Wyniki 1-4 spośród 4 dla zapytania: authorDesc:"Justyna Łapińska"

Zarządzanie talentami w polskich przedsiębiorstwach przemysłu chemicznego. Stan, perspektywy i rekomendacje DOI:10.15199/62.2019.6.9


  Nowoczesne koncepcje zarządzania realizowane przez działy HR w przedsiębiorstwach zorientowane są na zwiększanie wydajności pracy oraz podnoszenie jej jakości. Koncepcje te, mimo że odnoszą się do sfery zasobów ludzkich, mają na celu usprawnienie funkcjonowania całego przedsiębiorstwa. Jedną z takich koncepcji stanowi zarządzanie talentami, wymieniane współcześnie wśród najważniejszych światowych trendów, które będą kształtować w najbliższych latach politykę rozwoju zasobów pracy. Zarządzanie talentami obejmuje działania z obszaru polityki personalnej związane z tworzeniem specjalnych programów rozwoju dla pracowników o największym potencjale. Tego rodzaju działania nabrały we współczesnej gospodarce ogromnego znaczenia ze względu na fakt, iż uważa się, że to utalentowani pracownicy są siłą napędową organizacji, a od ich umiejętności, energii, wyobraźni i charyzmy w największym stopniu zależą wyniki i pozycja przedsiębiorstwa1). Tymczasem na rynku pracy coraz trudniej jest pozyskać, a potem utrzymać pracowników o ponadprzeciętnych kompetencjach. Nie dziwi więc fakt, że coraz więcej firm podejmuje działania nakierowane na wdrażanie praktyk z zakresu zarządzania talentami. Trend taki jest również widoczny w Polsce, co znajduje wyraz w wysiłkach przedsiębiorstw związanych z kreowaniem ich zdolności do przyciągania, rozwijania, ale przede wszystkim zatrzymywania talentów. Polski przemysł chemiczny, podobnie jak przemysły wysokiej techniki, potrzebuje utalentowanych, odpowiedzialnych i zaangażowanych pracowników o wysokim potencjale i ponadprzeciętnych kompeten912 98/6(2019) Dr hab. Agata SUDOLSKA, prof. UMK, w roku 1995 ukończyła studia na Wydziale Nauk Ekonomicznych i Zarządzania Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu. W 2012 r. uzyskała stopień doktora habilitowanego nauk ekonomicznych na tym samym wydziale. Jest pracownikiem Katedry Zarządzania Przedsiębiorstwem na Wydziale Nauk Ekonomicznych i Zarządzania UMK w Toruniu[...]

Determinanty handlu wewnątrzgałęziowego produktami przemysłu farmaceutycznego. Przypadek Republiki Czeskiej i jej unijnych partnerów handlowych DOI:10.15199/62.2019.7.27


  Farmaceutyki (leki, suplementy diety i wyroby farmaceutyczne), podobnie jak żywność, są uważane za najważniejsze produkty z punktu 98/7(2019) 1163 Doc. Ing. Marek ZINECKER, Ph.D., ukończył studia ekonomiczne na Wydziale Przedsiębiorczości Politechniki w Brnie (Republika Czeska). W 2006 r. na tej samej uczelni uzyskał stopień doktora habilitowanego nauk ekonomicznych. Pracuje w Instytucie Ekonomii na Wydziale Przedsiębiorczości Politechniki w Brnie. Specjalność - makroekonomia, finanse. Doc. Ing. Tomáš MELUZÍN, Ph.D. ukończył studia ekonomiczne na Wydziale Przedsiębiorczości Politechniki w Brnie (Republika Czeska). W 2011 r. na tej samej uczelni uzyskał stopień doktora habilitowanego nauk ekonomicznych. Pracuje w Instytucie Ekonomii na Wydziale Przedsiębiorczości Politechniki w Brnie, gdzie pełni funkcję dyrektora. Specjalność - ekonomia międzynarodowa, finanse, bankowość. widzenia potrzeb człowieka. Mają one bowiem istotny wpływ na jego zdrowie, często podtrzymują i przedłużają życie. Ze względu na specyficzne właściwości związane z funkcją ochrony zdrowia należą one do kategorii produktów podstawowych, których istotne znaczenie dostrzegają nie tylko nabywcy (pacjenci), ale również władze większości państw. Stąd w wielu krajach przywiązuje się szczególną wagę do rozwoju produkcji i handlu produktami farmaceutycznymi. Szczególne znaczenie przemysłu farmaceutycznego zostało również podkreślone w dokumencie Komisji Europejskiej, w którym wskazano, że jest to strategiczna gałąź europejskiego przemysłu1). Istotna rola międzynarodowego handlu farmaceutykami jest wypadkową wielu czynników determinujących sytuację na globalnym rynku produktów farmaceutycznych. Należą do nich przede wszystkim restrykcyjne przepisy prawne, dotyczące każdego etapu łańcucha produkcji i dystrybucji produktów farmaceutycznych oraz ograniczona możliwość transferu unikatowych technologii w sektorze farmaceutycznym, wynikająca głównie z ogromnych kosztów[...]

