżnicowanych właściwościach fizykochemicznych. Materiał badawczy stanowiły mąki pasażowe otrzymane z laboratoryjnego przemiału ziarna pszenicy ozimej, dawnej odmiany Wysokolitewka oraz będącej w uprawie pszenicy jarej odmiany Tybalt. Ziarno pszenicy pochodziło ze Stacji Doświadczalnej Osiny, należącej do IUNG-PIB w Puławach. Przemiał ziarna przeprowadzono w młynie laboratoryjnym MLU-202 firmy Bühler (wyniki oceny fizykochemicznej ziarna, przemiału laboratoryjnego oraz składu chemicznego mąk pasażowych zamieszczono w pierwszej części artykułu - Przegląd Zbożowo-Młynarski 3/2017). Zakres badań obejmował ocenę właściwości reologicznych ciasta oraz wypiek laboratoryjny i ocenę jakości uzyskanego pieczywa. Analizę farinograficzną mąk pasażowych przeprowadzono przy użyciu farinografu[...]

Chlorofile jako naturalne źródło energii biomasy DOI:10.15199/62.2019.3.19


  Po raz pierwszy nazwa chlorofil została użyta w 1818 r. przez Pelletiera i Caventou do opisu barwnika nadającego zielony kolor liściom. Słowo chlorofil pochodzi z języka greckiego (chloros oznacza zielony, a phyllon liść)1). Badaniem cząsteczki chlorofilu zajmował się w latach 1907-1913 Richard Willstätter, profesor chemii organicznej Politechniki w Zurychu. Za wykazanie obecności magnezu w cząsteczce chlorofilu i określenie jej ogólnej struktury otrzymał w 1915 r. Nagrodę Nobla. Ostatecznie budowę cząsteczki chlorofilu wyjaśnił Hans Fischer, niemiecki profesor chemii lekarskiej i organicznej, uhonorowany Nagrodą Nobla w 1930 r. Trzecia Nagroda Nobla związana z chlorofilem została przyznana w 1965 r. amerykańskiemu chemikowi organicznemu Robertowi Woodwardowi za opracowanie syntezy chlorofilu2). Mimo że od odkrycia chlorofilu przez R. Willstattera minęło już ponad 100 lat, to badania nad nowymi rodzajami chlorofili i sposobami ich wykorzystania trwają nadal.Biomasa pochodzenia roślinnego powstaje w procesie fotosyntezy, który jest jednym z najważniejszych procesów bioenergetycznych na Ziemi, a polega na przetworzeniu energii słonecznej na dostępną dla podtrzymania życia energię wiązań chemicznych. W wyniku fotosyntezy, zapoczątkowanej ponad 3 mld lat temu, powstaje rocznie ponad 100 mld t suchej biomasy3-5). Biomasa jest zatem najstarszym źródłem energii chemicznej6) i będzie nieprzerwanie odgrywać istotną rolę jako odnawialne źródło energii7). Zostało to podkreślone podczas debaty pt. "Transformacja w stronę źródeł odnawialnych: rola biomasy?", która odbyła się w Brukseli na początku 2018 r. Polski Komitet Energii Elektrycznej jako uczestnik debaty wyraził przekonanie, że biomasa może odgrywać również kluczową rolę w zakresie spełnienia celów klimatycznych, a także mieć istotny wkład w proces tworzenia gospodarki o obiegu zamkniętym8). Biomasa jest jedynym niekopalnym źródłem węgla, tzw. czystym węglem i trzecim największym noś[...]

Wpływ rodzaju ekstrahenta na aktywność antyoksydacyjną suchych ekstraktów z owoców rokitnika zwyczajnego DOI:10.15199/62.2019.10.13

Czytaj za darmo! »

