Wyniki 1-4 spośród 4 dla zapytania: authorDesc:"Zbigniew Krasnodębski"

Dr hab. inż. Leszek Konopski (1952-2019) DOI:


  Dnia 20 czerwca 2019 r. zmarł nasz kolega dr hab. inż. Leszek Konopski. W latach 1968-1973 studiował na Wydziale Chemicznym Politechniki Warszawskiej, który ukończył w zakresie lekkiej technologii organicznej, o specjalności: technologia środków leczniczych. Pracę dyplomową poświęconą reakcjom z zastosowaniem katalizy międzyfazowej wykonał pod kierownictwem prof. dr. hab. Mieczysława Mąkoszy. Pracował w Instytucie Przemysłu Organicznego (IPO) w latach 1977-2016, początkowo w Zakładzie Rozjaśniaczy i Stabilizatorów, a następnie w Zakładzie Analitycznym. W maju 1977 r. uzyskał na Wydziale Chemicznym Politechniki Warszawskiej stopień doktora nauk chemicznych na podstawie pracy o syntezie związków heterocyklicznych, pochodnych benzimidazoli, wykonanej pod kierownictwem prof. dr hab. Barbary Serafinowej. Odbył dwa post doktorskie staże zagraniczne we Francji w latach 1981 i 1987. Stopień doktora habilitowanego z chemii organicznej otrzymał w 1992 r. na Wydziale Chemii Uniwersytetu Gdańskiego. Tematyką rozprawy habilitacyjnej była spektroskopia mas (MS) - synteza związków oraz analiza ich widm MS, szczególnie w wykazującym anomalie rejonie pasma macierzystego. W latach 1997-20[...]

Progress in improving the world level of chemical safety. Mission and activity of the Institute of Industrial Organic Chemistry Postęp w zakresie światowego bezpieczeństwa chemicznego. Misja i działania Instytutu Przemysłu Organicznego DOI:10.15199/62.2016.12.9


  A review, with 9 refs., of activities of the Institute in chem. safety on the international level. Przedstawiono działania Instytutu Przemysłu Organicznego w międzynarodowych projektach szkoleniowo eksperckich zmniejszających zagrożenie wynikające z legalnego i nielegalnego użycia niebezpiecznych substancji i materiałów. Projekty realizowano we współpracy z Organizacją ds. Zakazu Broni Chemicznej (OPCW), europejskim Centrum Doskonałości w zakresie Broni Masowego Rażenia i Komisją Europejską. Projektami objęte zostały kraje afrykańskie, kraje bałkańskie i byłe republiki sowieckie. Wspomagano również od strony technicznej tworzenie przepisów bezpieczeństwa w Unii Europejskiej. Instytut Przemysłu Organicznego (IPO) z racji swej specjalizacji jest aktywnym uczestnikiem przedsięwzięć zmniejszających zagrożenie ludzi i środowiska, wynikające z komercyjnego wykorzystania niebezpiecznych substancji chemicznych oraz ograniczania zagrożeń ze strony substancji opracowanych jako chemiczna broń masowego rażenia. Działalność ta początkowo ograniczona do krajowych potrzeb i wyzwań stopniowo przekształciła się w działania o charakterze międzynarodowym i światowym zasięgu. Instytut od swego zarania był uczestnikiem krajowego programu obrony przed bronią chemiczną, syntezując substancje o potencjalnym zastosowaniu do broni chemicznej, badając ich właściwości oraz metody przeciwdziałania. Specjaliści z IPO posiadali rozległą wiedzę na temat krajowego przemysłu chemii organicznej i produkowanych w kraju substancjach. Stąd, po podpisaniu przez Polskę w dniu 13 stycznia 1993 r. "Konwencji o zakazie prowadzenia badań, produkcji, składowania i użycia broni chemicznej oraz o zniszczeniu jej zapasów", specjaliści z Instytutu aktywnie działali w zespołach przygotowujących ratyfikację Konwencji, która nastąpiła 23 sierpnia 1995 r. Działania te obejmowały przygotowanie krajowych przepisów 95/12(2016) 2435 Mgr inż. Andrzej CHAŁAS w roku 1998 ukończył[...]