Zarządzanie talentami w polskich przedsiębiorstwach przemysłu chemicznego. Diagnoza czynników sukcesu DOI:10.15199/62.2019.9.29


  Trendy dominujące we współczesnej gospodarce światowej, czyli globalizacja oraz gospodarka oparta na wiedzy, powodują, że pomiędzy przedsiębiorstwami trwa "wojna o talenty", która najczęściej rozumiana jest jako walka o najlepszych pracowników. Przedsiębiorstwa prześcigają się w tym, aby przyciągać, zatrzymywać, a następnie wykorzystywać wiedzę i umiejętności najlepszych pracowników, ponieważ to oni, w opinii współczesnych menedżerów, stają się źródłem przewag konkurencyjnych przedsiębiorstw. Pracownicy ponadprzeciętni, o największym potencjale często określani są mianem "talentów" lub "utalentowanych pracowników". Dla nich tworzy się specjalne programy rozwojowe nazywane powszechnie zarządzaniem talentami. W koncepcji tej kluczowe jest doskonalenie umiejętności identyfikowania wyróżniających się pracowników oraz odpowiednie kształtowanie kultury zarządzania talentami. Zarządzanie talentami znacząco ułatwia przedsiębiorstwom optymalizowanie procesu organizacyjnego uczenia się, od którego zależy poziom posiadanej wiedzy i umiejętność jej wykorzystywania. Bezdyskusyjny jest fakt, że to właśnie wiedza (zasób niematerialny) jest podstawowym źródłem rozwoju organizacji i podstawą kreowania przewagi konkurencyjnej na rynku. Dlatego też przedsiębiorstwa walczą o najlepszych pracowników. Zarządzanie talentami doczekało się wielu zróżnicowanych podejść i definicji. Wynika to z ciągłej ewolucji procesu zarządzania talentami i osiągania w tym zakresie coraz bardziej zaawansowanych poziomów rozwoju. Zdefiniowanie procesu zarządzania talentami w organizacji wymaga precyzyjnego określenia czym/kim dla organizacji jest talent. Najczęściej przyjmowane podejście zakłada, że talent to pracownik z wysokim potencjałem, osiągający ponadprzeciętne wyniki. Dlatego zarządzanie talentami skupia się na wybranej grupie pracowników i traktowane jest w sposób procesowy. W literaturze przedmiotu1-3) wyodrębnia się najważniejsze działania, które powinny by[...]

Ocena kondycji finansowej polskich przedsiębiorstw przemysłu chemicznego DOI:10.15199/62.2018.8.4


  Funkcjonowanie w gospodarce rynkowej wymaga od przedsiębiorstw ciągłej weryfikacji i oceny osiąganych wyników. Informacje analityczne, w tym te, które dotyczą kondycji finansowej, umożliwiają nie tylko sprawne i skuteczne bieżące zarządzanie podmiotem, ale służą również podejmowaniu właściwych decyzji strategicznych, umożliwiających rozwój przedsiębiorstwa w przyszłości. Są one również ważne dla interesariuszy przedsiębiorstwa, a w szczególności dla obecnych i potencjalnych inwestorów1-3). Analiza wstępna podstawowych sprawozdań finansowych przedsiębiorstwa, tzn. bilansu, rachunku zysków i strat oraz sprawozdania z przepływu środków pieniężnych, pozwala jedynie na uproszczoną ocenę kondycji finansowej badanego podmiotu. Dokładne zbadanie kondycji ekonomiczno-finansowej wymaga przeprowadzenia pogłębionych analiz, w tym porównania wyników osiągniętych przez badany podmiot z wynikami osiągniętymi przez konkurentów z branży, jak również odniesienia wyników osiągniętych przez podmiot do wielko97/ 8(2018) 1255 Dr Grzegorz KĄDZIELAWSKI ukończył studia w Instytucie Administracyjno-Ekonomicznym Państwowej Wyższej Szkoły Zawodowej w Tarnowie oraz na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Jagiellońskiego. W 2017 r. uzyskał stopień doktora nauk prawnych na Wydziale Prawa, Administracji i Stosunków Międzynarodowych Krakowskiej Akademii im. Andrzeja Frycza Modrzewskiego. Prowadzi zajęcia w Katedrze Prawa Administracyjnego Uczelni Łazarskiego w Warszawie. Pełni funkcję wiceprezesa zarządu Grupy Azoty SA, odpowiedzialnego za obszar badań, rozwoju i infrastruktury. Jest członkiem Tarnowskiego Towarzystwa Naukowego oraz Stowarzyszenia Inżynierów i Techników Przemysłu Chemicznego. Dr Agnieszka HUTERSKA w roku 2001 ukończyła studia ekonomiczne na Wydziale Nauk Ekonomicznych i Zarządzania Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu. W 2010 r. uzyskała stopień doktora nauk ekonomicznych na tej samej u czelni. Pracuje w Katedrze Zarządzani[...]

 Strona 1