Rokitnik zwyczajny (Hippophae rhamnoides L.) jest krzewem liściastym z rodziny Elaeagnaceae, szeroko rozpowszechnionym w Europie i Azji. Z różnych części rokitnika wytwarza się soki, dżemy, olej, herbaty ziołowe, suplementy diety, tradycyjne leki, nalewki, barwniki spożywcze i kosmetyki (szampony, kremy i balsamy do opalania)1, 2). Owoce, nasiona, kora i liście tej rośliny są cennym źródłem składników odżywczych3). Należą do nich przede wszystkim flawonoidy, karotenoidy, witaminy (C, E i K), garbniki, wielonienasycone kwasy tłuszczowe, związki fenolowe, tokoferole, fitosterole, niezbędne aminokwasy oraz wiele makro- i mikroelementów4- 7). Owoce rokitnika zawierają wiele naturalnych przeciwutleniaczy (witaminy C i E), karotenoidy, flawonoidy, polifenole, tokoferole, alkaloidy, sterole, garbniki i inne8, 9). W zależności od podgatunku zawartość witaminy C w owocach rokitnika zawiera się w granicach 360-2500 mg/100 g. Zawartość witaminy E w miazdze z owoców rokitnika mieści się w granicach 100-160 mg/100g10). Za barwę owoców rokitnika odpowiadają karotenoidy. Głównym karotenoidem występującym w tych owocach jest β-karoten. Oprócz β-karotenu występują również likopen, zeaksantyna, γ-karoten, luteina, kantaksantyna i β-kryptoksantyna11). Kolejną ważną grupą związków antyoksydacyjnych, odpowiadającą w znacznym stopniu za właściwości antyoksydacyjne są związki fenolowe. W zależności od odmiany i stopnia dojrzałości owoców zawartość tych związków zawiera się w granicach 120-550 mg/100 g12). Głównymi związkami fenolowymi występującymi w rokitniku są flawonoidy i fenolokwasy. Całkowita zawartość flawonoidów w soku z owoców rokitnika wynosi ok. 15,4 mg/100 g. Głównymi flawonoidami zawartymi w owocach rokitnika są glikozydy, izorametyna, kwercetyna i kemferol13, 14). Kwasy fenolowe występujące prawie wyłącznie w owocach rokitnika to najczęściej pochodne kwasu hydroksybenzoesowego, hydroksycynamonowego, salicylowego, p-ku[...]

Ocena termofizycznych właściwości liofilizowanych pian białkowych jako opakowania mrożonej żywności DOI:10.15199/62.2018.5.8


  Opakowanie stanowi istotny czynnik zachowania jakości żywności i atrakcyjności handlowej, ułatwiając przy tym jej transport. Do podstawowej i zarazem najstarszej funkcji opakowania produktów żywnościowych należy funkcja ochronna. Opakowanie powinno zabezpieczać produkt przed uszkodzeniami mechanicznymi, wpływem czynników klimatycznych, środowiskowych i utratą świeżości. W celu zapewnienia zakładanej funkcji opakowanie musi wykazywać określone cechy użytkowe, a szczególnie wytrzymałość mechaniczną, odporność na czynniki zewnętrzne (w tym niskie temperatury) i składniki produktów, obojętność pod względem chemicznym oraz stałość podstawowych właściwości w szerokim zakresie temperatur1-3). Z punktu widzenia zachowania jakości produktu żywnościowego właściwy wybór opakowania wymaga zarówno wnikliwej analizy właściwości samego produktu, jak i znajomości możliwych do zastosowania materiałów, rozwiązań opakowaniowych, a także systemów pakowania. Wybór opakowania jest również bezpośrednio związany i wzajemnie uzależniony od metody utrwalania surowców i produktów żywnościowych. Jedną z najprostszych metod przedłużania trwałości surowców i produktów żywnościowych jest ich przechowywanie w warunkach chłodniczych oraz zamrażalniczych. W tym przypadku materiał opakowaniowy jest elementem pośrednim pomiędzy surowcem o odpowiednio niskiej temperaturze a środowiskiem zewnętrznym. Dariusz Górala, Katarzyna Kozłowicza,*, Franciszek Kluzaa, Marek Domina, Agata Blikarz-Kaniaa, Emilia Senetrab, Dariusz Dzikia, Anna Kocirac, Tomasz Guza 97/5(2018) 701 Mgr inż. Emilia SENETRA w roku 2004 ukończyła studia na kierunku technologia żywności i żywienie człowieka na Akademii Rolniczej w Lublinie. Obecnie jest pracownikiem przedsiębiorstwa Agram S.A w Lublinie zajmującego się produkcją mrożonych owoców i warzyw. Pracuje jako kierownik Działu Kontroli Jakości. Specjalność - zarządzanie jakością, produkcja i analiza żywności. Dr inż. Marek DOMIN w roku 2[...]

 Strona 1