Produkty oksyetylenowania o wąskiej dystrybucji homologów DOI:

Czytaj za darmo! »

Zaprezentowano zagadnienia związane z zawężeniem dystrybucji homologów w produktach oksyetylenowania alkoholi tłuszczowych. Przedstawiono dane dotyczące analizy składu frakcyjnego wspomnianych produktów, ich podstawowych właściwości fizykochemicznych i możliwości zastosowania. Produkty oksyetylenowania to główny typ niejonowych środków powierzchniowo czynnych. Są one stosowane jako półprodukty do wytwarzania m.in. środków przeznaczonych do prania i mycia. Produkty te otrzymuje się w wyniku addycji oksiranu do hydrofobowego substratu, którego molekuły zawierają ugrupowania z labilnym atomem wodoru. Duże przemysłowe znaczenie mają addukty oksiranu do takich związków, jak: alkohole tłuszczowe, alkilofenole, kwasy tłuszczowe, amidy kwasów tłuszczowych, aminy tłuszczowe i polipropylenodiole1,2). Produktami reakcji oksyetylenowania są zawsze mieszaniny adduktów oksiranu o różnym stopniu poliaddycji. Wartość liczbowa określająca średni stopień oksyetylenowania oznacza średnią liczbę moli oksiranu przypadającą na mol hydrofobowego substratu. Rzeczywisty skład mieszaniny można określić za pomocą analizy chromatograficznej. Ilościowy udział poszczególnych homologów w produkcie oksyetylenowania (dystrybucja homologów) przyjmuje na wykresie - w zależności od liczby przyłączonych cząsteczek oksiranu - kształt zbliżony do krzywej Gaussa. Na właściwości produktów oksyetylenowania można wpływać w trojaki sposób: - dobierając substrat hydrofobowy, - zmieniając wartość średniego stopnia oksyetylenowania, - kontrolując dystrybucję adduktów oksiranu w mieszaninie produktu. Dwa pierwsze sposoby są dobrze znane i szczegółowo opisane w literaturzel4_5). Konkurencja na rynku środków powierzchniowo czynnych i konieczność ochrony środowiska naturalnego sprawiają, że produktom tym stawia się coraz większe wymagania. W ostatnich latach duże zainteresowanie wzbudziło otrzymywanie oksyetylatów z ograniczoną zawartością homologów o stopniu poliaddycji zn[...]

Z badań nad syntezą i zastosowaniem niejonowych środków powierzchniowo czynnych DOI:

Czytaj za darmo! »

Przedstawiono zakres badań prowadzonych w Instytucie Ciężkiej Syntezy Organicznej "Blachownia" w Kędzierzynie-Koźlu nad syntezą i stosowaniem niejonowych środków powierzchniowo czynnych. Opisano stosowane metody badawcze. Scharakteryzowano dotychczasowe osiągnięcia, omówiono zamierzenia. Zaprezentowano niektóre wyniki prac nad otrzymywaniem i właściwościami produktów oksyetylenowania alkoholi tłuszczowych o wąskiej dystrybucji homologów. Niejonowe środki powierzchniowo czynne, w odróżnieniu od anionowych, kationowych i amfoterycznych, nie dysocjują w wodnych roztworach. Ich aktywność powierzchniowa wynika z asymetrycznej budowy cząsteczki, w której część hydrofilową stanowią ugrupowania wodorotlenowe, estrowe lub łańcuchy polioksyetylenowe. Konsekwencją braku dysocjacji środków niejonowych jest ich duża odporność chemiczna. Dzięki temu mogą być stosowane w środowiskach silnie kwaśnych, silnie zasadowych oraz mocno zasolonych, gdzie aktywność środków typu jonowego znacznie się zmniejsza. Wszechstronność stosowania, wynikająca również z możliwości regulowania w szerokim zakresie właściwości otrzymywanych produktów, sprzyja dynamicznemu wzrostowi produkcji tej grupy środków powierzchniowo czynnych. Na przykład w Stanach Zjednoczonych w latach 1975 4- 1985 dynamika wzrostu produkcji środków niejonowych wynosiła 6% rocznie, podczas gdy produkcja środków anionowych - dominująca pod względem wielkości - wykazywała ok. dziesięciokrotnie mniejsze tempo wzrostu1*. W USA w roku 1986 środki niejonowe stanowiły 30%, a anionowe 60% całej produkcji środków powierzchniowo czynnych. Większość wytwarzanych środków niejonowych jest zużywana przez przemysł, natomiast zużycie wszystkich typów środków powierzchniowo czynnych dzieli się mniej więcej po połowie między przemysł i odbiorców indywidualnych2*. Szczególnie szybki jest rozwój produktów zawierających ugrupowania polioksyetylenowe. Są one otrzymywane przez addycję oksiranu do różnych substr[...]

 Strona 1